Traženje kiše

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَسْتَسْقِي وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ‏.‏

 

1005. PRIČAO NAM JE Ebu-Nuajm, njemu Sufjan, prenoseći od Abdullaha b. Ebu-Bekra, on od Abdullaha b. Temima, a ovaj od svoga strica, koji je rekao: “Izašao je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, na musalu radi molitve za kišu. Svoj je ogrtač izvrnuo.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا مُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنَ الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ يَقُولُ ‏”‏ اللَّهُمَّ أَنْجِ عَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ، اللَّهُمَّ أَنْجِ سَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ، اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ، اللَّهُمَّ أَنْجِ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ، اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ، اللَّهُمَّ اجْعَلْهَا سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ ‏”‏‏.‏ وَأَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏”‏ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا، وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ ‏”‏‏.‏ قَالَ ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِيهِ هَذَا كُلُّهُ فِي الصُّبْحِ‏.‏

 

1006. PRIČAO NAM JE Kutejbe, njemu Mugira b. Abdurrahman, prenoseći od Ebu-Zinada, on od A’redža, a ovaj od Ebu-Hurejre, da bi Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, nakon dizanja glave sa posljednjeg ruku’a, govorio: “Allahu moj, spasi Ajjaša b. Ebi-Rebija! Allahu moj, spasi Seleme b. Hišama! Allahu moj, spasi El-Velida b. el-Velida! Allahu moj, spasi potlačene vjernike! Allahu moj, pojačaj svoj pritisak na Mudar pleme i učini, Allahu moj, da živi godinama poput Jusufovih (gladnih) godina!” Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, još bi rekao: “Gifar plemenu, neka Allah oprosti, a Eslem pleme neka Allah spasi!” Ibnu-Ebi-Zinad kaže, prenoseći od svoga oca: “Sve je ovo bilo za vrijeme sabah-namaza.”


 

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ عَبْدِ اللَّهِ فَقَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمَّا رَأَى مِنَ النَّاسِ إِدْبَارًا قَالَ ‏”‏ اللَّهُمَّ سَبْعٌ كَسَبْعِ يُوسُفَ ‏”‏‏.‏ فَأَخَذَتْهُمْ سَنَةٌ حَصَّتْ كُلَّ شَىْءٍ حَتَّى أَكَلُوا الْجُلُودَ وَالْمَيْتَةَ وَالْجِيَفَ، وَيَنْظُرَ أَحَدُهُمْ إِلَى السَّمَاءِ فَيَرَى الدُّخَانَ مِنَ الْجُوعِ، فَأَتَاهُ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنَّكَ تَأْمُرُ بِطَاعَةِ اللَّهِ وَبِصِلَةِ الرَّحِمِ وَإِنَّ قَوْمَكَ قَدْ هَلَكُوا، فَادْعُ اللَّهَ لَهُمْ قَالَ اللَّهُ تَعَالَى ‏{‏فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏عَائِدُونَ * يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى‏}‏ فَالْبَطْشَةُ يَوْمَ بَدْرٍ، وَقَدْ مَضَتِ الدُّخَانُ وَالْبَطْشَةُ وَاللِّزَامُ وَآيَةُ الرُّومِ‏.‏

 

1007. PRIČAO NAM JE Osman b. Ebu-Šejbe, njemu Džerir, prenoseći od Mensura, on od Ebu-Duha’a, a ovaj od Mesruka, koji je rekao: “Bili smo kod Abdullaha (b. Mes’uda) i on reče: “Kada je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, primijetio da se svijet okreće od islama, rekao je: ‘Allahu moj, kazni ih sa sedam godina, poput onih sedam Jusufovih godina!’ Njih je snašla sušna godina u kojoj se sve osušilo, tako da su jeli kože, lešine i mrljine. Kada bi neko od njih pogledao prema nebu, vidio bi usljed gladi samo prašinu – dim. Tada mu je došao Ebu-Sufjan i rekao: ‘Muhammede, ti naređuješ poslušnost Allahu i održavanje rodbinskih veza, a tvoj narod već propade, pa se moli Allahu za njih!’ Uzvišeni Allah je rekao: ‘Čekaj dan kada će iz neba dim izaći!’ … i citira do … ‘vi ćete se povratiti porocima, kada ih snažno zgrabimo i Mi ćemo im se, uistinu, osvetiti.’” “Izraz ‘grabljenje’ odnosi se”, kaže Ibni-Mesud, “na dan poraza idolopoklonika na Bedru, a termini ‘dim’, ‘zgrabljenje’, ‘kažnjavanje’ i ajet iz sure ‘Er-Rum’ su se već obistinili.”


 

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو قُتَيْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، يَتَمَثَّلُ بِشِعْرِ أَبِي طَالِبٍ وَأَبْيَضَ يُسْتَسْقَى الْغَمَامُ بِوَجْهِهِ ثِمَالُ الْيَتَامَى عِصْمَةٌ لِلأَرَامِلِ وَقَالَ عُمَرُ بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنَا سَالِمٌ، عَنْ أَبِيهِ، رُبَّمَا ذَكَرْتُ قَوْلَ الشَّاعِرِ وَأَنَا أَنْظُرُ، إِلَى وَجْهِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَسْتَسْقِي، فَمَا يَنْزِلُ حَتَّى يَجِيشَ كُلُّ مِيزَابٍ‏.‏ وَأَبْيَضَ يُسْتَسْقَى الْغَمَامُ بِوَجْهِهِ ثِمَالَ الْيَتَامَى عِصْمَةً لِلأَرَامِلِ وَهْوَ قَوْلُ أَبِي طَالِبٍ‏.‏

 

1008. PRIČAO NAM JE Amr b. Ali, njemu Ebu-Kutejbe, ovome Abdurrahman b. Abdullah b. Dinar, prenoseći od svoga oca, koji kaže: “Čuo sam Ibni-Omera da izgovara stihove Ebu-Taliba:‘On je bijela – svijetla lica, i kiša iz oblaka traži se njegovim licem. On je napajalište sirotih i zaštita udovica.’” (?) Omer b. Hamza iznosi da mu je pričao Salim, prenoseći od svoga oca: “Sjetim se riječi pjesnika, gledajući u lice Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, dok moli za kišu. Ne bi ni sišao s minbera, a svi slapovi bi potekli.” “On je bijela – svijetla lica i kiša se moli njegovim licem. On je napajalište sirotih i zaštita udovih.” Ovo su riječi Ebu-Taliba.


1009.  KAZE Omer b. Hamza da mu je pricao Salim, prenoseci od svoga oca: “Sjetim se rijeci pjesnika, gledajuci u lice Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, dok moli za kisu. Ne bi ni sisao s minbera, a svi slapovi bi potekli.” “On jc bijela – svijetla lica i kisa sc moli njegovim licem. On je napajaliste sirotih i zastita udovih.” Ovo su rijeci Ebu-Taliba.

NEMA TEXTA

 

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُثَنَّى، عَنْ ثُمَامَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ كَانَ إِذَا قَحَطُوا اسْتَسْقَى بِالْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنَّا كُنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّنَا فَتَسْقِينَا وَإِنَّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِعَمِّ نَبِيِّنَا فَاسْقِنَا‏.‏ قَالَ فَيُسْقَوْنَ‏.‏

 

1010. PRIČAO NAM JE El-Hasan b. Muhammed, njemu Muhammed b. Abdullah, ensarija, ovome njegov otac Abdullah b. Musenna’a, prenoseći od Sumam b. Abdullaha b. Enesa, a on od Enesa, da bi Omer b. Hattab, radijallahu anhuma, molio, kada bi ih zadesila suša, za kišu Abbasu b. Abdul-Mutalibu, govoreći: “Allahu moj, mi smo ti se obraćali našim Vjerovjesnikom, sallallahu alejhi ve sellem, pa si nas napajao kišom. Sada ti se obraćamo i molimo stricem našeg Vjerovjesnika, s.a.v.s, pa nas napoji!” (Enes) priča: “I bili bismo napajani i darovani kišom.”


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، قَالَ حَدَّثَنَا وَهْبٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اسْتَسْقَى فَقَلَبَ رِدَاءَهُ‏.‏

 

1011. PRIČAO NAM JE Ishak, njemu Vehb b. Džerir, ovoga obavijestio Šu’be, prenoseći od Muhammeda b. Ebu-Bekra, on od Abbada b. Temima, ovaj od Abdullaha b. Zejda, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, tražio kišu i tom prilikom izvratio svoj ogrtač.


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ أَنَّهُ سَمِعَ عَبَّادَ بْنَ تَمِيمٍ، يُحَدِّثُ أَبَاهُ عَنْ عَمِّهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ إِلَى الْمُصَلَّى فَاسْتَسْقَى، فَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ، وَقَلَبَ رِدَاءَهُ، وَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ كَانَ ابْنُ عُيَيْنَةَ يَقُولُ هُوَ صَاحِبُ الأَذَانِ، وَلَكِنَّهُ وَهْمٌ، لأَنَّ هَذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ الْمَازِنِيُّ، مَازِنُ الأَنْصَارِ‏.‏

 

1012. PRIČAO NAM JE Alija b. Abdullah, njemu Sufjan, ovome Abdullah b. Ebu-Bekr, on čuo od Abbada b. Temima, gdje priča njegovom ocu, prenoseći od svoga strica Abdullaha b. Zejda, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, izašao na musalu i molio za kišu. Tom prilikom okrenuo se prema kibli, izvratio svoj ogrtač i klanjao dva rekata. Ebu-Abdullah (Buharija) kaže: “Ibni-Ujejne bi pričao: ‘Abdullah b. Zejd je predlagač teksta ezana. Međutim, to je greška, on je Abdullah b. Zejd b. Asim el-Mazini, ensarija.’”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو ضَمْرَةَ، أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَذْكُرُ أَنَّ رَجُلاً، دَخَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ مِنْ باب كَانَ وُجَاهَ الْمِنْبَرِ، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمٌ يَخْطُبُ فَاسْتَقْبَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلَكَتِ الْمَوَاشِي وَانْقَطَعَتِ السُّبُلُ، فَادْعُ اللَّهَ يُغِيثُنَا‏.‏ قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ فَقَالَ ‏”‏ اللَّهُمَّ اسْقِنَا، اللَّهُمَّ اسْقِنَا، اللَّهُمَّ اسْقِنَا ‏”‏‏.‏ قَالَ أَنَسٌ وَلاَ وَاللَّهِ مَا نَرَى فِي السَّمَاءِ مِنْ سَحَابٍ وَلاَ قَزَعَةً وَلاَ شَيْئًا، وَمَا بَيْنَنَا وَبَيْنَ سَلْعٍ مِنْ بَيْتٍ وَلاَ دَارٍ، قَالَ فَطَلَعَتْ مِنْ وَرَائِهِ سَحَابَةٌ مِثْلُ التُّرْسِ، فَلَمَّا تَوَسَّطَتِ السَّمَاءَ انْتَشَرَتْ ثُمَّ أَمْطَرَتْ‏.‏ قَالَ وَاللَّهِ مَا رَأَيْنَا الشَّمْسَ سِتًّا، ثُمَّ دَخَلَ رَجُلٌ مِنْ ذَلِكَ الْبَابِ فِي الْجُمُعَةِ الْمُقْبِلَةِ، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمٌ يَخْطُبُ، فَاسْتَقْبَلَهُ قَائِمًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلَكَتِ الأَمْوَالُ وَانْقَطَعَتِ السُّبُلُ، فَادْعُ اللَّهَ يُمْسِكْهَا، قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏”‏ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا، اللَّهُمَّ عَلَى الآكَامِ وَالْجِبَالِ وَالآجَامِ وَالظِّرَابِ وَالأَوْدِيَةِ وَمَنَابِتِ الشَّجَرِ ‏”‏‏.‏ قَالَ فَانْقَطَعَتْ وَخَرَجْنَا نَمْشِي فِي الشَّمْسِ‏.‏ قَالَ شَرِيكٌ فَسَأَلْتُ أَنَسًا أَهُوَ الرَّجُلُ الأَوَّلُ قَالَ لاَ أَدْرِي‏.‏

 

1013. PRIČAO NAM JE Muhammed, njega obavijestio Ebu-Damre Enes b. Ijad, ovome ispričao Šerik b. Abdullah b. Ebu-Nemir, kako je čuo Enes b. Malika gdje spominje da je neko unišao jednog petka na vrata (džamije), koja su bila prema minberu, dok je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, stajao i držao hutbu, okrenuo se Allahovom Poslaniku i stojeći rekao: “Allahov Poslaniče, stoka propada i putovati ne možemo, pa moli Allaha da nam pomogne!” “Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, podiže ruke”, priča Enes, “i izgovori: ‘Allahu moj, napoji nas! Allahu moj, napoji nas! Allahu moj, napoji nas!’” “Allaha mi”, nastavlja Enes, “na nebu nismo primijetili ni oblaka, pa ni oblačka, niti išta. Između nas i (brda) Sel’a nije bilo nikakve kuće ili zgrade da bi nam zaklonila (pregled). Iza Sel’a se pojavio oblak poput štita i kada je stigao nasred neba, raširi se i kiša poče padati.” “Allaha mi”, nastavlja Enes, “nismo više vidjeli sunca šest dana.” Slijedećeg petka, dok je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, stajao i držao hutbu, uniđe na ista vrata neko, okrenu se prema Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i reče: “Allahov Poslaniče, stoka propada, a putevi se prekidoše, pa moli Allaha da kišu zaustavi!” Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, podiže ruke i izgovori: “Allahu moj, oko nas je, a ne na nas! Allahu moj, na (brežuljke) brda, na visoravni, na planine, na doline i rastinje!” Kiša presta da pada, izašli smo i išli po suncu. “Pitao sam Enesa”, kaže Šerik, “je li to bio onaj isti, prvi čovjek?” “Ne znam” – odgovorio je Enes.


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شَرِيكٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، دَخَلَ الْمَسْجِدَ يَوْمَ جُمُعَةٍ مِنْ بَابٍ كَانَ نَحْوَ دَارِ الْقَضَاءِ، وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمٌ يَخْطُبُ، فَاسْتَقْبَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمًا ثُمَّ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَتِ الأَمْوَالُ وَانْقَطَعَتِ السُّبُلُ، فَادْعُ اللَّهَ يُغِيثُنَا فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏”‏ اللَّهُمَّ أَغِثْنَا، اللَّهُمَّ أَغِثْنَا، اللَّهُمَّ أَغِثْنَا ‏”‏‏.‏ قَالَ أَنَسٌ وَلاَ وَاللَّهِ مَا نَرَى فِي السَّمَاءِ مِنْ سَحَابٍ، وَلاَ قَزَعَةً، وَمَا بَيْنَنَا وَبَيْنَ سَلْعٍ مِنْ بَيْتٍ وَلاَ دَارٍ‏.‏ قَالَ فَطَلَعَتْ مِنْ وَرَائِهِ سَحَابَةٌ مِثْلُ التُّرْسِ، فَلَمَّا تَوَسَّطَتِ السَّمَاءَ انْتَشَرَتْ ثُمَّ أَمْطَرَتْ، فَلاَ وَاللَّهِ مَا رَأَيْنَا الشَّمْسَ سِتًّا، ثُمَّ دَخَلَ رَجُلٌ مِنْ ذَلِكَ الْبَابِ فِي الْجُمُعَةِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمٌ يَخْطُبُ، فَاسْتَقْبَلَهُ قَائِمًا فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَتِ الأَمْوَالُ وَانْقَطَعَتِ السُّبُلُ، فَادْعُ اللَّهَ يُمْسِكْهَا عَنَّا‏.‏ قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ ‏”‏ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا، اللَّهُمَّ عَلَى الآكَامِ وَالظِّرَابِ وَبُطُونِ الأَوْدِيَةِ وَمَنَابِتِ الشَّجَرِ ‏”‏‏.‏ قَالَ فَأَقْلَعَتْ وَخَرَجْنَا نَمْشِي فِي الشَّمْسِ‏.‏ قَالَ شَرِيكٌ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ أَهُوَ الرَّجُلُ الأَوَّلُ فَقَالَ مَا أَدْرِي‏.‏

 

1014. PRIČAO NAM JE Kutejbe b. Seid, njemu Ismail b. Džafer, prenoseći od Šerika, a ovaj od Enesa b. Malika da je jednog petka unišao u džamiju neki čovjek na vrata koja su bila prema Omerovoj kući, zvanoj “Darul-kadi”, dok je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, stajao i držao hutbu. Taj čovjek okrenu se Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i reče: “Allahov Poslaniče, blago (stoka) propade i putovati ne možemo, pa moli Allaha da nam dadne kišu!” Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, podiže ruke i izgovori: “Allahu moj, daruj nas kišom! Allahu moj, daj nam kišu! Allahu moj, daj nam kišu!” “Allaha mi”, kaže Enes, ”nismo vidjeli na nebu nikakav oblak, a ni oblačak. Između nas i brda Sel’ nije bila nijedna građevina, niti bilo kakva kuća (koja bi nam nebo zaklanjala). Tada se iza Sel’a pojavio oblak poput štita, i kada je stigao nasred neba, raširio se i otpočela je padati kiša. Tako mi Allaha, ne vidjesmo više sunca šest dana!” Slijedeće džume, dok je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, stajao i držao hutbu, uniđe neki čovjek na ista vrata, okrenu se Poslaniku, a.s., i reče: “Allahov Poslaniče, stoka nam propada, a putevi se isprekidaše, pa moli Allaha da je od nas povuče!” “Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, podiže ruke”, priča Enes, “i reče: ‘Allahu moj, oko nas je, a ne na nas! Allahu moj, na brežuljke, na visoravni, uvale dolina i na rasadnike!’” “I kiša se povuče” – priča Enes. “Izašli smo i šetali po suncu.” Šerik kaže: “Pitao sam Enesa b. Malika: ‘Da li je to bio onaj isti čovjek?’” “Ne znam” – odgovorio je Enes.


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ بَيْنَمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ إِذْ جَاءَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَحَطَ الْمَطَرُ فَادْعُ اللَّهَ أَنْ يَسْقِيَنَا‏.‏ فَدَعَا فَمُطِرْنَا، فَمَا كِدْنَا أَنْ نَصِلَ إِلَى مَنَازِلِنَا فَمَا زِلْنَا نُمْطَرُ إِلَى الْجُمُعَةِ الْمُقْبِلَةِ‏.‏ قَالَ فَقَامَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَوْ غَيْرُهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَصْرِفَهُ عَنَّا‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا ‏”‏‏.‏ قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُ السَّحَابَ يَتَقَطَّعُ يَمِينًا وَشِمَالاً يُمْطَرُونَ وَلاَ يُمْطَرُ أَهْلُ الْمَدِينَةِ‏.‏

 

1015. PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Ebu-Avanet, prenoseći od Katade, a ovaj od Enesa koji je rekao: “Dok je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, jednog petka držao hutbu, dođe neki čovjek i reče: ‘Allahov Poslaniče, suša je, pa moli Allaha da nas napoji.’ Proučio je dovu i kiša je pala, skoro da nismo uspjeli stići ni do svojih kuća. Tako je padala do slijedeće džume neprekidno.” “Taj isti čovjek ili neko drugi”, priča Enes, “usta i reče: ‘Allahov Poslaniče, moli Allaha da je od nas odstrani!’” “I Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, izgovorio je: ‘Allahu moj, oko nas je, a ne na nas!’” “Vidio sam oblake”, kaže Enes, “kako se odvajaju desno-lijevo i svijet kisne, a Medinelije ne kisnu.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ هَلَكَتِ الْمَوَاشِي وَتَقَطَّعَتِ السُّبُلُ‏.‏ فَدَعَا، فَمُطِرْنَا مِنَ الْجُمُعَةِ إِلَى الْجُمُعَةِ، ثُمَّ جَاءَ فَقَالَ تَهَدَّمَتِ الْبُيُوتُ وَتَقَطَّعَتِ السُّبُلُ، وَهَلَكَتِ الْمَوَاشِي فَادْعُ اللَّهَ يُمْسِكْهَا‏.‏ فَقَامَ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ “‏ اللَّهُمَّ عَلَى الآكَامِ وَالظِّرَابِ وَالأَوْدِيَةِ وَمَنَابِتِ الشَّجَرِ ‏”‏‏.‏ فَانْجَابَتْ عَنِ الْمَدِينَةِ انْجِيَابَ الثَّوْبِ‏.‏

 

1016. PRIČAO NAM JE Abdullah b. Meslem, prenoseći od Malika, on od Šerika b. Abdullaha, ovaj od Enesa koji je rekao: “Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, dođe neko i reče: ‘Stoka propade i ne možemo putovati!’ Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, proučio je dovu i mi smo kisnuli od petka do petka. Taj isti dođe (drugog petka) i reče: ‘Kuće se porušiše, putovi isprekidaše, stoka propade, pa moli Allaha da je obustavi!’ I Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, ustade i izgovori: ‘Allahu moj, na brežuljke, na visoravni, doline i rastinje.’ I oblaci se raziđoše iznad Medine, kao da je neko uklonio platno.”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلَكَتِ الْمَوَاشِي وَانْقَطَعَتِ السُّبُلُ، فَادْعُ اللَّهَ، فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَمُطِرُوا مِنْ جُمُعَةٍ إِلَى جُمُعَةٍ، فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، تَهَدَّمَتِ الْبُيُوتُ وَتَقَطَّعَتِ السُّبُلُ وَهَلَكَتِ الْمَوَاشِي‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ اللَّهُمَّ عَلَى رُءُوسِ الْجِبَالِ وَالآكَامِ وَبُطُونِ الأَوْدِيَةِ وَمَنَابِتِ الشَّجَرِ ‏”‏‏.‏ فَانْجَابَتْ عَنِ الْمَدِينَةِ انْجِيَابَ الثَّوْبِ‏.‏

 

1017. PRIČAO NAM JE Ismail, njemu Malik, prenoseći od Šerika b. Abdullaha b. Ebu-Nemira, on od Enesa b. Malika, koji je ispričao: “Došao Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, jedan čovjek i reče: ‘Allahov Poslaniče, sallallahu alejhi ve sellem, stoka propada, putevi se isprekidaše, pa moli Allaha!’ Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, proučio je dovu i kisnuli su od džume do džume. Kasnije dođe opet neki čovjek Allahovom Poslaniku, s.a.v.s, i reče: ‘Allahov Poslaniče, kuće se porušiše, putevi isprekidaše, a stoka upropasti!’ Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, izgovori: ‘Allahu moj, na vrhove je brda, na brežuljke, utrobe dolina i rastinje!’ U tom se oblaci raziđoše iznad Medine, poput odjeće.”


 

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ بِشْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَافَى بْنُ عِمْرَانَ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، شَكَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَلاَكَ الْمَالِ وَجَهْدَ الْعِيَالِ، فَدَعَا اللَّهَ يَسْتَسْقِي، وَلَمْ يَذْكُرْ أَنَّهُ حَوَّلَ رِدَاءَهُ وَلاَ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ‏.‏

 

1018. PRIČAO NAM JE El-Hasan b. Bešir, njemu Muaf b. Imran, prenoseći od Evzaije, a on od Ishaka b. Abdullaha, ovaj od Enesa b. Malika, da se neko potužio Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, na upropaštavanje stoke i teškoće porodica, pa se Poslanik obratio Allahu i molio da padne kiša. (Enes) nije spomenuo da je Poslanik (tada) izvratio svoju odjeću, niti se okretao kibli.


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ شَرِيكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي نَمِرٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَتِ الْمَوَاشِي، وَتَقَطَّعَتِ السُّبُلُ، فَادْعُ اللَّهَ‏.‏ فَدَعَا اللَّهَ، فَمُطِرْنَا مِنَ الْجُمُعَةِ إِلَى الْجُمُعَةِ، فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، تَهَدَّمَتِ الْبُيُوتُ وَتَقَطَّعَتِ السُّبُلُ وَهَلَكَتِ الْمَوَاشِي‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ اللَّهُمَّ عَلَى ظُهُورِ الْجِبَالِ وَالآكَامِ وَبُطُونِ الأَوْدِيَةِ وَمَنَابِتِ الشَّجَرِ ‏”‏‏.‏ فَانْجَابَتْ عَنِ الْمَدِينَةِ انْجِيَابَ الثَّوْبِ‏.‏

 

1019. PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jusuf, njega obavijestio Malik, prenoseći od Šerika b. Abdullaha b. Ebu-Nemira, a on od Enesa b. Malika koji reče: “Došao je Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, jedan čovjek i rekao: ‘Allahov Poslaniče, sallallahu alejhi ve sellem, stoka propada, a putovati ne možemo, pa moli Allaha (za kišu)!’ On je zamolio Allaha i mi smo kisnuli od te džume pa sve do slijedeće. Tada dođe Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, opet neki čovjek i reče: ‘Allahov Poslaniče, sallallahu alejhi ve sellem, kuće se porušiše, putevi isprekidaše, a stoka skoro propade!’ I Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, izgovori: ‘Allahu moj, spusti kišu da padne na brda, na brežuljke, na utrobe dolina i rasadnika!’ I oblak se povukao sa Medine i oko nje se raširio poput haljine (na čovjeku).”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، عَنْ سُفْيَانَ، حَدَّثَنَا مَنْصُورٌ، وَالأَعْمَشُ، عَنْ أَبِي الضُّحَى، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ أَتَيْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ فَقَالَ إِنَّ قُرَيْشًا أَبْطَئُوا عَنِ الإِسْلاَمِ،، فَدَعَا عَلَيْهِمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَخَذَتْهُمْ سَنَةٌ حَتَّى هَلَكُوا فِيهَا وَأَكَلُوا الْمَيْتَةَ وَالْعِظَامَ، فَجَاءَهُ أَبُو سُفْيَانَ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ، جِئْتَ تَأْمُرُ بِصِلَةِ الرَّحِمِ، وَإِنَّ قَوْمَكَ هَلَكُوا، فَادْعُ اللَّهَ‏.‏ فَقَرَأَ ‏{‏فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ‏}‏ ثُمَّ عَادُوا إِلَى كُفْرِهِمْ فَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى ‏{‏يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى‏}‏ يَوْمَ بَدْرٍ‏.‏ قَالَ وَزَادَ أَسْبَاطٌ عَنْ مَنْصُورٍ فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، فَسُقُوا الْغَيْثَ، فَأَطْبَقَتْ عَلَيْهِمْ سَبْعًا، وَشَكَا النَّاسُ كَثْرَةَ الْمَطَرِ فَقَالَ ‏”‏ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا ‏”‏‏.‏ فَانْحَدَرَتِ السَّحَابَةُ عَنْ رَأْسِهِ، فَسُقُوا النَّاسُ حَوْلَهُمْ‏.‏

 

1020. PRIČAO NAM JE Muhammed b. Kesir, prenoseći od Sufjana, njemu Mensur i A’meš, čuvši od Ebi-Duha’a, a ovaj od Mesruka koji je rekao: “Došao sam Ibni-Mes’udu, i on reče: ‘Kurejšije su se sustezali od islama i Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, proučio je dovu protiv njih; snašla ih je nerodna godina u kojoj su mnogi stradali: jeli su crkotinu i (istucane) kosti.’ Tada mu dođe Ebu-Sufjan, (a bio je idolopoklonik) i reče: ‘Muhammede, došao si da naređuješ obilaženje (i ispomaganje) rodbine, a tvoj svijet propada, pa moli Allaha (za njih)!’ Alejhisselam citira ajet: ‘Pa sačekaj dan kada će se s neba spustiti jasan dim!’ “ Oni su se (kaže Buharija) opet povratili svome nevjerovanju, našto se odnosi i Njegov uzvišeni govor: “… dan kada ćemo ih snažno zgrabiti”, dan Bedra. Esbat (b. Nasr) dodaje, kaže Buharija (na mekkanski slučaj još drugi iz Medine), prenoseći od Mensura: “…Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, obratio se molbom (dovom), pa su napojeni kišom, koja im je padala sedam dana. Svijet se kasnije požalio na mnogu kišu, pa je (Muhammed, a.s.) molio: ‘Allahu moj, oko nas je, a ne na nas!’ U tom se oblak povukao i svijet se oko njih ponovo napojio.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ يَوْمَ جُمُعَةٍ، فَقَامَ النَّاسُ فَصَاحُوا فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَحَطَ الْمَطَرُ وَاحْمَرَّتِ الشَّجَرُ وَهَلَكَتِ الْبَهَائِمُ، فَادْعُ اللَّهَ يَسْقِينَا‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ اللَّهُمَّ اسْقِنَا ‏”‏‏.‏ مَرَّتَيْنِ، وَايْمُ اللَّهِ مَا نَرَى فِي السَّمَاءِ قَزَعَةً مِنْ سَحَابٍ، فَنَشَأَتْ سَحَابَةٌ وَأَمْطَرَتْ، وَنَزَلَ عَنِ الْمِنْبَرِ فَصَلَّى، فَلَمَّا انْصَرَفَ لَمْ تَزَلْ تُمْطِرُ إِلَى الْجُمُعَةِ الَّتِي تَلِيهَا، فَلَمَّا قَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ صَاحُوا إِلَيْهِ تَهَدَّمَتِ الْبُيُوتُ وَانْقَطَعَتِ السُّبُلُ، فَادْعُ اللَّهَ يَحْبِسُهَا عَنَّا‏.‏ فَتَبَسَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ ‏”‏ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا ‏”‏‏.‏ فَكُشِطَتِ الْمَدِينَةُ، فَجَعَلَتْ تُمْطِرُ حَوْلَهَا وَلاَ تَمْطُرُ بِالْمَدِينَةِ قَطْرَةً، فَنَظَرْتُ إِلَى الْمَدِينَةِ وَإِنَّهَا لَفِي مِثْلِ الإِكْلِيلِ‏.‏

 

1021. PRIČAO NAM JE Muhammed b. Ebi-Bekr, njemu Mu’temir, prenoseći od Ubejdullaha, on od Sabita, a ovaj od Enesa, koji je rekao: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, jednog je petka držao hutbu, kad se svijet podiže i zavika: ‘Allahov Poslaniče, sallallahu alejhi ve sellem, zasušilo je, drveće je požutjelo, a stoka propade, pa moli Allaha da nas napoji!’ Tada je Muhammed, a.s., dva puta izgovorio: ‘Allahu moj, napoji nas!’ Kunem se Allahom, da na nebu nismo vidjeli ni oblačka. Najednom se pojavio oblak, kiša prokapa, a on siđe sa minbera i klanja namaz. Kiša je još padala i padala je sve do slijedeće džume. Kada je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, ustao da drži hutbu, svijet je opet povikao: ‘Kuće se porušiše, a putevi isprekidaše, pa moli Allaha da je zaustavi!’ Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, osmjehnu se, a potom reče: ‘Allahu moj, oko nas je, a ne na nas!’ I oblak se povuče sa Medine, kiša poče padati oko nje, a na Medinu nijedna kap. Ja sam pogledao prema Medini; bila je kao u vijencu.”


 

وَقَالَ لَنَا أَبُو نُعَيْمٍ عَنْ زُهَيْرٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، خَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ الأَنْصَارِيُّ وَخَرَجَ مَعَهُ الْبَرَاءُ بْنُ عَازِبٍ وَزَيْدُ بْنُ أَرْقَمَ رضى الله عنهم فَاسْتَسْقَى، فَقَامَ بِهِمْ عَلَى رِجْلَيْهِ عَلَى غَيْرِ مِنْبَرٍ فَاسْتَغْفَرَ، ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ يَجْهَرُ بِالْقِرَاءَةِ وَلَمْ يُؤَذِّنْ، وَلَمْ يُقِمْ‏.‏ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ وَرَأَى عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

 

1022. REKAO NAM JE (kaže Buharija), Ebu-Nuajm, prenoseći od Zuhrije, ovaj od EbuIshaka, da je Abdullah b. Jezid, ensarija, izašao (u pustinju kod Kufe). S njim su izašli još Bera’ b. Azib i Zejd b. Erkam, radijallahu anhuma. Abdullah b. Jezid je s njima molio za kišu, stojeći na nogama, a nije bio na minberu. Prvo je zamolio oprost grijeha, potom klanjao dva rekata, na kojima je učio Kur’an naglas. Ezan i ikamet nije proučio. “Abdullah b. Jezid”, priča Ebu-Ishak, “vidio je Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبَّادُ بْنُ تَمِيمٍ، أَنَّ عَمَّهُ ـ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ بِالنَّاسِ يَسْتَسْقِي لَهُمْ، فَقَامَ فَدَعَا اللَّهَ قَائِمًا، ثُمَّ تَوَجَّهَ قِبَلَ الْقِبْلَةِ، وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ فَأُسْقُوا‏.‏

 

1023. PRIČAO NAM JE Ebu-el-Jeman, njega obavijestio Šuajb, prenoseći od Zuhrije, njemu ispričao Abbad b. Temim, da ga je obavijestio njegov stric (Abdullah b. Zejd), a on je bio jedan od drugova Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, izašao (na musalu) sa svijetom, da im moli za kišu, stao (na minber) i molio stojeći. Potom se okrenuo prema kibli, izvratio svoj ogrtač i (kiša je padala) i bili su napojeni.


 

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَسْتَسْقِي فَتَوَجَّهَ إِلَى الْقِبْلَةِ يَدْعُو، وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ، ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ جَهَرَ فِيهِمَا بِالْقِرَاءَةِ‏.‏

 

1024. PRIČAO NAM JE Ebu-Nuajm, njemu Ebu-Zi’b, prenoseći od Zuhrije, on od Abbada b. Temima, a ovaj od svoga strica: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, izašao je (na musalu) da moli za kišu. Okrenuo se licem prema kibli, učio dovu, izvratio svoj ogrtač i zatim klanjao dva rekata, u kojima je naglas učio Kur’an.”


 

حَدَّثَنَا آدَمُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ خَرَجَ يَسْتَسْقِي قَالَ فَحَوَّلَ إِلَى النَّاسِ ظَهْرَهُ، وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ يَدْعُو، ثُمَّ حَوَّلَ رِدَاءَهُ، ثُمَّ صَلَّى لَنَا رَكْعَتَيْنِ جَهَرَ فِيهِمَا بِالْقِرَاءَةِ‏.‏

 

1025. PRIČAO NAM JE Adem, njemu Ibnu-Ebi-Zi’b, prenoseći od Zuhrije, on od Abbada b. Temima, a ovaj od svoga strica: “Vidio sam Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, kada je izašao da moli za kišu. Leđa je okrenuo svijetu, a lice kibli i učio dovu, a onda izvratio svoj ogrtač i klanjao nam dva rekata namaza, u kojima je Kur’an učio naglas.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اسْتَسْقَى فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، وَقَلَبَ رِدَاءَهُ‏.‏

 

1026. PRIČAO NAM JE Kutejbe b. Seid, njemu Sufjan, prenoseći od Abdullaha b. Ebi-Bekra, on od Abbada b. Temima, a ovaj od svoga strica, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, molio za kišu, zatim klanjao dva rekata i izvratio svoj ogrtač.


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، سَمِعَ عَبَّادَ بْنَ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى الْمُصَلَّى يَسْتَسْقِي، وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، وَقَلَبَ رِدَاءَهُ‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ فَأَخْبَرَنِي الْمَسْعُودِيُّ عَنْ أَبِي بَكْرٍ قَالَ جَعَلَ الْيَمِينَ عَلَى الشِّمَالِ‏.‏

 

1027. PRIČAO NAM JE Abdullah b. Muhammed, njemu Sufjan, prenoseći od Abdullaha b. Ebu-Bekra, on čuo od Abbada b. Temima, a ovaj od svoga strica: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, izašao je na musalu da moli za kišu, okrenuo se prema kibli, klanjao dva rekata, a svoj ogrtač (prethodno) izvratio.” Sufjan dodaje: “Mene je obavijestio El-Mes’udi, prenoseći od Ebu-Bekra: ‘…stavio je desnu stranu na lijevu (od ogrtača poslije izvrtanja).’”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَنَّ عَبَّادَ بْنَ تَمِيمٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ زَيْدٍ الأَنْصَارِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ إِلَى الْمُصَلَّى يُصَلِّي، وَأَنَّهُ لَمَّا دَعَا ـ أَوْ أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ ـ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَحَوَّلَ رِدَاءَهُ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ابْنُ زَيْدٍ هَذَا مَازِنِيٌّ، وَالأَوَّلُ كُوفِيٌّ هُوَ ابْنُ يَزِيدَ‏.‏

 

1028. PRIČAO NAM JE Muhammed, njega obavijestio Abdul-Vehab, njemu ispričao Jahja b. Seid, ovoga obavijestio Ebu-Bekr b. Muhammed, Ebu-Bekra izvijestio Abbad b. Temim, da mu je prenio Abdullah b. Zejd, Medinlija, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, izašao na musalu da klanja. Pošto je proučio dovu ili (kaže Jahja b. Seid) htio da je uči, okrenuo se prema kibli i izvratio ogrtač. Ebu-Abdullah (Buharija) kaže: “Ovaj Ibn-Zejd je Mazinija, a onaj prvi (spomenut u jednom od ranijih seneda) je Kufanac, on je Ibni-Jezid.”


 

قَالَ أَيُّوبُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بِلاَلٍ، قَالَ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، قَالَ أَتَى رَجُلٌ أَعْرَابِيٌّ مِنْ أَهْلِ الْبَدْوِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلَكَتِ الْمَاشِيَةُ هَلَكَ الْعِيَالُ هَلَكَ النَّاسُ‏.‏ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ يَدْعُو، وَرَفَعَ النَّاسُ أَيْدِيَهُمْ مَعَهُ يَدْعُونَ، قَالَ فَمَا خَرَجْنَا مِنَ الْمَسْجِدِ حَتَّى مُطِرْنَا، فَمَا زِلْنَا نُمْطَرُ حَتَّى كَانَتِ الْجُمُعَةُ الأُخْرَى، فَأَتَى الرَّجُلُ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، بَشِقَ الْمُسَافِرُ، وَمُنِعَ الطَّرِيقُ‏.‏

 

1029. Ejub b. Sulejman je rekao: “Pričao mi je Ebu-Bekr b. Ebi-Uvejs, prenoseći od Sulejmana b. Bilala, njemu pričao Jahja b. Seid: “Čuo sam Enesa b. Malika, kada je rekao da je jednog petka došao Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, jedan beduin iz pustinje i rekao: ‘Allahov Poslaniče, propade stoka, propadoše porodice, propadoše ljudi’, i Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, podiže ruke da uči dovu. I prisutni ljudi podigoše svoje ruke, moleći se za kišu. Nismo bili ni izašli iz džamije, a kiša je počela padati i tako padala sve do drugog džuma-namaza” – reče Enes. “Kasnije je ovaj čovjek opet došao Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, i rekao: ‘Allahov Poslaniče, putniku je dotužilo, a i put je spriječen!’”


وَقَالَ الأُوَيْسِيُّ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، وَشَرِيكٍ، سَمِعَا أَنَسًا، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ رَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْتُ بَيَاضَ إِبْطَيْهِ‏.‏

 

1030.  KAZE Uvejsi da mu je pricao Muhammed b. Dza’fer, prenoseci od Jahjaa b. Seida i Surejka alejhi ve sellem, podigao ruke (prica Enes), tako da sam vidio bjelinu ispod njegovih pazuha


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، وَابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لاَ يَرْفَعُ يَدَيْهِ فِي شَىْءٍ مِنْ دُعَائِهِ إِلاَّ فِي الاِسْتِسْقَاءِ، وَإِنَّهُ يَرْفَعُ حَتَّى يُرَى بَيَاضُ إِبْطَيْهِ‏.‏

 

1031. PRIČAO NAM JE Muhammed b. Bešar, njemu Jahja (b. Seid) i Ibni-Ebi-Adijj, prenoseći od Seida, on od Katade, a ovaj od Enesa b. Malika: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, dizao bi visoko ruke, samo u kišnoj dovi, tako visoko, da bi mu se vidjela bjelina ispod pazuha.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ ـ هُوَ ابْنُ مُقَاتِلٍ أَبُو الْحَسَنِ الْمَرْوَزِيُّ ـ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا رَأَى الْمَطَرَ قَالَ ‏ “‏ صَيِّبًا نَافِعًا ‏”‏‏.‏ تَابَعَهُ الْقَاسِمُ بْنُ يَحْيَى عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ‏.‏ وَرَوَاهُ الأَوْزَاعِيُّ وَعُقَيْلٌ عَنْ نَافِعٍ‏.‏

 

1032. PRIČAO NAM JE Muhammed b. Mukatil-Ebul -Hasan el-Mervezi, njega obavijestio Abdullah, ovoga Ubejdullah, prenoseći od Nafija on od Kasima b. Muhammeda, a ovaj od Aiše, da bi Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao, kad god bi vidio kišu: “Allahu moj, podari nam korisnu kišu!” U drugom senedu, (gore spomenutog) Abdullaha slijedi El-Kasim b. Jahja, prenoseći od Ubejdullaha… Gornji hadis pripovijedali su i Evzaija i Ukajl, prenoseći od Nafija.


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، قَالَ أَخْبَرَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، قَالَ أَصَابَتِ النَّاسَ سَنَةٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ عَلَى الْمِنْبَرِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ قَامَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَلَكَ الْمَالُ وَجَاعَ الْعِيَالُ، فَادْعُ اللَّهَ لَنَا أَنْ يَسْقِيَنَا‏.‏ قَالَ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ، وَمَا فِي السَّمَاءِ قَزَعَةٌ، قَالَ فَثَارَ سَحَابٌ أَمْثَالُ الْجِبَالِ، ثُمَّ لَمْ يَنْزِلْ عَنْ مِنْبَرِهِ حَتَّى رَأَيْتُ الْمَطَرَ يَتَحَادَرُ عَلَى لِحْيَتِهِ، قَالَ فَمُطِرْنَا يَوْمَنَا ذَلِكَ، وَفِي الْغَدِ وَمِنْ بَعْدِ الْغَدِ وَالَّذِي يَلِيهِ إِلَى الْجُمُعَةِ الأُخْرَى، فَقَامَ ذَلِكَ الأَعْرَابِيُّ أَوْ رَجُلٌ غَيْرُهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، تَهَدَّمَ الْبِنَاءُ وَغَرِقَ الْمَالُ، فَادْعُ اللَّهَ لَنَا‏.‏ فَرَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَيْهِ وَقَالَ ‏ “‏ اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا ‏”‏‏.‏ قَالَ فَمَا جَعَلَ يُشِيرُ بِيَدِهِ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ السَّمَاءِ إِلاَّ تَفَرَّجَتْ حَتَّى صَارَتِ الْمَدِينَةُ فِي مِثْلِ الْجَوْبَةِ، حَتَّى سَالَ الْوَادِي ـ وَادِي قَنَاةَ ـ شَهْرًا‏.‏ قَالَ فَلَمْ يَجِئْ أَحَدٌ مِنْ نَاحِيَةٍ إِلاَّ حَدَّثَ بِالْجَوْدِ‏.‏

 

1033. PRIČAO NAM JE Muhammed b. Mukatil, njega obavijestio Abdullah, ovoga Evzaija, njemu pričao Ishak b. Abdullah b. Ebi-Talha, ensarija, ovome Enes b. Malik, radijallahu anhu: “U doba Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, svijet je zadesila sušna godina i dok je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, jednog petka na minberu učio hutbu, ustao je jedan beduin i rekao: ‘Allahov Poslaniče, sallallahu alejhi ve sellem, blago propade, porodice izgladnjele, pa moli Allaha za nas, da nam dadne kišu!’ I Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem” (priča Enes), “podiže svoje ruke. U to vrijeme na nebu nije bilo ni oblačka.Najednom, uzdiže se oblak poput brda, a Poslanik nije ni sišao sa minbera, ja primijetim kišu kako mu lije niz bradu. Kisli smo”, rekao je Enes, “taj dan, sutra, prekosutra i tako sve do drugog džuma-namaza, kada onaj isti beduin (nomad), ili neko drugi, usta i reče: ‘Allahov Poslaniče, sallallahu alejhi ve sellem, građevine se porušiše, a blago potopi, pa moli Allaha za nas!’ Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, podigao je ruke i izgovorio: ‘Allahu moj, oko nas je, a ne na nas!’ I skoro da nije počeo ni pokazivati svojom rukom prema nebu, a oblak se povuče, tako da je Medina bila kao u uvali, a vadijom (dolinom) je protjecala (voda) mjesec dana tako kao da je nekakav kanal. Niko nije došao ni iz jednog kraja, a da nije pričao o toj obilatoj kiši” – priča Enes.


 

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي حُمَيْدٌ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسًا، يَقُولُ كَانَتِ الرِّيحُ الشَّدِيدَةُ إِذَا هَبَّتْ عُرِفَ ذَلِكَ فِي وَجْهِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

 

1034. PRIČAO NAM JE Seid b. Ebu-Merjem, njega obavijestio Muhammed b. Džafer, ovoga Humejd da je čuo od Enesa koji je rekao: “Kad god bi zapuhao jak vjetar, to bi se (usljed brižnosti) poznalo na licu Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem”


 

حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ نُصِرْتُ بِالصَّبَا، وَأُهْلِكَتْ عَادٌ بِالدَّبُورِ ‏”‏‏.‏

 

1035. PRIČAO NAM JE Muslim, njemu Šu’be od Hakema prenoseći od Mudžahida, on od Ibnu-Abbasa da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Potpomognut sam jutarnjim povjetarcem (istočnjakom), a upropašten je narod Ad zapadnjakom.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لاَ تَقُومُ السَّاعَةُ حَتَّى يُقْبَضَ الْعِلْمُ، وَتَكْثُرَ الزَّلاَزِلُ، وَيَتَقَارَبَ الزَّمَانُ، وَتَظْهَرَ الْفِتَنُ، وَيَكْثُرَ الْهَرْجُ ـ وَهْوَ الْقَتْلُ الْقَتْلُ ـ حَتَّى يَكْثُرَ فِيكُمُ الْمَالُ فَيَفِيضُ ‏”‏‏.‏

 

1036. PRIČAO NAM JE Ebul-Jeman, njega obavijestio Šuajb, ovoga Ebu-Zinad, prenoseći od Abdurrahmana-A’redža, a on od Ebu-Hurejre. Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je: “Smak svijeta neće biti dok nauka ne nestane, potresi se ne umnože, vrijeme ne bude brzo prolazilo, pojave se svakovrsne smutnje i umnože se neredi i ubistva, a namnoži se kapital – bogatstvo preko potrebe.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي شَامِنَا وَفِي يَمَنِنَا‏.‏ قَالَ قَالُوا وَفِي نَجْدِنَا قَالَ قَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي شَامِنَا وَفِي يَمَنِنَا‏.‏ قَالَ قَالُوا وَفِي نَجْدِنَا قَالَ قَالَ هُنَاكَ الزَّلاَزِلُ وَالْفِتَنُ، وَبِهَا يَطْلُعُ قَرْنُ الشَّيْطَانِ‏.‏

 

1037. PRIČAO NAM JE Muhammed b. Musenna, njemu Husejn b. Hasan, ovome Ibni-Avn, prenoseći od Nafija, on od Ibni-Omera koji je rekao: “Allahu moj, podari nam Svoj blagoslov i napredak u našem Šamu i u našem Jemenu!” “Ashabi su”, kaže Nafi’, “dodali: ‘I u našem Nedždu!’” Ibni-Omer ponovi: “Allahu moj, ukaži nam Svoj blagoslov u našem Šamu i našem Jemenu!”, priča Nafi. Ashabi opet rekoše: “I u našem Nedždu!” “Omer je potom”, kaže Nafi’, “rekao: ‘Tamo će biti zemljotresi i neredi, i tamo izlazi šejtanov rog.’”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الْجُهَنِيِّ، أَنَّهُ قَالَ صَلَّى لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَلاَةَ الصُّبْحِ بِالْحُدَيْبِيَةِ عَلَى إِثْرِ سَمَاءٍ كَانَتْ مِنَ اللَّيْلَةِ، فَلَمَّا انْصَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ ‏”‏ هَلْ تَدْرُونَ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ ‏”‏‏.‏ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ‏.‏ قَالَ ‏”‏ أَصْبَحَ مِنْ عِبَادِي مُؤْمِنٌ بِي وَكَافِرٌ، فَأَمَّا مَنْ قَالَ مُطِرْنَا بِفَضْلِ اللَّهِ وَرَحْمَتِهِ‏.‏ فَذَلِكَ مُؤْمِنٌ بِي كَافِرٌ بِالْكَوْكَبِ، وَأَمَّا مَنْ قَالَ بِنَوْءِ كَذَا وَكَذَا‏.‏ فَذَلِكَ كَافِرٌ بِي مُؤْمِنٌ بِالْكَوْكَبِ ‏”‏‏.‏

 

1038. PRIČAO NAM JE Ismail, njemu Malik, prenoseći od Saliha b. Kejsana, on od Ubejdullaha b. Abdullaha b. Utbeta, a ovaj od Zejda b. Halida Džuhenije koji je rekao: “Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, klanjao nam je sabah-namaz na Hudejbiji poslije kiše koja je bila te noći. Kada je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, završio namaz, okrenuo se svijetu i rekao: ‘Znate li što vam je vaš Gospodar kazao?’‘Allah i Njegov Poslanik najbolje znaju’ – odgovorili su oni.” “Od mojih robova neki u mene vjeruju, a neki ne vjeruju. Oni koji kažu: ‘Pokisli smo zahvaljujući Allahu i njegovoj milosti’, oni vjeruju u Mene, a ne u zvijezde, a onaj koji kaže: ‘Pokisli smo zbog te i te zvijezde’, on ne vjeruje u Mene, nego vjeruje u zvijezdu.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ مِفْتَاحُ الْغَيْبِ خَمْسٌ لاَ يَعْلَمُهَا إِلاَّ اللَّهُ لاَ يَعْلَمُ أَحَدٌ مَا يَكُونُ فِي غَدٍ، وَلاَ يَعْلَمُ أَحَدٌ مَا يَكُونُ فِي الأَرْحَامِ، وَلاَ تَعْلَمُ نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا، وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَىِّ أَرْضٍ تَمُوتُ، وَمَا يَدْرِي أَحَدٌ مَتَى يَجِيءُ الْمَطَرُ ‏”‏‏.‏

 

1039. PRIČAO NAM JE Muhammed b. Jusuf, njemu Sufjan, prenoseći od Abdullaha b. Dinara, a on od Ibni-Omera: “Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je: ‘Ključ gajba je petero, to samo poznaje Allah: niko ne zna što će biti sutra, niko ne zna što će se oploditi u matericama, nijedna osoba ne zna što će sutra steći, nijedna osoba ne zna u kojoj će zemlji umrijeti i niko ne zna kada će pasti kiša.’”