Spriječeni hadžija

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ حِينَ خَرَجَ إِلَى مَكَّةَ مُعْتَمِرًا فِي الْفِتْنَةِ قَالَ إِنْ صُدِدْتُ عَنِ الْبَيْتِ صَنَعْتُ كَمَا صَنَعْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَأَهَلَّ بِعُمْرَةٍ، مِنْ أَجْلِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ‏.‏

 

1806. PRIČAO NAM JE Abdullah ibn Jusuf kojeg je obavijestio Malik prenoseći od Nafija da je Abdullah ibn Omer, radijallahu anhuma, kada je u vrijeme nereda išao u Mekku kao mu‘temir rekao: „Ako budem spriječen od Ka‘be, učinit ću onako kako smo učinili (nekada) s Allahovim Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem.” On je donio odluku za ‘umru (u Zul-Hulejfi), zbog toga što je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, donio odluku za ‘umru godine Hudejbije.


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، وَسَالِمَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَاهُ أَنَّهُمَا، كَلَّمَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ لَيَالِيَ نَزَلَ الْجَيْشُ بِابْنِ الزُّبَيْرِ فَقَالاَ لاَ يَضُرُّكَ أَنْ لاَ تَحُجَّ الْعَامَ، وَإِنَّا نَخَافُ أَنْ يُحَالَ بَيْنَكَ وَبَيْنَ الْبَيْتِ‏.‏ فَقَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَحَالَ كُفَّارُ قُرَيْشٍ دُونَ الْبَيْتِ، فَنَحَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم هَدْيَهُ، وَحَلَقَ رَأْسَهُ، وَأُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ الْعُمْرَةَ، إِنْ شَاءَ اللَّهُ أَنْطَلِقُ، فَإِنْ خُلِّيَ بَيْنِي وَبَيْنَ الْبَيْتِ طُفْتُ، وَإِنْ حِيلَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ فَعَلْتُ كَمَا فَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا مَعَهُ‏.‏ فَأَهَلَّ بِالْعُمْرَةِ مِنْ ذِي الْحُلَيْفَةِ، ثُمَّ سَارَ سَاعَةً، ثُمَّ قَالَ ‏ “‏ إِنَّمَا شَأْنُهُمَا وَاحِدٌ، أُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ حَجَّةً مَعَ عُمْرَتِي ‏”‏‏.‏ فَلَمْ يَحِلَّ مِنْهُمَا حَتَّى حَلَّ يَوْمَ النَّحْرِ، وَأَهْدَى، وَكَانَ يَقُولُ لاَ يَحِلُّ حَتَّى يَطُوفَ طَوَافًا وَاحِدًا يَوْمَ يَدْخُلُ مَكَّةَ‏.‏

 

1807. PRIČAO NAM JE Abdullah ibn Muhammed ibn Esma, njemu Džuvejrije prenoseći od Nafija koga su obavijestili Ubejdullah ibn Abdullah i Salim ibn Abdullah da su oni govorili Abdullahu ibn Omeru, radijallahu anhuma, u noćima kada se vojska (Hadždžadžova) spustila (u Mekku) na Ibnu Zubejra: „Neće li štetiti, ako ne učiniš hadždž ove godine. Mi se, uistinu, bojimo da ne budeš spriječen od Ka‘be.“ On reče: „Izašli smo s Allahovim Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem, i kurejšijski nevjernici spriječili su (nas) od Ka‘be, pa je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zaklao svoj kurban (na Hudejbiji), a potom obrijao glavu. Uzimam vas za svjedoka, da sam sebi stavio u dužnost (obaviti) ‘umru. Ja, ako Bog da, krećem, pa ako između mene i Ka‘be ne bude nikakve zapreke, obići ću oko nje, a ako se pojavi između mene i nje zapreka, učinit ću kao što je učinio Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, kada sam bio s njim.“ Potom je obukao ihram za ‘umru u Zul-Hulejfi, putovao jedno vrijeme, a zatim rekao: „Stvar ‘umre i hadždža je jedno. Uzimam vas za svjedoka da sam stavio sebi u dužnost obaviti sa svojom umrom i hadždž. Tako se on nije oslobodio (ihrama) hadždža i ‘umre dok nije nastupio 10. (dan) zul-hidždžeta i zaklao kurban. On govoraše: „Ihrama se (hadždžija) ne oslobađa dok ne obavi jedan tavaf (obilaženje sedam krugova oko Ka‘be) na dan ulaska u Mekku.”


 

حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ بَعْضَ بَنِي عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَهُ لَوْ أَقَمْتَ‏.‏ بِهَذَا‏.‏

 

1808. PRIČAO MI JE Musa ibn Isma‘il, njemu Džuvejrije prenoseći od Nafija da je neki od sinova Abdullahovih rekao Abdullahu (ibn Omeru): „Kada bi ostao (da ne ideš na hadždž) ovdje (odnosno ove godine)…”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ سَلاَّمٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَدْ أُحْصِرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَحَلَقَ رَأْسَهُ وَجَامَعَ نِسَاءَهُ، وَنَحَرَ هَدْيَهُ، حَتَّى اعْتَمَرَ عَامًا قَابِلاً‏.‏

 

1809. PRIČAO NAM JE Muhammed, njemu Jahja ibn Salih, ovome Mu‘avija ibn Selam, a njemu Jahja ibn Ebu Kesir prenoseći od Ikrime da je Abdullah ibn Abbas, radijallahu anhuma, izjavio: „Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, bio je spriječen (od ‘umre), pa je obrijao glavu, sastao se sa svojim suprugama i zaklao svoj kurban, a ‘umru učinio tek sljedeće godine.”


 

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمٌ، قَالَ كَانَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ أَلَيْسَ حَسْبُكُمْ سُنَّةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، إِنْ حُبِسَ أَحَدُكُمْ عَنِ الْحَجِّ طَافَ بِالْبَيْتِ وَبِالصَّفَا وَالْمَرْوَةِ، ثُمَّ حَلَّ مِنْ كُلِّ شَىْءٍ، حَتَّى يَحُجَّ عَامًا قَابِلاً، فَيُهْدِي أَوْ يَصُومُ، إِنْ لَمْ يَجِدْ هَدْيًا‏.‏ وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي سَالِمٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، نَحْوَهُ‏.‏

 

1810. PRIČAO NAM JE Ahmed ibn Muhammed, kojeg je obavijestio Abdullah, a njega Junus prenoseći od Zuhrija, da mu je Salim rekao: „Ibn Omer, radijallahu anhuma, govoraše: ’Nije li vam dovoljna praksa Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem? Kada neko od vas bude spriječen od hadždža, obići će (kada mogne) oko Ka‘be, te učiniti sa‘j između Safe i Merve. Potom će se osloboditi ihrama do obavljanja hadždža iduće godine i zaklati kurban ili će, ako ne nađe kurban, postiti.” I od Abdullaha (ibn Mubareka) preneseno je da je rekao kako ga je o ovome obavijestio Ma‘mer, prenoseći od Zuhrija, koji kaže da mu je gore izloženo prenio Salim od Ibn Omera.


 

حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَحَرَ قَبْلَ أَنْ يَحْلِقَ، وَأَمَرَ أَصْحَابَهُ بِذَلِكَ‏.‏

 

1811. PRIČAO NAM JE Mahmud, njemu AbdurRezzak, a njega obavijestio Ma‘mer prenoseći od Zuhrija, on od Urve, a ovaj od Misvera, radijallahu anhu, da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, zaklao kurban prije nego je obrijao glavu i da je to naredio i svojim drugovima.


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، أَخْبَرَنَا أَبُو بَدْرٍ، شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ الْعُمَرِيِّ، قَالَ وَحَدَّثَ نَافِعٌ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ، وَسَالِمًا، كَلَّمَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ فَقَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُعْتَمِرِينَ، فَحَالَ كُفَّارُ قُرَيْشٍ دُونَ الْبَيْتِ، فَنَحَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بُدْنَهُ، وَحَلَقَ رَأْسَهُ‏.‏

 

1812. PRIČAO NAM JE Muhammed ibn Abdurrahim, koga je obavijestio Ebu Bedr Šudža‘ ibn Velid prenoseći od Umera ibn Muhammeda Umerija da je Nafi‘ pričao da su Abdullah i Salim prenijeli (gornje) Abdullahu ibn Omeru, radijallahu anhuma, pa je on izjavio: „Izašli smo (iz Medine) s Vjerovjesnikom, sallallahu alejhi ve sellem, namjeravajući obaviti ‘umru. Potom su kurejšijski nevjernici zapriječili put Ka‘bi pa je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, zaklao svoje deve i potom je obrijao glavu.”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ حِينَ خَرَجَ إِلَى مَكَّةَ مُعْتَمِرًا فِي الْفِتْنَةِ إِنْ صُدِدْتُ عَنِ الْبَيْتِ صَنَعْنَا كَمَا صَنَعْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَهَلَّ بِعُمْرَةٍ، مِنْ أَجْلِ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ أَهَلَّ بِعُمْرَةٍ عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ، ثُمَّ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ نَظَرَ فِي أَمْرِهِ فَقَالَ مَا أَمْرُهُمَا إِلاَّ وَاحِدٌ‏.‏ فَالْتَفَتَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ مَا أَمْرُهُمَا إِلاَّ وَاحِدٌ، أُشْهِدُكُمْ أَنِّي قَدْ أَوْجَبْتُ الْحَجَّ مَعَ الْعُمْرَةِ، ثُمَّ طَافَ لَهُمَا طَوَافًا وَاحِدًا، وَرَأَى أَنَّ ذَلِكَ مُجْزِيًا عَنْهُ، وَأَهْدَى‏.‏

 

1813. PRIČAO NAM JE Isma‘il, njemu Malik prenoseći od Nafija, da je Abdullah ibn Omer, radijallahu anhuma, rekao kada je u vrijeme nereda izašao do Mekke, namjeravajući obaviti ‘umru: „Ako budem spriječen od Ka‘be, učinit ću ono što smo učinili kada smo bili s Allahovim Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem.” Potom se on odlučio za ‘umru, jer se i Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, odlučio za ‘umru godine Hudejbijje. Zatim je Abdullah ibn Omer razmotrio svoju situaciju i kazao: „Stvarni cilj hadždža i ‘umre je jedan.” Potom se okrenuo i svojim drugovima rekao: „Svrha hadždža i ‘umre je jedna. Uzimam vas za svjedoke da sam se obavezao na obavljanje hadždža s ‘umrom.” Tada je učinio obilaženje oko Ka‘be sa po jednim obilaskom na ime ‘umre i hadždža i smatrao da je to dovoljno, a kasnije zaklao kurban.


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ ‏”‏ لَعَلَّكَ آذَاكَ هَوَامُّكَ ‏”‏‏.‏ قَالَ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ احْلِقْ رَأْسَكَ وَصُمْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ، أَوْ أَطْعِمْ سِتَّةَ مَسَاكِينَ، أَوِ انْسُكْ بِشَاةٍ ‏”‏‏.‏

 

1814. PRIČAO NAM JE Abdullah ibn Jusuf, a njega obavijestio Malik prenoseći od Humejda ibn Kajsa, on od Mudžahida, ovaj od Abdurrahmana ibn Ebu Lejsa, a on, opet, od Ka‘ba ibn Udžre, radijallahu anhu, koji je izjavio da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: „Vjerovatno te uznemiravaju uši?” „Da, Allahov Poslaniče.“, rekao je on. Potom je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: „Obrij glavu i potom posti tri dana ili nahrani 6 siromaha, ili žrtvuj na ime kurbana jednu ovcu.“


 

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سَيْفٌ، قَالَ حَدَّثَنِي مُجَاهِدٌ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي لَيْلَى، أَنَّ كَعْبَ بْنَ عُجْرَةَ، حَدَّثَهُ قَالَ وَقَفَ عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْحُدَيْبِيَةِ، وَرَأْسِي يَتَهَافَتُ قَمْلاً فَقَالَ ‏”‏ يُؤْذِيكَ هَوَامُّكَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏”‏ فَاحْلِقْ رَأْسَكَ ـ أَوْ قَالَ ـ احْلِقْ ‏”‏‏.‏ قَالَ فِيَّ نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ ‏{‏فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِنْ رَأْسِهِ‏}‏ إِلَى آخِرِهَا‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ صُمْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ، أَوْ تَصَدَّقْ بِفَرَقٍ بَيْنَ سِتَّةٍ، أَوِ انْسُكْ بِمَا تَيَسَّرَ ‏”‏‏.‏

 

1815. PRIČAO NAM JE Ebu Nu‘ajm, njemu Sejf, a ovome Mudžahid, rekavši: „Čuo sam Abdurrahmana ibn Ebu Lejlu kad kaže da mu je Ka‘b ibn Udžre rekao: „Na Hudejbiji poviše mene je stao Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, a s moje glave padale su vaši.” „Uznemiravaju te vaši?“, upitao je on. „Da.“, rekao sam. „Obrij svoju glavu.“, rekao je on, ili je kazao: „Obrij.” Zbog mene je, kaže Ka‘b, objavljen ovaj ajet: Ko od vas bude bolestan ili bude imao smetnji u glavi… Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je: „Posti tri dana ili udijeli šesterici (siromaha) jedan ferek (tri sa‘a, tj. oko 10 kg), odnosno zakolji kurban koji ti je lakše nabaviti.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَصْبِهَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَعْقِلٍ، قَالَ جَلَسْتُ إِلَى كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ فَسَأَلْتُهُ عَنِ الْفِدْيَةِ، فَقَالَ نَزَلَتْ فِيَّ خَاصَّةً، وَهْىَ لَكُمْ عَامَّةً، حُمِلْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالْقَمْلُ يَتَنَاثَرُ عَلَى وَجْهِي فَقَالَ ‏”‏ مَا كُنْتُ أُرَى الْوَجَعَ بَلَغَ بِكَ مَا أَرَى أَوْ مَا كُنْتُ أُرَى الْجَهْدَ بَلَغَ بِكَ مَا أَرَى، تَجِدُ شَاةً ‏”‏‏.‏ فَقُلْتُ لاَ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ فَصُمْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ، أَوْ أَطْعِمْ سِتَّةَ مَسَاكِينَ، لِكُلِّ مِسْكِينٍ نِصْفَ صَاعٍ ‏”‏‏.‏

 

1816. PRIČAO NAM JE Ebul-Velid kome je prenio Šu‘be od Abdurrahmana ibn Asbehanija, da je Abdullah ibn Ma‘kil rekao: „Sjeo sam (u džamiji) kod Ka‘ba ibn Udžre, radijallahu anhu, i pitao ga o otkupnini, pa mi reče: ’Ajet o otkupu se na mene odnosi konkretno, a na vas općenito. Odnesen sam do Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, a vaši su me bile spopale toliko da su miljele i po mom licu. Poslanik (mi) reče: ’Nisam mislio da te je boljka obuzela ovako kako vidim!’ Ili (je rekao): ’Nisam mislio da te je muka spopala ovako kako vidim! Imaš li ovcu (za kurban)?’ ’Nemam.’, rekao sam. ’Pa posti tri dana.’, rekao je on, ili: ’Nahrani šest siromaha (davši) svakom siromahu pola sa‘a (pšenice).’“


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا شِبْلٌ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَآهُ وَأَنَّهُ يَسْقُطُ عَلَى وَجْهِهِ فَقَالَ ‏ “‏ أَيُؤْذِيكَ هَوَامُّكَ ‏”‏‏.‏ قَالَ نَعَمْ‏.‏ فَأَمَرَهُ أَنْ يَحْلِقَ وَهُوَ بِالْحُدَيْبِيَةِ، وَلَمْ يَتَبَيَّنْ لَهُمْ أَنَّهُمْ يَحِلُّونَ بِهَا، وَهُمْ عَلَى طَمَعٍ أَنْ يَدْخُلُوا مَكَّةَ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ الْفِدْيَةَ، فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُطْعِمَ فَرَقًا بَيْنَ سِتَّةٍ، أَوْ يُهْدِيَ شَاةً، أَوْ يَصُومَ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ‏.‏

 

1817. PRIČAO NAM JE Ishak, njemu Revh, ovome Šibl, prenoseći od Ibni Ebi Nedžiha, on od Mudžahida kome je pričao Abdurrahman ibn Ebu Lejla prenoseći od Ka‘ba ibn Udžre, radijallahu anhu, da ga je vidio Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, a uši padahu po njegovom licu. „Muče li te vaši!“, rekao je on. „Da.“, odgovorio je Ka‘b. Potom mu je (Muhammed, sallallahu alejhi ve sellem) naredio da obrije glavu. On je tada bio na Hudejbijji i ashabima nije bilo tada jasno da su oni već na Hudejbijji oslobođeni ihrama. Oni su željeli ući u Mekku, pa je Allah objavio spomenuti ajet o otkupu, a Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, naredio je da se on daje u hrani i to jedan ferek (tri sa’a = 2035 – 2600 gr) šesterici (siromaha) ili da zakolje ovcu na ime kurbana ili posti tri dana.


 

وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبِ بْنِ عُجْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَآهُ، وَقَمْلُهُ يَسْقُطُ عَلَى وَجْهِهِ‏.‏ مِثْلَهُ‏.‏

 

1818. Slično je od Muhammeda ibn Jusufa preneseno da mu je pričao Verka’ prenoseći od Ibn Ebu Nedžiha, on od Mudžahida koga je obavijestio Abdurrahman ibn Ebu Lejla prenoseći od Ka‘ba ibn Udžre, radijallahu anhu, da ga je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, vidio, a vaši mu padahu po njegovom licu.


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ مَنْ حَجَّ هَذَا الْبَيْتَ، فَلَمْ يَرْفُثْ وَلَمْ يَفْسُقْ، رَجَعَ كَمَا وَلَدَتْهُ أُمُّهُ ‏”‏‏.‏

 

1819. PRIČAO NAM JE Sulejman ibn Harb, njemu Šu‘be prenoseći od Mensura, on od Ebu Hazima, a ovaj od Ebu Hurejre, radijallahu anhu, koji je rekao: „Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, kazao je: ’Ko je hodočastio ovu Kuću, a nije spolno općio, niti neki ispad (griješenje) učinio, on se vratio (kući bez grijeha) kao na dan, kada ga je rodila njegova majka.’”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ مَنْ حَجَّ هَذَا الْبَيْتَ، فَلَمْ يَرْفُثْ، وَلَمْ يَفْسُقْ، رَجَعَ كَيَوْمِ وَلَدَتْهُ أُمُّهُ ‏”‏‏.‏

 

1820. PRIČAO NAM JE Muhammed ibn Jusuf, njemu Sufjan, prenoseći od Mensura, on od Ebu Hazima, a ovaj od Ebu Hurejre, radijallahu anhu, koji je rekao: „Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao je: ’Ko je hodočastio ovu Kuću i nije spolno općio, niti učinio ispad (grijeh), vratio se kući (bez grijeha) kao na dan, kada ga je rodila njegova majka.’”