Zaklane životinje i divljač (koja se lovi)

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَأَلْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنْ صَيْدِ الْمِعْرَاضِ قَالَ ‏”‏ مَا أَصَابَ بِحَدِّهِ فَكُلْهُ، وَمَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَهْوَ وَقِيذٌ ‏”‏‏.‏ وَسَأَلْتُهُ عَنْ صَيْدِ الْكَلْبِ فَقَالَ ‏”‏ مَا أَمْسَكَ عَلَيْكَ فَكُلْ، فَإِنَّ أَخْذَ الْكَلْبِ ذَكَاةٌ، وَإِنْ وَجَدْتَ مَعَ كَلْبِكَ أَوْ كِلاَبِكَ كَلْبًا غَيْرَهُ فَخَشِيتَ أَنْ يَكُونَ أَخَذَهُ مَعَهُ، وَقَدْ قَتَلَهُ، فَلاَ تَأْكُلْ، فَإِنَّمَا ذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ عَلَى كَلْبِكَ وَلَمْ تَذْكُرْهُ عَلَى غَيْرِهِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Nu‘ajm, njemu Zekerijja, prenoseći od Amira, on od Adija b. Hatima da je rekao: “Pitao sam Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, o divljači koja se lovi pomoću topuza (koji udara pljoštimice, a ne šiljkom), pa je on rekao: ‘Što pogodi svojom oštricom – jedi, a što pogodi pljoštimice – to se smatra ubijenim.’ Pitao sam ga i o lovu uz pomoć psa, pa je on odgovorio: ‘Ono što je uhvatio za tebe jedi, jer je hvatanje (divljači) od strane psa klanje; ako nađeš sa svojim psom ili sa svojim psima drugog psa, i bojiš se da je i on učestvovao u hvatanju, a žrtva je već ubijena – nemoj to jesti, jer si spomenuo Allahovo ime prilikom slanja svoga psa, a nisi to uradio za drugog psa. ”


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ عَدِيَّ بْنَ حَاتِمٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمِعْرَاضِ فَقَالَ ‏”‏ إِذَا أَصَبْتَ بِحَدِّهِ فَكُلْ، فَإِذَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَقَتَلَ فَإِنَّهُ وَقِيذٌ، فَلاَ تَأْكُلْ ‏”‏‏.‏ فَقُلْتُ أُرْسِلُ كَلْبِي‏.‏ قَالَ ‏”‏ إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ وَسَمَّيْتَ، فَكُلْ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ فَإِنْ أَكَلَ قَالَ ‏”‏ فَلاَ تَأْكُلْ، فَإِنَّهُ لَمْ يُمْسِكْ عَلَيْكَ، إِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ أُرْسِلُ كَلْبِي فَأَجِدُ مَعَهُ كَلْبًا آخَرَ‏.‏ قَالَ ‏”‏ لاَ تَأْكُلْ، فَإِنَّكَ إِنَّمَا سَمَّيْتَ عَلَى كَلْبِكَ، وَلَمْ تُسَمِّ عَلَى آخَرَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sulejman b. Harb, njemu Šu‘ba, prenoseći od Abdullaha b. Ebu-Sefera, a ovaj od Ša‘bija da je Adi b. Hatim, radijallahu anhu, pitao Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, o lovu pomoću strijele koja udari pljoštimice, pa je on rekao: “Ako pogodiš njenom oštricom – jedi, a ako pogodiš pljoštimice, pa je to ubije – to je ubijeno, i ne jedi to!” Adijj dalje kaže: “Rekao sam: ‘Šaljem svoga psa.’ ‘Ako pošalješ psa i proučiš Bismillu’, reče (Poslanik), ‘jedi!’ ‘A ako pas pojede nešto od lova?’, upitah. ‘Onda ne jedi, jer nije ulovio za tebe već za sebe’, reče Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem. ‘Ako pošaljem svoga psa’, rekoh opet, ‘i s njim nađem drugog psa?’ ‘Ne jedi to’, reče, ‘jer si ti proučio Bismillu prilikom slanja svoga psa, a nisi to učinio za drugog psa.’”


 

حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نُرْسِلُ الْكِلاَبَ الْمُعَلَّمَةَ‏.‏ قَالَ ‏”‏ كُلْ مَا أَمْسَكْنَ عَلَيْكَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ وَإِنْ قَتَلْنَ قَالَ ‏”‏ وَإِنْ قَتَلْنَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ وَإِنَّا نَرْمِي بِالْمِعْرَاضِ‏.‏ قَالَ ‏”‏ كُلْ مَا خَزَقَ، وَمَا أَصَابَ بِعَرْضِهِ فَلاَ تَأْكُلْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kabisa, njemu Sufjan, prenoseći od Mensura, on od Ibrahima, a ovaj od Hemmama b. Harisa da je Adijj b. Hatim, radijallahu anhu, rekao: “Allahov Poslaniče, mi šaljemo dresirane pse.” Poslanik reče: “Jedi ono što uhvate za tebe.” “I ako ubiju?”, reče (Adijj). “I ako ubiju”, odgovori (Poslanik). “Mi gađamo i strijelom pljoštimice”, reče (Adijj). “Jedi ono što probode oštricom, a ne jedi ono što bude pogođeno pljoštimice”, odgovori (Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem).


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا حَيْوَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي رَبِيعَةُ بْنُ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيُّ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ، عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ، قَالَ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ قَوْمٍ أَهْلِ الْكِتَابِ، أَفَنَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ وَبِأَرْضِ صَيْدٍ، أَصِيدُ بِقَوْسِي وَبِكَلْبِي الَّذِي لَيْسَ بِمُعَلَّمٍ، وَبِكَلْبِي الْمُعَلَّمِ، فَمَا يَصْلُحُ لِي قَالَ ‏ “‏ أَمَّا مَا ذَكَرْتَ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ فَإِنْ وَجَدْتُمْ غَيْرَهَا فَلاَ تَأْكُلُوا فِيهَا، وَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَاغْسِلُوهَا وَكُلُوا فِيهَا، وَمَا صِدْتَ بِقَوْسِكَ فَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَكُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الْمُعَلَّمِ فَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ فَكُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ غَيْرَ مُعَلَّمٍ فَأَدْرَكْتَ ذَكَاتَهُ فَكُلْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jezid, njemu Hajva, prenoseći od Rebija b. Jezida Dimeškija, on od Idrisa, a ovaj od Ebu-Sa‘lebe Hušenija da je ispričao: “Rekao sam: ‘Allahov Poslaniče, mi živimo u zemlji kitabija, pa možemo li jesti iz njihovih posuda? Živimo također i u lovnim područjima. Ja lovim pomoću luka (i strijele) i svoga psa koji nije dresiran za lov i onog koji je dresiran. Šta mi je od toga ispravno i valjano?’ ‘Što se tiče kitabija, koje si spomenuo’, reče (Poslanik), ‘ako imate druge posude, ne jedite iz njihovih, a ako nemate drugih, operite ih i jedite iz njih. Ono što uloviš svojim lukom i spomeneš Allahovo ime pri tome (proučiš Bismillu) – jedi to; ono što uloviš pomoću svoga dresiranog psa, a spomenuo si Allahovo ime prilikom njegova slanja – jedi; ono što uloviš pomoću svoga nedresiranog psa, ali si uspio preklati žrtvu (prije nego je uginula), jedi.’”


 

حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ رَاشِدٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَيَزِيدُ بْنُ هَارُونَ ـ وَاللَّفْظُ لِيَزِيدَ ـ عَنْ كَهْمَسِ بْنِ الْحَسَنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، أَنَّهُ رَأَى رَجُلاً يَخْذِفُ فَقَالَ لَهُ لاَ تَخْذِفْ فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْخَذْفِ ـ أَوْ كَانَ يَكْرَهُ الْخَذْفَ ـ وَقَالَ ‏ “‏ إِنَّهُ لاَ يُصَادُ بِهِ صَيْدٌ وَلاَ يُنْكَى بِهِ عَدُوٌّ، وَلَكِنَّهَا قَدْ تَكْسِرُ السِّنَّ وَتَفْقَأُ الْعَيْنَ ‏”‏‏.‏ ثُمَّ رَآهُ بَعْدَ ذَلِكَ يَخْذِفُ فَقَالَ لَهُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ نَهَى عَنِ الْخَذْفِ‏.‏ أَوْ كَرِهَ الْخَذْفَ، وَأَنْتَ تَخْذِفُ لاَ أُكَلِّمُكَ كَذَا وَكَذَا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jusuf b. Rašid, njemu Veki‘ i Jezid b. Harun (izraz je Jezidov), prenoseći od Kehmesa b. Hasana, a on od Abdullaha b. Burejde da je Abdullah b. Mugaffel vidio čovjeka kako gađa (divljač) kamenčićima, pa mu je rekao: “Ne gađaj kamenčićima, jer je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio gađanje kamenčićima, ili je to prezirao govoreći: ‘Ne lovi se time divljač, niti se neprijatelju zadaje veliki udarac, ali se time može slomiti zub ili izbiti oko.’” Zatim ga je ponovo vidio kako gađa (divljač) kamenčićima, pa mu je rekao: “Prenosim ti od Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, da je on zabranio gađanje (divljači) kamenčićima, ili je to prezirao, a ti to radiš. Neću s tobom pričati toliko i toliko.”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ مَنِ اقْتَنَى كَلْبًا لَيْسَ بِكَلْبِ مَاشِيَةٍ أَوْ ضَارِيَةٍ، نَقَصَ كُلَّ يَوْمٍ مِنْ عَمَلِهِ قِيرَاطَانِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Isma‘il, njemu Abdul-Aziz b. Muslim, prenoseći od Abdullaha b. Dinara, a on od Ibn-Omera da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Ko drži psa koji nije čuvar stoke niti je vičan lovu – svaki mu se dan umanjuje djelo za dva kirata.”


 

حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا حَنْظَلَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ، قَالَ سَمِعْتُ سَالِمًا، يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ مَنِ اقْتَنَى كَلْبًا إِلاَّ كَلْبٌ ضَارٍ لِصَيْدٍ أَوْ كَلْبَ مَاشِيَةٍ، فَإِنَّهُ يَنْقُصُ مِنْ أَجْرِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطَانِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Mekki b. Ibrahim, njemu Hanzala b. Ebu-Sufjan, prenoseći od Salima, a on od Abdullaha b. Omera da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Ko drži psa osim onog za lov ili čuvanje stoke – svaki mu se dan umanjuje nagrada za dva kirata.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ مَنِ اقْتَنَى كَلْبًا إِلاَّ كَلْبَ مَاشِيَةٍ أَوْ ضَارٍ، نَقَصَ مِنْ عَمَلِهِ كُلَّ يَوْمٍ قِيرَاطَانِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jusuf, njemu Malik, prenoseći od Nafija, a on od Abdullaha b. Omera da je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Ko drži psa osim onog za čuvanje stoke ili lov – svaki mu dan nagrada bude umanjena za dva kirata.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ بَيَانٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قُلْتُ إِنَّا قَوْمٌ نَصِيدُ بِهَذِهِ الْكِلاَبِ‏.‏ فَقَالَ ‏ “‏ إِذَا أَرْسَلْتَ كِلاَبَكَ الْمُعَلَّمَةَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ، فَكُلْ مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكُمْ، وَإِنْ قَتَلْنَ إِلاَّ أَنْ يَأْكُلَ الْكَلْبُ، فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ يَكُونَ إِنَّمَا أَمْسَكَهُ عَلَى نَفْسِهِ، وَإِنْ خَالَطَهَا كِلاَبٌ مِنْ غَيْرِهَا فَلاَ تَأْكُلْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejba b. Seid, njemu Muhammed b. Fudajl, prenoseći od Bejana, a on od Ša‘bija da je Adijj b. Hatim ispričao: “Pitao sam Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, rekavši: ‘Mi smo narod koji lovi pomoću ovih pasa’, pa je on rekao: ‘Kada pošalješ svoje lovu podučene pse i spomeneš Allahovo ime, jedi ono što za tebe ulove i ako ubiju (žrtvu), osim ako pas nije jeo (od žrtve) jer se bojim da ju je tada ulovio za sebe. Ako im se u lovu pridruže drugi psi (koji nisu podučeni lovu), nemoj jesti (ulov).’”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا ثَابِتُ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ وَسَمَّيْتَ فَأَمْسَكَ وَقَتَلَ، فَكُلْ، وَإِنْ أَكَلَ فَلاَ تَأْكُلْ، فَإِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ، وَإِذَا خَالَطَ كِلاَبًا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهَا فَأَمْسَكْنَ وَقَتَلْنَ فَلاَ تَأْكُلْ، فَإِنَّكَ لاَ تَدْرِي أَيُّهَا قَتَلَ، وَإِنْ رَمَيْتَ الصَّيْدَ فَوَجَدْتَهُ بَعْدَ يَوْمٍ أَوْ يَوْمَيْنِ، لَيْسَ بِهِ إِلاَّ أَثَرُ سَهْمِكَ، فَكُلْ، وَإِنْ وَقَعَ فِي الْمَاءِ فَلاَ تَأْكُلْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Isma‘il, njemu Sabit b. Jezid, prenoseći od Asima, on od Ša‘bija, a ovaj od Adijja b. Hatima, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Kada pošalješ svoga psa i spomeneš Allahovo ime, pa on ulovi i ubije – jedi! Ako pojede nešto od žrtve – tada nemoj jesti, jer ju je ulovio za sebe. Ako se pomiješa s psima prilikom čijeg slanja nije spomenuto Allahovo ime, pa ulove i ubiju – nemoj jesti, jer ne znaš koji je od njih ubio. Ako odapneš strijelu na životinju, pa je pronađeš nakon dan ili dva, a na njoj bude samo trag tvoje strijele – jedi! Ako padne u vodu, nemoj jesti!”


 

وَقَالَ عَبْدُ الأَعْلَى عَنْ دَاوُدَ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ عَدِيٍّ، أَنَّهُ قَالَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، يَرْمِي الصَّيْدَ فَيَقْتَفِرُ أَثَرَهُ الْيَوْمَيْنِ وَالثَّلاَثَةَ، ثُمَّ يَجِدُهُ مَيِّتًا وَفِيهِ سَهْمُهُ قَالَ ‏ “‏ يَأْكُلُ إِنْ شَاءَ ‏”‏‏.‏

 

Abdul-A‘la prenosi od Davuda, a on od Amira da je Adijj upitao Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem: “Čovjek gađa životinju, pa traga za njom dva-tri dana, a zatim je nađe uginulu, i u njoj svoju strijelu?” “Neka jede ako hoće”, reče (Poslanik).


 

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي السَّفَرِ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أُرْسِلُ كَلْبِي وَأُسَمِّي فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ إِذَا أَرْسَلْتَ كَلْبَكَ وَسَمَّيْتَ، فَأَخَذَ فَقَتَلَ فَأَكَلَ فَلاَ تَأْكُلْ، فَإِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ إِنِّي أُرْسِلُ كَلْبِي أَجِدُ مَعَهُ كَلْبًا آخَرَ، لاَ أَدْرِي أَيُّهُمَا أَخَذَهُ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ لاَ تَأْكُلْ فَإِنَّمَا سَمَّيْتَ عَلَى كَلْبِكَ وَلَمْ تُسَمِّ عَلَى غَيْرِهِ ‏”‏‏.‏ وَسَأَلْتُهُ عَنْ صَيْدِ الْمِعْرَاضِ فَقَالَ ‏”‏ إِذَا أَصَبْتَ بِحَدِّهِ، فَكُلْ، وَإِذَا أَصَبْتَ بِعَرْضِهِ فَقَتَلَ، فَإِنَّهُ وَقِيذٌ، فَلاَ تَأْكُلْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Adem, njemu Šu‘ba, prenoseći od Abdullaha b. Ebu-Sefera, a on od Šabija da je Adijj b. Hatim ispričao: “Rekao sam: ‘Allahov Poslaniče, ja pošaljem svoga psa i proučim Bismillu (spomenem Allahovo ime).’ Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, reče mi: ‘Kada pošalješ svoga psa i spomeneš Allahovo ime, pa ulovi, zatim ubije i jede – nemoj jesti jer je ulovio za sebe.’ Rekao sam: ‘Ako pošaljem svoga psa i nađem s njim drugog psa, a ne znam koji od njih je ulovio?’ ‘Nemoj jesti’ reče (Poslanik), ‘jer si proučio Bismillu (spomenuo Allahovo ime) kada si poslao svoga psa, a nisi je proučio za drugoga.’ Upitao sam ga potom o lovu pomoću strijele, pa je rekao: ‘Ako pogodiš oštricom – jedi, a ako pogodiš pljoštimice, pa (strijela) ubije – to je ubijeno, i nemoj jesti.’”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنِي ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ بَيَانٍ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ إِنَّا قَوْمٌ نَتَصَيَّدُ بِهَذِهِ الْكِلاَبِ‏.‏ فَقَالَ ‏ “‏ إِذَا أَرْسَلْتَ كِلاَبَكَ الْمُعَلَّمَةَ وَذَكَرْتَ اسْمَ اللَّهِ، فَكُلْ مِمَّا أَمْسَكْنَ عَلَيْكَ، إِلاَّ أَنْ يَأْكُلَ الْكَلْبُ، فَلاَ تَأْكُلْ فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ يَكُونَ إِنَّمَا أَمْسَكَ عَلَى نَفْسِهِ، وَإِنْ خَالَطَهَا كَلْبٌ مِنْ غَيْرِهَا، فَلاَ تَأْكُلْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed, njemu Ibn-Fudajl, prenoseći od Bejana, a on od Amira da je Adijj b. Hatim, radijallahu anhu, rekao: “Pitao sam Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, rekavši: ‘Mi smo narod koji lovi pomoću pasa’, pa je rekao: ‘Kada pošalješ svoje pse koji su podučeni lovu i spomeneš Allahovo ime – jedi ono što su ulovili za tebe, osim ako je pas jeo (od žrtve) – tada nemoj jesti, jer se bojim da ju je ulovio za sebe. Ako se s njima (tvojim psima) pomiješa drugi pas, nemoj jesti.’”


 

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ حَيْوَةَ،‏.‏ وَحَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ أَبِي رَجَاءٍ، حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، قَالَ سَمِعْتُ رَبِيعَةَ بْنَ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيَّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ، عَائِذُ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيَّ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ قَوْمٍ أَهْلِ الْكِتَابِ، نَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ، وَأَرْضِ صَيْدٍ أَصِيدُ بِقَوْسِي، وَأَصِيدُ بِكَلْبِي الْمُعَلَّمِ، وَالَّذِي لَيْسَ مُعَلَّمًا، فَأَخْبِرْنِي مَا الَّذِي يَحِلُّ لَنَا مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ ‏ “‏ أَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكَ بِأَرْضِ قَوْمٍ أَهْلِ الْكِتَابِ، تَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ، فَإِنْ وَجَدْتُمْ غَيْرَ آنِيَتِهِمْ، فَلاَ تَأْكُلُوا فِيهَا، وَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَاغْسِلُوهَا ثُمَّ كُلُوا فِيهَا، وَأَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكَ بِأَرْضِ صَيْدٍ، فَمَا صِدْتَ بِقَوْسِكَ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ، ثُمَّ كُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الْمُعَلَّمِ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ، ثُمَّ كُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الَّذِي لَيْسَ مُعَلَّمًا فَأَدْرَكْتَ ذَكَاتَهُ، فَكُلْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Asim, njemu Hajva, prenoseći od Ahmeda b. Ebu-Redžaa, on od Seleme b. Sulejmana, ovaj od Ibn-Mubareka, a on od Hajve b. Šurejha da je čuo od Rebija b. Jezida Dimeškija kako ga je obavijestio Ebu-Idris Aizullah da je Ebu-Sa‘leba Hušeni, radijallahu anhu, rekao: “Došao sam kod Allahova Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, i rekao: ‘Allahov Poslaniče, mi živimo u zemlji gdje ima kitabija, jedemo iz njihovih posuda, i u zemlji gdje ima divljači. Ja lovim svojim lukom i uz pomoć svoga psa podučena lovu te onoga koji nije podučen, pa mi reci šta nam je dozvoljeno od toga.’ ‘Što se tiče onoga što si spomenuo da se nalaziš u zemlji kitabija i da jedeš iz njihovih posuda’, reče (Poslanik), ‘ako nađete druge mimo njihovih posuda, nemojte jesti iz njih, a ako ne nađete, operite ih i jedite iz njih. A što se tiče onoga što si spomenuo da živiš u zemlji u kojoj se lovi, kada loviš svojim lukom, spomeni Allahovo ime i jedi, kada loviš uz pomoć podučena psa, spomeni Allahovo ime i jedi, a što uloviš uz pomoć nepodučena psa pa stigneš preklati (prije nego što ugine), jedi.’”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَنْفَجْنَا أَرْنَبًا بِمَرِّ الظَّهْرَانِ، فَسَعَوْا عَلَيْهَا حَتَّى لَغِبُوا، فَسَعَيْتُ عَلَيْهَا حَتَّى أَخَذْتُهَا، فَجِئْتُ بِهَا إِلَى أَبِي طَلْحَةَ، فَبَعَثَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِوَرِكِهَا وَفَخِذَيْهَا فَقَبِلَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Jahja, prenoseći od Šu‘be, a on od Hišama b. Zejda da je Enes b. Malik, radijallahu anhu, rekao: “Naišli smo na zeca u Merriz-Zahranu, pa su ga tjerali sve dok se nisu umorili. Onda sam ga ja tjerao dok ga nisam uhvatio. Donio sam ga Ebu-Talhi, a on je poslao Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, bok i dva buta i on je to primio.”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، أَنَّهُ كَانَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِذَا كَانَ بِبَعْضِ طَرِيقِ مَكَّةَ تَخَلَّفَ مَعَ أَصْحَابٍ لَهُ مُحْرِمِينَ، وَهْوَ غَيْرُ مُحْرِمٍ، فَرَأَى حِمَارًا وَحْشِيًّا، فَاسْتَوَى عَلَى فَرَسِهِ، ثُمَّ سَأَلَ أَصْحَابَهُ أَنْ يُنَاوِلُوهُ سَوْطًا، فَأَبَوْا فَسَأَلَهُمْ رُمْحَهُ فَأَبَوْا فَأَخَذَهُ ثُمَّ شَدَّ عَلَى الْحِمَارِ، فَقَتَلَهُ فَأَكَلَ مِنْهُ بَعْضُ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبَى بَعْضُهُمْ، فَلَمَّا أَدْرَكُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَأَلُوهُ عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ ‏ “‏ إِنَّمَا هِيَ طُعْمَةٌ أَطْعَمَكُمُوهَا اللَّهُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Isma‘il, njemu Malik, prenoseći od Ebu-Nadra, oslobođenog roba (mevla) Umera b. Ubejdullaha, on od Nafija, oslobođenog roba (mevla) Ebu-Katade: da je Ebu-Katada bio s Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem, pa je na putu za Mekku izostao s grupom svojih drugova koji su bili u ihramima, ali on nije bio. Ugledao je divljeg magarca, uzjahao na konja i zatražio od drugova da mu dodaju bič, ali su oni odbili. Zatražio je potom da mu dodaju koplje, ali su oni i to odbili. Onda je to uzeo sam, nasrnuo na magarca i ubio ga. Neki su od ashaba Poslanikovih, sallallahu alejhi ve sellem, jeli to meso, a neki nisu. Kada su stigli Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, pitali su ga o tome, pa je rekao: “To je hrana kojom vas je nahranio Allah.”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، مِثْلَهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ ‏ “‏ هَلْ مَعَكُمْ مِنْ لَحْمِهِ شَىْءٌ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Isma‘il, njemu Malik, prenoseći od Zejda b. Esleme, on od Ataa b. Jesara, a ovaj od Ebu-Katade slično (prethodno spomenutom), osim što je (Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem) rekao: “Je li kod vas ostalo šta od njegova mesa?”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرٌو، أَنَّ أَبَا النَّضْرِ، حَدَّثَهُ عَنْ نَافِعٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ وَأَبِي صَالِحٍ مَوْلَى التَّوْأَمَةِ سَمِعْتُ أَبَا قَتَادَةَ، قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِيمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ وَهُمْ مُحْرِمُونَ وَأَنَا رَجُلٌ حِلٌّ عَلَى فَرَسٍ، وَكُنْتُ رَقَّاءً عَلَى الْجِبَالِ، فَبَيْنَا أَنَا عَلَى ذَلِكَ إِذْ رَأَيْتُ النَّاسَ مُتَشَوِّفِينَ لِشَىْءٍ، فَذَهَبْتُ أَنْظُرُ، فَإِذَا هُوَ حِمَارُ وَحْشٍ فَقُلْتُ لَهُمْ مَا هَذَا قَالُوا لاَ نَدْرِي‏.‏ قُلْتُ هُوَ حِمَارٌ وَحْشِيٌّ‏.‏ فَقَالُوا هُوَ مَا رَأَيْتَ‏.‏ وَكُنْتُ نَسِيتُ سَوْطِي فَقُلْتُ لَهُمْ نَاوِلُونِي سَوْطِي‏.‏ فَقَالُوا لاَ نُعِينُكَ عَلَيْهِ‏.‏ فَنَزَلْتُ فَأَخَذْتُهُ، ثُمَّ ضَرَبْتُ فِي أَثَرِهِ، فَلَمْ يَكُنْ إِلاَّ ذَاكَ، حَتَّى عَقَرْتُهُ، فَأَتَيْتُ إِلَيْهِمْ فَقُلْتُ لَهُمْ قُومُوا فَاحْتَمِلُوا‏.‏ قَالُوا لاَ نَمَسُّهُ‏.‏ فَحَمَلْتُهُ حَتَّى جِئْتُهُمْ بِهِ، فَأَبَى بَعْضُهُمْ، وَأَكَلَ بَعْضُهُمْ، فَقُلْتُ أَنَا أَسْتَوْقِفُ لَكُمُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَدْرَكْتُهُ فَحَدَّثْتُهُ الْحَدِيثَ فَقَالَ لِي ‏”‏ أَبَقِيَ مَعَكُمْ شَىْءٌ مِنْهُ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ كُلُوا فَهْوَ طُعْمٌ أَطْعَمَكُمُوهَا اللَّهُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja b. Sulejman, njemu Ibn-Vehb, prenoseći od Amra, on od Ebu-Nadra, ovaj od Nafija, sluge (mevla) Ebu-Katade, i Ebu-Saliha, sluge (mevla) Tev’eme, da je Ebu-Katada rekao: “Bio sam s Vjerovjesnikom, sallallahu alejhi ve sellem, na putu između Mekke i Medine. Oni su bili u ihramu, a ja sam bio slobodan (bez ihrama), jašući na konju. Mnogo sam se peo po brdima, i dok sam jednom tako bio na brdu, vidio sam da ljudi gledaju u nešto. Otišao sam i ja pogledati, kad ono divlji magarac. ‘Šta je ovo?’, rekoh im. ‘Ne znamo’, odgovoriše. ‘To je divlji magarac’, rekoh. ‘To je ono što si vidio’, odgovoriše. Bio sam zaboravio uzeti svoj bič, pa im rekoh: ‘Dodajte mi bič!’ ‘Nećemo ti pomoći u tome’, odgovoriše. Sišao sam s konja, uzeo ga i pojurio za njim. Nije bilo ništa drugo do to (divlji magarac); probo sam ga, došao kod njih i rekao: ‘Ustanite i donesite! ‘Nećemo ga ni dotaći’, rekoše. Onda sam otišao i donio ga do njih. Neki su odbili jesti, a neki su jeli. ‘Zatražit ću od Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem’, rekoh, ‘da zastane.’ Sustigao sam ga i ispričao mu taj slučaj, pa me on upita: ‘Je li ostalo išta od tog mesa?’ ‘Jeste’, odgovorih. ‘Jedite’, reče on, ‘to je hrana kojom vas je Allah nahranio.’”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ غَزَوْنَا جَيْشَ الْخَبَطِ وَأُمِّرَ أَبُو عُبَيْدَةَ فَجُعْنَا جُوعًا شَدِيدًا فَأَلْقَى الْبَحْرُ حُوتًا مَيِّتًا لَمْ يُرَ مِثْلُهُ يُقَالُ لَهُ الْعَنْبَرُ فَأَكَلْنَا مِنْهُ نِصْفَ شَهْرٍ فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ عَظْمًا مِنْ عِظَامِهِ فَمَرَّ الرَّاكِبُ تَحْتَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Jahja, prenoseći od Ibn-Džurejdža, a on od Amra da je Džabir, radijallahu anhu, rekao: “Bili smo u pohodu zvanom ‘džejšul-habet’ i Ebu-Ubejda je postavljen za zapovjednika (emira). Zadesila nas je velika glad. More je izbacilo uginulog kita kakav ranije nije viđen, za takvog kita kaže se ‘anber’. Jeli smo ga pola mjeseca. Ebu-Ubejda uzeo je jednu njegovu kost, i ispod nje je prošao jahač na jahalici.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا، يَقُولُ بَعَثَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثَمِائَةِ رَاكِبٍ وَأَمِيرُنَا أَبُو عُبَيْدَةَ نَرْصُدُ عِيرًا لِقُرَيْشٍ فَأَصَابَنَا جُوعٌ شَدِيدٌ حَتَّى أَكَلْنَا الْخَبَطَ، فَسُمِّيَ جَيْشَ الْخَبَطِ وَأَلْقَى الْبَحْرُ حُوتًا يُقَالُ لَهُ الْعَنْبَرُ فَأَكَلْنَا نِصْفَ شَهْرٍ وَادَّهَنَّا بِوَدَكِهِ حَتَّى صَلَحَتْ أَجْسَامُنَا قَالَ فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ ضِلَعًا مِنْ أَضْلاَعِهِ فَنَصَبَهُ فَمَرَّ الرَّاكِبُ تَحْتَهُ، وَكَانَ فِينَا رَجُلٌ فَلَمَّا اشْتَدَّ الْجُوعُ نَحَرَ ثَلاَثَ جَزَائِرَ، ثُمَّ ثَلاَثَ جَزَائِرَ، ثُمَّ نَهَاهُ أَبُو عُبَيْدَةَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Muhammed, njemu Sufjan, prenoseći od Amra da je Džabir, radijallahu anhu, rekao: “Poslao je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, nas trista jahača pod zapovjedništvom Ebu-Ubejde da pratimo karavanu Kurejša. Zadesila nas je tako velika glad da smo jeli čak i lišće, pa je po tome ovaj pohod nazvan ‘džejšul-habet’ (vojska lišća). Tada je more izbacilo kita, za takvog kita kaže se ‘anber’. Jeli smo ga pola mjeseca i mazali se njegovim salom, tako da su nam se tijela popravila. Ebu-Ubejda je (kaže prenosilac) uzeo jedno njegovo rebro i postavio ga, a jahač je prošao ispod njega. S nama je bio i jedan čovjek koji je, kada je glad postala teška, zaklao tri deve, a potom opet tri, pa mu je Ebu-Ubejda to zabranio.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي يَعْفُورٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي أَوْفَى ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ غَزَوْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم سَبْعَ غَزَوَاتٍ أَوْ سِتًّا، كُنَّا نَأْكُلُ مَعَهُ الْجَرَادَ‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ وَأَبُو عَوَانَةَ وَإِسْرَائِيلُ عَنْ أَبِي يَعْفُورٍ عَنِ ابْنِ أَبِي أَوْفَى سَبْعَ غَزَوَاتٍ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Velid, njemu Šu‘ba, prenoseći od Ebu-Ja‘fura da je Ibn-Ebu-Evfa, radijallahu anhu, rekao: “Bili smo s Vjerovjesnikom, sallallahu alejhi ve sellem, u sedam vojnih pohoda, ili šest, i jeli smo s njime skakavce.” Sufjan, Ebu-Avana i Israil kažu, prenoseći od Ebu-Ja‘fura, a on od Ibn-Ebu-Evfaa: “… sedam vojnih pohoda.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ حَيْوَةَ بْنِ شُرَيْحٍ، قَالَ حَدَّثَنِي رَبِيعَةُ بْنُ يَزِيدَ الدِّمَشْقِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيُّ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا بِأَرْضِ أَهْلِ الْكِتَابِ، فَنَأْكُلُ فِي آنِيَتِهِمْ، وَبِأَرْضِ صَيْدٍ، أَصِيدُ بِقَوْسِي، وَأَصِيدُ بِكَلْبِي الْمُعَلَّمِ، وَبِكَلْبِي الَّذِي لَيْسَ بِمُعَلَّمٍ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ أَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكَ بِأَرْضِ أَهْلِ كِتَابٍ فَلاَ تَأْكُلُوا فِي آنِيَتِهِمْ، إِلاَّ أَنْ لاَ تَجِدُوا بُدًّا، فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا بُدًّا فَاغْسِلُوهَا وَكُلُوا، وَأَمَّا مَا ذَكَرْتَ أَنَّكُمْ بِأَرْضِ صَيْدٍ، فَمَا صِدْتَ بِقَوْسِكَ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ وَكُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الْمُعَلَّمِ، فَاذْكُرِ اسْمَ اللَّهِ وَكُلْ، وَمَا صِدْتَ بِكَلْبِكَ الَّذِي لَيْسَ بِمُعَلَّمٍ، فَأَدْرَكْتَ ذَكَاتَهُ، فَكُلْهُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Asim, a njemu Hajva b. Šurejh da je čuo od Rebija b. Jezida Dimeškija, a on od Ebu-Idrisa Havlemija da je Ebu-Sa‘leba Hušeni rekao: “Došao sam kod Allahova Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, i rekao: ‘Allahov Poslaniče, mi živimo u zemlji gdje ima kitabija, jedemo iz njihovih posuda, i u zemlji gdje ima divljači. Ja lovim svojim lukom i uz pomoć svoga psa podučena lovu te onoga koji nije podučen, pa mi reci šta nam je dozvoljeno od toga.’ ‘Što se tiče onoga što si spomenuo da se nalaziš u zemlji kitabija i da jedeš iz njihovih posuda’, reče (Poslanik), ‘ako nađete druge mimo njihovih posuda, nemojte jesti iz njih, a ako ne nađete, operite ih i jedite iz njih. A što se tiče onoga što si spomenuo da živiš u zemlji u kojoj se lovi, kada loviš svojim lukom, spomeni Allahovo ime i jedi, kada loviš uz pomoć podučena psa, spomeni Allahovo ime i jedi, a što uloviš uz pomoć nepodučena psa pa stigneš preklati (prije nego što ugine), jedi.’”


 

حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي عُبَيْدٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ، قَالَ لَمَّا أَمْسَوْا يَوْمَ فَتَحُوا خَيْبَرَ أَوْقَدُوا النِّيرَانَ، قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ عَلَى مَا أَوْقَدْتُمْ هَذِهِ النِّيرَانَ ‏”‏‏.‏ قَالُوا لُحُومِ الْحُمُرِ الإِنْسِيَّةِ‏.‏ قَالَ ‏”‏ أَهْرِيقُوا مَا فِيهَا، وَاكْسِرُوا قُدُورَهَا ‏”‏‏.‏ فَقَامَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فَقَالَ نُهَرِيقُ مَا فِيهَا وَنَغْسِلُهَا‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ أَوْ ذَاكَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Mekki b. Ibrahim, a njemu Jezid b. Ebu-Ubejd da je Selema b. Ekve‘a rekao: “Kada su zanoćili onoga dana kad su osvojili Hajber, potpalili su vatre. Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, reče: ‘Pod šta ste potpalili ove vatre (šta kuhate na njima)?’ ‘Pod meso domaćih magaraca’, odgovoriše. ‘Prospite to iz njih (lonaca) i polupajte ih’, reče Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem. Tada ustade jedan čovjek i reče: ‘Da prospemo ono što se nalazi u njima i operemo ih?’ ‘Ili to’, reče Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem.


 

حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ جَدِّهِ، رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِذِي الْحُلَيْفَةِ، فَأَصَابَ النَّاسَ جُوعٌ، فَأَصَبْنَا إِبِلاً وَغَنَمًا، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي أُخْرَيَاتِ النَّاسِ، فَعَجِلُوا فَنَصَبُوا الْقُدُورَ، فَدُفِعَ إِلَيْهِمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِالْقُدُورِ فَأُكْفِئَتْ، ثُمَّ قَسَمَ فَعَدَلَ عَشَرَةً مِنَ الْغَنَمِ بِبَعِيرٍ، فَنَدَّ مِنْهَا بَعِيرٌ، وَكَانَ فِي الْقَوْمِ خَيْلٌ يَسِيرَةٌ فَطَلَبُوهُ فَأَعْيَاهُمْ، فَأَهْوَى إِلَيْهِ رَجُلٌ بِسَهْمٍ فَحَبَسَهُ اللَّهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ إِنَّ لِهَذِهِ الْبَهَائِمِ أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ، فَمَا نَدَّ عَلَيْكُمْ فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا ‏”‏‏.‏ قَالَ وَقَالَ جَدِّي إِنَّا لَنَرْجُو ـ أَوْ نَخَافُ ـ أَنْ نَلْقَى الْعَدُوَّ غَدًا، وَلَيْسَ مَعَنَا مُدًى، أَفَنَذْبَحُ بِالْقَصَبِ فَقَالَ ‏”‏ مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ فَكُلْ، لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ، وَسَأُخْبِرُكُمْ عَنْهُ، أَمَّا السِّنُّ عَظْمٌ وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Isma‘il, njemu Ebu-Avana, prenoseći od Seida b. Mesruka, a on od Abaje b. Rifa‘a b. Rafija da je njegov djed Rafi‘ b. Hadidž rekao: “Bili smo s Vjerovjesnikom, sallallahu alejhi ve sellem, u Zul-Hulejfi. Ljude je zadesila glad, pa smo zarobili deve i ovce. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, bio je među posljednjim u grupi. Požurili su i postavili lonce. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, stigao je i naredio da se lonci prevrnu. Potom je podijelio plijen, računajući deset ovaca za jednu devu. Odbjegla im je jedna deva. Imali su malo konja. Tražili su devu, pa ih je to smorilo, a nisu je mogli uhvatiti. Neki čovjek odapeo je na nju strijelu (koja ju je pogodila), pa ju je (devu) Allah zaustavio. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, reče: ‘Među stokom ima one koja je divlja kao i divlje zvijeri. Što vam odbjegne, uradite s njime ovako.’ Moj je djed (kaže Rafi‘) rekao: ‘Očekujemo, ili bojimo se da se sutra ne sukobimo s neprijateljem, a nemamo mesarskih noževa; možemo li klati trstikom?’ ‘Što prolije krv, ali ne zub i ne zufur, a spomene se pritom Allahovo ime’, reče Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem – ‘jedi! O tome ću vam reći: što se tiče zuba, zato što je to kost, a što se tiče zufura, zato što je to mesarski nož Abesinaca.’”


 

حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ ـ يَعْنِي ابْنَ الْمُخْتَارِ ـ أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمٌ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ، يُحَدِّثُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ لَقِيَ زَيْدَ بْنَ عَمْرِو بْنِ نُفَيْلٍ بِأَسْفَلِ بَلْدَحٍ، وَذَاكَ قَبْلَ أَنْ يُنْزَلَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْوَحْىُ، فَقَدَّمَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُفْرَةً فِيهَا لَحْمٌ، فَأَبَى أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا، ثُمَّ قَالَ إِنِّي لاَ آكُلُ مِمَّا تَذْبَحُونَ عَلَى أَنْصَابِكُمْ، وَلاَ آكُلُ إِلاَّ مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Mu‘alla b. Esed, njemu Abdul-Aziz (misli: Ibn-Muhtar), prenoseći od Musaa b. Ukbe, a on od Salima da je čuo Abdullaha kako kazuje da je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, sreo Zejda b. Amra b. Nufejla u podnožju Beldeha – a to je bilo prije dolaska Objave Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem – pa mu je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, ponudio sofru na kojoj je bilo meso, a on je to odbio rekavši: “Ja ne jedem ono što vi zakoljete na svojim statuama, niti jedem išta drugo osim onog prilikom čijeg je klanja spomenuto Allahovo ime.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ جُنْدَبِ بْنِ سُفْيَانَ الْبَجَلِيِّ، قَالَ ضَحَّيْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُضْحِيَّةً ذَاتَ يَوْمٍ فَإِذَا أُنَاسٌ قَدْ ذَبَحُوا ضَحَايَاهُمْ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَلَمَّا انْصَرَفَ رَآهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُمْ قَدْ ذَبَحُوا قَبْلَ الصَّلاَةِ فَقَالَ ‏ “‏ مَنْ ذَبَحَ قَبْلَ الصَّلاَةِ فَلْيَذْبَحْ مَكَانَهَا أُخْرَى، وَمَنْ كَانَ لَمْ يَذْبَحْ حَتَّى صَلَّيْنَا فَلْيَذْبَحْ عَلَى اسْمِ اللَّهِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejba, njemu Ebu-Avana, prenoseći od Esveda b. Kajsa da je Džundeb b. Sufjan Bedželi rekao: “Jednom smo s Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem, zaklali kurban, ali su neki ljudi svoje kurbane zaklali prije namaza. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, reče: ‘Ko je zaklao (kurban) prije namaza neka umjesto tog kurbana zakolje drugi, a ko nije zaklao prije nego što smo klanjali, neka zakolje u ime Allaha.’”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، سَمِعَ ابْنَ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، يُخْبِرُ ابْنَ عُمَرَ أَنَّ أَبَاهُ، أَخْبَرَهُ أَنَّ جَارِيَةً لَهُمْ كَانَتْ تَرْعَى غَنَمًا بِسَلْعٍ، فَأَبْصَرَتْ بِشَاةٍ مِنْ غَنَمِهَا مَوْتًا، فَكَسَرَتْ حَجَرًا فَذَبَحَتْهَا، فَقَالَ لأَهْلِهِ لاَ تَأْكُلُوا حَتَّى آتِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَسْأَلَهُ، أَوْ حَتَّى أُرْسِلَ إِلَيْهِ مَنْ يَسْأَلُهُ‏.‏ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَوْ بَعَثَ إِلَيْهِ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِأَكْلِهَا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Ebu-Bekr, njemu Mu‘temir, prenoseći od Ubejdullaha, a on od Nafija: da je čuo Ka‘ba b. Malika kako obavještava Ibn-Omera da mu je rekao njegov otac kako je neka njihova ropkinja (služavka) čuvala ovce na brdu Sel‘. Primijetila je kako jedna od njenih ovaca krepaje; razbila je kamen i zaklala je tim kamenom, a potom rekla svojim ukućanima: “Nemojte jesti dok ne odem kod Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, i upitam ga, ili dok ne pošaljem nekoga ko će ga upitati (o tome).” Došla je kod Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, ili je poslala nekoga, pa je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, naredio da se to jede.


 

حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي سَلِمَةَ أَخْبَرَ عَبْدَ اللَّهِ، أَنَّ جَارِيَةً، لِكَعْبِ بْنِ مَالِكٍ تَرْعَى غَنَمًا لَهُ بِالْجُبَيْلِ الَّذِي بِالسُّوقِ وَهْوَ بِسَلْعٍ، فَأُصِيبَتْ شَاةٌ، فَكَسَرَتْ حَجَرًا فَذَبَحَتْهَا، فَذَكَرُوا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهُمْ بِأَكْلِهَا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa, njemu Džuvejrija, prenoseći od Nafija, on od čovjeka iz plemena Benu-Selema, a ovaj od Abdullaha da je ropkinja (služavka) Ka‘ba b. Malika čuvala njegove ovce na brdašcu kod pijace – a ona je na brdu Sel‘ – pa je jedna ovca nastradala. Razbila je kamen i njime zaklala ovcu. Spomenuli su to Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, pa im je naredio da je jedu.


 

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رَافِعٍ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّهُ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَيْسَ لَنَا مُدًى‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ فَكُلْ، لَيْسَ الظُّفُرَ وَالسِّنَّ، أَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ، وَأَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ ‏”‏‏.‏ وَنَدَّ بَعِيرٌ فَحَبَسَهُ فَقَالَ ‏”‏ إِنَّ لِهَذِهِ الإِبِلِ أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ فَمَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا فَاصْنَعُوا هَكَذَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdan, njemu njegov otac, prenoseći od Šu‘be, on od Seida b. Mesruka, a ovaj od Abaje b. Rafija da je njegov djed rekao: “Allahov Poslaniče, nemamo mesarskih noževa.” “Čime se god prolije krv i pritom spomene Allahovo ime – to jedi, samo ne ako je to (čime se kolje) zufur ili zub”, reče Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem. Zufur je sredstvo kojim kolju Abesinci, a zub je kost. Jedna je deva odbjegla, pa ju je zaustavio (jedan od ashaba). Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, tada reče: “Među ovim devama ima divljih, kao što su divlje zvijeri, pa ako vas koja od njih nadvlada, uradite ovako (kao što ste uradili s ovom koja je odbjegla).”


 

حَدَّثَنَا صَدَقَةُ، أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنٍ لِكَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ امْرَأَةً، ذَبَحَتْ شَاةً بِحَجَرٍ، فَسُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ، فَأَمَرَ بِأَكْلِهَا‏.‏ وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنَا نَافِعٌ أَنَّهُ سَمِعَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ يُخْبِرُ عَبْدَ اللَّهِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ جَارِيَةً لِكَعْبٍ بِهَذَا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sadeka, njemu Abde, prenoseći od Ubejdullaha, on od Nafija, ovaj od sina Ka‘ba b. Malika, a on od svoga oca da je žena zaklala ovcu kamenom, pa je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, nakon što je upitan o tome, naredio da se jede. Lejs veli: “PRIČAO NAM JE Nafi‘ da je čuo čovjeka, ensariju, kako kazuje Abdullahu, prenoseći od Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, da je robinja (služavka) Ka‘ba…”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنَ الأَنْصَارِ عَنْ مُعَاذِ بْنِ سَعْدٍ ـ أَوْ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ جَارِيَةً لِكَعْبِ بْنِ مَالِكٍ كَانَتْ تَرْعَى غَنَمًا بِسَلْعٍ، فَأُصِيبَتْ شَاةٌ مِنْهَا، فَأَدْرَكَتْهَا فَذَبَحَتْهَا بِحَجَرٍ، فَسُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ “‏ كُلُوهَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Isma‘il, njemu Malik, prenoseći od Nafija, a on od nekog ensarije da ga je Mu‘az b. Sa‘d, ili Sa‘d b. Mu‘az, obavijestio:kako je robinja (služavka) Ka‘ba b. Malika čuvala ovce na brdu Sel‘. Jedna je ovca nastradala, ali je ona uspjela da je prekolje kamenom. Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, upitan je o tome, pa je rekao: “Jedite je!”


 

حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ كُلْ ـ يَعْنِي ـ مَا أَنْهَرَ الدَّمَ إِلاَّ السِّنَّ وَالظُّفُرَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kabisa, njemu Sufjan, prenoseći od svoga oca, on od Abaje b. Rifa‘a, a ovaj od Rafija b. Hadidža da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Jedi, dakle, čime se god prolije krv, samo ne (ako je to učinjeno) zubom ili zufurom.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا أُسَامَةُ بْنُ حَفْصٍ الْمَدَنِيُّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ قَوْمًا، قَالُوا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنَّ قَوْمًا يَأْتُونَا بِاللَّحْمِ لاَ نَدْرِي أَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ أَمْ لاَ فَقَالَ ‏ “‏ سَمُّوا عَلَيْهِ أَنْتُمْ وَكُلُوهُ ‏”‏‏.‏ قَالَتْ وَكَانُوا حَدِيثِي عَهْدٍ بِالْكُفْرِ‏.‏ تَابَعَهُ عَلِيٌّ عَنِ الدَّرَاوَرْدِيِّ‏.‏ وَتَابَعَهُ أَبُو خَالِدٍ وَالطُّفَاوِيُّ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Ubejdullah, njemu Usama b. Hafs Medeni, prenoseći od Hišama b. Urve, on od svoga oca, a ovaj od Aiše, radijallahu anha, da su neki ljudi rekli Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem: “Ljudi nam donose meso, a ne znamo da li je spomenuto Allahovo ime (Bismilla) prilikom klanja.” “Proučite (Bismillu) vi i jedite”, reče Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem. Kaže (Aiša): “Nema mnogo vremena kako su prihvatili islam.” Ovaj hadis prenosi i Ali od Deraverdija, slijedeći predanje (Usame b. Hafsa), a to čini i Ebu-Halid te Tufavi.


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مُحَاصِرِينَ قَصْرَ خَيْبَرَ، فَرَمَى إِنْسَانٌ بِجِرَابٍ فِيهِ شَحْمٌ، فَنَزَوْتُ لآخُذَهُ، فَالْتَفَتُّ فَإِذَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ‏.

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Velid, njemu Šu‘ba, prenoseći od Humejda b. Hilala, on od Abdullaha b. Mugaffela, radijallahu anhu, da je rekao: “Opsjedali smo jedan dvorac u Hajberu, pa je neki čovjek bacio torbu u kojoj se nalazio loj. Skočio sam da je uzmem, ali sam se okrenuo, vidio Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, kod sebe, i zastidio ga se.”


 

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ بْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، عَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا لاَقُو الْعَدُوِّ غَدًا، وَلَيْسَتْ مَعَنَا مُدًى فَقَالَ ‏”‏ اعْجَلْ أَوْ أَرِنْ مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ فَكُلْ، لَيْسَ السِّنَّ وَالظُّفُرَ، وَسَأُحَدِّثُكَ، أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ، وَأَمَّا الظُّفُرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ ‏”‏‏.‏ وَأَصَبْنَا نَهْبَ إِبِلٍ وَغَنَمٍ فَنَدَّ مِنْهَا بَعِيرٌ، فَرَمَاهُ رَجُلٌ بِسَهْمٍ فَحَبَسَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ إِنَّ لِهَذِهِ الإِبِلِ أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ، فَإِذَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا شَىْءٌ، فَافْعَلُوا بِهِ هَكَذَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Amr b. Ali, njemu Jahja, prenoseći od Sufjana, on od svoga oca, a ovaj od Abaje b. Rifa‘a b. Rafija b. Hadidža da je Rafi‘ b. Hadidž ispričao: “Rekao sam: ‘Allahov Poslaniče, sutra se susrećemo s neprijateljem, a nemamo mesarskih noževa.’ ‘Budi hitar, ili požuri (s klanjem)’, reče (Poslanik), ‘čime se god prolije krv i pritom spomene Allahovo ime – to jedi, samo ne (kolji) zubom niti zufurom. Reći ću ti: ne zubom jer je to kost, i ne zufurom jer je to sredstvo za klanje koje upotrebljavaju Abesinci.’ Osvojili smo ratni plijen, deve i ovce, pa je jedna deva odbjegla. Jedan ju je čovjek pogodio strijelom i zaustavio. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, tada reče: ‘Među ovim devama ima divljih, kao što su divlje zvijeri, pa ako vas koja od njih nadvlada, uradite ovako (kao što ste uradili s ovom koja je odbjegla).’”


 

حَدَّثَنَا خَلاَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، قَالَ أَخْبَرَتْنِي فَاطِمَةُ بِنْتُ الْمُنْذِرِ، امْرَأَتِي عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَتْ نَحَرْنَا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَرَسًا فَأَكَلْنَاهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Hallad b. Jahja, njemu Sufjan, prenoseći od Hišama b. Urve, on od Fatime bint Munzir, svoje supruge, a ona od Esme bint Ebu-Bekr, radijallahu anhuma, da je rekla: “Zaklali smo, za života Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, konja i pojeli ga.”


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، سَمِعَ عَبْدَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ فَاطِمَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ، قَالَتْ ذَبَحْنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَسًا وَنَحْنُ بِالْمَدِينَةِ فَأَكَلْنَاهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ishak, njemu Abda, prenoseći od Hišama, on od Fatime, a ova od Esme da je rekla: “Zaklali smo u vrijeme Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, u Medini konja i pojeli ga.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ، أَنَّ أَسْمَاءَ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ، قَالَتْ نَحَرْنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَسًا فَأَكَلْنَاهُ‏.‏ تَابَعَهُ وَكِيعٌ وَابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ فِي النَّحْرِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejba, njemu Džerir, prenoseći od Hišama, a on od Fatime bint Munzir da je Esma bint Ebu-Bekr rekla: “Zaklali smo u vrijeme Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, konja i pojeli ga.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، قَالَ دَخَلْتُ مَعَ أَنَسٍ عَلَى الْحَكَمِ بْنِ أَيُّوبَ، فَرَأَى غِلْمَانًا ـ أَوْ فِتْيَانًا ـ نَصَبُوا دَجَاجَةً يَرْمُونَهَا‏.‏ فَقَالَ أَنَسٌ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ تُصْبَرَ الْبَهَائِمُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Velid, njemu Šu‘ba, prenoseći od Hišama b. Zejda da je rekao: “Ušao sam s Enesom kod Hakema b. Ejjuba, pa je ugledao djecu, ili dječake, kako gađaju kokošku koju su postavili kao metu. Enes je rekao: ‘Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio je da se životinje postavljaju kao mete.’”


 

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَعْقُوبَ، أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ عَمْرٍو، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يُحَدِّثُ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ دَخَلَ عَلَى يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ وَغُلاَمٌ مِنْ بَنِي يَحْيَى رَابِطٌ دَجَاجَةً يَرْمِيهَا، فَمَشَى إِلَيْهَا ابْنُ عُمَرَ حَتَّى حَلَّهَا، ثُمَّ أَقْبَلَ بِهَا وَبِالْغُلاَمِ مَعَهُ فَقَالَ ازْجُرُوا غُلاَمَكُمْ عَنْ أَنْ يَصْبِرَ هَذَا الطَّيْرَ لِلْقَتْلِ، فَإِنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى أَنْ تُصْبَرَ بَهِيمَةٌ أَوْ غَيْرُهَا لِلْقَتْلِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ahmed b. Ja‘kub, njemu Ishak b. Seid b. Amr, prenoseći od svoga oca, koji mu je kazivao da je Ibn-Omer, radijallahu anhuma, ušao kod Jahjaa b. Seida, a jedan od njegovih sinova bio je svezao kokošku i gađao je. Ibn-Omer je prišao kokoški i odvezao je; zatim je došao s dječakom, noseći kokošku, i rekao: “Izgrdite svoje dijete da ne veže ovu pticu i ne drži je kao metu. Čuo sam Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, kako zabranjuje vezivanje stoke ili drugih životinja i njihovo pretvaranje u mete za gađanje i ubijanje.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ ابْنِ عُمَرَ فَمَرُّوا بِفِتْيَةٍ أَوْ بِنَفَرٍ نَصَبُوا دَجَاجَةً يَرْمُونَهَا، فَلَمَّا رَأَوُا ابْنَ عُمَرَ تَفَرَّقُوا عَنْهَا، وَقَالَ ابْنُ عُمَرَ مَنْ فَعَلَ هَذَا إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَعَنَ مَنْ فَعَلَ هَذَا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Nu‘man, njemu Ebu-Avana, prenoseći od Ebu-Bisra da je Seid b. Džubejr rekao: “Bio sam kod Ibn-Omera kad su naišli pored dječaka, ili grupe, koji su postavili kokošku kao metu i gađali je. Kada su ugledali Ibn-Omera, razbježali su se. Ibn-Omer tada reče: ‘Ko je ovo uradio?! Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, prokleo je onog koji ovo radi!’”


 

تَابَعَهُ سُلَيْمَانُ عَنْ شُعْبَةَ، حَدَّثَنَا الْمِنْهَالُ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، لَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَنْ مَثَّلَ بِالْحَيَوَانِ‏.‏ وَقَالَ عَدِيٌّ عَنْ سَعِيدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

 

Slijedi ga u predanju Sulejman, prenoseći od Šu‘be. PRIČAO NAM JE Minhal, prenoseći od Seida, on od Ibn-Omera da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, prokleo onoga ko masakrira životinje. Adijj ovo prenosi od Seida, on od Ibn-Abbasa, a on od Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem.


 

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَدِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ نَهَى عَنِ النُّهْبَةِ وَالْمُثْلَةِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Hadžadž b. Minhal prenoseći od Šu’be kojeg je obavijestio Adijj b. Sabit koji veli da je čuo od Abdullaha b. Zejda da je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio pljačku i masakrirenje životinja.


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ زَهْدَمٍ الْجَرْمِيِّ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ يَعْنِي الأَشْعَرِيَّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُ دَجَاجًا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja, njemu Veki‘, prenoseći od Sufjana, on od Ejjuba, ovaj od Ebu-Kilabe, on od Zehdema Džermija da je Ebu-Musa Eš‘ari, radijallahu anhu, rekao: “Vidio sam Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, da jede kokošije meso.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ أَبِي تَمِيمَةَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ زَهْدَمٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، وَكَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ هَذَا الْحَىِّ مِنْ جَرْمٍ إِخَاءٌ، فَأُتِيَ بِطَعَامٍ فِيهِ لَحْمُ دَجَاجٍ، وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ جَالِسٌ أَحْمَرُ فَلَمْ يَدْنُ مِنْ طَعَامِهِ قَالَ ادْنُ فَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْكُلُ مِنْهُ‏.‏ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُهُ أَكَلَ شَيْئًا فَقَذِرْتُهُ، فَحَلَفْتُ أَنْ لاَ آكُلَهُ‏.‏ فَقَالَ ادْنُ أُخْبِرْكَ ـ أَوْ أُحَدِّثْكَ ـ إِنِّي أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي نَفَرٍ مِنَ الأَشْعَرِيِّينَ، فَوَافَقْتُهُ وَهْوَ غَضْبَانُ، وَهْوَ يَقْسِمُ نَعَمًا مِنْ نَعَمِ الصَّدَقَةِ فَاسْتَحْمَلْنَاهُ فَحَلَفَ أَنْ لاَ يَحْمِلَنَا، قَالَ ‏”‏ مَا عِنْدِي مَا أَحْمِلُكُمْ عَلَيْهِ ‏”‏‏.‏ ثُمَّ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِنَهْبٍ مِنْ إِبِلٍ فَقَالَ ‏”‏ أَيْنَ الأَشْعَرِيُّونَ أَيْنَ الأَشْعَرِيُّونَ ‏”‏‏.‏ قَالَ فَأَعْطَانَا خَمْسَ ذَوْدٍ غُرِّ الذُّرَى، فَلَبِثْنَا غَيْرَ بَعِيدٍ، فَقُلْتُ لأَصْحَابِي نَسِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمِينَهُ، فَوَاللَّهِ لَئِنْ تَغَفَّلْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمِينَهُ لاَ نُفْلِحُ أَبَدًا‏.‏ فَرَجَعْنَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا اسْتَحْمَلْنَاكَ، فَحَلَفْتَ أَنْ لاَ تَحْمِلَنَا فَظَنَنَّا أَنَّكَ نَسِيتَ يَمِينَكَ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ إِنَّ اللَّهَ هُوَ حَمَلَكُمْ، إِنِّي وَاللَّهِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ لاَ أَحْلِفُ عَلَى يَمِينٍ فَأَرَى غَيْرَهَا خَيْرًا مِنْهَا إِلاَّ أَتَيْتُ الَّذِي هُوَ خَيْرٌ، وَتَحَلَّلْتُهَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Ma‘mer, njemu Abdul-Varis, prenoseći od Ejjuba b. Ebu-Temime, a on od Kasima da je Zehdem rekao: “Bili smo kod Ebu-Musaa Eš‘arija – a između nas i ovog ogranka plemena Džerm postoji pobratimstvo – pa mu je donesena hrana s kokošijim mesom. Među ljudima sjedio je i jedan bjeloput čovjek, koji nije prinosio ruku hrani. ‘Primakni se (i jedi)’, reče (Ebu-Musa), ‘vidio sam Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, kako ga (kokošije meso) jede.’ ‘Vidio sam (kokoš) da jede nešto, pa mi se gadi. Zakleo sam se da je neću jesti’, odgovori (čovjek). ‘Približi se da te obavijestim’, reče (Ebu-Musa), ‘ili da ti kažem. Došao sam kod Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, s grupom Eš‘arija – a desilo se da je on bio ljutit; dijeljaše deve iz fonda zekjata. Tražili smo da nam da deve koje nas mogu nositi, ali se on zakleo da nam neće dati takve deve i dodao: ‘Nemam ono na čemu bih vas nosio.’ Potom su Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, dotjerane deve iz ratnog plijena, pa je upitao: ‘Gdje su Eš‘arije, gdje su Eš‘arije?’ Dao nam je’, reče (Ebu-Musa), ‘pet bijelih grbavih deva. Zastali smo potom nedaleko odatle, i ja rekoh svojim drugovima: ‘Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, zaboravio je svoju zakletvu. Tako mi Allaha, ako budemo željeli da Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, zaboravi svoju zakletvu, nećemo nikada uspjeti!’ Vratili smo se kod Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, i rekli mu: ‘Allahov Poslaniče, tražili smo da nam daš deve koje će nas nositi, pa si se zakleo da nam ih nećeš dati; pomislili smo da si zaboravio svoju zakletvu.’ On reče: ‘Allah vas je ponio (snabdio takvim devama). Ja se, tako mi Allaha, nikad ne zakunem nekom zakletvom, pa kad nakon toga vidim da je nešto drugo bolje, ne uradim ono što je bolje, iskupivši se potom od zakletve.’’”


 

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ فَاطِمَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ، قَالَتْ نَحَرْنَا فَرَسًا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَكَلْنَاهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Humejdi, njemu Sufjan, prenoseći od Hišama, a on od Fatime da je Esma rekla:“Zaklali smo u vrijeme Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, konja i pojeli ga.”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهم ـ قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ خَيْبَرَ عَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ، وَرَخَّصَ فِي لُحُومِ الْخَيْلِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Hammad b. Zejd, prenoseći od Amra b. Dinara, a on od Muhammeda b. Alija da je Džabir b. Abdullah, radijallahu anhuma, rekao: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio je na dan Hajbera meso pitomih (domaćih) magaraca, a dozvolio konjsko meso.”


 

حَدَّثَنَا صَدَقَةُ، أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ سَالِمٍ، وَنَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ يَوْمَ خَيْبَرَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sadeka, njemu Abda, prenoseći od Ubejdullaha, a on od Salima i Nafija da je Ibn-Omer rekao: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio je meso domaćih magaraca na dan Hajbera (oslobađanja Hajbera).”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ‏.‏ تَابَعَهُ ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ نَافِعٍ‏.‏ وَقَالَ أَبُو أُسَامَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ سَالِمٍ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Jahja, prenoseći od Ubejdullaha, a on od Nafija da je Abdullah rekao: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio je meso domaćih magaraca.” Slijedi ga (u predanju) Ibn-Mubarek, prenoseći od Ubejdullaha, a on od Nafija. Ebu-Usama veli: “… od Ubejdullaha, on od Salima.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، وَالْحَسَنِ، ابْنَىْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِمَا، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنهم ـ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمُتْعَةِ عَامَ خَيْبَرَ وَلُحُومِ حُمُرِ الإِنْسِيَّةِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jusuf, njemu Malik, prenoseći od Ibn-Šihaba, on od Abdullaha i Hasana, sinova Muhammeda b. Alija, a oni od svoga oca da je Alija, radijallahu anhum, rekao: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio je privremeni brak u godini kada je oslobođen Hajber, kao i meso domaćih magaraca.”


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ خَيْبَرَ عَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ، وَرَخَّصَ فِي لُحُومِ الْخَيْلِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sulejman b. Harb, njemu Hammad, prenoseći od Amra, a on od Muhammeda b. Alija da je Džabir b. Abdullah, radijallahu anhuma, rekao: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio je na dan oslobođenja Hajbera meso magaraca, a dozvolio konjsko meso.”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عَدِيٌّ، عَنِ الْبَرَاءِ، وَابْنِ أَبِي أَوْفَى، رضى الله عنهم قَالاَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Jahja, prenoseći od Šu‘be, a on od Adijja da su Bera’ i Ibn-Ebu-Evfa, radijallahu anhum, rekli: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio je (jesti) meso magaraca.”


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ أَبَا إِدْرِيسَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا ثَعْلَبَةَ قَالَ حَرَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لُحُومَ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ‏.‏ تَابَعَهُ الزُّبَيْدِيُّ وَعُقَيْلٌ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ‏.‏ وَقَالَ مَالِكٌ وَمَعْمَرٌ وَالْمَاجِشُونُ وَيُونُسُ وَابْنُ إِسْحَاقَ عَنِ الزُّهْرِيِّ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ishak, njemu Ja‘kub b. Ibrahim, prenoseći od svoga oca, on Saliha, ovaj od Ibn-Šihaba, a on od Ebu-Idrisa da je Ebu-Sa‘leba rekao: “Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio je meso domaćih magaraca.” Slijede ga (u predanju) Zubejdi i Ukajl, prenoseći od Ibn-Šihaba. Malik, Ma‘mer, Madžišun, Junus i Ibn-Ishak vele da je Zuhri rekao: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio je meso svake životinje koja ima očnjake (mesoždera).”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَهُ جَاءٍ فَقَالَ أُكِلَتِ الْحُمُرُ، ثُمَّ جَاءَهُ جَاءٍ فَقَالَ أُكِلَتِ الْحُمُرُ‏.‏ ثُمَّ جَاءَهُ جَاءٍ فَقَالَ أُفْنِيَتِ الْحُمُرُ‏.‏ فَأَمَرَ مُنَادِيًا فَنَادَى فِي النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يَنْهَيَانِكُمْ عَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ، فَإِنَّهَا رِجْسٌ‏.‏ فَأُكْفِئَتِ الْقُدُورُ وَإِنَّهَا لَتَفُورُ بِاللَّحْمِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Selam, njemu Abdul-Vehhab Sekafi, prenoseći od Ejjuba, on od Muhammeda, a ovaj od Enesa b. Malika, radijallahu anhu, da je Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, došao neki čovjek i rekao: “Pojedeni su magarci!” Potom mu je došao drugi čovjek i rekao: “Pojedeni su magarci!” Zatim je došao čovjek i rekao: “Uništeni su magarci!” Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, naredio je glasniku da saopći ljudima: “Allah i Njegov Poslanik zabranjuju vam meso domaćih magaraca jer je ono nečisto!” Lonci su tada prevrnuti, a meso je vrilo u njima.


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو قُلْتُ لِجَابِرِ بْنِ زَيْدٍ يَزْعُمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ حُمُرِ الأَهْلِيَّةِ فَقَالَ قَدْ كَانَ يَقُولُ ذَاكَ الْحَكَمُ بْنُ عَمْرٍو الْغِفَارِيُّ عِنْدَنَا بِالْبَصْرَةِ، وَلَكِنْ أَبَى ذَاكَ الْبَحْرُ ابْنُ عَبَّاسٍ وَقَرَأَ ‏{‏قُلْ لاَ أَجِدُ فِيمَا أُوحِيَ إِلَىَّ مُحَرَّمًا‏}‏

 

PRIČAO NAM JE Ali b. Abdullah, a njemu Sufjan, prenoseći od Amra da je ispričao: “Rekao sam Džabiru b. Zejdu: ‘Tvrde da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio meso domaćih magaraca!’ On odgovori: ‘To je govorio Hakem b. Amr Gifari kod nas u Basri, ali to ‘more znanja’ (veliki znalac) Ibn-Abbas odbija navodeći ajet: ‘Reci: ‘Ja ne vidim u ovome što mi se objavljuje da je ikome zabranjeno…’”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ أَكْلِ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السِّبَاعِ‏.‏ تَابَعَهُ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ وَابْنُ عُيَيْنَةَ وَالْمَاجِشُونُ عَنِ الزُّهْرِيِّ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jusuf, njemu Malik, prenoseći od Ibn-Šihaba, on od Ebu-Idrisa Havelanija, a ovaj od Ebu-Sa‘lebe da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio jedenje mesa svake zvijeri koja ima očnjake (mesožder). Slijede ga (u predanju) Junus, Ma‘mer, Ibn-Ujejna i Madžišun, prenoseći od Zuhrija.


 

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ صَالِحٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ شِهَابٍ، أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِشَاةٍ مَيِّتَةٍ فَقَالَ ‏”‏ هَلاَّ اسْتَمْتَعْتُمْ بِإِهَابِهَا ‏”‏‏.‏ قَالُوا إِنَّهَا مَيِّتَةٌ‏.‏ قَالَ ‏”‏ إِنَّمَا حَرُمَ أَكْلُهَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Zuhejr b. Harb, njemu Ja‘kub b. Ibrahim, prenoseći od svoga oca, on od Saliha, ovaj od Ibn-Šihaba, a on od Ubejdullaha b. Abdullaha da mu je Abdullah b. Abbas, radijallahu anhuma, rekao: “Naišao je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, pored krepane ovce, pa je rekao: ‘Zašto ne iskoristite njenu kožu?’ ‘To je krepala ovca’, odgovoriše. ‘Samo je zabranjeno jesti je’, reče Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem.”


 

حَدَّثَنَا خَطَّابُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حِمْيَرَ، عَنْ ثَابِتِ بْنِ عَجْلاَنَ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ مَرَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِعَنْزٍ مَيْتَةٍ فَقَالَ ‏ “‏ مَا عَلَى أَهْلِهَا لَوِ انْتَفَعُوا بِإِهَابِهَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Hattab b. Usman, njemu Muhammed b. Himjer, prenoseći od Sabita b. Adžlana, a on od Seida b. Džubejra da je Ibn-Abbas, radijallahu anhuma, rekao: “Naišao je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, pored kože krepale životinje, pa je rekao: ‘Ne bi ništa smetalo da je njen vlasnik iskoristio njenu kožu.’”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، عَنْ عَبْدِ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ الْقَعْقَاعِ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ مَا مِنْ مَكْلُومٍ يُكْلَمُ فِي اللَّهِ إِلاَّ جَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَكَلْمُهُ يَدْمَى، اللَّوْنُ لَوْنُ دَمٍ وَالرِّيحُ رِيحُ مِسْكٍ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Abdul-Vahid, prenoseći od Umare b. Ka‘ka‘a, on od Ebu-Zur‘e b. Amra b. Džerira, a ovaj od Ebu-Hurejre da je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Nema ranjenika koji bude ranjen na Allahovom putu, a da neće doći na Sudnji dan sa svojom ranom iz koje teče krv; boja joj je boja krvi, a miris miris miska.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ مَثَلُ الْجَلِيسِ الصَّالِحِ وَالسَّوْءِ كَحَامِلِ الْمِسْكِ وَنَافِخِ الْكِيرِ، فَحَامِلُ الْمِسْكِ إِمَّا أَنْ يُحْذِيَكَ، وَإِمَّا أَنْ تَبْتَاعَ مِنْهُ، وَإِمَّا أَنْ تَجِدَ مِنْهُ رِيحًا طَيِّبَةً، وَنَافِخُ الْكِيرِ إِمَّا أَنْ يُحْرِقَ ثِيَابَكَ، وَإِمَّا أَنْ تَجِدَ رِيحًا خَبِيثَةً ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Ala’, njemu Ebu-Usama, prenoseći od Burejda, on od Ebu-Burde, a ovaj od Ebu-Musaa, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Primjer dobrog druga i lošeg druga je kao primjer prodavca miska i onoga koji puše u kovački mijeh; prodavac miska ili će ti ga pokloniti, ili ćeš ga od njega kupiti, ili ćeš barem od njega osjetiti lijep miris, a onaj koji puše u kovački mijeh ili će ti spaliti odjeću, ili ćeš od njega osjetiti ružan miris.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَنْفَجْنَا أَرْنَبًا وَنَحْنُ بِمَرِّ الظَّهْرَانِ، فَسَعَى الْقَوْمُ فَلَغَبُوا، فَأَخَذْتُهَا فَجِئْتُ بِهَا إِلَى أَبِي طَلْحَةَ فَذَبَحَهَا، فَبَعَثَ بِوَرِكَيْهَا ـ أَوْ قَالَ بِفَخِذَيْهَا ـ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَبِلَهَا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Velid, a njemu Šu‘ba, prenoseći od Hišama b. Zejda da je Enes, radijallahu anhu, rekao: “Poplašili smo zeca u Merriz-Zahranu, pa su neki ljudi potrčali za njim, ali su posustali. Ja sam ga uzeo i donio Ebu-Talhi; on ga je zaklao i poslao dva kuka, ili dva buta, Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, i on je to primio.”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ الضَّبُّ لَسْتُ آكُلُهُ وَلاَ أُحَرِّمُهُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Isma‘il, njemu Abdul-Aziz b. Muslim, prenoseći od Abdullaha b. Dinara, a on od Ibn-Omera, radijallahu anhuma, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Meso bodljorepog guštera ne jedem, ali ga ne zabranjujem.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي أُمَامَةَ بْنِ سَهْلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنْ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ، أَنَّهُ دَخَلَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْتَ مَيْمُونَةَ فَأُتِيَ بِضَبٍّ مَحْنُوذٍ، فَأَهْوَى إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ فَقَالَ بَعْضُ النِّسْوَةِ أَخْبِرُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمَا يُرِيدُ أَنْ يَأْكُلَ‏.‏ فَقَالُوا هُوَ ضَبٌّ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ فَرَفَعَ يَدَهُ، فَقُلْتُ أَحَرَامٌ هُوَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ‏ “‏ لاَ، وَلَكِنْ لَمْ يَكُنْ بِأَرْضِ قَوْمِي فَأَجِدُنِي أَعَافُهُ ‏”‏‏.‏ قَالَ خَالِدٌ فَاجْتَرَرْتُهُ فَأَكَلْتُهُ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْظُرُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Meslema, njemu Malik, prenoseći od Ibn-Šihaba, on od Ebu-Umame b. Sehla, a ovaj od Abdullaha b. Abbasa, radijallahu anhuma, koji prenosi od Halida b. Velida da je on ušao s Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem, u Mejmuninu kuću, pa mu je serviran pečen bodljorepi gušter. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, pružio je ruku k njemu, ali je jedna žena rekla: “Obavijestite Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, šta jede!” Rekli su: “To je gušter, Allahov Poslaniče.” Podigao je ruku s njega. “Je li ga zabranjeno jesti, Allahov Poslaniče?”, upitah. “Ne”, reče on, “ali ga nije bilo u zemlji moga naroda, pa mi se gadi.” Kaže Halid: “Isjekao sam ga i pojeo, a Poslanik je, sallallahu alejhi ve sellem, gledao.”


 

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، يُحَدِّثُهُ عَنْ مَيْمُونَةَ، أَنَّ فَأْرَةً، وَقَعَتْ، فِي سَمْنٍ فَمَاتَتْ، فَسُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْهَا فَقَالَ ‏ “‏ أَلْقُوهَا وَمَا حَوْلَهَا وَكُلُوهُ ‏”‏‏.‏ قِيلَ لِسُفْيَانَ فَإِنَّ مَعْمَرًا يُحَدِّثُهُ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ‏.‏ قَالَ مَا سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ يَقُولُ إِلاَّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ مَيْمُونَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَلَقَدْ سَمِعْتُهُ مِنْهُ مِرَارًا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Humejdi, njemu Sufjan, prenoseći od Zuhrija, on od Ubejdullaha b. Abdullaha b. Utbe, a ovaj od Ibn-Abbasa da mu je Mejmuna kazivala kako je miš upao u maslo i krepao, pa je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, upitan o tome. “Izbacite ga, i ono što je oko njega, a ostalo jedite”, odgovori on. Sufjanu je rečeno: “Ma‘mer ga (hadis) prenosi od Zuhrija, on od Seida b. Musejjeba, a ovaj od Ebu-Hurejre.” “Nisam čuo”, kaže on, “da Zuhri kaže drugo osim: ‘… od Ubejdullaha, on od Ibn-Abbasa, ovaj od Mejmune, a ona od Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem..’ Čuo sam ga od njega više puta.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ الدَّابَّةِ، تَمُوتُ فِي الزَّيْتِ وَالسَّمْنِ وَهْوَ جَامِدٌ أَوْ غَيْرُ جَامِدٍ، الْفَأْرَةِ أَوْ غَيْرِهَا قَالَ بَلَغَنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ بِفَأْرَةٍ مَاتَتْ فِي سَمْنٍ، فَأَمَرَ بِمَا قَرُبَ مِنْهَا فَطُرِحَ ثُمَّ أُكِلَ، عَنْ حَدِيثِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdan, njemu Abdullah, prenoseći od Junusa, a on od Zuhrija da je o životinji koja krepa u ulju i maslu, čvrstom ili tečnom, bilo da se radi o mišu ili nečemu drugom rekao: “Čuli smo kako je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, naredio da se miš koji je krepao u maslu izbaci, zajedno s onim oko njega, a da je ostalo pojedeno” (iz hadisa koji prenosi Ubejdullah b. Abdullah).


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ ـ رضى الله عنهم ـ قَالَتْ سُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ فَأْرَةٍ سَقَطَتْ فِي سَمْنٍ فَقَالَ ‏ “‏ أَلْقُوهَا وَمَا حَوْلَهَا وَكُلُوهُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdul-Aziz b. Abdullah, njemu Malik, prenoseći od Ibn-Šihaba, on od Ubejdullaha b. Abdullaha, on od Ibn-Abbasa, a on od Mejmune, radijallahu anhum, koja je rekla: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, upitan je o mišu koji upadne u maslo, pa je rekao: ‘Izbacite ga, i ono oko njega, a ostalo jedite!’”


 

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ حَنْظَلَةَ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَرِهَ أَنْ تُعْلَمَ الصُّورَةُ،‏.‏ وَقَالَ ابْنُ عُمَرَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ تُضْرَبَ‏.‏ تَابَعَهُ قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا الْعَنْقَزِيُّ عَنْ حَنْظَلَةَ وَقَالَ تُضْرَبُ الصُّورَةُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ubejdullah b. Musa, njemu Hanzala, prenoseći od Salima da je Ibn-Omer prezirao stavljanje biljega na lice. Ibn-Omer kaže: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio je da se (životinja) udara (po licu).” Slijedi ga (u predanju) Kutejba, koji prenosi od Ankazija, a on od Hanzale: “… da se udara po licu.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِأَخٍ لِي يُحَنِّكُهُ، وَهْوَ فِي مِرْبَدٍ لَهُ، فَرَأَيْتُهُ يَسِمُ شَاةً ـ حَسِبْتُهُ قَالَ ـ فِي آذَانِهَا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Velid, a njemu Šu‘ba, prenoseći od Hišama b. Zejda da je Enes rekao: “Donio sam svoga brata kod Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, da mu učini tahnik; on se nalazio u toru i vidio sam da obilježava ovcu. Mislim da je rekao: ‘… na njenim ušima.’”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ قَالَ قُلْتُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِنَّنَا نَلْقَى الْعَدُوَّ غَدًا، وَلَيْسَ مَعَنَا مُدًى‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ مَا أَنْهَرَ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ فَكُلُوا، مَا لَمْ يَكُنْ سِنٌّ وَلاَ ظُفُرٌ، وَسَأُحَدِّثُكُمْ عَنْ ذَلِكَ، أَمَّا السِّنُّ فَعَظْمٌ، وَأَمَّا الظُّفْرُ فَمُدَى الْحَبَشَةِ ‏”‏‏.‏ وَتَقَدَّمَ سَرَعَانُ النَّاسِ فَأَصَابُوا مِنَ الْغَنَائِمِ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي آخِرِ النَّاسِ فَنَصَبُوا قُدُورًا فَأَمَرَ بِهَا فَأُكْفِئَتْ وَقَسَمَ بَيْنَهُمْ وَعَدَلَ بَعِيرًا بِعَشْرِ شِيَاهٍ، ثُمَّ نَدَّ بَعِيرٌ مِنْ أَوَائِلِ الْقَوْمِ وَلَمْ يَكُنْ مَعَهُمْ خَيْلٌ فَرَمَاهُ رَجُلٌ بِسَهْمٍ فَحَبَسَهُ اللَّهُ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ إِنَّ لِهَذِهِ الْبَهَائِمِ أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ فَمَا فَعَلَ مِنْهَا هَذَا فَافْعَلُوا مِثْلَ هَذَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Ebu-Ahves, prenoseći od Seida b. Mesruka, on od Abaje b. Rifa‘a, a ovaj od svoga oca da je njegov djed Rafi‘ b. Hadidž ispričao: “Rekao sam Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem: ‘Mi se sutra sukobljavamo s neprijateljem, a nemamo mesarskih noževa.’ On reče: ‘Što prolije krv, ali ne zub i ne zufur, a spomene se pritom Allahovo ime – jedi! O tome ću vam reći: što se tiče zuba, zato što je to kost, a što se tiče zufura, zato što je to sredstvo za klanje kojim se koriste Abesinci.’ Oni koji su bili brži otišli su naprijed i zarobili plijen. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, bio je među posljednjima u grupi. Požurili su i postavili lonce. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, stigao je i naredio da se lonci prevrnu. Potom je podijelio plijen računajući deset ovaca za jednu devu. Onima koji su prvi došli odbjegla je jedna deva, a nisu imali konja. Neki čovjek odapeo je na nju strijelu (koja ju je pogodila), pa ju je (devu) Allah zaustavio. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, reče: ‘Među stokom ima i one koja je divlja kao što su divlje zvijeri; što vam odbjegne – uradite s njime ovako.’”


 

حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّنَافِسِيُّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ جَدِّهِ، رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ فَنَدَّ بَعِيرٌ مِنَ الإِبِلِ ـ قَالَ ـ فَرَمَاهُ رَجُلٌ بِسَهْمٍ فَحَبَسَهُ، قَالَ ثُمَّ قَالَ ‏”‏ إِنَّ لَهَا أَوَابِدَ كَأَوَابِدِ الْوَحْشِ فَمَا غَلَبَكُمْ مِنْهَا فَاصْنَعُوا بِهِ هَكَذَا ‏”‏‏.‏ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نَكُونُ فِي الْمَغَازِي وَالأَسْفَارِ فَنُرِيدُ أَنْ نَذْبَحَ فَلاَ تَكُونُ مُدًى قَالَ ‏”‏ أَرِنْ مَا نَهَرَ ـ أَوْ أَنْهَرَ ـ الدَّمَ وَذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ فَكُلْ، غَيْرَ السِّنِّ وَالظُّفُرِ، فَإِنَّ السِّنَّ عَظْمٌ، وَالظُّفُرَ مُدَى الْحَبَشَةِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Selam, njemu Umer b. Ubejd Tanafisi, prenoseći od Seida b. Mesruka, on od Abaje b. Rifa‘a, a ovaj od svoga djeda Rafija b. Hadidža, radijallahu anhu, da je rekao: “Bili smo s Vjerovjesnikom, sallallahu alejhi ve sellem, na putovanju, pa je jedna deva odbjegla. Neki je čovjek odapeo strijelu na nju i zaustavio je. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, tada reče: ‘Ima među njima divljih kao što su divlje zvijeri, pa koja vam umakne – učinite s njome ovako!’ ‘Allahov Poslaniče’, rekoh, ‘budemo u ratnim pohodima i na putovanjima pa želimo zaklati (životinju), a nemamo pri ruci mesarski nož?’ ‘Budi brz’, reče (Poslanik), ‘što prolije krv i pritom se spomene Allahovo ime – jedi, samo ne ako je to učinjeno zubom i zufurom; zub je kost, a zufur je sredstvo za klanje koje upotrebljavaju Abesinci.’”