Umra

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ الْعُمْرَةُ إِلَى الْعُمْرَةِ كَفَّارَةٌ لِمَا بَيْنَهُمَا، وَالْحَجُّ الْمَبْرُورُ لَيْسَ لَهُ جَزَاءٌ إِلاَّ الْجَنَّةُ ‏”‏‏.‏

 

1773. PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jusuf da ga je obavijestio Malik, prenoseći od Sumejja, oslobođenog roba Ebu Bekra b. Abdu-Rahmana, on od Ebu Saliha es-Semmana, a ovaj od Ebu Hurejre, radijallahu anhu, da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: „Umra do ‘umre pokriva hodočasniku manje grijehe učinjene prema Allahu, a za iskreno obavljen hadž, bez griješenja i kod Allaha uvažen, nema druge nagrade osim Dženneta.”


 

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَنَّ عِكْرِمَةَ بْنَ خَالِدٍ، سَأَلَ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ الْعُمْرَةِ، قَبْلَ الْحَجِّ فَقَالَ لاَ بَأْسَ‏.‏ قَالَ عِكْرِمَةُ قَالَ ابْنُ عُمَرَ اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ أَنْ يَحُجَّ‏.‏ وَقَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي عِكْرِمَةُ بْنُ خَالِدٍ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ مِثْلَهُ‏.‏

 

1774. PRIČAO NAM JE Ahmed b. Muhamed da ga je obavijestio Abdullah (b. Mubarek), njemu prenio Ibnu Džubejr da je ‘Ikrime b. Halid pitao Ibn Omera, radijallahu anhu, za obavljanje umre prije obavljanja hadža, te je odgovorio: „Ne smeta.” ‘Ikrime je također rekao: Abdullah b. Omer je izjavio: „Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, obavio je ‘umru prije nego hadž.” Ibrahim b. Sa‘d prenosi da je Ibnu Ishak rekao: Saopćio mi je ‘Ikrime b. Halid: „Za isto sam pitao i Ibnu Omera.”


 

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ عِكْرِمَةُ بْنُ خَالِدٍ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ مِثْلَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE ‘Amr b. ‘Ali, njemu Ebu Asim koga je obavijestio Ibnu Džurejdž, da je ‘Ikrime b. Halid izjavio: „To isto sam pitao Ibn Omera, radijallahu anhuma.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَعُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ الْمَسْجِدَ،، فَإِذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ جَالِسٌ إِلَى حُجْرَةِ عَائِشَةَ، وَإِذَا نَاسٌ يُصَلُّونَ فِي الْمَسْجِدِ صَلاَةَ الضُّحَى‏.‏ قَالَ فَسَأَلْنَاهُ عَنْ صَلاَتِهِمْ‏.‏ فَقَالَ بِدْعَةٌ‏.‏ ثُمَّ قَالَ لَهُ كَمِ اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَرْبَعً إِحْدَاهُنَّ فِي رَجَبٍ، فَكَرِهْنَا أَنْ نَرُدَّ عَلَيْهِ‏.‏ قَالَ وَسَمِعْنَا اسْتِنَانَ، عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ فِي الْحُجْرَةِ، فَقَالَ عُرْوَةُ يَا أُمَّاهُ، يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ‏.‏ أَلاَ تَسْمَعِينَ مَا يَقُولُ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ‏.‏ قَالَتْ مَا يَقُولُ قَالَ يَقُولُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اعْتَمَرَ أَرْبَعَ عُمَرَاتٍ إِحْدَاهُنَّ فِي رَجَبٍ‏.‏ قَالَتْ يَرْحَمُ اللَّهُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ، مَا اعْتَمَرَ عُمْرَةً إِلاَّ وَهُوَ شَاهِدُهُ، وَمَا اعْتَمَرَ فِي رَجَبٍ قَطُّ‏.‏

 

1775. PRIČAO NAM JE Kutejbe, njemu Džerir, prenoseći od Mensura, da je Mudžahid rekao: „Ja i ‘Urve b. Zubejr smo ušli u džamiju (Vjerovjesnika). Abdullah b. Omer sjeđaše do Aišine sobe, dok ostali svijet klanjaše u džamiji duha-namaz. Mi smo Abdullaha b. Omera – rekao je Mudžahid – upitali za taj njihov namaz i on odgovori: „Novotarija (je klanjati ga u džamiji).” Potom ga je Mudžahid upitao: „Koliko je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, obavio ‘umri?” „Četiri, a jednu od njih” – rekao je on – “u redžebu.” Bilo nam je neugodno – kaže Mudžahid – da ga demantujemo. 1776. Pošto smo u sobi čuli (škripu) pranja zubi Aiše, majke pravovjernika, ‘Urve je upitao: “Majko, zar ne čuješ šta kaže Ebu Abdurrahman?” – Šta kaže? – upitala je Aiša. – Kaže – odgovorio je ‘Urve – da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, obavio četiri ‘umre, a jednu od njih u mjesecu redžebu. – Allah se smilovao Ebu Abdur-Rahmanu! Vjerovjesnik – rekla je Aiša – nije obavio nijednu umru, a da joj nije prisustvovao i Abdur-Rahman, a u mjesecu redžebu nije nikada obavljao ‘umru.


 

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَا اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَجَبٍ‏.‏

 

1777. PRIČAO NAM JE Ebu Asim da ga je obavijestio Ibnu Džurejdž, izjavivši: – Obavijestio me je ‘Ata od Urve b. Zubejra, koji je rekao: „Pitao sam Aišu radijallahu anhu.” „Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem“, rekla je ona: „nije obavio umru u redžebu.“


 

حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ حَسَّانٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، سَأَلْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ كَمِ اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ أَرْبَعٌ عُمْرَةُ الْحُدَيْبِيَةِ فِي ذِي الْقَعْدَةِ، حَيْثُ صَدَّهُ الْمُشْرِكُونَ، وَعُمْرَةٌ مِنَ الْعَامِ الْمُقْبِلِ فِي ذِي الْقَعْدَةِ، حَيْثُ صَالَحَهُمْ، وَعُمْرَةُ الْجِعْرَانَةِ إِذْ قَسَمَ غَنِيمَةَ أُرَاهُ حُنَيْنٍ‏.‏ قُلْتُ كَمْ حَجَّ قَالَ وَاحِدَةً‏.‏

 

1778. PRIČAO NAM je Hassan b. Hassan, njemu Hemmam prenoseći od Katade koji je rekao: – Pitao sam Enesa, radijallahu anhu: „Koliko je ‘umri obavio Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem?” „Četiri.“, odgovorio je Enes: „Umru Hudejbijje u zul-kadetu, kada su ga idolopoklonici od nje omeli; umru naredne godine u zul-kadetu, kako se to s njima i bio sporazumio; umru iz Dži‘rane, kada je podijelio ratni plijen s Hunejna. „Koliko je puta činio hadž?“, upitao sam (ga). „Jednom.“, odgovorio je on.


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ اعْتَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَيْثُ رَدُّوهُ، وَمِنَ الْقَابِلِ عُمْرَةَ الْحُدَيْبِيَةِ، وَعُمْرَةً فِي ذِي الْقَعْدَةِ وَعُمْرَةً مَعَ حَجَّتِهِ‏.‏

 

1779. PRIČAO NAM JE Ebul-Velid Hašim b. Abdil-Melik, ovome Hemmam prenoseći od Katade, koji je izjavio: Pitao sam Enesa, radijallahu anhu, (za umre Vjerovjesnika), pa je odgovorio: „Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, obavio je jednu umru one godine kada su ga idolopoklonici odbili; umru Hudejbijje u narednoj godini; umru u zul-kadetu, i umru zajedno u sastavu svoga hadža.”


 

حَدَّثَنَا هُدْبَةُ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، وَقَالَ، اعْتَمَرَ أَرْبَعَ عُمَرٍ فِي ذِي الْقَعْدَةِ إِلاَّ الَّتِي اعْتَمَرَ مَعَ حَجَّتِهِ عُمْرَتَهُ مِنَ الْحُدَيْبِيَةِ، وَمِنَ الْعَامِ الْمُقْبِلِ، وَمِنَ الْجِعْرَانَةِ، حَيْثُ قَسَمَ غَنَائِمَ حُنَيْنٍ، وَعُمْرَةً مَعَ حَجَّتِهِ‏.‏

 

1780. PRIČAO NAM JE Hudbe, da mu je Hemmam kazao: „Vjerovjesnik je obavio četiri ‘umre u zul-kadetu – izuzimajući ‘umru koju je obavio u sastavu svoga hadža: (obavio je umru) s Hudejbijje, zatim naredne godine, te iz Dži‘rane kada je podijelio ratne dobiti sa Hunejna i ‘umru sa svojim hadžom (u zul-hidžetu).”


 

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا شُرَيْحُ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَأَلْتُ مَسْرُوقًا وَعَطَاءً وَمُجَاهِدًا‏.‏ فَقَالُوا اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذِي الْقَعْدَةِ قَبْلَ أَنْ يَحُجَّ‏.‏ وَقَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذِي الْقَعْدَةِ، قَبْلَ أَنْ يَحُجَّ مَرَّتَيْنِ‏.‏

 

1781. PRIČAO NAM JE Ahmed b. Osman, njemu Šurejh b. Mesleme, prenoseći od Ibrahima b. Jusufa, on od svoga oca, da je Ebu Ishak izjavio: „Pitao sam Mesruka, ‘Ataa i Mudžahida (o ‘umri Vjerovjesnika) i oni su odgovorili: ’Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, obavio je ‘umre u zul-kadetu prije nego je obavio hadž.’ A čuo sam – kaže Ebu Ishak – Beraa b. Aziba, radijallahu anhu, kako govori: ’Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, obavio je umru dva puta u zul-kadetu prije nego je obavio hadž.’”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ يُخْبِرُنَا يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لاِمْرَأَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ سَمَّاهَا ابْنُ عَبَّاسٍ، فَنَسِيتُ اسْمَهَا ‏”‏ مَا مَنَعَكِ أَنْ تَحُجِّي مَعَنَا ‏”‏‏.‏ قَالَتْ كَانَ لَنَا نَاضِحٌ فَرَكِبَهُ أَبُو فُلاَنٍ وَابْنُهُ ـ لِزَوْجِهَا وَابْنِهَا ـ وَتَرَكَ نَاضِحًا نَنْضَحُ عَلَيْهِ قَالَ ‏”‏ فَإِذَا كَانَ رَمَضَانُ اعْتَمِرِي فِيهِ فَإِنَّ عُمْرَةً فِي رَمَضَانَ حَجَّةٌ ‏”‏‏.‏ أَوْ نَحْوًا مِمَّا قَالَ‏.‏

 

1782. PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Jahja, prenoseći od Ibn Džurejdža da je ‘Ata kazao: „Čuo sam Abdullaha b. Abbasa, radijallahu anhuma, kako kaže: ’Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, je rekao jednoj ensarijki koju je Ibnu Abbas imenovao, ali sam joj ja ime zaboravio: ’Šta te je omelo, pa nisi s nama išla na hadž?’ ’Imamo’, rekla je ona: ’jednu devu (za okretanje kola za natapanje), pa ju je uzjahao otac toga i toga sa svojim sinom’, misleći na svog muža i sina: ’a jednu ostavio da s njom natapamo (palmovik).’ Muhammed, sallallahu alejhi ve sellem, joj reče: ’Kada bude ramazan, ti učini ‘umru, jer ‘umra obavljena u ramazanu – jeste kao hadždž.’, ili kao što je on to rekao.“


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُوَافِينَ لِهِلاَلِ ذِي الْحَجَّةِ فَقَالَ لَنَا ‏”‏ مَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يُهِلَّ بِالْحَجِّ فَلْيُهِلَّ وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُهِلَّ بِعُمْرَةٍ فَلْيُهِلَّ بِعُمْرَةٍ، فَلَوْلاَ أَنِّي أَهْدَيْتُ لأَهْلَلْتُ بِعُمْرَةٍ ‏”‏‏.‏ قَالَتْ فَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ، وَمِنَّا مَنْ أَهَلَّ بِحَجٍّ، وَكُنْتُ مِمَّنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ، فَأَظَلَّنِي يَوْمُ عَرَفَةَ، وَأَنَا حَائِضٌ، فَشَكَوْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏”‏ ارْفُضِي عُمْرَتَكِ، وَانْقُضِي رَأْسَكِ وَامْتَشِطِي، وَأَهِلِّي بِالْحَجِّ ‏”‏‏.‏ فَلَمَّا كَانَ لَيْلَةُ الْحَصْبَةِ أَرْسَلَ مَعِي عَبْدَ الرَّحْمَنِ إِلَى التَّنْعِيمِ، فَأَهْلَلْتُ بِعُمْرَةٍ مَكَانَ عُمْرَتِي‏.‏

 

1783. PRIČAO NAM JE Muhammed b. Selam, kome je saopćio Ebu Muavija kako mu je rekao Hišam, prenoseći od svoga oca, da je Aiša, radijallahu anha, izjavila: „Izašli smo (iz Medine) s Allahovim Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem, očekujući mlađak zul-hidžeta (25. zul-kadeta), pa nam je on rekao: ’Ko od vas voli stupiti u ihram za hadž, neka stupi, a ko voli stupiti u ihram za umru, neka to učini. Da nisam ranije pribavio sebi kurban i ja bih se odlučio za umru.’ I neki od nas odlučili su se za ‘umru, a neki za hadž. Ja sam bila od onih koji su se odlučili za ‘umru. Na Dan Arefata (9. dan zul-hidžeta) dobila sam hajz, pa sam se požalila Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, a on mi reče: ’Ostavi (trenutno) svoju ‘umru, raspleti svoju kosu, iščešljaj se i donesi odluku za hadž!’ Kada je bila noć (konačenja) na Muhassabu, on je poslao sa mnom (moga brata) Abdurrahmana do Ten‘ima i ja sam tamo učinila nijet za ‘umru, umjesto one moje (ranije) ‘umre.“


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، سَمِعَ عَمْرَو بْنَ أَوْسٍ، أَنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَهُ أَنْ يُرْدِفَ عَائِشَةَ، وَيُعْمِرَهَا مِنَ التَّنْعِيمِ‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً سَمِعْتُ عَمْرًا، كَمْ سَمِعْتُهُ مِنْ عَمْرٍو‏.‏

 

1784. PRIČAO NAM JE Ali b. Abdullah, njemu Sufjan, prenoseći od Amra, ovaj čuo od Amra b. Evsa kako ga je obavijestio Abdurrahman b. Ebu Bekr, radijallahu anhuma, da mu je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, naredio da iza sebe na devi stavi Aišu, da ona obavi svoju umru iz Ten‘ima. Sufjan je jednom izjavio: „Čuo sam Amra, i koliko sam puta to slušao od Amra!”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ بْنُ عَبْدِ الْمَجِيدِ، عَنْ حَبِيبٍ الْمُعَلِّمِ، عَنْ عَطَاءٍ، حَدَّثَنِي جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَهَلَّ وَأَصْحَابُهُ بِالْحَجِّ وَلَيْسَ مَعَ أَحَدٍ مِنْهُمْ هَدْىٌ، غَيْرَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَطَلْحَةَ، وَكَانَ عَلِيٌّ قَدِمَ مِنَ الْيَمَنِ، وَمَعَهُ الْهَدْىُ فَقَالَ أَهْلَلْتُ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ وَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَذِنَ لأَصْحَابِهِ أَنْ يَجْعَلُوهَا عُمْرَةً، يَطُوفُوا بِالْبَيْتِ، ثُمَّ يُقَصِّرُوا وَيَحِلُّوا، إِلاَّ مَنْ مَعَهُ الْهَدْىُ، فَقَالُوا نَنْطَلِقُ إِلَى مِنًى وَذَكَرُ أَحَدِنَا يَقْطُرُ فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏”‏ لَوِ اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ، وَلَوْلاَ أَنَّ مَعِي الْهَدْىَ لأَحْلَلْتُ ‏”‏‏.‏ وَأَنَّ عَائِشَةَ حَاضَتْ فَنَسَكَتِ الْمَنَاسِكَ كُلَّهَا، غَيْرَ أَنَّهَا لَمْ تَطُفْ بِالْبَيْتِ قَالَ فَلَمَّا طَهُرَتْ وَطَافَتْ، قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَنْطَلِقُونَ بِعُمْرَةٍ وَحَجَّةٍ، وَأَنْطَلِقُ بِالْحَجِّ فَأَمَرَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ أَنْ يَخْرُجَ مَعَهَا إِلَى التَّنْعِيمِ، فَاعْتَمَرَتْ بَعْدَ الْحَجِّ فِي ذِي الْحَجَّةِ، وَأَنَّ سُرَاقَةَ بْنَ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ لَقِيَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ بِالْعَقَبَةِ، وَهُوَ يَرْمِيهَا، فَقَالَ أَلَكُمْ هَذِهِ خَاصَّةً، يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏”‏ لاَ، بَلْ لِلأَبَدِ ‏”‏‏.‏

 

1785. PRIČAO NAM JE Muhamed b. Musenna, rekavši da mu je saopćio Abdul-Vehhab b. Abdul-Medžid, prenoseći od Habiba Muallima, on od Ataa kome je rekao Džabir b. Abdullah, radijallahu anhuma, da su Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, i njegovi drugovi odlučili obaviti hadždž, a nijedan od njih, izuzev Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, i Talhe, nije imao kurban. Alija je došao iz Jemena i imao je kurban, pa je rekao: „Stupio sam u ihram onako kako je učinio Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem.” Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, obznanio je svojim drugovima da zanijete umru, pa da obiđu oko Kabe, zatim podrežu svoju kosu i potom se oslobode ihrama, izuzev onog koji ima sa sobom kurban. Ashabi su rekli: „Zar da idemo na Minu, a da iz spolnih organa nekih od nas još curi (sluz)?“ To je doprlo do Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, pa je rekao: „Da sam znao prije ono što sad znam, ja ne bih kurban pribavljao. Da nemam kurban, ja bih se sada oslobodio ihrama.” Aiša, radijallahu anha, je tada imala menstruaciju, pa je obavila sve hadždžske obrede osim tavafa oko Kabe. Kada je ponovo postala čista i obavila obilaženje oko Kabe, rekla je: „Allahov Poslaniče, vi se vraćate sa umrom i hadždžom, a ja samo sa hadždžom (obavljenim) u zul-hidždžetu.” Allahov Poslanik je tada naredio Abdurrahmanu b. Ebi-Bekru da ode s njom do Ten‘ima, pa je (tako) obavila ‘umru poslije hadždža u mjesecu zul-hidždžetu. Suraka b. Malik b. Džu’šum je susreo Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, na Akabi (na Mini), gdje bacaše kamenčiće (na Džemretul-Akabi) i rekao mu je: „Allahov Poslaniče! Je li ovaj postupak (činjenje hadždža i ‘umre) samo vaše (pravo) ove godine ili je i vaše i svačije zauvijek?” „Ne“, odgovorio je Muhammed, sallallahu alejhi ve sellem: „nego vječno.“


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ، أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُوَافِينَ لِهِلاَلِ ذِي الْحَجَّةِ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يُهِلَّ بِعُمْرَةٍ فَلْيُهِلَّ، وَمَنْ أَحَبَّ أَنْ يُهِلَّ بِحَجَّةِ فَلْيُهِلَّ، وَلَوْلاَ أَنِّي أَهْدَيْتُ لأَهْلَلْتُ بِعُمْرَةٍ ‏”‏‏.‏ فَمِنْهُمْ مَنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ، وَمِنْهُمْ مِنْ أَهَلَّ بِحَجَّةٍ، وَكُنْتُ مِمَّنْ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ، فَحِضْتُ قَبْلَ أَنْ أَدْخُلَ مَكَّةَ، فَأَدْرَكَنِي يَوْمُ عَرَفَةَ، وَأَنَا حَائِضٌ، فَشَكَوْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏”‏ دَعِي عُمْرَتَكِ، وَانْقُضِي رَأْسَكِ وَامْتَشِطِي، وَأَهِلِّي بِالْحَجِّ ‏”‏‏.‏ فَفَعَلْتُ، فَلَمَّا كَانَتْ لَيْلَةُ الْحَصْبَةِ أَرْسَلَ مَعِي عَبْدَ الرَّحْمَنِ إِلَى التَّنْعِيمِ، فَأَرْدَفَهَا، فَأَهَلَّتْ بِعُمْرَةٍ مَكَانَ عُمْرَتِهَا، فَقَضَى اللَّهُ حَجَّهَا وَعُمْرَتَهَا، وَلَمْ يَكُنْ فِي شَىْءٍ مِنْ ذَلِكَ هَدْىٌ، وَلاَ صَدَقَةٌ، وَلاَ صَوْمٌ‏.‏

 

1786. PRIČAO NAM JE Muhammed b. Musenna, njemu Jahja, a ovome Hišam kojeg je obavijestio njegov otac, a njega Aiša, radijallahu anha, rekavši: „Izašli smo (iz Medine) s Allahovim Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem, u vrijeme kada se približio izlazak mlađaka mjeseca zul-hidždžeta. Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je: ’Ko voli stupiti u ihram za ‘umru, neka stupi, a ko hoće da stupi u ihram za hadždž, neka stupi. Ja bih se, da nisam pripremio kurban, odlučio za ‘umru.’ Tako su neki od ashaba stupili u ihram za umru, a neki su se odlučili za hadždž. Ja sam bila od onih koji su se odlučili za umru i dobila sam menstruaciju prije nego sam ušla u Mekku. Na Dan Arefata sam imala menstruaciju, pa sam se na to požalila Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, a on reče: ’Ostavi (trenutno) svoju ‘umru, raspleti svoju kosu, iščešljaj se i učini odluku za hadždž.’ To sam uradila i kada je bila noć konačenja na Muhassabu, on je sa mnom poslao Abdurrahmana do Ten‘ima.“ On je nju posadio na devu iza sebe i ona je (tamo) stupila u ihram za ‘umru umjesto ranije ‘umre. Tako je Allah odlučio – rekao je Hišam – o njenom hadždžu i njenoj umri i ni za što od toga nije bio (potreban kao iskup) ni kurban, ni sadaka, a ni post.


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، وَعَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، قَالاَ قَالَتْ عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ يَا رَسُولَ اللَّهِ يَصْدُرُ النَّاسُ بِنُسُكَيْنِ وَأَصْدُرُ بِنُسُكٍ فَقِيلَ لَهَا ‏ “‏ انْتَظِرِي، فَإِذَا طَهُرْتِ فَاخْرُجِي إِلَى التَّنْعِيمِ، فَأَهِلِّي ثُمَّ ائْتِينَا بِمَكَانِ كَذَا، وَلَكِنَّهَا عَلَى قَدْرِ نَفَقَتِكِ، أَوْ نَصَبِكِ ‏”‏‏.‏

 

1787. PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Jezid b. Zurej‘ prenoseći od Ibn Avna, on od Kasima b. Muhammeda, i (preko drugog seneda) Musedded je prenio od Jezida b. Zureja, on od Ibn Avna, a ovaj od Ibrahima (Nehaija) i Esveda, koji su izjavili da je Aiša, radijallahu anha, rekla: „Allahov Poslaniče, svijet se vraća sa dva (obavljena) obreda, a ja s jednim?“, pa joj je rečeno: „Sačekaj. Kada budeš čista, izađi do Ten’ima i tamo se odluči (za ‘umru), a potom dođi na to i to mjesto (Ebtah), ali je ‘umra prema tvom izdatku, odnosno trudu.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ حُمَيْدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ خَرَجْنَا مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ، وَحُرُمِ الْحَجِّ، فَنَزَلْنَا سَرِفَ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لأَصْحَابِهِ ‏”‏ مَنْ لَمْ يَكُنْ مَعَهُ هَدْىٌ، فَأَحَبَّ أَنْ يَجْعَلَهَا عُمْرَةً، فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْىٌ فَلاَ ‏”‏‏.‏ وَكَانَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَرِجَالٍ مِنْ أَصْحَابِهِ ذَوِي قُوَّةٍ الْهَدْىُ، فَلَمْ تَكُنْ لَهُمْ عُمْرَةً، فَدَخَلَ عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا أَبْكِي فَقَالَ ‏”‏ مَا يُبْكِيكِ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ سَمِعْتُكَ تَقُولُ لأَصْحَابِكَ مَا قُلْتَ فَمُنِعْتُ الْعُمْرَةَ‏.‏ قَالَ ‏”‏ وَمَا شَأْنُكِ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ لاَ أُصَلِّي‏.‏ قَالَ ‏”‏ فَلاَ يَضُرَّكِ أَنْتِ مِنْ بَنَاتِ آدَمَ، كُتِبَ عَلَيْكِ مَا كُتِبَ عَلَيْهِنَّ، فَكُونِي فِي حَجَّتِكِ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَرْزُقَكِهَا ‏”‏‏.‏ قَالَتْ فَكُنْتُ حَتَّى نَفَرْنَا مِنْ مِنًى، فَنَزَلْنَا الْمُحَصَّبَ فَدَعَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ، فَقَالَ ‏”‏ اخْرُجْ بِأُخْتِكَ الْحَرَمَ، فَلْتُهِلَّ بِعُمْرَةٍ، ثُمَّ افْرُغَا مِنْ طَوَافِكُمَا، أَنْتَظِرْكُمَا هَا هُنَا ‏”‏‏.‏ فَأَتَيْنَا فِي جَوْفِ اللَّيْلِ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ فَرَغْتُمَا ‏”‏‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ فَنَادَى بِالرَّحِيلِ فِي أَصْحَابِهِ، فَارْتَحَلَ النَّاسُ، وَمَنْ طَافَ بِالْبَيْتِ، قَبْلَ صَلاَةِ الصُّبْحِ، ثُمَّ خَرَجَ مُوَجِّهًا إِلَى الْمَدِينَةِ‏.‏

 

1788. PRIČAO NAM JE Ebu Nu‘ajm, njemu Efleh b. Humejd prenoseći od Kasima, on od Aiše, radijallahu anha, koja je rekla: „Izašli smo (iz Medine), izgovarajući telbiju za hadždž u hadždžskim mjesecima i časnim danima hadždža. Potom smo odsjeli u Serifu, pa je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao svojim drugovima: ’Ko nema kurban, a voli svoj hadždž učiniti umrom, neka to uradi, a ko ima (pribavljen) kurban, neka to ne čini.’ Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, i neki imućni ashabi imali su kurban i nisu se odlučili za ‘umru. Potom mi je ušao Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, a ja plakah pa mi reče: ’Zašto plačeš?’ ’Čula sam ono što si kazao svojim drugovima, a ja sam spriječena obaviti ‘umru.’ ’A šta ti je?’, upitao je on. ’Ne klanjam (jer imam menstruaciju).’ ’Neće ti to naštetiti’, rekao je on. ’Ti si jedna od Ademovih kćeri i propisano ti je ono što je bilo njima propisano. Budi i dalje u svom hadždžu! A Allah će te ‘umrom, svakako, (naknadno) obdariti.’ Ja sam bila (na hadždžu) dok se nismo vratili s Mine i odsjeli u Muhassabu. Potom je Muhammed, sallallahu alejhi ve sellem, pozvao Abdurrahmana i rekao: ’Izađi sa svojom sestrom iz Harema i neka se ona tamo odluči za ‘umru. Zatim izvršite vaša obilaženja oko Kabe, a ja ću vas ovdje čekati.’ Mi smo se vratili sredinom noći, a on reče: ’Završiste li?’ ’Da.’, rekla sam. Zatim je među njegovim drugovima pozvano na pokret, pa je svijet, i onaj ko je učinio obilazak oko Kabe, krenuo prije jutarnjeg namaza, a i on je krenuo ka Medini.


 

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا عَطَاءٌ، قَالَ حَدَّثَنِي صَفْوَانُ بْنُ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ يَعْنِي، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ بِالْجِعْرَانَةِ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ وَعَلَيْهِ أَثَرُ الْخَلُوقِ أَوْ قَالَ صُفْرَةٍ فَقَالَ كَيْفَ تَأْمُرُنِي أَنْ أَصْنَعَ فِي عُمْرَتِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَسُتِرَ بِثَوْبٍ وَوَدِدْتُ أَنِّي قَدْ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الْوَحْىُ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ تَعَالَ أَيَسُرُّكَ أَنْ تَنْظُرَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ الْوَحْىَ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ فَرَفَعَ طَرَفَ الثَّوْبِ، فَنَظَرْتُ إِلَيْهِ لَهُ غَطِيطٌ وَأَحْسِبُهُ قَالَ كَغَطِيطِ الْبَكْرِ‏.‏ فَلَمَّا سُرِّيَ عَنْهُ قَالَ ‏ “‏ أَيْنَ السَّائِلُ عَنِ الْعُمْرَةِ اخْلَعْ عَنْكَ الْجُبَّةَ وَاغْسِلْ أَثَرَ الْخَلُوقِ عَنْكَ، وَأَنْقِ الصُّفْرَةَ، وَاصْنَعْ فِي عُمْرَتِكَ كَمَا تَصْنَعُ فِي حَجِّكِ ‏”‏‏.‏

 

1789. PRIČAO NAM JE Ebu Nu‘ajm, njemu Hemmam od Ataa, a ovome Safvan ibn Ja‘la ibn Umejje prenoseći od svoga oca da je Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, došao jedan čovjek kada je on bio u Dži‘rani. Na njemu je bio ogrtač s ostatkom miomirisa, ili je Safvan rekao: “žutila” i dodao: „Šta mi naređuješ da činim u svojoj ‘umri?” Tad je Allah Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, spustio Objavu, a on je pokriven haljinom. Ja sam stvarno volio da vidim Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, u času prenošenja Objave, pa Omer reče: ’Raduje li te da vidiš Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, kada mu Allah spušta Objavu?’ ’Da.’, odgovorio sam. On je tada podigao stranu haljine i ja sam ga vidio kako hropti. Mislim da je rekao: ’kao devac.’ Kada je to završeno, upitao je: ’Gdje je onaj što je pitao za umru?’ ’Skini sa sebe ogrtač, saperi trag miomirisa, očisti žutilo i čini u svojoj ‘umri sve što činiš u svom hadždžu (osim stajanja na Arefatu i bacanja kamenčića).“


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا يَوْمَئِذٍ حَدِيثُ السِّنِّ أَرَأَيْتِ قَوْلَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى ‏{‏إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا‏}‏ فَلاَ أُرَى عَلَى أَحَدٍ شَيْئًا أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا‏.‏ فَقَالَتْ عَائِشَةُ كَلاَّ، لَوْ كَانَتْ كَمَا تَقُولُ كَانَتْ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ لاَ يَطَّوَّفَ بِهِمَا‏.‏ إِنَّمَا أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي الأَنْصَارِ كَانُوا يُهِلُّونَ لِمَنَاةَ، وَكَانَتْ مَنَاةُ حَذْوَ قُدَيْدٍ، وَكَانُوا يَتَحَرَّجُونَ أَنْ يَطُوفُوا بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، فَلَمَّا جَاءَ الإِسْلاَمُ سَأَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِمَا‏}‏‏.‏ زَادَ سُفْيَانُ وَأَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامٍ مَا أَتَمَّ اللَّهُ حَجَّ امْرِئٍ وَلاَ عُمْرَتَهُ لَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ‏.‏

 

1790. PRIČAO NAM JE Abdullah ibn Jusuf, koga je obavijestio Malik, prenoseći od Hišama ibn Urve, on od svog oca, koji je rekao: „Rekao sam Aiši, radijallahu anha, supruzi Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, a bio sam tada mlad: ’Jesi li čula riječi Uzvišenog Allaha: Zaista su Safa i Merva Allahovi znakovi (za hadždž), pa ko hodočasti Kabu ili obavlja ‘umru, nema mu grijeha da ih ophodi. Mislim da nema niko ništa (od odgovornosti), ako ih ne obiđe.’ ’Ne, nikako’, rekla je Aiša. ’Kada bi to bilo kao što ti kažeš, bilo bi (rečeno): …pa nema mu grijeha, ako ih ne obiđe. Ovaj je ajet objavljen u vezi s ensarijama koji su nekada činili hodočašće samo Menatu, a (kip) Menat bio je spram Kudejda, pa su se, potom, klonili da i dalje čine sa’j između Safe i Merve (bojeći se grijeha). Kada je došao islam, oni su pitali Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, za to, pa je Uzvišeni Allah objavio: Zaista su Safa i Merva Allahovi znakovi, pa ko hodočasti Kabu ili čini ‘umru nije mu grijeh da ih obilazi.’“ Sufjan i Ebu Muavija su dodali, prenoseći od Hišama: „Allah ne smatra potpunim hodočašće niti ’umru nijednom čovjeku, sve dok on ne učini sa’j između Safe i Merve.”


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ جَرِيرٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى، قَالَ اعْتَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاعْتَمَرْنَا مَعَهُ فَلَمَّا دَخَلَ مَكَّةَ طَافَ وَطُفْنَا مَعَهُ، وَأَتَى الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ وَأَتَيْنَاهَا مَعَهُ، وَكُنَّا نَسْتُرُهُ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ أَنْ يَرْمِيَهُ أَحَدٌ‏.‏ فَقَالَ لَهُ صَاحِبٌ لِي أَكَانَ دَخَلَ الْكَعْبَةَ قَالَ لاَ‏.‏ قَالَ فَحَدِّثْنَا مَا، قَالَ لِخَدِيجَةَ‏.‏ قَالَ ‏ “‏ بَشِّرُوا خَدِيجَةَ بِبَيْتٍ فِي الْجَنَّةِ مِنْ قَصَبٍ لاَ صَخَبَ فِيهِ وَلاَ نَصَبَ ‏”‏‏.‏

 

1791. PRIČAO NAM JE Ishak ibn Ibrahim, prenoseći od Džerira, on od Ismaila, ovaj od Abdullaha ibn Ebi-Evfa, koji je rekao: „Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, činio je ‘umru, a s njim smo činili i mi, pa kada je ušao u Mekku, izvršio je obilazak (Kabe), a s njim smo izvršili obilazak i mi. On je zatim otišao do Safe i Merve, pa smo za njim otišli i mi i zaklanjali smo ga od Mekelija da ga neko (od njih) ne pogodi (nečim).” Potom je Abdullaha ibn Ebi-Evfaa upitao moj drug: ’Je li on (tada) ulazio u Kabu?’ ’Nije’, odgovorio je on. ’E, ispričaj nam’, rekao je Ismail: ’ono šta je on rekao Hatidži.’ ’Obradujte Hatidžu kućom u Džennetu, od šupljeg bisera u kojoj neće biti buke i tegobe.’“


 

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، قَالَ سَأَلْنَا ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ عَنْ رَجُلٍ، طَافَ بِالْبَيْتِ فِي عُمْرَةٍ، وَلَمْ يَطُفْ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، أَيَأْتِي امْرَأَتَهُ فَقَالَ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَطَافَ بِالْبَيْتِ سَبْعًا، وَصَلَّى خَلْفَ الْمَقَامِ رَكْعَتَيْنِ، وَطَافَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ سَبْعًا، وَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ‏.‏ قَالَ وَسَأَلْنَا جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ فَقَالَ لاَ يَقْرَبَنَّهَا حَتَّى يَطُوفَ بَيْنَ الصَّفَا وَالْمَرْوَةِ‏.‏

 

1793. PRIČAO NAM JE Humejdi, njemu Sufjan, prenoseći od Amra ibn Dinara, koji je rekao: „Pitali smo Ibn Omera, radijallahu anhu, o čovjeku koji je obišao oko Kabe prilikom ‘umre, a nije učinio sa’j između Safe i Merve, može li on spolno općiti sa svojom suprugom, a on je rekao: ’Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, je došao (u Mekku), obišao oko Kabe sedam puta, klanjao dva rekata iza Mekami-Ibrahima, potom obavio sedam puta obilaženje između Safe i Merve, a vi u Allahovom Poslaniku imate idealan primjer.’ Pitali smo i Džabira ibn Abdullaha, radijallahu anhuma, a on reče: ’Neka joj se nipošto ne primiče dok ne obavi obilaženje između Safe i Merve!’”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَيْسِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَدِمْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْبَطْحَاءِ وَهُوَ مُنِيخٌ فَقَالَ ‏”‏ أَحَجَجْتَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏”‏ بِمَا أَهْلَلْتَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ بِإِهْلاَلٍ كَإِهْلاَلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏”‏ أَحْسَنْتَ‏.‏ طُفْ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ ثُمَّ أَحِلَّ ‏”‏‏.‏ فَطُفْتُ بِالْبَيْتِ، وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، ثُمَّ أَتَيْتُ امْرَأَةً مِنْ قَيْسٍ، فَفَلَتْ رَأْسِي، ثُمَّ أَهْلَلْتُ بِالْحَجِّ‏.‏ فَكُنْتُ أُفْتِي بِهِ، حَتَّى كَانَ فِي خِلاَفَةِ عُمَرَ فَقَالَ إِنْ أَخَذْنَا بِكِتَابِ اللَّهِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُنَا بِالتَّمَامِ، وَإِنْ أَخَذْنَا بِقَوْلِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَإِنَّهُ لَمْ يَحِلَّ حَتَّى يَبْلُغَ الْهَدْىُ مَحِلَّهُ‏.‏

 

1793. PRIČAO NAM JE Humejdi, njemu Sufjan, prenoseći od Amra ibn Dinara, koji je rekao: „Pitali smo Ibn Omera, radijallahu anhu, o čovjeku koji je obišao oko Kabe prilikom ‘umre, a nije učinio sa’j između Safe i Merve, može li on spolno općiti sa svojom suprugom, a on je rekao: ’Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, je došao (u Mekku), obišao oko Kabe sedam puta, klanjao dva rekata iza Mekami-Ibrahima, potom obavio sedam puta obilaženje između Safe i Merve, a vi u Allahovom Poslaniku imate idealan primjer.’ Pitali smo i Džabira ibn Abdullaha, radijallahu anhuma, a on reče: ’Neka joj se nipošto ne primiče dok ne obavi obilaženje između Safe i Merve!’”


 

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنَا عَمْرٌو، عَنْ أَبِي الأَسْوَدِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ، مَوْلَى أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ حَدَّثَهُ أَنَّهُ، كَانَ يَسْمَعُ أَسْمَاءَ تَقُولُ كُلَّمَا مَرَّتْ بِالْحَجُونِ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ لَقَدْ نَزَلْنَا مَعَهُ هَا هُنَا، وَنَحْنُ يَوْمَئِذٍ خِفَافٌ، قَلِيلٌ ظَهْرُنَا، قَلِيلَةٌ أَزْوَادُنَا، فَاعْتَمَرْتُ أَنَا وَأُخْتِي عَائِشَةُ وَالزُّبَيْرُ وَفُلاَنٌ وَفُلاَنٌ، فَلَمَّا مَسَحْنَا الْبَيْتَ أَحْلَلْنَا، ثُمَّ أَهْلَلْنَا مِنَ الْعَشِيِّ بِالْحَجِّ‏.‏

 

1796. PRIČAO NAM JE Ahmed ibn Isa, njemu Ibn Vehb kome je saopćio Amr, prenoseći od Ebul-Esveda, da mu je pričao Abdullah, oslobođeni rob Esme bint Ebu Bekr, da je on slušao Esmu kako govori: „Kad god sam prošla pokraj Hadždžuna, Allah se smilovao Muhammedu, odsjeli smo tu s njim. Mi smo tada imali lagahne torbe, malo smo imali jahalica, a i naše opskrbe bile su male. ‘Umru sam obavila ja, moja sestra Aiša, Zubejr, te taj i taj. Kada smo (obavljajući tavaf Kabe), dotakli Kabu, oslobodili smo se ihrama, a, potom, navečer odlučili se za hadždž.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا قَفَلَ مِنْ غَزْوٍ أَوْ حَجٍّ أَوْ عُمْرَةٍ يُكَبِّرُ عَلَى كُلِّ شَرَفٍ مِنَ الأَرْضِ ثَلاَثَ تَكْبِيرَاتٍ، ثُمَّ يَقُولُ ‏ “‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، لَهُ الْمُلْكُ، وَلَهُ الْحَمْدُ، وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ، آيِبُونَ تَائِبُونَ عَابِدُونَ سَاجِدُونَ لِرَبِّنَا حَامِدُونَ، صَدَقَ اللَّهُ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الأَحْزَابَ وَحْدَهُ ‏”‏‏.‏

 

1797. PRIČAO NAM JE Abdullah ibn Jusuf, da ga je obavijestio Malik prenoseći od Nafija, on od Abdullaha ibn Omera, radijallahu anhuma: „Kada bi se Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, vraćao iz borbe, s hadždža ili umre, izgovarao bi na svakoj uzvisini zemlje (brežuljku) tri tekbira, a zatim: ’Nema Boga osim Jedinog Allaha Koji nema sudruga. Njemu pripada sva neograničena vlast i hvala i On sve može. Vraćamo se, kajući se za svoje propuste. Obožavamo Ga i ničice padamo na zemlju, samo smo našem Stvoritelju zahvalni. Allah je ispunio svoje obećanje, pomogao svoga roba i On je sam porazio neprijateljske grupe.’”


 

حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَكَّةَ اسْتَقْبَلَتْهُ أُغَيْلِمَةُ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، فَحَمَلَ وَاحِدًا بَيْنَ يَدَيْهِ وَآخَرَ خَلْفَهُ‏.‏

 

1798. PRIČAO NAM JE Mu‘alla ibn Esed, njemu Jezid ibn Zurej‘, a ovome Halid prenoseći od Ikrime, on od Ibn Abbasa, radijallahu anhuma, koji je rekao: „Kada je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, stigao u Mekku, izašli smo mu u susret mi i dječačići Benu Abdil-Muttaliba, pa je on jednog od njih stavio (na devu) ispred sebe, a drugog iza sebe.”


 

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ الْحَجَّاجِ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا خَرَجَ إِلَى مَكَّةَ يُصَلِّي فِي مَسْجِدِ الشَّجَرَةِ، وَإِذَا رَجَعَ صَلَّى بِذِي الْحُلَيْفَةِ بِبَطْنِ الْوَادِي وَبَاتَ حَتَّى يُصْبِحَ‏.‏

 

1799. PRIČAO NAM JE Ahmed ibn Hadždžadž, kome je rekao Enes ibn Ijada, prenoseći od Ubejdullaha, on od Nafija, a ovaj od Ibn Omera, radijallahu anhuma: „Kada bi Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, otišao u Mekku, klanjao bi u mesdžidu kod drveta (mesdžidu-šedžere), a kada se vraćao, klanjao bi u Zul-Hulejfi, u sredini doline, i konačio.”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لاَ يَطْرُقُ أَهْلَهُ، كَانَ لاَ يَدْخُلُ إِلاَّ غُدْوَةً أَوْ عَشِيَّةً‏.‏

 

1800. PRIČAO NAM JE Musa ibn Ismail, njemu Hemmam, prenoseći od Ishaka ibn Abdullaha ibn Ebi-Talhe, on od Enesa, radijallahu anhu, koji je rekao: „Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, nije dolazio noću svojim ukućanima. On ne ulazaše (u drugo vrijeme) nego samo jutrom i predvečer.”


 

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَارِبٍ، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَطْرُقَ أَهْلَهُ لَيْلاً‏.‏

 

1801. PRIČAO NAM JE Muslim ibn Ibrahim, njemu Šu’be, prenoseći od Muhariba, a on od Džabira, radijallahu anhu, koji je rekao: „Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio je da (čovjek) dolazi svojim ukućanima noću.”


 

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي حُمَيْدٌ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ، فَأَبْصَرَ دَرَجَاتِ الْمَدِينَةِ أَوْضَعَ نَاقَتَهُ، وَإِنْ كَانَتْ دَابَّةً حَرَّكَهَا‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ زَادَ الْحَارِثُ بْنُ عُمَيْرٍ عَنْ حُمَيْدٍ حَرَّكَهَا مِنْ حُبِّهَا‏.‏

 

1802. PRIČAO NAM JE Seid ibn Ebi-Merjem, koga je obavijestio Muhammed ibn Dža‘fer, a njega Humejd, da je čuo Enesa, radijallahu anhu, kako kaže: „Kada bi se Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, vraćao s puta i ugledao brdske puteve Medine, najurio bi svoju devu, a ako je to bila neka druga jahaća životinja potjerao bi je brže.” Ebu Abdullah (Buharija) je rekao: Haris ibn Umejr prenoseći od Humejda dodao je: “… potjerao bi je brže zbog ljubavi prema Medini.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ جُدُرَاتٍ‏.‏ تَابَعَهُ الْحَارِثُ بْنُ عُمَيْرٍ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejbe, njemu Ismail, prenoseći od Humejda, a on od Enesa da je kazao: “… zidine (Medine)…” Ismaila (u drugom senedu) slijedi Haris ibn Umejr.


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِينَا، كَانَتِ الأَنْصَارُ إِذَا حَجُّوا فَجَاءُوا لَمْ يَدْخُلُوا مِنْ قِبَلِ أَبْوَابِ بُيُوتِهِمْ، وَلَكِنْ مِنْ ظُهُورِهَا، فَجَاءَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ، فَدَخَلَ مِنْ قِبَلِ بَابِهِ، فَكَأَنَّهُ عُيِّرَ بِذَلِكَ، فَنَزَلَتْ ‏{‏وَلَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِهَا وَلَكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقَى وَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا‏}‏‏.‏

 

1803. PRIČAO NAM JE Ebul-Velid, njemu Šu‘be prenoseći od Ebu Ishaka koji je kazao: „Čuo sam Beraa, radijallahu anhu, kako govori: ’Ovaj je ajet sišao o nama. Kada su ensarije obavljali hadždž i vraćali se (kućama), oni nisu ulazili na vrata u svoje kuće, nego otraga. Potom je došao jedan od ensarija i ušao na vrata (svoje kuće) i kao da mu je to uzeto za sramotu, pa je objavljeno: Nije dobročinstvo da dolazite kućama otraga, nego je pravo dobročinstvo, dobročinstvo onoga ko je bogobojazan. Dolazite kućama na njihova vrata!”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ السَّفَرُ قِطْعَةٌ مِنَ الْعَذَابِ، يَمْنَعُ أَحَدَكُمْ طَعَامَهُ وَشَرَابَهُ وَنَوْمَهُ، فَإِذَا قَضَى نَهْمَتَهُ فَلْيُعَجِّلْ إِلَى أَهْلِهِ ‏”‏‏.‏

 

1804. PRIČAO NAM JE Abdullah ibn Musleme, njemu Malik prenoseći od Sumejja, on od Ebu Saliha, ovaj od Ebu Hurejre, a on opet od Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, koji je rekao: „Putovanje je dio patnje (azaba): ometa pojedinca od vas u njegovom (redovnom) jelu, njegovom piću i njegovom spavanju, zato kada ostvari (obavi) svoju želju (i cilj), neka požuri svojim ukućanima!”


 

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي زَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنْتُ مَعَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ بِطَرِيقِ مَكَّةَ، فَبَلَغَهُ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ شِدَّةُ وَجَعٍ فَأَسْرَعَ السَّيْرَ، حَتَّى كَانَ بَعْدَ غُرُوبِ الشَّفَقِ نَزَلَ، فَصَلَّى الْمَغْرِبَ وَالْعَتَمَةَ، جَمَعَ بَيْنَهُمَا، ثُمَّ قَالَ إِنِّي رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم إِذَا جَدَّ بِهِ السَّيْرُ أَخَّرَ الْمَغْرِبَ، وَجَمَعَ بَيْنَهُمَا‏.‏

 

1805. PRIČAO NAM JE Seid ibn Ebi-Merjem, kojeg je obavijestio Muhamed ibn Dža‘fer, a njega Zejd ibn Eslem prenoseći od svoga oca, koji je rekao: „Bio sam s Abdullahom ibn Omerom, radijallahu anhuma, na putu za Mekku, pa mu je preneseno da je Safijja (supruga mu), kćerka Ebu ‘Ubejda, teško bolesna. On je žurio (na putovanju) sve do iza nestanka akšamske crveni, kada je odsjeo i klanjao akšam i jaciju međusobno ih spojivši. Potom je rekao: ’Vidio sam Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, kako je odgodio klanjanje akšama (do na izmak vremena) i spojio akšam i jaciju međusobno, kada mu je putovanje uzelo maha.’”