Razvod braka

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهْىَ حَائِضٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ مُرْهُ فَلْيُرَاجِعْهَا، ثُمَّ لِيُمْسِكْهَا حَتَّى تَطْهُرَ ثُمَّ تَحِيضَ، ثُمَّ تَطْهُرَ، ثُمَّ إِنْ شَاءَ أَمْسَكَ بَعْدُ وَإِنْ شَاءَ طَلَّقَ قَبْلَ أَنْ يَمَسَّ، فَتِلْكَ الْعِدَّةُ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ أَنْ تُطَلَّقَ لَهَا النِّسَاءُ ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Ismail b. Abdullah, njemu Malik, prenoseći od Nafija (da je rekao): “Kazivao je Abdullah b. Omer, radijallahu anhu, da se, za vrijeme Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, razveo od supruge dok je ona imala menstruaciju. Omer b. Hattab upitao je o tome Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, pa mu je on rekao: ‘Naredi mu da je vrati i zadrži sve dok se ne očisti (tj. dok joj ne prestane menstruacija), a zatim ponovo ne dobije menstruaciju i ponovo se ne očisti. Pa ako onda bude htio, neka je zadrži, ili neka je otpusti prije nego što joj priđe. To je vrijeme koje je Uzvišeni Allah odredio za puštanje žena.‘”


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ سِيرِينَ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، قَالَ طَلَّقَ ابْنُ عُمَرَ امْرَأَتَهُ وَهْىَ حَائِضٌ، فَذَكَرَ عُمَرُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏”‏ لِيُرَاجِعْهَا ‏”‏‏.‏ قُلْتُ تُحْتَسَبُ قَالَ ‏”‏ فَمَهْ ‏”‏‏.‏ وَعَنْ قَتَادَةَ عَنْ يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ قَالَ ‏”‏ مُرْهُ فَلْيُرَاجِعْهَا ‏”‏‏.‏ قُلْتُ تُحْتَسَبُ قَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ عَجَزَ وَاسْتَحْمَقَ‏.‏

 

Pričao nam je Sulejman b. Harb, a njemu Šu‘ba, prenoseći od Enesa b. Sirina (da je rekao): “Kazivao je Ibn-Omer da se za vrijeme Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, razveo sa svojom suprugom, a ona je imala menstruaciju. O tome je Omer b. Hattab upitao Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, pa mu je on rekao: ‘Neka je vrati‘ – ‘Hoće li se takav razvod braka uzeti u obzir?‘, upitao ga je (Omer). ‘Nego šta?‘, odgovorio je.” Katada prenosi od Junusa b Džubejra, a on od Ibn-Omera da je (Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem,) rekao (Omeru b. Hattabu): ‘Naredi mu da je vrati!‘ – ‘A hoće li se uvažiti (takav razvod)?‘, upitao je. ‘Nije, zar, dijete ili nenormalan!‘, odgovori on.”


 

وَقَالَ أَبُو مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ حُسِبَتْ عَلَىَّ بِتَطْلِيقَةٍ‏.‏

 

Pričao nam je Ebu-Ma‘mer, njemu Abdul-Varis, a ovom Ejjub, prenoseći od Seida b. Džubejra, a on od Ibn-Omera da je rekao: “To mi se računalo kao jedan razvod braka.”


 

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ سَأَلْتُ الزُّهْرِيَّ أَىُّ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم اسْتَعَاذَتْ مِنْهُ قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ ابْنَةَ الْجَوْنِ لَمَّا أُدْخِلَتْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَدَنَا مِنْهَا قَالَتْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ‏.‏ فَقَالَ لَهَا ‏ “‏ لَقَدْ عُذْتِ بِعَظِيمٍ، الْحَقِي بِأَهْلِكِ ‏”‏‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ رَوَاهُ حَجَّاجُ بْنُ أَبِي مَنِيعٍ عَنْ جَدِّهِ عَنِ الزُّهْرِيِّ أَنَّ عُرْوَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَائِشَةَ قَالَتْ‏.‏

 

Pričao nam je Humejdi, njemu Velid, a ovom Evzai, koji kazuje: “Pitao sam Zuhrija koja je od žena Poslanikovih, sallallahu alejhi ve sellem, zatražila utočište kod Allaha od njega, pa je on odgovorio: ‘Obavijestio me je Urva, prenoseći od Aiše, radijallahu anhu, da je kćerka Dževnova, kada je uvedena kod Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, rekla: ‘Utječem se Allahu od tebe!‘ (Euzu billahi minke!) – ‘Zatražila si utočište kod Uzvišenoga! Idi svojima!‘, reče joj on.‘“ Ebu-Abdullah veli da Hadždžadž b. Ebu-Meni‘ prenosi od svoga djeda, on od Zuhrija, a ovaj od Urve da je Aiša, radijallahu anhu, rekla…


 

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ غَسِيلٍ، عَنْ حَمْزَةَ بْنِ أَبِي أُسَيْدٍ، عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَرَجْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى انْطَلَقْنَا إِلَى حَائِطٍ يُقَالُ لَهُ الشَّوْطُ، حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى حَائِطَيْنِ فَجَلَسْنَا بَيْنَهُمَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ اجْلِسُوا هَا هُنَا ‏”‏‏.‏ وَدَخَلَ وَقَدْ أُتِيَ بِالْجَوْنِيَّةِ، فَأُنْزِلَتْ فِي بَيْتٍ فِي نَخْلٍ فِي بَيْتٍ أُمَيْمَةُ بِنْتُ النُّعْمَانِ بْنِ شَرَاحِيلَ وَمَعَهَا دَايَتُهَا حَاضِنَةٌ لَهَا، فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏”‏ هَبِي نَفْسَكِ لِي ‏”‏‏.‏ قَالَتْ وَهَلْ تَهَبُ الْمَلِكَةُ نَفْسَهَا لِلسُّوقَةِ‏.‏ قَالَ فَأَهْوَى بِيَدِهِ يَضَعُ يَدَهُ عَلَيْهَا لِتَسْكُنَ فَقَالَتْ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ قَدْ عُذْتِ بِمَعَاذٍ ‏”‏‏.‏ ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا، فَقَالَ ‏”‏ يَا أَبَا أُسَيْدٍ اكْسُهَا رَازِقِيَّتَيْنِ وَأَلْحِقْهَا بِأَهْلِهَا‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Ebu-Nuajm, a njemu Abdur-Rahman b. Gasil, prenoseći od Hamze b. Ebu-Usejda, a on od Ebu-Usejda, radijallahu anhu, da je kazivao: “Jednom prilikom smo krenuli s Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem, i došli do plantaže zvane Eš-Ševt. Našli smo mjesto između dva zida, na kojem smo odsjeli, pa nam je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Sjedite ovdje!‘, a zatim otišao. Tom mu je prilikom dovedena Dževnijja, koja bijaše smještena u sobu od palmina lišća u kući Umejme, kćerke Nu’mana b. Šerahila. S njom se nalazila i njena dadilja, koja ju je služila. Kada je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, ušao kod nje, reče joj: ‘Pokloni mi sebe!‘ – ‘Zar da kraljica pokloni sebe nekome od običnog svijeta?‘, odgovorila je. On je pružio svoju ruku prema njoj, ne bi li je dodirom ruke umirio, ali je ona povikala: ‘Utječem se Allahu od tebe!‘ (Euzu billahi minke!) Na to Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, reče: ‘Zatražila si utočište kod Onoga koji ga daje!‘ Zatim se vratio nama i rekao: ‘Ebu-Usejde, daj joj dvije duge lanene haljine i odvedi je njezinoj kući.‘“


 

وَقَالَ الْحُسَيْنُ بْنُ الْوَلِيدِ النَّيْسَابُورِيُّ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، وَأَبِي، أُسَيْدٍ قَالاَ تَزَوَّجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أُمَيْمَةَ بِنْتَ شَرَاحِيلَ، فَلَمَّا أُدْخِلَتْ عَلَيْهِ بَسَطَ يَدَهُ إِلَيْهَا فَكَأَنَّهَا كَرِهَتْ ذَلِكَ فَأَمَرَ أَبَا أُسَيْدٍ أَنْ يُجَهِّزَهَا وَيَكْسُوَهَا ثَوْبَيْنِ رَازِقِيَّيْنِ‏.‏

 

Husejn b. Velid Nejsaburi prenosi od Abdur-Rahmana, on od Abbasa b. Sehla, a ovaj od svoga oca i Ebu-Usejda da su kazivali: “Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, oženio se Umejmom, kćerkom Šerahilovom. Kada mu je dovedena, on je pružio svoju ruku prema njoj, a ona kao da je to nerado prihvatila, pa je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, naredio Ebu-Usejdu da je spremi i daruje joj dvije duge lanene haljine.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ أَبِي الْوَزِيرِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ حَمْزَةَ، عَنْ أَبِيهِ، وَعَنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، بِهَذَا‏.‏

 

Pričao nam je Abdullah b. Muhammed, njemu Ibrahim b. Ebu-Vezir, a ovom Abdur-Rahman, prenoseći od Hamze, on od svoga oca i Abbasa b. Sehla b. Sa‘da, a oni od njegovog (Abbasovog) oca isti hadis.


 

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي غَلاَّبٍ، يُونُسَ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ رَجُلٌ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهْىَ حَائِضٌ‏.‏ فَقَالَ تَعْرِفُ ابْنَ عُمَرَ إِنَّ ابْنَ عُمَرَ طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهْىَ حَائِضٌ فَأَتَى عُمَرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَأَمَرَهُ أَنْ يُرَاجِعَهَا فَإِذَا طَهُرَتْ فَأَرَادَ أَنْ يُطَلِّقَهَا فَلْيُطَلِّقْهَا، قُلْتُ فَهَلْ عَدَّ ذَلِكَ طَلاَقًا قَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ عَجَزَ وَاسْتَحْمَقَ‏.‏

 

Pričao nam je Hadždžadž b. Minhal, njemu Hemmam b. Jahja, prenoseći od Katade, a on od Ebu-Gallaba Junusa b. Džubejra da je kazivao: “Upitao sam Ibn-Omera o čovjeku koji se razveo od svoje supruge u vrijeme dok je ona imala menstruaciju, pa mi je rekao: ‘Ti znaš Ibn-Omera. On se razveo od svoje žene dok je imala menstruaciju, te je Omer otišao Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i ispričao mu šta se desilo. On mu je naredio da je vrati, a kada se očisti (tj. kada joj prođe menstruacija), ako se bude htio razvesti od nje, neka to i uradi. Ja sam tada upitao: ‘Da li se to računalo kao razvod braka?‘, pa mi je odgovorio: ‘Nije, zar, dijete ili nenormalan!‘”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عُوَيْمِرًا الْعَجْلاَنِيَّ جَاءَ إِلَى عَاصِمِ بْنِ عَدِيٍّ الأَنْصَارِيِّ، فَقَالَ لَهُ يَا عَاصِمُ أَرَأَيْتَ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ، أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ سَلْ لِي يَا عَاصِمُ عَنْ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَ عَاصِمٌ عَنْ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسَائِلَ وَعَابَهَا حَتَّى كَبُرَ عَلَى عَاصِمٍ مَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَجَعَ عَاصِمٌ إِلَى أَهْلِهِ جَاءَ عُوَيْمِرٌ فَقَالَ يَا عَاصِمُ مَاذَا قَالَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَاصِمٌ لَمْ تَأْتِنِي بِخَيْرٍ، قَدْ كَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسْأَلَةَ الَّتِي سَأَلْتُهُ عَنْهَا‏.‏ قَالَ عُوَيْمِرٌ وَاللَّهِ لاَ أَنْتَهِي حَتَّى أَسْأَلَهُ عَنْهَا فَأَقْبَلَ عُوَيْمِرٌ حَتَّى أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَسَطَ النَّاسِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ، أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ قَدْ أَنْزَلَ اللَّهُ فِيكَ وَفِي صَاحِبَتِكَ فَاذْهَبْ فَأْتِ بِهَا ‏”‏‏.‏ قَالَ سَهْلٌ فَتَلاَعَنَا وَأَنَا مَعَ النَّاسِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا فَرَغَا قَالَ عُوَيْمِرٌ كَذَبْتُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنْ أَمْسَكْتُهَا، فَطَلَّقَهَا ثَلاَثًا قَبْلَ أَنْ يَأْمُرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَكَانَتْ تِلْكَ سُنَّةُ الْمُتَلاَعِنَيْنِ‏.‏

 

Pričao nam je Abdullah b. Jusuf, njemu Malik, prenoseći od Ibn-Šihaba, a ovaj od Sehla b. Sa‘da Saidija (da je kazivao): “Došao je Uvejmir Adžlani Asimu b. Adiju Ensariju i rekao mu: ‘Asime, šta misliš o tome kad čovjek sa svojom suprugom zatekne drugog čovjeka: hoće li ga ubiti, pa da i vi njega ubijete, ili će postupiti drugačije? Upitaj o tome (Asime) Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem!‘ Kada je Asim upitao Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, o tome, on je preuzeo takva pitanja i smatrao ih neispravnim tako da je Asimu bilo teško zbog onoga što je čuo od Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem Nakon što se Asim vratio svojoj porodici, došao mu je Uvejmir i upitao ga: ‘Kaži mi šta ti je rekao Allahov Poslanik?‘ – ‘Nisi mi došao ni s kakvim dobrom! Poslanik se, sallallahu alejhi ve sellem, gnušao od pitanja koje sam mu postavio‘, odgovori Asim. ‘Tako mi Allaha, ja neću odustati sve dok ga lično o tome ne upitam!‘, reče Uvejmir. Potom je Uvejmir otišao do Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, i našao ga u društvu, te ga je upitao: ‘Allahov Poslaniče, šta misliš o tome kad čovjek sa svojom suprugom zatekne drugog čovjeka: hoće li ga ubiti, pa da i vi njega ubijete, ili će postupiti drugačije?‘ Poslanik mu, sallallahu alejhi ve sellem, reče: ‘Uzvišeni je Allah o tebi i tvojoj druzi poslao objavu. Idi i pozovi je!‘ (Kad su došli), njih su oboje”, pripovijeda dalje Sehl, “zazvali Allahovo prokletstvo na onoga od njih koji laže, dok sam ja zajedno s drugima bio kod Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem Kada su završili, Uvejmir reče: ‘Ja sam, Allahov Poslaniče, ukoliko je i dalje zadržim, slagao na nju!‘ Zatim ju je, prije nego što mu je to naredio Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, pustio (izgovorivši to) tri puta.” Ibn-Šihab veli: “To je (tj. razvod braka) postao običaj onih koji se zakunu zazivajući Allahovo prokletstvo na onoga od njih ko je slagao na drugoga.”


 

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ امْرَأَةَ رِفَاعَةَ الْقُرَظِيِّ جَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ رِفَاعَةَ طَلَّقَنِي فَبَتَّ طَلاَقِي، وَإِنِّي نَكَحْتُ بَعْدَهُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الزَّبِيرِ الْقُرَظِيَّ، وَإِنَّمَا مَعَهُ مِثْلُ الْهُدْبَةِ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لَعَلَّكِ تُرِيدِينَ أَنْ تَرْجِعِي إِلَى رِفَاعَةَ، لاَ، حَتَّى يَذُوقَ عُسَيْلَتَكِ وَتَذُوقِي عُسَيْلَتَهُ ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Seid b. Ufejr, njemu Lejs, a ovom Ukajl, prenoseći od Ibn-Šihaba, ovaj od Urve b Zubejra, a on od Aiše (da je kazivala): “Došla je Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, žena Rifaje Kurezija i rekla mu: ‘Allahov Poslaniče, s Rifajom sam se razvela bez prava na povratak, pa sam se, nakon toga, udala za Abdur-Rahmana b. Zubejra Kurezija. Međutim, u njega je kao resica (spolni organ).‘ Na to joj Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, reče: ‘Ti kao da se želiš vratiti Rifaji. Ne, sve dok on ne osjeti tvoju slast i ti njegovu slast (dok ne budete imali spolni odnos)!‘”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَجُلاً، طَلَّقَ امْرَأَتَهُ ثَلاَثًا، فَتَزَوَّجَتْ فَطَلَّقَ فَسُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَتَحِلُّ لِلأَوَّلِ قَالَ ‏ “‏ لاَ، حَتَّى يَذُوقَ عُسَيْلَتَهَا كَمَا ذَاقَ الأَوَّلُ ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Muhammed b. Beššar, a njemu Jahja, prenoseći od Ubejdullaha, on od Kasima b. Muhammeda, a ovaj od Aiše (da je kazivala): “Jedan se čovjek razveo od svoje supruge tri puta, pa se ona onda udala za drugoga, a zatim se i od ovog razvela. Poslanik je, sallallahu alejhi ve sellem, bio upitan o tome da li je dopušteno prvom čovjeku da se s njom ponovo vjenča, pa je on odgovorio: ‘Ne, sve dok on (tj. ovaj drugi) s njom ne osjeti slast (stupi u spolni odnos) kao što je to činio prvi.‘”


 

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ خَيَّرَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاخْتَرْنَا اللَّهَ وَرَسُولَهُ، فَلَمْ يَعُدَّ ذَلِكَ عَلَيْنَا شَيْئًا‏.‏

 

Pričao nam je Omer b. Hafs, njemu njegov otac, a ovom A‘meš, prenoseći od Muslima, ovaj od Mesruka, a on od Aiše, radijallahu anhu, da je rekla: “Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, dao nam je priliku da biramo, pa smo izabrale Allaha i Njegova Poslanika, i to nam nije uračunato (kao razvod braka).”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَامِرٌ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنِ الْخِيَرَةِ،، فَقَالَتْ خَيَّرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَفَكَانَ طَلاَقًا قَالَ مَسْرُوقٌ لاَ أُبَالِي أَخَيَّرْتُهَا وَاحِدَةً أَوْ مِائَةً بَعْدَ أَنْ تَخْتَارَنِي‏.‏

 

Pričao nam je Musedded, a njemu Jahja, prenoseći od Ismaila, ovaj od Amira, a on od Mesruka da je rekao: “Pitao sam Aišu o izboru (koji im je bio ponudio Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem,) pa mi je odgovorila: ‘Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, stavio nas je pred izbor. Zar se to može smatrati razvodom braka?!‘“ Mesruk dalje veli: ‘Meni je svejedno da joj ponudim da bira jedanput ili stotinu puta, ukoliko je odabrala mene.‘”


 

وَقَالَ اللَّيْثُ عَنْ نَافِعٍ، كَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا سُئِلَ عَمَّنْ طَلَّقَ ثَلاَثًا قَالَ لَوْ طَلَّقْتَ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَنِي بِهَذَا، فَإِنْ طَلَّقْتَهَا ثَلاَثًا حَرُمَتْ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَكَ‏.‏

 

Lejs prenosi od Nafija da je kazivao: “Ibn-Omer bi, kada ga neko upita o onome koji se od svoje supruge rastavio tri puta (jednom riječju), rekao: ‘Da si se rastavio jednom ili dva puta (mogao bi je vratiti)! Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, meni je ovako naredio ako se sa ženom rastaviš tri puta ne možeš je ponovo vjenčati, jer ti postaje zabranjenom, sve dok se ne uda za drugoga.‘”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ طَلَّقَ رَجُلٌ امْرَأَتَهُ فَتَزَوَّجَتْ زَوْجًا غَيْرَهُ فَطَلَّقَهَا، وَكَانَتْ مَعَهُ مِثْلُ الْهُدْبَةِ فَلَمْ تَصِلْ مِنْهُ إِلَى شَىْءٍ تُرِيدُهُ، فَلَمْ يَلْبَثْ أَنْ طَلَّقَهَا فَأَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ زَوْجِي طَلَّقَنِي، وَإِنِّي تَزَوَّجْتُ زَوْجًا غَيْرَهُ فَدَخَلَ بِي، وَلَمْ يَكُنْ مَعَهُ إِلاَّ مِثْلُ الْهُدْبَةِ فَلَمْ يَقْرَبْنِي إِلاَّ هَنَةً وَاحِدَةً، لَمْ يَصِلْ مِنِّي إِلَى شَىْءٍ، فَأَحِلُّ لِزَوْجِي الأَوَّلِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لاَ تَحِلِّينَ لِزَوْجِكِ الأَوَّلِ حَتَّى يَذُوقَ الآخَرُ عُسَيْلَتَكِ، وَتَذُوقِي عُسَيْلَتَهُ ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Muhammed, njemu Ebu-Muavija, a ovom Hišam b. Urva, prenoseći od svoga oca, a on od Aiše da je rekla: “Jedan se čovjek rastavio sa svojom ženom, pa se ona vjenčala s drugim, od kojeg se opet razvela. Imao je kao resicu, i nije ostvarila ono što je željela, te ju je ubrzo pustio. Potom je ona došla Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i rekla mu: ‘Allahov Poslaniče, razvela sam se od muža, pa sam se onda udala za drugoga, koji je sa mnom stupio u brak, a imao je ono kao resicu. Primakao mi se samo jedanput, ali uopće nije ostvario ono što je želio. Je li mi dopušteno da se vratim svome prvom mužu?‘ – ‘Ti se ne možeš vratiti svome prvom mužu sve dok drugi s tobom ne bude osjetio slast a i ti s drugim dok ne osjetiš slast.‘, odgovori joj Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem”


 

حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ صَبَّاحٍ، سَمِعَ الرَّبِيعَ بْنَ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ يَعْلَى بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ إِذَا حَرَّمَ امْرَأَتَهُ لَيْسَ بِشَىْءٍ‏.‏ وَقَالَ ‏{‏لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ‏}‏

 

Pričao nam je Hasan b. Sabbah, njemu Rebi b Nafi‘, a ovom Muavija, prenoseći od Jahjaa b. Ebu-Kesira, ovaj od Ja‘laa b. Hakima, a on od Seida b. Džubejra (da je kazivao): “Rekao je Ibn-Abbas: ‘Ako neko kaže za svoju surugu da mu je zabranjena (haram), to je neispravno i nevažeće‘, a potom naveo ajet: ‘Vi u Allahovom Poslaniku imate divan uzor…‘ (El-Ahzab, 21).”


 

حَدَّثَنِي الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ صَبَّاحٍ، حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ زَعَمَ عَطَاءٌ أَنَّهُ سَمِعَ عُبَيْدَ بْنَ عُمَيْرٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَمْكُثُ عِنْدَ زَيْنَبَ ابْنَةِ جَحْشٍ، وَيَشْرَبُ عِنْدَهَا عَسَلاً، فَتَوَاصَيْتُ أَنَا وَحَفْصَةُ أَنَّ أَيَّتَنَا دَخَلَ عَلَيْهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلْتَقُلْ إِنِّي أَجِدُ مِنْكَ رِيحَ مَغَافِيرَ، أَكَلْتَ مَغَافِيرَ فَدَخَلَ عَلَى إِحْدَاهُمَا فَقَالَتْ لَهُ ذَلِكَ، فَقَالَ ‏”‏ لاَ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً عِنْدَ زَيْنَبَ ابْنَةِ جَحْشٍ وَلَنْ أَعُودَ لَهُ ‏”‏‏.‏ فَنَزَلَتْ ‏{‏يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ‏}‏ إِلَى ‏{‏إِنْ تَتُوبَا إِلَى اللَّهِ‏}‏ لِعَائِشَةَ وَحَفْصَةَ ‏{‏وَإِذْ أَسَرَّ النَّبِيُّ إِلَى بَعْضِ أَزْوَاجِهِ‏}‏ لِقَوْلِهِ ‏”‏ بَلْ شَرِبْتُ عَسَلاً ‏”‏‏.‏

 

Pričao mi je Hasan b. Muhammed Sabbah, a njemu Hadždžadž, prenoseći od Ibn-Džurejdža, on od Ataa, a ovaj od Ubejda b. Umejra da je kazivao: “Čuo sam Aišu, radijallahu anhu, kad je kazivala kako je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, boravio je kod Zejnebe b. Džahš i kod nje jeo med, pa su se Hafsa i ona dogovorile da mu, ukoliko dođe kod bilo koje od njih, reknu: ‘Zaista se od tebe osjeća (neugodan) miris smole, kao da si je jeo!‘ Nakon što je ušao kod jedne od njih, ona mu je to i kazala. ‘Ne, već sam jeo med kod Zejnebe b. Džahš, ali to više nikada neću učiniti!‘, reče joj on. Tada je objavljeno: ‘O Vjerovjesniče, zašto sebi uskraćuješ ono što ti je Allah dopustio u nastojanju da žene svoje zadovoljiš…‘ – sve do riječi: ‘… Ako se vas dvije pokajete Allahu…‘ (Et-Tahrim, 1-4), tj. Aiša i Hafsa. ‘Kada je Vjerovjesnik jednoj od svojih žena jednu tajnu povjerio…‘ (tj. kad im je rekao: ‘Jeo sam med…‘).”


 

حَدَّثَنَا فَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُحِبُّ الْعَسَلَ وَالْحَلْوَاءَ، وَكَانَ إِذَا انْصَرَفَ مِنَ الْعَصْرِ دَخَلَ عَلَى نِسَائِهِ، فَيَدْنُو مِنْ إِحْدَاهُنَّ، فَدَخَلَ عَلَى حَفْصَةَ بِنْتِ عُمَرَ، فَاحْتَبَسَ أَكْثَرَ مَا كَانَ يَحْتَبِسُ، فَغِرْتُ فَسَأَلْتُ عَنْ ذَلِكَ فَقِيلَ لِي أَهْدَتْ لَهَا امْرَأَةٌ مِنْ قَوْمِهَا عُكَّةً مِنْ عَسَلٍ، فَسَقَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُ شَرْبَةً، فَقُلْتُ أَمَا وَاللَّهِ لَنَحْتَالَنَّ لَهُ‏.‏ فَقُلْتُ لِسَوْدَةَ بِنْتِ زَمْعَةَ إِنَّهُ سَيَدْنُو مِنْكِ، فَإِذَا دَنَا مِنْكِ فَقُولِي أَكَلْتَ مَغَافِيرَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ لاَ‏.‏ فَقُولِي لَهُ مَا هَذِهِ الرِّيحُ الَّتِي أَجِدُ مِنْكَ فَإِنَّهُ سَيَقُولُ لَكِ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ فَقُولِي لَهُ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ‏.‏ وَسَأَقُولُ ذَلِكَ، وَقُولِي أَنْتِ يَا صَفِيَّةُ ذَاكِ‏.‏ قَالَتْ تَقُولُ سَوْدَةُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ قَامَ عَلَى الْبَابِ، فَأَرَدْتُ أَنْ أُبَادِيَهُ بِمَا أَمَرْتِنِي بِهِ فَرَقًا مِنْكِ، فَلَمَّا دَنَا مِنْهَا قَالَتْ لَهُ سَوْدَةُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَكَلْتَ مَغَافِيرَ قَالَ ‏”‏ لاَ ‏”‏‏.‏ قَالَتْ فَمَا هَذِهِ الرِّيحُ الَّتِي أَجِدُ مِنْكَ‏.‏ قَالَ ‏”‏ سَقَتْنِي حَفْصَةُ شَرْبَةَ عَسَلٍ ‏”‏‏.‏ فَقَالَتْ جَرَسَتْ نَحْلُهُ الْعُرْفُطَ فَلَمَّا دَارَ إِلَىَّ قُلْتُ لَهُ نَحْوَ ذَلِكَ، فَلَمَّا دَارَ إِلَى صَفِيَّةَ قَالَتْ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ فَلَمَّا دَارَ إِلَى حَفْصَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلاَ أَسْقِيكَ مِنْهُ‏.‏ قَالَ ‏”‏ لاَ حَاجَةَ لِي فِيهِ ‏”‏‏.‏ قَالَتْ تَقُولُ سَوْدَةُ وَاللَّهِ لَقَدْ حَرَمْنَاهُ‏.‏ قُلْتُ لَهَا اسْكُتِي‏.‏

 

Pričao nam je Ferva b. Ebu-Magra, a njemu Ali b. Mushir, prenoseći od Hišama b. Urve, on od svoga oca, a ovaj od Aiše, radijallahu anhu, da je kazivala: “Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, volio je med i slatko, a imao je običaj, kada završi s ikindijom, ući kod svojih žena i svakoj od njih se približiti. Jednom je prilikom tako ušao kod Hafse, kćerke Omerove, i zadržao se duže nego obično. Ja sam osjetila ljubomoru zbog toga i raspitala se zbog čega se (kod nje) duže zadržao. Rečeno mi je da joj je jedna žena iz njenog plemena poklonila manju posudu meda, pa je ona napojila Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, sokom od njega. Tada sam rekla: ‘Tako mi Allaha, mi ćemo mu doskočiti!‘ Zatim sam rekla Sevdi b. Zem‘a: ‘On će ti sigurno prići, pa kada ti se približi, ti mu reci: ‘Kao da si jeo smolu!‘ On će ti sigurno odgovoriti da nije, ali mu ti reci: ‘Kakav je to miris koji se čuje iz tebe?‘ – ‘Hafsa me je napojila medom‘, odgovorit će ti on, ali mu ti reci: ‘Pčele su ga sigurno ubirale s urfuta!‘ Ja ću mu isto tako kazati, a i ti Hafso reci mu isto!‘“ Aiša veli da joj Sevda (kasnije) rekla: “Tako mi Allaha, čim se pomolio na vrata, htjela sam mu, bojeći se tebe, kazati ono što si mi ti rekla”, i nastavlja pripovijedati: “Kad joj se približio, Sevda mu reče: ‘Allahov Poslaniče, kao da si jeo smolu!‘ – ‘Nisam‘, reče joj on, a ona upita: ‘Kakav je ovo miris koji se čuje iz tebe?‘ – ‘Hafsa me je napojila medom‘, reče joj on. ‘Pčele su ga sigurno ubirale s urfuta!‘, reče mu ona. Kada je (potom) došao kod mene, ja sam mu rekla isto, a kada je došao kod Safijje, i ona mu je kazala isto. Potom je ponovo došao kod Hafse, i ona mu reče: ‘Allahov Poslaniče, hoćeš li još malo onog meda?‘ – ‘Ja nemam potrebe za njim!‘, odgovorio je on. Sevda tada reče: ‘Tako mi Allaha, mi smo mu to uskratile!‘ – ‘Šuti!‘, rekoh joj.”


 

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ إِنَّ اللَّهَ تَجَاوَزَ عَنْ أُمَّتِي مَا حَدَّثَتْ بِهِ أَنْفُسَهَا، مَا لَمْ تَعْمَلْ أَوْ تَتَكَلَّمْ ‏”‏‏.‏ قَالَ قَتَادَةُ إِذَا طَلَّقَ فِي نَفْسِهِ فَلَيْسَ بِشَىْءٍ‏.‏

 

Pričao nam je Muslim b. Ibrahim, njemu Hišam, a ovom Katada, prenoseći od Zurare b. Evfaa, on od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, a ovaj od Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, da je rekao: “Uzvišeni Allah oprostio je mojim sljedbenicima ono što u sebi pomisle, samo ne ako to (zaista) urade ili jezikom iskažu.” Katada veli: “Ako se (muž od svoje supruge) razvede samo u mislima, to se neće uzeti u obzir.”


 

حَدَّثَنَا أَصْبَغُ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَسْلَمَ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي الْمَسْجِدِ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ زَنَى‏.‏ فَأَعْرَضَ عَنْهُ، فَتَنَحَّى لِشِقِّهِ الَّذِي أَعْرَضَ فَشَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ، فَدَعَاهُ فَقَالَ ‏ “‏ هَلْ بِكَ جُنُونٌ هَلْ أُحْصِنْتَ ‏”‏‏.‏ قَالَ نَعَمْ‏.‏ فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُرْجَمَ بِالْمُصَلَّى، فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ جَمَزَ حَتَّى أُدْرِكَ بِالْحَرَّةِ فَقُتِلَ‏.‏

 

Pričao nam je Asbeg, njemu Ibn-Vehb, prenoseći od Junusa, on od Ibn-Šihaba, ovaj od Ebu-Seleme b. Abdur-Rahmana, a on od Džabira (da je kazivao): “Jedan čovjek iz plemena Eslem došao je Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, dok je on bio u džamiji i rekao mu kako je počinio blud. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, okrenuo se od njega, ali mu se on približi s one strane na koju se bio okrenuo i četiri puta za sebe posvjedoči da je blud učinio. Tada mu se Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, obrati upitavši ga: ‘Jesi li ti lud? Jesi li bio oženjen?‘ – ‘Jesam (oženjen sam)‘, odgovori on. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, naredio je potom da ga kamenuju na musalli (otvorenom mjestu za klanjanje). Kada ga je kamenje ozlijedilo, potrčao je bježeći od smrti. Stigli su ga u Harri, i tu je ubijen.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ أَتَى رَجُلٌ مِنْ أَسْلَمَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي الْمَسْجِدِ فَنَادَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الأَخِرَ قَدْ زَنَى ـ يَعْنِي نَفْسَهُ ـ فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَتَنَحَّى لِشِقِّ وَجْهِهِ الَّذِي أَعْرَضَ قِبَلَهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ الأَخِرَ قَدْ زَنَى فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَتَنَحَّى لِشِقِّ وَجْهِهِ الَّذِي أَعْرَضَ قِبَلَهُ فَقَالَ لَهُ ذَلِكَ فَأَعْرَضَ عَنْهُ فَتَنَحَّى لَهُ الرَّابِعَةَ، فَلَمَّا شَهِدَ عَلَى نَفْسِهِ أَرْبَعَ شَهَادَاتٍ دَعَاهُ فَقَالَ ‏”‏ هَلْ بِكَ جُنُونٌ ‏”‏‏.‏ قَالَ لاَ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ اذْهَبُوا بِهِ فَارْجُمُوهُ ‏”‏‏.‏ وَكَانَ قَدْ أُحْصِنَ‏.‏ وَعَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَنْ، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيَّ، قَالَ كُنْتُ فِيمَنْ رَجَمَهُ فَرَجَمْنَاهُ بِالْمُصَلَّى بِالْمَدِينَةِ، فَلَمَّا أَذْلَقَتْهُ الْحِجَارَةُ جَمَزَ حَتَّى أَدْرَكْنَاهُ بِالْحَرَّةِ، فَرَجَمْنَاهُ حَتَّى مَاتَ‏.‏

 

Pričao nam je Ebu-Jeman, njemu Šuajb, prenoseći od Zuhrija, a on od Ebu-Seleme b. Abdur-Rahmana i Seida b. Musejjeba da je Ebu-Hurejra kazivao: “Jedan čovjek iz plemena Eslem došao je Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, koji je bio u džamiji, i pozvao ga rekavši mu: ‘Allahov Poslaniče, zaista je ovaj bijednik‘, misleći na sebe, ‘počinio blud!‘ Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, okrenuo se od njega, ali se on približio onoj strani lica Poslanikova, sallallahu alejhi ve sellem, koju je on od njega bio zakrenuo i rekao: ‘Allahov Poslaniče, zaista je ovaj bijednik počinio blud!‘ Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, ponovo se okrenuo od njega, ali se on opet približi onoj strani lica Poslanikova, sallallahu alejhi ve sellem, koju je on od njega bio zakrenuo i reče mu isto. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem se okrenu od njega, pa mu se ovaj primače četvrti put a kada je ovaj četiri puta posvjedočio protiv sebe, Poslanik mu se, sallallahu alejhi ve sellem, obrati upitavši ga: ‘Jesi li ti lud?‘ – ‘Nisam‘, odgovori on. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, tada reče: ‘Vodite ga i kamenujte!‘ – a bio je oženjen.” Prenosi se od Zuhrija da je rekao kako ga je obavijestio onaj koji je čuo Džabira b. Abdullaha Ensarija kad je rekao: “Bio sam među onima koji su ga kamenovali. Kamenovali smo ga na musalli u Medini. Kada ga je kamenje ozlijedilo, on je pohitao bježeći, ali smo ga stigli u Harri i nastavili ga kamenovati sve dok nije umro.”


 

حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ جَمِيلٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ،‏.‏ أَنَّ امْرَأَةَ، ثَابِتِ بْنِ قَيْسٍ أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ثَابِتُ بْنُ قَيْسٍ مَا أَعْتُبُ عَلَيْهِ فِي خُلُقٍ وَلاَ دِينٍ، وَلَكِنِّي أَكْرَهُ الْكُفْرَ فِي الإِسْلاَمِ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ أَتَرُدِّينَ عَلَيْهِ حَدِيقَتَهُ ‏”‏‏.‏ قَالَتْ نَعَمْ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ اقْبَلِ الْحَدِيقَةَ وَطَلِّقْهَا تَطْلِيقَةً ‏”‏‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ لَا يُتَابَعُ فِيهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ

 

Pričao nam je Ezher b. Džemil, njemu Abdul-Vehhab Sekafi, a ovom Halid, prenoseći od Ikrime, a on od Ibn-Abbasa (da je kazivao). “Supruga Sabita b. Kajsa došla je Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i rekla: ‘Allahov Poslaniče, ja se ne žalim na Sabita b. Kajsa zbog njegova ponašanja ili vjere, ali ne volim doći u priliku da činim djela koja su zabranjena po islamu.‘ – ‘Hoćeš li mu vratiti bašču?‘, upita je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, a ona odgovori: ‘Hoću.‘ Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, tada reče Sabitu: ‘Uzmi bašču, a nju pusti!‘“ Ebu-Abdullah (Buhari) kaže: “Ovo predanje od Ibn-Abbasa nema potvrdu (u drugim predanjima).”


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، أَنَّ أُخْتَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَىٍّ، بِهَذَا، وَقَالَ ‏ “‏ تَرُدِّينَ حَدِيقَتَهُ ‏”‏‏.‏ قَالَتْ نَعَمْ‏.‏ فَرَدَّتْهَا وَأَمَرَهُ يُطَلِّقْهَا‏.‏ وَقَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ عَنْ خَالِدٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَطَلِّقْهَا‏.‏

 

Pričao mi je Ishak Vasiti, a njemu Halid, prenoseći od Halida Hazzaa, a on od Ikrime (da je kazivao): “Sestra Abdullaha b. Ubejja… (hadis). Poslanik ju je, sallallahu alejhi ve sellem, upitao: ‘Hoćeš li mu vratiti bašču?‘ – ‘Hoću‘, reče ona. Vratila ju je, a on je naredio Sabitu da je pusti.” Ibrahim b. Tahman prenosi od Halida, on od Ikrime, a ovaj od Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, (da je rekao): “Razvedi se s njom!”


 

وَعَنِ ابْنِ أَبِي تَمِيمَةَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةُ ثَابِتِ بْنِ قَيْسٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لاَ أَعْتُبُ عَلَى ثَابِتٍ فِي دِينٍ وَلاَ خُلُقٍ، وَلَكِنِّي لاَ أُطِيقُهُ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ فَتَرُدِّينَ عَلَيْهِ حَدِيقَتَهُ ‏”‏‏.‏ قَالَتْ نَعَمْ‏.‏

 

Prenosi se od Ejjuba b. Ebu-Temime, on od Ikrime, a ovaj od Ibn- Abbasa da je kazivao: “Došla je žena Sabit b. Kajsa Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem pa je rekla: ‘Allahov Poslaniče, ja se ne žalim na Sabita zbog njegova ponašanja ili vjere, ali ga ne podnosim!‘ – ‘Hoćeš li mu vratiti njegovu bašču?‘, upita Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, a ona reče: ‘Hoću.‘“


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ الْمُخَرِّمِيُّ، حَدَّثَنَا قُرَادٌ أَبُو نُوحٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، رضى الله عنهما قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةُ ثَابِتِ بْنِ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا أَنْقِمُ عَلَى ثَابِتٍ فِي دِينٍ وَلاَ خُلُقٍ، إِلاَّ أَنِّي أَخَافُ الْكُفْرَ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ فَتَرُدِّينَ عَلَيْهِ حَدِيقَتَهُ ‏”‏‏.‏ فَقَالَتْ نَعَمْ‏.‏ فَرَدَّتْ عَلَيْهِ، وَأَمَرَهُ فَفَارَقَهَا‏.‏

 

Pričao nam je Muhammed b. Abdullah b. Mubarek Mahzumi, njemu Kurad Ebu-Nuh, a ovom Džerir b. Hazim, prenoseći od Ejjuba, on od Ikrime, a ovaj od Ibn-Abbasa, radijallahu anhu, da je kazivao: “Supruga Sabita b. Kajsa b. Šemmasa došla je Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i rekla: ‘Allahov Poslaniče, ja ne zamjeram Sabitu zbog njegova ponašanja i njegove vjere, ali se bojim nevjerstva!‘ Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, tada je upita: ‘Hoćeš li mu vratiti bašču?‘, a ona odgovori: ‘Hoću.‘ Vratila mu je (potom bašču), te mu je (Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem) naredio da je pusti, što je on i učinio.”


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، أَنَّ جَمِيلَةَ، فَذَكَرَ الْحَدِيثَ‏.‏

 

Pričao nam je Sulejman, njemu Hammad, ovom Ejjub, a njemu Ikrima da je Džemila… (navodeći isti hadis).


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ إِنَّ بَنِي الْمُغِيرَةِ اسْتَأْذَنُوا فِي أَنْ يَنْكِحَ عَلِيٌّ ابْنَتَهُمْ، فَلاَ آذَنُ ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Ebu-Velid, a njemu Lejs, prenoseći od Ibn-Ebu-Mulejke, a on od Misvera b. Mahreme Zuhrija da je rekao: “Čuo sam Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, kad je rekao: ‘Mugirini sinovi tražili su dopuštenje da se Alija oženi njihovom kćerkom, ali ja to ne dopuštam!‘”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كَانَ فِي بَرِيرَةَ ثَلاَثُ سُنَنٍ، إِحْدَى السُّنَنِ أَنَّهَا أُعْتِقَتْ، فَخُيِّرَتْ فِي زَوْجِهَا‏.‏ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ‏”‏‏.‏ وَدَخَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالْبُرْمَةُ تَفُورُ بِلَحْمٍ، فَقُرِّبَ إِلَيْهِ خُبْزٌ وَأُدْمٌ مِنْ أُدْمِ الْبَيْتِ فَقَالَ ‏”‏ أَلَمْ أَرَ الْبُرْمَةَ فِيهَا لَحْمٌ ‏”‏‏.‏ قَالُوا بَلَى، وَلَكِنْ ذَلِكَ لَحْمٌ تُصُدِّقَ بِهِ عَلَى بَرِيرَةَ، وَأَنْتَ لاَ تَأْكُلُ الصَّدَقَةَ‏.‏ قَالَ ‏”‏ عَلَيْهَا صَدَقَةٌ، وَلَنَا هَدِيَّةٌ ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Ismail b. Abdullah, a njemu Malik, prenoseći od Rebija b. Ebu-Abdur-Rahmana, on od Kasima b. Muhammeda, a ovaj od Aiše, radijallahu anhu, supruge Poslanikove, sallallahu alejhi ve sellem, da je kazivala: “Berira je bila povod da se uvedu tri (nova) sunneta. Prvi je bio taj što je ona oslobođena i dato joj je da bira: da li da ostane sa svojim mužem (koji je bio rob) ili da se od njega razvede. Poslanik je, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Starateljstvo pripada onome ko oslobodi (roba).‘ Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, ušao je (u kuću) a lonac s mesom vrije, ali su njemu ponudili hljeb i umak koji se našao u kući. ‘Zar nisam vidio lonac s mesom?‘, upita on, a oni odgovoriše: ‘Da, ali to je meso koje je dato kao sadaka Beriri, a ti ne jedeš sadaku.‘ – ‘Njoj je sadaka, a nama hedija (poklon)‘, reče Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem“


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، وَهَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ رَأَيْتُهُ عَبْدًا يَعْنِي زَوْجَ بَرِيرَةَ‏.‏

 

Pričao nam je Ebu-Velid, a njemu Šu‘ba i Hemmam, prenoseći od Katade, on od Ikrime, a ovaj od Ibn-Abbasa da je rekao: “Vidio sam ga, a on je bio rob”, misleći na Beririnog muža.


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ ذَاكَ مُغِيثٌ عَبْدُ بَنِي فُلاَنٍ ـ يَعْنِي زَوْجَ بَرِيرَةَ ـ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ يَتْبَعُهَا فِي سِكَكِ الْمَدِينَةِ، يَبْكِي عَلَيْهَا‏.‏

 

Pričao nam je Abdul-A‘la b. Hammad, njemu Vehb, a ovom Ejjub, prenoseći od Ikrime, a on od Ibn-Abbasa da je rekao: “Bio je to Mugis, rob sinova toga i toga”, misleći na Beririnog muža, “kao da ga sada gledam kako je prati medinskim puteljcima plačući za njom.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ زَوْجُ بَرِيرَةَ عَبْدًا أَسْوَدَ يُقَالُ لَهُ مُغِيثٌ، عَبْدًا لِبَنِي فُلاَنٍ، كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ يَطُوفُ وَرَاءَهَا فِي سِكَكِ الْمَدِينَةِ‏.‏

 

Pričao nam je Kutejba b. Seid, a njemu Abdul-Vehhab, prenoseći od Ejjuba, on od Ikrime, a ovaj od Ibn-Abbasa, radijallahu anhu, da je rekao: “Beririn muž bio je crni rob koji se zvao Mugis, rob sinova toga i toga. Kao da sada gledam u njega kako za njom kruži medinskim putevima.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ زَوْجَ، بَرِيرَةَ كَانَ عَبْدًا يُقَالُ لَهُ مُغِيثٌ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ يَطُوفُ خَلْفَهَا يَبْكِي، وَدُمُوعُهُ تَسِيلُ عَلَى لِحْيَتِهِ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِعَبَّاسٍ ‏”‏ يَا عَبَّاسُ أَلاَ تَعْجَبُ مِنْ حُبِّ مُغِيثٍ بَرِيرَةَ، وَمِنْ بُغْضِ بَرِيرَةَ مُغِيثًا ‏”‏‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ لَوْ رَاجَعْتِهِ ‏”‏‏.‏ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ تَأْمُرُنِي قَالَ ‏”‏ إِنَّمَا أَنَا أَشْفَعُ ‏”‏‏.‏ قَالَتْ لاَ حَاجَةَ لِي فِيهِ‏.‏

 

Pričao nam je Muhammed, njemu Abdul-Vehhab, a ovom Halid, prenoseći od Ikrime, a on od Ibn-Abbasa (da je kazivao): “Beririn muž bio je rob kome je bilo ime Mugis. Kao da ga sada gledam kako ide za njom plačući toliko jako da su mu suze lile niz bradu. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, tada je rekao Abbasu: ‘Abbase, zar se ne čudiš Mugisovoj ljubavi prema Beriri i Beririnoj mržnji prema njemu?‘ Potom je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao (Beriri): ‘Da si se vratila (svome mužu)!‘ – ‘Naređuješ li mi to, Allahov Poslaniče?‘, upita ona. ‘Ne, nego se samo zauzimam za njega!‘ – ‘Nemam ja nikave potrebe za njim!‘, reče ona.“


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَرَادَتْ أَنْ تَشْتَرِيَ، بَرِيرَةَ، فَأَبَى مَوَالِيهَا إِلاَّ أَنْ يَشْتَرِطُوا الْوَلاَءَ، فَذَكَرَتْ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏”‏ اشْتَرِيهَا وَأَعْتِقِيهَا، فَإِنَّمَا الْوَلاَءُ لِمَنْ أَعْتَقَ ‏”‏‏.‏ وَأُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِلَحْمٍ فَقِيلَ إِنَّ هَذَا مَا تُصُدِّقَ عَلَى بَرِيرَةَ، فَقَالَ ‏”‏ هُوَ لَهَا صَدَقَةٌ، وَلَنَا هَدِيَّةٌ ‏”‏‏. حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ وَزَادَ فَخُيِّرَتْ مِنْ زَوْجِهَا‏.‏

 

Pričao nam je Abdullah b. Redža, njemu Šu‘ba, prenoseći od Hakema, on od Ibrahima, a ovaj od Esveda (da je kazivao): “Aiša je željela kupiti Beriru, ali su to njeni zaštitnici odbili, izuzev pod uvjetom da ona i dalje ostane pod njihovim starateljstvom. Aiša je to prenijela Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, pa je on rekao: ‘Kupi je i oslobodi, jer starateljstvo pripada onome koji je oslobodi.‘ Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, ponuđeno je meso za koje su mu rekli da je sadaka koja je data Beriri. ‘Ono je njoj sadaka, a nama hedija‘, reče on.” Kazivao nam je Adem kaže: Kazivao nam je Šu‘be i dodao – pa joj je dato da bira u pogledu njenog muža.


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، كَانَ إِذَا سُئِلَ عَنْ نِكَاحِ النَّصْرَانِيَّةِ، وَالْيَهُودِيَّةِ، قَالَ إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ الْمُشْرِكَاتِ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ، وَلاَ أَعْلَمُ مِنَ الإِشْرَاكِ شَيْئًا أَكْبَرَ مِنْ أَنْ تَقُولَ الْمَرْأَةُ رَبُّهَا عِيسَى، وَهْوَ عَبْدٌ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ‏.‏

 

Pričao nam je Kutejba, a njemu Lejs, prenoseći od Nafija (da je kazivao): “Ibn-Omer bi, kada bi ga upitali o ženidbi kršćankom i židovkom, rekao: ‘Uzvišeni Allah zabranio je mnogoboškinje vjernicima, a ja ne znam za veći širk od toga da žena kaže kako joj je gospodar Isa, premda je on samo jedan od Allahovih robova.”


 

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، وَقَالَ، عَطَاءٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، كَانَ الْمُشْرِكُونَ عَلَى مَنْزِلَتَيْنِ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالْمُؤْمِنِينَ، كَانُوا مُشْرِكِي أَهْلِ حَرْبٍ يُقَاتِلُهُمْ وَيُقَاتِلُونَهُ، وَمُشْرِكِي أَهْلِ عَهْدٍ لاَ يُقَاتِلُهُمْ وَلاَ يُقَاتِلُونَهُ، وَكَانَ إِذَا هَاجَرَتِ امْرَأَةٌ مِنْ أَهْلِ الْحَرْبِ لَمْ تُخْطَبْ حَتَّى تَحِيضَ وَتَطْهُرَ، فَإِذَا طَهُرَتْ حَلَّ لَهَا النِّكَاحُ، فَإِنْ هَاجَرَ زَوْجُهَا قَبْلَ أَنْ تَنْكِحَ رُدَّتْ إِلَيْهِ، وَإِنْ هَاجَرَ عَبْدٌ مِنْهُمْ أَوْ أَمَةٌ فَهُمَا حُرَّانِ وَلَهُمَا مَا لِلْمُهَاجِرِينَ‏.‏ ثُمَّ ذَكَرَ مِنْ أَهْلِ الْعَهْدِ مِثْلَ حَدِيثِ مُجَاهِدٍ وَإِنْ هَاجَرَ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ لِلْمُشْرِكِينَ أَهْلِ الْعَهْدِ لَمْ يُرَدُّوا، وَرُدَّتْ أَثْمَانُهُمْ‏.‏

 

Pričao mi je Ibrahim b. Musa, a njemu Hišam, koji prenosi od Ibn-Džurejdža, a Ata prenosi od Ibn-Abbasa (da je kazivao): “Po svome odnosu prema Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i vjernicima idolopoklonici dijelili su se u dvije skupine: idolopoklonici s kojima je vođen rat. On se borio protiv njih i oni su se borili protiv njega. I, idolopoklonici s kojima je važio ugovor o primirju, ne bori se protiv njih niti se oni bore protiv njega. Ako bi se desilo da žena učini hidžru (i otiđe) od onih s kojima se bilo u ratu, ona se ne bi zaručivala dok ne bi dobila menstruaciju, a potom postala čista. Kada bi bila čista, bilo bi joj dopušteno da se uda. Ako bi hidžru učinio i njen muž (te i on došao) ona bi, prije nego što se uda, bila vraćena svome mužu. A ako bi rob ili robinja učinili hidžru (i pobjegli) od njih (tj. idolopoklonika), postali bi slobodni i uživali bi sva prava kao i ostali muhadžiri.” (Zatim je /Ibn-Abbas/ spomenuo idolopoklonike koji su se držali ugovora /o primirju/ riječima koje su slične onim u hadisu koji prenosi Mudžahid.) “A ako bi rob ili robinja učinili hidžru (i otišli) idolopoklonicima s kojima je sklopljen ugovor, ne bi bili vraćani, ali bi se to nadoknadilo isplatom njihove vrijednosti.”


 

وَقَالَ عَطَاءٌ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، كَانَتْ قَرِيبَةُ بِنْتُ أَبِي أُمَيَّةَ عِنْدَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَطَلَّقَهَا، فَتَزَوَّجَهَا مُعَاوِيَةُ بْنُ أَبِي سُفْيَانَ، وَكَانَتْ أُمُّ الْحَكَمِ ابْنَةُ أَبِي سُفْيَانَ تَحْتَ عِيَاضِ بْنِ غَنْمٍ الْفِهْرِيِّ فَطَلَّقَهَا، فَتَزَوَّجَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ الثَّقَفِيُّ‏.‏

 

‘Ata prenosi od Ibn-Abbasa (da je kazivao): “Kariba, kćerka Ebu-Umejjina, bila je udata za Omera b. Hattaba, pa ju je on pustio. Nakon toga njome se oženio Muavija b. Ebu-Sufjan. A Umm-Hakem, kćerka Ebu-Sufjanova, bila je udata za Ijadom b. Ganmom Fihrijem, pa ju je pustio. Nakon toga njome se oženio Abdullah b. Osman Sekafi.”


 

حَدَّثَنَا ابْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ،‏.‏ وَقَالَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي يُونُسُ، قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ كَانَتِ الْمُؤْمِنَاتُ إِذَا هَاجَرْنَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَمْتَحِنُهُنَّ بِقَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى ‏{‏يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا جَاءَكُمُ الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ‏}‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ قَالَتْ عَائِشَةُ فَمَنْ أَقَرَّ بِهَذَا الشَّرْطِ مِنَ الْمُؤْمِنَاتِ فَقَدْ أَقَرَّ بِالْمِحْنَةِ، فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَقْرَرْنَ بِذَلِكَ مِنْ قَوْلِهِنَّ قَالَ لَهُنَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ انْطَلِقْنَ فَقَدْ بَايَعْتُكُنَّ ‏”‏، لاَ وَاللَّهِ مَا مَسَّتْ يَدُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَ امْرَأَةٍ قَطُّ، غَيْرَ أَنَّهُ بَايَعَهُنَّ بِالْكَلاَمِ، وَاللَّهِ مَا أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى النِّسَاءِ إِلاَّ بِمَا أَمَرَهُ اللَّهُ يَقُولُ لَهُنَّ إِذَا أَخَذَ عَلَيْهِنَّ ‏”‏ قَدْ بَايَعْتُكُنَّ ‏”‏‏.‏ كَلاَمًا‏.‏

 

Pričao nam je Jahja b. Bukejr, a njemu Lejs, prenoseći od Ukajla, a on od Ibnu Šihaba…, Ibrahim b. Munzir kaže da mu je pričao Ibn-Vehb, a njemu Junus, a Ibn-Šihab kaže kako ga je obavijestio Urva b. Zubejr da je Aiša, radijallahu anhu, supruga Poslanikova, sallallahu alejhi ve sellem, kazivala: “Poslanik bi, sallallahu alejhi ve sellem, vjernice koje učine hidžru (i dođu) Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, iskušavao riječima Uzvišenog: ‘O vjernici, kada vam vjernice kao muhadžirke dođu, ispitajte ih – a Allah dobro zna kakvo je vjerovanje njihovo – pa ako se uvjerite da su vjernice, onda ih ne vraćajte nevjernicima: one njima nisu dopuštene, niti su oni njima dopušteni; a njima dajte ono što su potrošili. Nije vam grijeh da se njima ženite kad im vjenčane darove date. U braku mnogoboškinje ne zadržavajte! Tražite ono što ste potrošili, a neka i oni traže ono što su potrošili! To je Allahov sud; On sudi među vama. A Allah sve zna i mudar je.‘ (El-Mumtehina, 10) Ona od vjernica koja bi prihvatila ovaj uvjet prihvatila bi ispit. Zato bi Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, onima među njima koje bi to prihvatile svojim riječima rekao: ‘Idite, ja sam uzeo zavjet od vas!‘ Ne, tako mi Allaha, ruka Poslanikova, sallallahu alejhi ve sellem, nije dotakla ruku (njemu strane) žene nikada, s tim što je on prihvatao zavjet od njih riječima: Tako mi Allaha, Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, nije obavezao žene nečim drugim osim onim što je naredio Allah. On bi im prilikom uzimanja zavjeta rekao: ‘Uzeo sam zavjet od vas!‘, (dakle, samo) riječima.”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، عَنْ أَخِيهِ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ حُمَيْدٍ الطَّوِيلِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ آلَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ نِسَائِهِ، وَكَانَتِ انْفَكَّتْ رِجْلُهُ فَأَقَامَ فِي مَشْرُبَةٍ لَهُ تِسْعًا وَعِشْرِينَ، ثُمَّ نَزَلَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ آلَيْتَ شَهْرًا‏.‏ فَقَالَ ‏ “‏ الشَّهْرُ تِسْعٌ وَعِشْرُونَ ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Ismail b. Ebu-Uvejs, prenoseći od svoga brata, on od Sulejmana, a ovaj od Humejda Tavila da je čuo Enesa b. Malika kad je kazivao: “Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, zakleo se da neće prilaziti ženama svojim – a bila mu je noga iščašena – pa je proboravio dvadeset i devet dana u svojoj posebnoj, uzdignutoj sobi. Kad je sišao, rekoše mu: ‘Allahov Poslaniče, zakleo si se da im nećeš prilaziti mjesec dana!‘ – ‘Mjesec ima dvadeset i devet dana‘, reče on.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، رضى الله عنهما كَانَ يَقُولُ فِي الإِيلاَءِ الَّذِي سَمَّى اللَّهُ لاَ يَحِلُّ لأَحَدٍ بَعْدَ الأَجَلِ إِلاَّ أَنْ يُمْسِكَ بِالْمَعْرُوفِ، أَوْ يَعْزِمَ بِالطَّلاَقِ، كَمَا أَمَرَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ‏.‏

 

Pričao nam je Kutejba, a njemu Lejs, prenoseći od Nafi’a (da je kazivao): “Ibn-Omer je o čovjekovu zaklinjanju da se svojim ženama neće približavati određeno vrijeme (ila‘), koje je Uzvišeni Allah spomenuo u Kur‘anu, rekao kako nikome nije dopušteno produžavati taj rok. Čovjek će ili na lijep način zadržati svoje supruge, ili će definitivno odlučiti da se s njima razvede, kao što je to Uzvišeni Allah odredio.”


 

وَقَالَ لِي إِسْمَاعِيلُ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، إِذَا مَضَتْ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ يُوقَفُ حَتَّى يُطَلِّقَ، وَلاَ يَقَعُ عَلَيْهِ الطَّلاَقُ حَتَّى يُطَلِّقَ‏.‏ وَيُذْكَرُ ذَلِكَ عَنْ عُثْمَانَ وَعَلِيٍّ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ وَعَائِشَةَ وَاثْنَىْ عَشَرَ رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

 

Pričao nam je Ismail, a njemu Malik, prenoseći od Nafija, a on od Ibn-Omera (da je rekao): “Ako prođu četiri mjeseca, taj će se status prekinuti, i on će rezultirati razvodom braka, ali se razvod neće smatrati važećim dok on (muž) to sam ne učini (tj. ne pusti svoje žene).” Ovo se prenosi i od Osmana, Alije, Ebu-Derdaa, Aiše te dvanaest drugih Poslanikovih, sallallahu alejhi ve sellem, ashaba.


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ يَزِيدَ، مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سُئِلَ عَنْ ضَالَّةِ الْغَنَمِ فَقَالَ ‏”‏ خُذْهَا، فَإِنَّمَا هِيَ لَكَ أَوْ لأَخِيكَ أَوْ لِلذِّئْبِ ‏”‏‏.‏ وَسُئِلَ عَنْ ضَالَّةِ الإِبِلِ، فَغَضِبَ وَاحْمَرَّتْ وَجْنَتَاهُ، وَقَالَ ‏”‏ مَا لَكَ وَلَهَا، مَعَهَا الْحِذَاءُ وَالسِّقَاءُ، تَشْرَبُ الْمَاءَ، وَتَأْكُلُ الشَّجَرَ، حَتَّى يَلْقَاهَا رَبُّهَا ‏”‏‏.‏ وَسُئِلَ عَنِ اللُّقَطَةِ فَقَالَ ‏”‏ اعْرِفْ وِكَاءَهَا وَعِفَاصَهَا، وَعَرِّفْهَا سَنَةً، فَإِنْ جَاءَ مَنْ يَعْرِفُهَا، وَإِلاَّ فَاخْلِطْهَا بِمَالِكَ ‏”‏‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ فَلَقِيتُ رَبِيعَةَ بْنَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ ـ قَالَ سُفْيَانُ وَلَمْ أَحْفَظْ عَنْهُ شَيْئًا غَيْرَ هَذَا ـ فَقُلْتُ أَرَأَيْتَ حَدِيثَ يَزِيدَ مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ فِي أَمْرِ الضَّالَّةِ، هُوَ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ يَحْيَى وَيَقُولُ رَبِيعَةُ عَنْ يَزِيدَ مَوْلَى الْمُنْبَعِثِ عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ فَلَقِيتُ رَبِيعَةَ فَقُلْتُ لَهُ‏.‏

 

Pričao nam je Ali b. Abdullah, a njemu Sufjan, prenoseći od Jahjaa b. Seida, a on od Jezida, štićenika Munbeisovog, (da je kazivao): “Upitali su Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, o izgubljenoj stoci, pa je on rekao: ‘Uzmi je, jer je ona tvoja, ili tvoga brata, ili vukova.‘ Poslije toga upitali su ga o izgubljenim devama, pa se on naljutio do te mjere da su mu se očne jagodice zacrvenjele i rekao: ‘Šta ti imaš s njom (devom)? Ona sa sobom ima kopita i mješinu s vodom: pije vodu i jede drveće dok je ne sretne njen vlasnik.‘ Potom su ga upitali i o onom što je izgubljeno, pa je rekao: ‘Pogledaj u kanap kojim je svezana i kesu u kojoj se nalazi i obznanjuj (da si je našao) godinu dana. Ako dođe onaj koji je prepozna (predaj mu je), a ako ne, onda je pomiješaj sa onim što je tvoje.‘“ Sufjan veli: “Sreo sam Rebi‘u b. Ebu-Abdur-Rahmana, ali od njega nisam zapamtio ništa drugo osim ovog (hadisa). Upitao sam ga: ‘Šta misliš da li je hadis Jezida štićenika Munbeisovog o onom što je izgubljeno prenesen od Jezida b. Halida?‘, pa mi je odgovorio: ‘Da.‘“ Jahja veli: “Rebi‘a prenosi od Jezida, štićenika Munbeisovog, a on od Jezida b. Halida.” Sufjan veli: “Pa sam sreo Rebi‘u i rekao mu…”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ طَافَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى بَعِيرِهِ، وَكَانَ كُلَّمَا أَتَى عَلَى الرُّكْنِ أَشَارَ إِلَيْهِ، وَكَبَّرَ‏.‏ وَقَالَتْ زَيْنَبُ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ فُتِحَ مِنْ رَدْمِ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ مِثْلُ هَذِهِ ‏”‏‏.‏ وَعَقَدَ تِسْعِينَ‏.‏

 

Pričao nam je Abdullah b. Muhammed, njemu Ebu-Amir Abdul-Melik b. ‘Amr, a ovom Ibrahim, prenoseći od Halida, on od ‘Ikrime, a ovaj od Ibn-Abbasa da je kazivao: “Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, tavafio je na svojoj devi. Kada bi god došao do rukna (kuta Ka‘be na kojem se nalazi Hadžerul-esved), pokazao bi (rukom) prema njemu i izgovorio tekbir.” Zejneba veli: “Od brane Je‘džudža i Me‘džudža danas je otvoreno ovoliko‘‘(I kružno spoji palac i onaj koji ga slijedi) sastavivši broj devedeset.”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ عَلْقَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ أَبُو الْقَاسِمِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ فِي الْجُمُعَةِ سَاعَةٌ لاَ يُوَافِقُهَا مُسْلِمٌ قَائِمٌ يُصَلِّي، فَسَأَلَ اللَّهَ خَيْرًا، إِلاَّ أَعْطَاهُ ‏”‏‏.‏ وَقَالَ بِيَدِهِ، وَوَضَعَ أَنْمَلَتَهُ عَلَى بَطْنِ الْوُسْطَى وَالْخِنْصَرِ‏.‏ قُلْنَا يُزَهِّدُهَا‏.‏

 

Pričao nam je Musedded, njemu Bišr b. Mufeddal, a ovom Selema b. Alkama, prenoseći od Muhammeda b. Sirina, a on od Ebu-Hurejre da je kazivao: “Ebul-Kasim je, s. a. v. s rekao: ‘U petak ima jedan trenutak; koji god se musliman u tom trenutku nađe na namazu i zamoli Uzvišenog Allaha za bilo kakvo dobro, Allah će mu ga dati.‘ On pokaza rukom i vrh jagodica svoga prsta stavi na sredinu srednjeg i malog prsta. ‘Hoće da kaže koliko je taj trenutak kratak‘, rekosmo mi.”


 

وَقَالَ الأُوَيْسِيُّ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ شُعْبَةَ بْنِ الْحَجَّاجِ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ عَدَا يَهُودِيٌّ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى جَارِيَةٍ، فَأَخَذَ أَوْضَاحًا كَانَتْ عَلَيْهَا وَرَضَخَ رَأْسَهَا، فَأَتَى بِهَا أَهْلُهَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْىَ فِي آخِرِ رَمَقٍ، وَقَدْ أُصْمِتَتْ، فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ مَنْ قَتَلَكِ فُلاَنٌ ‏”‏‏.‏ لِغَيْرِ الَّذِي قَتَلَهَا، فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا أَنْ لاَ، قَالَ فَقَالَ لِرَجُلٍ آخَرَ غَيْرِ الَّذِي قَتَلَهَا، فَأَشَارَتْ أَنْ لاَ، فَقَالَ ‏”‏ فَفُلاَنٌ ‏”‏‏.‏ لِقَاتِلِهَا فَأَشَارَتْ أَنْ نَعَمْ، فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُضِخَ رَأْسُهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ‏.‏

 

Uvejsi kaže da mu je pričao Ibrahim b. Sa‘d, prenoseći od Šu‘be b. Hadždžadža, on od Hišama b. Zejda, a ovaj od Enesa b. Malika da je kazivao: “Jedan je židov za vrijeme Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, napao jednu ženu; skinuo je (srebreni) nakit s nje i glavu joj (kamenom) smrskao. Njeni su je doveli Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, a bila je već na samrti i izgubila moć govora. Poslanik je, sallallahu alejhi ve sellem, upita: ‘Ko te je napao? Je li taj?‘, spomenuvši drugog čovjeka (a ne onog koji je to bio učinio). Ona je pokretom svoje glave negativno odgovorila. Zatim je on spomenuo drugog čovjeka, ali ne onog koji ju je napao, pa je ona ponovo pokretom glave kazala da nije. Zatim je rekao: ‘Je li taj?‘, spomenuvši onoga koji ju je napao, pa je ona potvrdno klimnula glavom. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem. tada je naredio da mu glavu smrskaju između dva kamena, što je i učinjeno.”


 

حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ الْفِتْنَةُ مِنْ هَا هُنَا ‏”‏‏.‏ وَأَشَارَ إِلَى الْمَشْرِقِ‏.‏

 

Pričao nam je Ka‘bisa, njemu Sufjan, prenoseći od Abdullaha b. Dinara, a on od Ibn-Omera, radijallahu anhu, da je rekao: “Čuo sam Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, kad je rekao: ‘Neredi (smutnje) dolaze odovuda!‘, pokazavši na istok.”


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ عَبْدِ الْحَمِيدِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ الشَّيْبَانِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي أَوْفَى، قَالَ كُنَّا فِي سَفَرٍ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا غَرَبَتِ الشَّمْسُ قَالَ لِرَجُلٍ ‏”‏ انْزِلْ فَاجْدَحْ لِي ‏”‏‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَمْسَيْتَ‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏”‏ انْزِلْ فَاجْدَحْ ‏”‏‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ أَمْسَيْتَ إِنَّ عَلَيْكَ نَهَارًا‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏”‏ انْزِلْ فَاجْدَحْ ‏”‏‏.‏ فَنَزَلَ فَجَدَحَ لَهُ فِي الثَّالِثَةِ، فَشَرِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ أَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى الْمَشْرِقِ فَقَالَ ‏”‏ إِذَا رَأَيْتُمُ اللَّيْلَ قَدْ أَقْبَلَ مِنْ هَا هُنَا فَقَدْ أَفْطَرَ الصَّائِمُ ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Ali b. Abdullah, a njemu Džerir b. Abdul-Hamid, prenoseći od Ebu-Ishaka Šejbanija, a on od Abdullaha b. Ebu-Evfaa da je kazivao: “Bili smo na putavanju s Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem, pa je on, kada je zašlo sunce, jednom čovjeku rekao: ‘Siđi i zamiješaj mi ono jelo!‘ – ‘Allahov Poslaniče‘, reče mu ovaj, ‘da si sačekao noć!‘ – ‘Siđi‘, reče mu on opet, ‘i zamiješaj mi ono jelo!‘ – ‘Allahov Poslaniče‘, ponovo reče ovaj, ‘da si sačekao noć, jer još je dan!‘ – ‘Siđi i zamiješaj mi ono jelo!‘, ponovi mu on. Na treći poziv čovjek siđe i zamiješa mu jelo. Poslanik se, sallallahu alejhi ve sellem, napio (te supe), a zatim svojom rukom pokazao prema istoku i rekao: ‘Kada vidite da se noć pojavila s ove strane, znajte da je vrijeme da postač iftari.‘”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لاَ يَمْنَعَنَّ أَحَدًا مِنْكُمْ نِدَاءُ بِلاَلٍ ـ أَوْ قَالَ أَذَانُهُ ـ مِنْ سَحُورِهِ، فَإِنَّمَا يُنَادِي أَوْ قَالَ يُؤَذِّنُ لِيَرْجِعَ قَائِمُكُمْ ‏”‏‏.‏ وَلَيْسَ أَنْ يَقُولَ كَأَنَّهُ يَعْنِي الصُّبْحَ أَوِ الْفَجْرَ، وَأَظْهَرَ يَزِيدُ يَدَيْهِ ثُمَّ مَدَّ إِحْدَاهُمَا مِنَ الأُخْرَى‏.‏

 

Pričao nam je Abdullah b. Meslema, a njemu Jezid b. Zurej, prenoseći od Sulejmana Tejmija, on od Ebu-Osmana, a ovaj od Abdullaha b. Mesuda, radijallahu anhu, da je rekao: “Poslanik je, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Nemojte da bilo koga od vas spriječi od njegovog sehura poziv Bilalov – ili je rekao – Bilalov ezan, jer on poziva – ili je rekao – uči ezan da bi obavijestio one koji noćni namaz klanjaju da se malo odmore prije sabaha, a ne da oglasi nastupanje sabaha ili zore.‘” Jezid (prenosilac hadisa) pružio je ruke jednu preko druge, a zatim ih rastavio.


 

وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ، سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ مَثَلُ الْبَخِيلِ وَالْمُنْفِقِ كَمَثَلِ رَجُلَيْنِ عَلَيْهِمَا جُبَّتَانِ مِنْ حَدِيدٍ، مِنْ لَدُنْ ثَدْيَيْهِمَا إِلَى تَرَاقِيهِمَا، فَأَمَّا الْمُنْفِقُ فَلاَ يُنْفِقُ شَيْئًا إِلاَّ مَادَّتْ عَلَى جِلْدِهِ حَتَّى تُجِنَّ بَنَانَهُ وَتَعْفُوَ أَثَرَهُ، وَأَمَّا الْبَخِيلُ فَلاَ يُرِيدُ يُنْفِقُ إِلاَّ لَزِمَتْ كُلُّ حَلْقَةٍ مَوْضِعَهَا، فَهْوَ يُوسِعُهَا فَلاَ تَتَّسِعُ ‏”‏‏.‏ وَيُشِيرُ بِإِصْبَعِهِ إِلَى حَلْقِهِ‏.‏

 

Lejs kaže da mu je pričao Džafer b. Rebia, prenoseći od Abdur-Rahmana b. Hurmuza, a on od Ebu-Hurejre (da je kazivao). “Poslanik je, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Škrtac i onaj koji udjeljuje slični su dvojici ljudi na kojima su dva gvozdena pancira od grudi do grla. Onaj koji udjeljuje neće ništa udijeliti, a da mu se ogrtač neće produžiti i proširiti na njemu toliko da će mu konačno pokriti i jagodice (na prstima ruku) i brisati mu trag stopa (po zemlji). A što se tiče škrte osobe, ona neće podijeliti ništa, a da joj se svaka karika ogrtača neće prilijepiti na svoje mjesto mjestu na tijelu, pa će nastojati da ga proširi, ali se ono neće proširiti.‘ Pokazao je svojim prstom prema grlu.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ أَلاَ أُخْبِرُكُمْ بِخَيْرِ دُورِ الأَنْصَارِ ‏”‏‏.‏ قَالُوا بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏”‏ بَنُو النَّجَّارِ، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ بَنُو عَبْدِ الأَشْهَلِ، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ بَنُو الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ، ثُمَّ الَّذِينَ يَلُونَهُمْ بَنُو سَاعِدَةَ ‏”‏‏.‏ ثُمَّ قَالَ بِيَدِهِ، فَقَبَضَ أَصَابِعَهُ، ثُمَّ بَسَطَهُنَّ كَالرَّامِي بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ ‏”‏ وَفِي كُلِّ دُورِ الأَنْصَارِ خَيْرٌ ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Kutejba, a njemu Lejs, prenoseći od Jahjaa b. Seida Ensarija da je čuo Enesa b. Malika kad je rekao: “Poslanik je, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Hoćete li da vas obavijestim o najboljim kućama ensarija?‘ – ‘Svakako, Allahov Poslaniče!‘, odgovoriše. ‘To su kuće Benu-Nedždžara, a zatim oni koji ih slijede Benu-Abdul-Ešhel, zatim oni koji ih slijede Benu-Haris b. Hazredž, a onda oni koji ih slijede Benu-Saida‘, zatim je pokazao rukom, zatvorivši šaku svojim prstima. Potom je ispružio prste kao onaj koji nešto hoće baciti rukom, pa rekao: ‘A u svim je kućama ensarija dobro.‘“


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ أَبُو حَازِمٍ سَمِعْتُهُ مِنْ، سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ بُعِثْتُ أَنَا وَالسَّاعَةَ كَهَذِهِ مِنْ هَذِهِ أَوْ كَهَاتَيْنِ ‏”‏‏.‏ وَقَرَنَ بَيْنَ السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى‏.‏

 

Pričao nam je Ali b. Abdullah, njemu Sufjan, a Ebu-Hazim kaže da je čuo Sehla b. Sa‘da Saidija, ashaba Poslanikovog, sallallahu alejhi ve sellem, kad je rekao: “Poslanik je, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Ja sam poslan, a između mene i Sudnjeg dana je koliko od ovog do ovoga – ili je rekao – kao ova dva!‘, usporedivši kažiprst sa srednjakom.”


 

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا جَبَلَةُ بْنُ سُحَيْمٍ، سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ الشَّهْرُ هَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا ‏”‏‏.‏ يَعْنِي ثَلاَثِينَ، ثُمَّ قَالَ ‏”‏ وَهَكَذَا وَهَكَذَا وَهَكَذَا ‏”‏‏.‏ يَعْنِي تِسْعًا وَعِشْرِينَ يَقُولُ، مَرَّةً ثَلاَثِينَ وَمَرَّةً تِسْعًا وَعِشْرِينَ‏.‏

 

Pričao nam je Adem, njemu Šu‘ba, a ovom Džebela b. Suhajm, koji kaže da je čuo Omera kad je rekao: “Poslanik je, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Mjesec je ovoliko i ovoliko i ovoliko!‘, tj. trideset dana. Potom je dodao: ‘I ovoliko i ovoliko i ovoliko!‘, pokazujući na dvadeset i devet. Jednom je rekao trideset, a drugi put dvadest i devet.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ وَأَشَارَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ نَحْوَ الْيَمَنِ ‏ “‏ الإِيمَانُ هَا هُنَا ـ مَرَّتَيْنِ ـ أَلاَ وَإِنَّ الْقَسْوَةَ وَغِلَظَ الْقُلُوبِ فِي الْفَدَّادِينَ حَيْثُ يَطْلُعُ قَرْنَا الشَّيْطَانِ رَبِيعَةَ وَمُضَرَ ‏”‏‏.‏

 

Pričao mi je Muhammed b. Musenna, a njemu Jahja b. Seid, prenoseći od Ismaila, on od Kajsa, a ovaj od Ebu-Mesuda da je rekao: “Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rukom je pokazao prema Jemenu (i rekao): ‘Iman je otuda! (dva puta). A zaista su surovost i nemilosrdnost kod ljudi jakog glasa iz mjesta iz kojeg izlaze, dva šejtanska roga! Rebi‘a i Mudar‘”


 

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلٍ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ أَنَا وَكَافِلُ الْيَتِيمِ فِي الْجَنَّةِ هَكَذَا ‏”‏‏.‏ وَأَشَارَ بِالسَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى، وَفَرَّجَ بَيْنَهُمَا شَيْئًا‏.‏

 

Pričao nam je Amr b. Zurara, njemu Abdul-Aziz b. Ebu-Hazim, prenoseći od svoga oca, a on od Sehla da je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Ja i skrbnik jetima bit ćemo zajedno u Džennetu ovako!‘ Ispružio je kažiprst i srednji prst i malo ih razmaknuo.”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وُلِدَ لِي غُلاَمٌ أَسْوَدُ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ هَلْ لَكَ مِنْ إِبِلٍ ‏”‏‏.‏ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏”‏ مَا أَلْوَانُهَا ‏”‏‏.‏ قَالَ حُمْرٌ‏.‏ قَالَ ‏”‏ هَلْ فِيهَا مِنْ أَوْرَقَ ‏”‏‏.‏ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏”‏ فَأَنَّى ذَلِكَ ‏”‏‏.‏ قَالَ لَعَلَّهُ نَزَعَهُ عِرْقٌ‏.‏ قَالَ ‏”‏ فَلَعَلَّ ابْنَكَ هَذَا نَزَعَهُ ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Jahja b. Kazea, a njemu Malik, prenoseći od Ibn- Šihaba, on od Seida b. Musejjeba, a ovaj od Ebu-Hurejre (da je kazivao). “Neki je čovjek došao Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i rekao: ‘Allahov Poslaniče, meni se rodio crn sin!‘ – ‘Imaš li ti deve?‘, upita ga on. ‘Da‘, odgovori ovaj. ‘A koje su boje?‘, upita ga Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem ‘Crvene‘, reče on. ‘Ima li među njima crnkastih?‘, ponovo upita Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem ‘Ima‘, reče ovaj. ‘A otkud to?‘, upita Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem ‘Valjda među njihovim precima ima onih koje su bile crne, pa su poprimile njihovu boju‘, objasni čovjek. Tada mu Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, reče: ‘Možda je i tvoj sin zbog toga crn. “


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ قَذَفَ امْرَأَتَهُ فَأَحْلَفَهُمَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ فَرَّقَ بَيْنَهُمَا‏.‏

 

Pričao nam je Musa b. Ismail, a njemu Džuvejrija, prenoseći od Nafija, a on od Abdullaha, radijallahu anhu, (da je kazivao): “Jedan je ensarija optužio svoju ženu za blud, pa je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, tražio od njih da se zakunu i rastavio ih.”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ هِشَامِ بْنِ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ هِلاَلَ بْنَ أُمَيَّةَ، قَذَفَ امْرَأَتَهُ، فَجَاءَ فَشَهِدَ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ، فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ‏”‏‏.‏ ثُمَّ قَامَتْ فَشَهِدَتْ‏.‏

 

Pričao mi je Muhammed b. Beššar, a njemu Ibn-Ebu-Adi, prenoseći od Hišama b. Hassana da mu je pričao Ikrima, prenoseći od Ibn-Abbasa, radijallahu anhu, (da je kazivao): “Hilal b. Umejja optužio je svoju ženu za blud, pa je došao i to posvjedočio. Tada im Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, reče: ‘Zaista Allah zna da neko od vas laže. Ima li ko od vas da se kaje?‘ Zatim je i ona ustala i posvjedočila.”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عُوَيْمِرًا الْعَجْلاَنِيَّ جَاءَ إِلَى عَاصِمِ بْنِ عَدِيٍّ الأَنْصَارِيِّ فَقَالَ لَهُ يَا عَاصِمُ أَرَأَيْتَ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ، أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ سَلْ لِي يَا عَاصِمُ عَنْ ذَلِكَ‏.‏ فَسَأَلَ عَاصِمٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَلِكَ فَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسَائِلَ وَعَابَهَا، حَتَّى كَبُرَ عَلَى عَاصِمٍ مَا سَمِعَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا رَجَعَ عَاصِمٌ إِلَى أَهْلِهِ جَاءَهُ عُوَيْمِرٌ فَقَالَ يَا عَاصِمُ مَاذَا قَالَ لَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَاصِمٌ لِعُوَيْمِرٍ لَمْ تَأْتِنِي بِخَيْرٍ، قَدْ كَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَسْأَلَةَ الَّتِي سَأَلْتُهُ عَنْهَا‏.‏ فَقَالَ عُوَيْمِرٌ وَاللَّهِ لاَ أَنْتَهِي حَتَّى أَسْأَلَهُ عَنْهَا‏.‏ فَأَقْبَلَ عُوَيْمِرٌ حَتَّى جَاءَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَسَطَ النَّاسِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ فَتَقْتُلُونَهُ أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ قَدْ أُنْزِلَ فِيكَ وَفِي صَاحِبَتِكَ فَاذْهَبْ فَأْتِ بِهَا ‏”‏‏.‏ قَالَ سَهْلٌ فَتَلاَعَنَا وَأَنَا مَعَ النَّاسِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا فَرَغَا مِنْ تَلاَعُنِهِمَا قَالَ عُوَيْمِرٌ كَذَبْتُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ أَمْسَكْتُهَا‏.‏ فَطَلَّقَهَا ثَلاَثًا قَبْلَ أَنْ يَأْمُرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَكَانَتْ سُنَّةَ الْمُتَلاَعِنَيْنِ‏.‏

 

Pričao nam je Ismail, a njemu Malik, prenoseći od Ibn-Šihaba, a on od Sehla b. Sa‘da Saidija (da je kazivao): “Došao je ‘Uvejmir ‘Adžlani Asimu b. Adiju Ensariju i rekao mu: ‘Asime, šta misliš o tome kad čovjek sa svojom suprugom zatekne drugog čovjeka: hoće li ga ubiti, pa da i vi njega ubijete, ili će postupiti drugačije? Upitaj o tome (Asime) Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem!‘ Kada je Asim upitao Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, o tome, on ga je ukorio, označavajući mrskim takva pitanja. Ukorio ga je do te mjere da je Asimu bilo teško zbog riječi koje je čuo od Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem. Nakon što se Asim vratio svojoj porodici, došao mu je Uvejmir i upitao ga: ‘Kaži mi šta ti je rekao Allahov Poslanik?‘ – ‘Nisi mi došao ni s kakvim dobrom! Poslanik se, sallallahu alejhi ve sellem, gnušao pitanja koje sam mu postavio‘, odgovori Asim. ‘Tako mi Allaha, ja neću odustati sve dok ga lično o tome ne upitam!‘, reče Uvejmir. Potom je Uvejmir otišao do Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, i našao ga u društvu (nekih ljudi), te ga je upitao: ‘Allahov Poslaniče, šta misliš o tome kad čovjek sa svojom suprugom zatekne drugog čovjeka: hoće li ga ubiti, pa da i vi njega ubijete, ili će postupiti drugačije?‘ Poslanik mu, sallallahu alejhi ve sellem, reče: ‘Uzvišeni je Allah o tebi i tvojoj ženi poslao objavu. Idi i pozovi je!‘ (Kad su došli), njih su oboje”, pripovijeda dalje Sehl, “zazvali Allahovo prokletstvo na onoga od njih koji laže, dok sam ja zajedno s drugima bio kod Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem Kada su završili, Uvejmir reče: ‘Ja sam, Allahov Poslaniče, ukoliko je i dalje zadržim, slagao na nju!‘ Zatim ju je, prije nego što mu je to naredio Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, pustio (izgovorivši to) tri puta.” Ibn-Šihab veli: “To je (tj. razvod braka) postao običaj onih koji se zakunu zazivajući Allahovo prokletstvo na onoga od njih ko je slagao na drugoga.”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنِ الْمُلاَعَنَةِ، وَعَنِ السُّنَّةِ، فِيهَا عَنْ حَدِيثِ، سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ أَخِي بَنِي سَاعِدَةَ أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ جَاءَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ رَجُلاً وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، أَيَقْتُلُهُ أَمْ كَيْفَ يَفْعَلُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ فِي شَأْنِهِ مَا ذَكَرَ فِي الْقُرْآنِ مِنْ أَمْرِ الْمُتَلاَعِنَيْنِ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ قَدْ قَضَى اللَّهُ فِيكَ وَفِي امْرَأَتِكَ ‏”‏‏.‏ قَالَ فَتَلاَعَنَا فِي الْمَسْجِدِ وَأَنَا شَاهِدٌ، فَلَمَّا فَرَغَا قَالَ كَذَبْتُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنْ أَمْسَكْتُهَا‏.‏ فَطَلَّقَهَا ثَلاَثًا قَبْلَ أَنْ يَأْمُرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ فَرَغَا مِنَ التَّلاَعُنِ، فَفَارَقَهَا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏”‏ ذَاكَ تَفْرِيقٌ بَيْنَ كُلِّ مُتَلاَعِنَيْنِ ‏”‏‏.‏ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ فَكَانَتِ السُّنَّةُ بَعْدَهُمَا أَنْ يُفَرَّقَ بَيْنَ الْمُتَلاَعِنَيْنِ، وَكَانَتْ حَامِلاً، وَكَانَ ابْنُهَا يُدْعَى لأُمِّهِ، قَالَ ثُمَّ جَرَتِ السُّنَّةُ فِي مِيرَاثِهَا أَنَّهَا تَرِثُهُ وَيَرِثُ مِنْهَا مَا فَرَضَ اللَّهُ لَهُ‏.‏ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏”‏ إِنْ جَاءَتْ بِهِ أَحْمَرَ قَصِيرًا كَأَنَّهُ وَحَرَةٌ، فَلاَ أُرَاهَا إِلاَّ قَدْ صَدَقَتْ وَكَذَبَ عَلَيْهَا، وَإِنْ جَاءَتْ بِهِ أَسْوَدَ أَعْيَنَ ذَا أَلْيَتَيْنِ، فَلاَ أُرَاهُ إِلاَّ قَدْ صَدَقَ عَلَيْهَا ‏”‏‏.‏ فَجَاءَتْ بِهِ عَلَى الْمَكْرُوهِ مِنْ ذَلِكَ‏.‏

 

Pričao nam je Jahja, njemu Abdur-Rezzak, a ovom Ibn-Džurejdž, koji kaže da mu je Ibn-Šihab kazivao o međusobnom proklinjanju i sunnetu u vezi s tim, prenoseći od Sehla b. Sa‘da, brata Benu-Saide, (da je kazivao): “Jedan je ensarija došao Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i rekao mu: ‘Allahov Poslaniče, šta misliš o tome kad čovjek sa svojom suprugom zatekne drugog čovjeka: hoće li ga ubiti, pa da i vi njega ubijete, ili će postupiti drugačije?‘ Potom je Uzvišeni Allah povodom toga objavio kur‘anske ajete koji govore o međusobnom proklinjanju. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, tada mu reče: ‘Allah je presudio između tebe i tvoje supruge!‘ Zatim su se (njih dvoje) međusobno prokleli unutar džamije, a ja sam to lično promatrao. Kada su završili, čovjek reče: ‘Ja sam, ukoliko je i dalje zadržim, slagao na nju, Allahov Poslaniče!‘ Nakon toga, prije nego što mu je, po okončanju proklinjanja, to naredio Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, pustio ju je (izgovorivši to) tri puta. On se, dakle, razveo od nje pred Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem, koji je na to rekao: ‘To je razvod svih onih koji dođu u priliku da zazovu Allahovo prokletstvo na onoga među njima koji je slagao na drugoga.‘” (Ibn-Džurejdž veli da je Ibn-Šihab rekao: “Svima koji poslije njih prokunu jedni druge postao je sunnet da se rastave.”) “Ona je bila trudna, i njen je sin pripisan majci. Zatim je u sunnet ušlo da ga ona nasljeđuje te da on nasljeđuje od nje ono što mu je Allah odredio.” Ibn-Džurejdž prenosi od Ibn-Šihaba, a on od Sehla b. Sa‘da Saidija (da je kazivao): “Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, u ovom je hadisu još rekao: ‘Ako rodi bijelo i debelo dijete, onda je ona istinu kazala, a on slagao na nju. A ako rodi crno dijete krupnih očiju i velike stražnjice, on je o njoj kazao istinu.‘ Rodila ga je s onim osobinama koje su ukazivale na to da ona nije bila u pravu.”


 

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ ذُكِرَ التَّلاَعُنُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَاصِمُ بْنُ عَدِيٍّ فِي ذَلِكَ قَوْلاً، ثُمَّ انْصَرَفَ، فَأَتَاهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ يَشْكُو إِلَيْهِ أَنَّهُ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، فَقَالَ عَاصِمٌ مَا ابْتُلِيتُ بِهَذَا إِلاَّ لِقَوْلِي، فَذَهَبَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ بِالَّذِي وَجَدَ عَلَيْهِ امْرَأَتَهُ وَكَانَ ذَلِكَ الرَّجُلُ مُصْفَرًّا قَلِيلَ اللَّحْمِ سَبْطَ الشَّعَرِ، وَكَانَ الَّذِي ادَّعَى عَلَيْهِ أَنَّهُ وَجَدَهُ عِنْدَ أَهْلِهِ خَدْلاً آدَمَ كَثِيرَ اللَّحْمِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ اللَّهُمَّ بَيِّنْ ‏”‏‏.‏ فَجَاءَتْ شَبِيهًا بِالرَّجُلِ الَّذِي ذَكَرَ زَوْجُهَا أَنَّهُ وَجَدَهُ، فَلاَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمَا‏.‏ قَالَ رَجُلٌ لاِبْنِ عَبَّاسٍ فِي الْمَجْلِسِ هِيَ الَّتِي قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ لَوْ رَجَمْتُ أَحَدًا بِغَيْرِ بَيِّنَةٍ رَجَمْتُ هَذِهِ ‏”‏‏.‏ فَقَالَ لاَ تِلْكَ امْرَأَةٌ كَانَتْ تُظْهِرُ فِي الإِسْلاَمِ السُّوءَ قَالَ أَبُو صَالِحٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ خَدِلاً‏.‏

 

Pričao nam je Seid b. Ufejr, a njemu Lejs, prenoseći od Jahjaa b. Seida, on od Abdur-Rahmana b. Kasima, ovaj od Kasima b. Muhammeda, a on od Ibn-Abbasa (da je kazivao): “Spomenuli su međusobno proklinjanje pred Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem, pa je Asim b. Adi o tome nešto rekao i otišao. Nakon toga došao mu je sunarodnik i požalio se da je sa svojom suprugom našao nekog čovjeka. ‘Ja sam ovim iskušan samo zbog svojih riječi!‘, reče mu Asim i otiđe s njim do Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, te ga obavijesti o tome da je ovaj našao nekog čovjeka sa svojom ženom. Taj čovjek bio je plav, vitak i nježne kose, a ovaj koji je tvrdio da je onog prvog našao kod svoje žene bio je crn, krupan i veoma debeo. ‘Allahu dragi, razjasni (ovaj slučaj)!‘, zamoli Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem Nakon toga rodilo se dijete koje je bilo slično onome za kojeg je njen muž rekao kako ga je zatekao kod nje, nakon čega je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, zatražio (od njih) da se međusobno prokunu.” Jedan čovjek koji se nalazio među prisutnima upitao je Ibn-Abbasa: “Je li to ona za koju je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Da sam bilo koga kamenovao bez dokaza, kamenovao bih ovu!‘?” – “Ne”, odgovorio mu je, “to je žena koja je javno činila ružna djela iako je bila u islamu.” Ebu-Salih i Abdullah b. Jusuf kažu: “… crn krupan…” (bez riječi “i veoma debeo”).


 

حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ رَجُلٌ قَذَفَ امْرَأَتَهُ فَقَالَ فَرَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَخَوَىْ بَنِي الْعَجْلاَنِ، وَقَالَ ‏”‏ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ، فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ‏”‏‏.‏ فَأَبَيَا‏.‏ وَقَالَ ‏”‏ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ، فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبُ ‏”‏‏.‏ فَأَبَيَا‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ، فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ‏”‏ فَأَبَيَا فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا‏.‏ قَالَ أَيُّوبُ فَقَالَ لِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ إِنَّ فِي الْحَدِيثِ شَيْئًا لاَ أَرَاكَ تُحَدِّثُهُ قَالَ قَالَ الرَّجُلُ مَالِي قَالَ قِيلَ لاَ مَالَ لَكَ، إِنْ كُنْتَ صَادِقًا فَقَدْ دَخَلْتَ بِهَا، وَإِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَهْوَ أَبْعَدُ مِنْكَ‏.‏

 

Pričao mi je Amr b. Zurara, a njemu Ismail, prenoseći od Ejjuba, a on od Seida b. Džubejra da je kazivao: “Upitao sam Ibn-Omera o čovjeku koji je optužio svoju ženu za blud, pa mi je odgovorio: ‘Poslanik je, sallallahu alejhi ve sellem, (na takav način) rastavio bračni par Benu-‘Adžlana, rekavši: ‘Allah zna da jedno od vas dvoje laže! Ima li ko od vas da se kaje?‘ Oni su odbili priznati, te je on opet rekao: ‘Allah zna da jedno od vas dvoje laže! Ima li ko od vas da se kaje?‘ Oni su opet odbili (priznati laž), a on ponovo upita: ‘Allah zna da jedno od vas dvoje laže! Ima li ko od vas da se kaje?‘ Odbili su i po treći put (priznati), te ih on rastavi.‘” Ejjub veli: “Meni je Amr b. Dinar rekao: ‘Zaista u tom hadisu ima nešto što ti nisi kazao. On (čovjek) je upitao: ‘Moj imetak (mehr)?‘ – ‘Ti nemaš imetka: ako istinu govoriš, ti si s njom već živio, a ako lažeš, on je još dalje od tebe!‘, rečeno mu je.‘“


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَنِ الْمُتَلاَعِنَيْنِ،، فَقَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِلْمُتَلاَعِنَيْنِ ‏”‏ حِسَابُكُمَا عَلَى اللَّهِ أَحَدُكُمَا كَاذِبٌ، لاَ سَبِيلَ لَكَ عَلَيْهَا ‏”‏‏.‏ قَالَ مَالِي قَالَ ‏”‏ لاَ مَالَ لَكَ، إِنْ كُنْتَ صَدَقْتَ عَلَيْهَا، فَهْوَ بِمَا اسْتَحْلَلْتَ مِنْ فَرْجِهَا، وَإِنْ كُنْتَ كَذَبْتَ عَلَيْهَا، فَذَاكَ أَبْعَدُ لَكَ ‏”‏‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ حَفِظْتُهُ مِنْ عَمْرٍو‏.‏ وَقَالَ أَيُّوبُ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ رَجُلٌ لاَعَنَ امْرَأَتَهُ فَقَالَ بِإِصْبَعَيْهِ ـ وَفَرَّقَ سُفْيَانُ بَيْنَ إِصْبَعَيْهِ السَّبَّابَةِ وَالْوُسْطَى ـ فَرَّقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَخَوَىْ بَنِي الْعَجْلاَنِ، وَقَالَ ‏”‏ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ‏”‏‏.‏ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ حَفِظْتُهُ مِنْ عَمْرٍو وَأَيُّوبَ كَمَا أَخْبَرْتُكَ‏.‏

 

Pričao nam je Ali b. Abdullah, njemu Sufjan, a Amr kaže da je čuo Seida b. Džubejra kad je rekao: “Upitao sam Ibn-Omera o onima koji se međusobno prokunu, pa mi je odgovorio: ‘Poslanik im je, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Allah će vam (konačno) presuditi! Jedno od vas dvoga laže, a ti nemaš načina da joj bilo šta učiniš!‘ – ‘A moj imetak?‘, upita on. ‘Ti nemaš imetka: ako si istinu kazao o njoj, onda je taj (mehr) za tvoj spolni odnos s njom, a ako si slagao na nju, on je još dalje od tebe!‘, reče mu Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem‘“ Sufjan veli: “To sam zapamtio od Amra.” Ejjub kaže: “Čuo sam Seida b Džubejra kad je rekao: ‘Upitao sam Ibn-Omera o čovjeku koji se sa svojom suprugom međusobno prokleo, pa je pokazao sa svoja dva prsta.‘” Sufjan je, rastavivši svoj kažiprst i srednji prst, rekao: “Poslanik je, sallallahu alejhi ve sellem, (na takav način) rastavio dvoje iz Benu-Adžlana i tri puta rekao: ‘Allah zna da jedno od vas dvoje laže! Ima li ko od vas da se kaje?‘“ Sufjan dodaje: “Zapamtio sam to od Amra i Ejjuba ovako kako sam ti prenio.”


 

حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَّقَ بَيْنَ رَجُلٍ وَامْرَأَةٍ قَذَفَهَا، وَأَحْلَفَهُمَا‏.‏

 

Pričao mi je Ibrahim b. Munzir, a njemu Enes b. Ijad, prenoseći od Ubejdullaha, on od Nafija, a ovaj od Ibn-Omera, radijallahu anhu, (da je rekao): “Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, razdvojio je čovjeka od žene koju je ovaj optužio za blud, nakon što je od njih tražio da se zakunu.”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ لاَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ رَجُلٍ وَامْرَأَةٍ مِنَ الأَنْصَارِ، وَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا‏.‏

 

Pričao mi je Musedded, a njemu Jahja, prenoseći od Ubejdullaha, on od Nafija, a ovaj od Ibn-Omera da je rekao: “Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, tražio je od jednog ensarije i njegove žene da se zakunu i jedno drugo prokunu, a zatim ih je rastavio.”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لاَعَنَ بَيْنَ رَجُلٍ وَامْرَأَتِهِ، فَانْتَفَى مِنْ وَلَدِهَا فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا، وَأَلْحَقَ الْوَلَدَ بِالْمَرْأَةِ‏.‏

 

Pričao nam je Ismail, a njemu Sulejman b. Bilal, prenoseći od Jahjaa b. Seida, on od Abdur-Rahmana b. Kasima, ovaj od Kasima b. Muhammeda, a on od Ibn-Abbasa da je kazivao: “Spomenuli su međusobno proklinjanje pred Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem, pa je Asim b. Adi o tome nešto rekao i otišao. Nakon toga došao mu je jedan čovjek i požalio se da je sa svojom suprugom našao nekog čovjeka. ‘Ja sam ovim iskušan samo zbog svojih riječi!‘, reče mu Asim i otiđe s njim do Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, te ga obavijesti o tome da je ovaj našao nekog čovjeka sa svojom ženom. Taj čovjek bio je plav, vitak i nježne kose, a ovaj koji je tvrdio da je onog prvog našao kod svoje žene bio je crn, veoma debeo i kovrdžave kose. ‘Allahu dragi, razjasni (ovaj slučaj)!‘, zamoli Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem Nakon toga ona je rodila dijete koje je bilo slično onome za kojeg je njen muž rekao kako ga je zatekao kod nje, nakon čega je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, zatražio (od njih) da se međusobno prokunu.” Jedan čovjek koji se nalazio među prisutnima upitao je Ibn-Abbasa: “Je li to ona za koju je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Da sam bilo koga kamenovao bez dokaza, kamenovao bih ovu!‘?” – “Ne”, odgovorio mu je, “to je žena koja je javno činila ružna djela iako je bila u islamu.”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ بْنُ بِلاَلٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّهُ قَالَ ذُكِرَ الْمُتَلاَعِنَانِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَاصِمُ بْنُ عَدِيٍّ فِي ذَلِكَ قَوْلاً، ثُمَّ انْصَرَفَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ، فَذَكَرَ لَهُ أَنَّهُ وَجَدَ مَعَ امْرَأَتِهِ رَجُلاً، فَقَالَ عَاصِمٌ مَا ابْتُلِيتُ بِهَذَا الأَمْرِ إِلاَّ لِقَوْلِي‏.‏ فَذَهَبَ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ بِالَّذِي وَجَدَ عَلَيْهِ امْرَأَتَهُ، وَكَانَ ذَلِكَ الرَّجُلُ مُصْفَرًّا قَلِيلَ اللَّحْمِ سَبْطَ الشَّعَرِ، وَكَانَ الَّذِي وَجَدَ عِنْدَ أَهْلِهِ آدَمَ خَدْلاً كَثِيرَ اللَّحْمِ جَعْدًا قَطَطًا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ اللَّهُمَّ بَيِّنْ ‏”‏‏.‏ فَوَضَعَتْ شَبِيهًا بِالرَّجُلِ الَّذِي ذَكَرَ زَوْجُهَا أَنَّهُ وَجَدَ عِنْدَهَا، فَلاَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمَا، فَقَالَ رَجُلٌ لاِبْنِ عَبَّاسٍ فِي الْمَجْلِسِ هِيَ الَّتِي قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ لَوْ رَجَمْتُ أَحَدًا بِغَيْرِ بَيِّنَةٍ لَرَجَمْتُ هَذِهِ ‏”‏‏.‏ فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لاَ تِلْكَ امْرَأَةٌ كَانَتْ تُظْهِرُ السُّوءَ فِي الإِسْلاَمِ‏.‏

 

Pričao nam je Ismail, a njemu Sulejman b. Bilal, prenoseći od Jahjaa b. Seida, koji kaže da ga je obavijestio Abdur-Rahmana b. Kasim, ovaj od El-Kasima b. Muhammeda, a on od Ibn-Abbasa da je rekao: “Spomenuli su međusobno proklinjanje pred Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem, pa je Asim b. Adi o tome nešto rekao i otišao. Nakon toga došao mu je jedan čovjek i požalio se da je sa svojom suprugom našao nekog čovjeka. ‘Ja sam ovim iskušan samo zbog svojih riječi!‘, reče mu Asim i otiđe s njim do Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, te ga obavijesti o tome da je ovaj našao nekog čovjeka sa svojom ženom. Taj čovjek bio je plav, vitak i nježne kose, a ovaj koji je tvrdio da je onog prvog našao kod svoje žene bio je crn, krupan i veoma debeo. ‘Allahu dragi, razjasni (ovaj slučaj)!‘, zamoli Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem Nakon toga rodilo se dijete koje je bilo slično onome za kojeg je njen muž rekao kako ga je zatekao kod nje, nakon čega je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, zatražio (od njih) da se međusobno prokunu.” Jedan čovjek koji se nalazio među prisutnima upitao je Ibn-Abbasa: “Je li to ona za koju je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Da sam bilo koga kamenovao bez dokaza, kamenovao bih ovu!‘?” – “Ne”, odgovorio mu je, “to je žena koja je javno činila ružna djela iako je bila u islamu.”


 

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ رِفَاعَةَ، الْقُرَظِيَّ تَزَوَّجَ امْرَأَةً، ثُمَّ طَلَّقَهَا فَتَزَوَّجَتْ آخَرَ فَأَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَتْ لَهُ أَنَّهُ لاَ يَأْتِيهَا، وَإِنَّهُ لَيْسَ مَعَهُ إِلاَّ مِثْلُ هُدْبَةٍ فَقَالَ ‏ “‏ لاَ حَتَّى تَذُوقِي عُسَيْلَتَهُ، وَيَذُوقَ عُسَيْلَتَكِ ‏”‏‏.‏

 

Pričao mi je Amr b. Ali, njemu Jahja, ovom Hišam, a njemu njegov otac, prenoseći od Aiše, a ona od Poslanika, a.s…; a Pričao nam je i Osman b. Ebu-Šejba, a njemu ‘Abda, prenoseći od Hišama, on od svoga oca, a ovaj od Aiše, radijallahu anhu, (da je kazivala): “Rifaa Kurezi vjenčao se sa ženom, a zatim se od nje razveo. Ona se (onda) udala za drugoga, ali je (potom) došla Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i požalila mu se da joj on nikako ne prilazi te da je kod njega kao resica. On joj reče: ‘Ne, dok ne osjetiš njegovu slast i dok on ne osjeti tvoju slast (dok ne budete imali istinski spolni odnos)!‘”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ الأَعْرَجِ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ زَيْنَبَ ابْنَةَ أَبِي سَلَمَةَ، أَخْبَرَتْهُ عَنْ أُمِّهَا أُمِّ سَلَمَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ امْرَأَةً مِنْ أَسْلَمَ يُقَالُ لَهَا سُبَيْعَةُ كَانَتْ تَحْتَ زَوْجِهَا، تُوُفِّيَ عَنْهَا وَهْىَ حُبْلَى، فَخَطَبَهَا أَبُو السَّنَابِلِ بْنُ بَعْكَكٍ، فَأَبَتْ أَنْ تَنْكِحَهُ، فَقَالَ وَاللَّهِ مَا يَصْلُحُ أَنْ تَنْكِحِيهِ حَتَّى تَعْتَدِّي آخِرَ الأَجَلَيْنِ‏.‏ فَمَكُثَتْ قَرِيبًا مِنْ عَشْرِ لَيَالٍ ثُمَّ جَاءَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ “‏ انْكِحِي ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Jahja b. Bukejr, a njemu Lejs, prenoseći od Džafera b. Rebije, on od Abdur-Rahmana b. Hurmuza A‘redža, ovaj od Ebu-Seleme b. Abdur-Rahmana, on od Zejnebe, kćerke Ibn-Ebu-Selemine, a ova od svoje majke Umm-Seleme, supruge Poslanikove, sallallahu alejhi ve sellem, (da je kazivala): “Žena iz plemena Eslem kojoj je ime Subeja bila je udata za jednog čovjeka, koji je umro, a ona ostala trudna. Zaručio se njom (potom) Ebu-Senabil b. Ba‘kek, ali je ona odbila udati se za njega. Tada joj on reče: ‘Tako mi Allaha, ti se ne možeš udati za njega sve dok ne istekne duže od dva razdoblja (određenih) za čekanje!‘ Ona je provela blizu deset noći, a zatim otišla Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem ‘Udaj se!‘, rekao joj je on.”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، عَنِ اللَّيْثِ، عَنْ يَزِيدَ، أَنَّ ابْنَ شِهَابٍ، كَتَبَ إِلَيْهِ أَنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَتَبَ إِلَى ابْنِ الأَرْقَمِ أَنْ يَسْأَلَ، سُبَيْعَةَ الأَسْلَمِيَّةَ كَيْفَ أَفْتَاهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ أَفْتَانِي إِذَا وَضَعْتُ أَنْ أَنْكِحَ‏.‏

 

Pričao nam je Jahja b. Bukejr, prenoseći od Lejsa, a on od Jezida da mu je Ibn-Šihab napisao kako mu je Ubejdullah b. Abdullah rekao: “Kazivao mi je otac da je pisao Ibn-Erkamu da upita Subeju Eslemijju o tome kako joj Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, dao fetvu, te je ona kazala: ‘On mi je rekao da se udam nakon što rodim.‘”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، أَنَّ سُبَيْعَةَ الأَسْلَمِيَّةَ، نُفِسَتْ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا، بِلَيَالٍ فَجَاءَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْذَنَتْهُ أَنْ تَنْكِحَ، فَأَذِنَ لَهَا، فَنَكَحَتْ‏.‏

 

Pričao nam je Jahja b. Kazea, a njemu Malik, prenoseći od Hišama b. Urve, on od svoga oca, a ovaj od Misvera b. Mahreme (da je kazivao): “Subeja Eslemijja rodila je nekoliko dana nakon smrti svoga muža, pa je došla Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i zatražila dopuštenje za udaju. On joj ga je dao, te se ona udala.”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يَذْكُرُ، أَنَّ يَحْيَى بْنَ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ، طَلَّقَ بِنْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَكَمِ، فَانْتَقَلَهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، فَأَرْسَلَتْ عَائِشَةُ أُمُّ الْمُؤْمِنِينَ إِلَى مَرْوَانَ وَهْوَ أَمِيرُ الْمَدِينَةِ اتَّقِ اللَّهَ وَارْدُدْهَا إِلَى بَيْتِهَا‏.‏ قَالَ مَرْوَانُ فِي حَدِيثِ سُلَيْمَانَ إِنَّ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْحَكَمِ غَلَبَنِي‏.‏ وَقَالَ الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَوَمَا بَلَغَكِ شَأْنُ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ قَالَتْ لاَ يَضُرُّكَ أَنْ لاَ تَذْكُرَ حَدِيثَ فَاطِمَةَ‏.‏ فَقَالَ مَرْوَانُ بْنُ الْحَكَمِ إِنْ كَانَ بِكِ شَرٌّ فَحَسْبُكِ مَا بَيْنَ هَذَيْنِ مِنَ الشَّرِّ‏.‏

 

Pričao nam je Ismail, njemu Malik, prenoseći od Jahjaa b. Seida, on od Kasima b. Muhammeda i Sulejmana b. Jesara (da su kazivali): “Čuli smo kad su kazivali da se Jahja b. Seid b. As razveo od kćerke Abdur-Rahmana b. Hakema, pa ju je (njen otac) Abdur-Rahman odveo (iz kuće iz koje je puštena). Tada je Aiša, majka vjernika, poručila Mervanu, koji je u to vrijeme bio namjesnik Medine: ‘Boj se Allaha, i vrati je njenoj kući!‘“ Po Sulejmanovu predanju, Mervan je rekao: “Pobijedio me je Abdur-Rahman b. Hakem!”, a, po predanju Kasima b. Muhammeda, on je rekao (Aiši): “Zar do tebe nije doprla vijest o događaju koji se zbio s Fatimom, Kajsovom kćerkom?” – “Uopće nije važno da spominješ Fatimin slučaj!”, odgovorila mu je. Mervan b. Hakem tada reče: “Ako smatraš lošim to da Fatima ostane u kući, dosta ti je lošeg koje se nalazi između to dvoje.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا قَالَتْ مَا لِفَاطِمَةَ أَلاَ تَتَّقِي اللَّهَ، يَعْنِي فِي قَوْلِهَا لاَ سُكْنَى وَلاَ نَفَقَةَ

 

Pričao nam je Muhammed b. Beššar, njemu Gunder, a ovom Šu‘ba, prenoseći od Abdur-Rahmana b. Kasima, a on od svoga oca (da je kazivao): “Aiša je rekla: ‘Šta je Fatimi, zar se ne boji Allaha ‘hoće reći, zbog njenih riječi da nema pravo ni na stan ni na izdržavanje.”


 

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَبَّاسٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ لِعَائِشَةَ أَلَمْ تَرَيْنَ إِلَى فُلاَنَةَ بِنْتِ الْحَكَمِ طَلَّقَهَا زَوْجُهَا الْبَتَّةَ فَخَرَجَتْ‏.‏ فَقَالَتْ بِئْسَ مَا صَنَعَتْ‏.‏ قَالَ أَلَمْ تَسْمَعِي فِي قَوْلِ فَاطِمَةَ قَالَتْ أَمَا إِنَّهُ لَيْسَ لَهَا خَيْرٌ فِي ذِكْرِ هَذَا الْحَدِيثِ‏.‏ وَزَادَ ابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَابَتْ عَائِشَةُ أَشَدَّ الْعَيْبِ وَقَالَتْ إِنَّ فَاطِمَةَ كَانَتْ فِي مَكَانٍ وَحِشٍ فَخِيفَ عَلَى نَاحِيَتِهَا، فَلِذَلِكَ أَرْخَصَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

 

Pričao nam je Amr b. Abbas, njemu Ibn-Mehdi, a ovom Sufjan, prenoseći od Abdur-Rahmana b. Kasima, a on od svoga oca da je kazivao: “Urva b. Zubejr rekao je Aiši: ‘Zar se ne sjećaš te i te, kćerke Hakemove, koju je muž (trajno) pustio, pa je ona (odmah) izišla iz njegove kuće?‘ – ‘Ružno li je to što je ona uradila!‘, reče ona. ‘A zar nisi čula šta je Fatima rekla?‘, upita on. ‘Ona nema nikakve koristi od spominjanja ovog hadisa‘, odgovori Aiša.” Ibn-Ebu-Zinad, prenoseći od Hišama, a on od svoga oca, dodaje: “Aiša je na to uputila oštar prijekor i rekla: ‘Fatima se nalazila na pustom mjestu, pa su se bojali za nju, zato joj je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, dopustio (da ode).‘”


 

وَحَدَّثَنِي حِبَّانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، أَنْكَرَتْ ذَلِكَ عَلَى فَاطِمَةَ‏.‏

 

Pričao mi je Hibban, njemu Abdullah, a ovom Ibn-Džurejdž, prenoseći od Ibn-Šihaba, a on od Urve (da je rekao): “Aiša se začudila takvom Fatiminom postupku i nije ga opravdala.”


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَمَّا أَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَنْفِرَ إِذَا صَفِيَّةُ عَلَى باب خِبَائِهَا كَئِيبَةً، فَقَالَ لَهَا ‏”‏ عَقْرَى ـ أَوْ حَلْقَى ـ إِنَّكِ لَحَابِسَتُنَا أَكُنْتِ أَفَضْتِ يَوْمَ النَّحْرِ ‏”‏‏.‏ قَالَتْ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏”‏ فَانْفِرِي إِذًا ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Sulejman b. Harb, a njemu Šu‘ba, prenoseći od Hakema, on od Ibrahima, ovaj od Esveda, a on od Aiše, radijallahu anhu, da je kazivala: “Kada je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, namjeravao krenuti, vraćajući se s hadža, ugledao je Safijju na vratima svoga šatora potištenu, te joj je rekao: ‘Nije te valjda zadesilo? Ti ćeš nas zadržati. Zar nisi obavila tavaf na dan Bajrama?‘ – ‘Jesam‘, reče ona. ‘Onda kreći (s nama)!‘, doviknu joj on.”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ الْحَسَنِ، قَالَ زَوَّجَ مَعْقِلٌ أُخْتَهُ فَطَلَّقَهَا تَطْلِيقَةً‏.‏

 

Pričao mi je Muhammed, njemu Abdul-Vehhab, a ovom Junus, prenoseći od Hasana da je rekao: “Ma‘kil je udao svoju sestru, a zatim ju je (njen muž) pustio jedanput.”


 

وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ، أَنَّ مَعْقِلَ بْنَ يَسَارٍ، كَانَتْ أُخْتُهُ تَحْتَ رَجُلٍ فَطَلَّقَهَا، ثُمَّ خَلَّى عَنْهَا حَتَّى انْقَضَتْ عِدَّتُهَا، ثُمَّ خَطَبَهَا فَحَمِيَ مَعْقِلٌ مِنَ ذَلِكَ أَنَفًا فَقَالَ خَلَّى عَنْهَا وَهْوَ يَقْدِرُ عَلَيْهَا، ثُمَّ يَخْطُبُهَا فَحَالَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا، فَأَنْزَلَ اللَّهُ ‏{‏وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلاَ تَعْضُلُوهُنَّ‏}‏ إِلَى آخِرِ الآيَةِ، فَدَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَ عَلَيْهِ، فَتَرَكَ الْحَمِيَّةَ وَاسْتَقَادَ لأَمْرِ اللَّهِ‏.‏

 

Pričao mi je Muhammed b. Musenna, njemu Abdul-A‘la, a ovom Seid, prenoseći od Katade, a on od Hasana (da je kazivao): “Sestra Ma‘kila b. Jesara bila je udata za jednog čovjeka, pa ju je on pustio i ostavio je dok joj nije istekao priček (iddet), a onda je ponovo zaprosio. Makil se na to naljutio i rekao: ‘Napustio ju je kad ju je bio u stanju vratiti, a sada je ponovo traži?‘, ne dopustivši da se (opet) uzmu. Tada je Uzvišeni Allah objavio: ‘A kada pustite žene, i one ispune propisano im vrijeme za čekanje, ne smetajte im da se ponovo udaju za svoje muževe, kada se slože da lijepo žive” (El-Bekara, 232). Nakon toga pozvao ga je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, i proučio mu objavljeni ajet, te je on odustao od svoje ljutnje i pokorio se odredbi Uzvišenog Allaha.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنهما ـ طَلَّقَ امْرَأَةً لَهُ وَهْىَ حَائِضٌ تَطْلِيقَةً وَاحِدَةً، فَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يُرَاجِعَهَا، ثُمَّ يُمْسِكَهَا حَتَّى تَطْهُرَ، ثُمَّ تَحِيضَ عِنْدَهُ حَيْضَةً أُخْرَى، ثُمَّ يُمْهِلَهَا حَتَّى تَطْهُرَ مِنْ حَيْضِهَا، فَإِنْ أَرَادَ أَنْ يُطَلِّقَهَا فَلْيُطَلِّقْهَا حِينَ تَطْهُرُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُجَامِعَهَا، فَتِلْكَ الْعِدَّةُ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ أَنْ تُطَلَّقَ لَهَا النِّسَاءُ‏.‏ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ إِذَا سُئِلَ عَنْ ذَلِكَ قَالَ لأَحَدِهِمْ إِنْ كُنْتَ طَلَّقْتَهَا ثَلاَثًا فَقَدْ حَرُمَتْ عَلَيْكَ، حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ‏.‏ وَزَادَ فِيهِ غَيْرُهُ عَنِ اللَّيْثِ حَدَّثَنِي نَافِعٌ قَالَ ابْنُ عُمَرَ لَوْ طَلَّقْتَ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ، فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَنِي بِهَذَا‏.‏

 

Pričao nam je Kutejba, a njemu Lejs, prenoseći od Nafi‘a (da je kazivao): “Sin Omera b. Hattaba, radijallahu anhu, razveo se prvi put od jedne svoje žene dok je ona imala menstruaciju, pa mu je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, naredio da je vrati i zadrži dok postane čista, zatim ponovo ne dobije menstruaciju (kod njega), a onda postane čista; pa ako je bude želio pustiti, pustit će je dok je u periodu bez menstruacije, prije nego što bude imao odnos s njom. To je period za koji je Uzvišeni Allah naredio da se u njemu supruge puštaju.” Kada bi Abdullah bio upitan o tome, rekao bi: “Ako si se razveo od nje (izgovorivši to) tri puta, ona ti više nije dopuštena dok se ne uda za drugog čovjeka.” Drugi ovom hadisu dodaju: “Pričao mi je Nafi‘ da je Ibn-Omer rekao: ‘A ako je pustiš jednom ili dva puta, Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, naredio mi je da ovako postupim.‘”


 

حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِيرِينَ، حَدَّثَنِي يُونُسُ بْنُ جُبَيْرٍ، سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ فَقَالَ طَلَّقَ ابْنُ عُمَرَ امْرَأَتَهُ وَهْىَ حَائِضٌ، فَسَأَلَ عُمَرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهُ أَنْ يُرَاجِعَهَا، ثُمَّ يُطَلِّقَ مِنْ قُبُلِ عِدَّتِهَا، قُلْتُ فَتَعْتَدُّ بِتِلْكَ التَّطْلِيقَةِ قَالَ أَرَأَيْتَ إِنْ عَجَزَ وَاسْتَحْمَقَ‏.‏

 

Pričao nam je Hadždžadž, njemu Jezid b. Ibrahim, ovom Muhammed b. Sirin, a njemu Junus b. Džubejr (da je kazivao): “Upitao sam Ibn-Omera, pa mi je odgovorio: ‘Ibn-Omer se razveo od svoje žene dok je ona imala menstruaciju. O tome je Omer upitao Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, pa mu je rekao: ‘Reci mu neka je vrati, a zatim je pusti u pravom roku!‘ – ‘A hoće li ona računati taj razvod?‘, upita on. ‘Nije, zar, dijete ili nenormalan (pa da se njegov razvod ne uvaži)!‘, reče on.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أَبِي سَلَمَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ هَذِهِ الأَحَادِيثَ الثَّلاَثَةَ، قَالَتْ زَيْنَبُ دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ حَبِيبَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ تُوُفِّيَ أَبُوهَا أَبُو سُفْيَانَ بْنُ حَرْبٍ، فَدَعَتْ أُمُّ حَبِيبَةَ بِطِيبٍ فِيهِ صُفْرَةٌ خَلُوقٌ أَوْ غَيْرُهُ فَدَهَنَتْ مِنْهُ جَارِيَةً، ثُمَّ مَسَّتْ بِعَارِضَيْهَا، ثُمَّ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ، غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثِ لَيَالٍ، إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ‏”‏‏.‏

 

Zejneb veli: “Ušla sam kod Umm-Habibe, supruge Poslanikove, sallallahu alejhi ve sellem, kada je umro njen otac Ebu-Sufjan b. Harb, pa je Umm-Habiba zatražila miris u kojem je bilo žutila, parfem od šafrana ili nešto drugo, i njime namirisala jednu robinju, a zatim namirisala svoje lice i rekla: ‘Tako mi Allaha, ja nemam nikakve želje za mirisom, ali sam čula Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, kad je rekao: ‘Ženi koja vjeruje u Allaha i budući svijet nije dopušteno da tuguje za bilo kim umrlim više od tri dana, izuzev za svojim mužem – četiri mjeseca i deset dana.‘‘”


 

قَالَتْ زَيْنَبُ فَدَخَلْتُ عَلَى زَيْنَبَ ابْنَةِ جَحْشٍ حِينَ تُوُفِّيَ أَخُوهَا، فَدَعَتْ بِطِيبٍ فَمَسَّتْ مِنْهُ، ثُمَّ قَالَتْ أَمَا وَاللَّهِ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ غَيْرَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ عَلَى الْمِنْبَرِ ‏ “‏ لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ تُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثِ لَيَالٍ إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ‏”‏‏.‏

 

Zejneb veli: “Ušla sam kod Zejnebe b. Džahš kada je umro njen brat. Ona je zatražila miris i malo se namirisala, a zatim rekla: ‘Tako mi Allaha, ja nemam nikakve želje za mirisom, ali sam čula Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, kako s minbera govori: ‘Ženi koja vjeruje u Allaha i budući svijet nije dopušteno da tuguje za bilo kim više od tri dana, izuzev za svojim mužem – četiri mjeseca i deset dana.‘‘”


 

قَالَتْ زَيْنَبُ وَسَمِعْتُ أُمَّ سَلَمَةَ، تَقُولُ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَتِي تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا وَقَدِ اشْتَكَتْ عَيْنَهَا أَفَتَكْحُلُهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ لاَ ‏”‏‏.‏ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا كُلَّ ذَلِكَ يَقُولُ لاَ، ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ إِنَّمَا هِيَ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرٌ، وَقَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ فِي الْجَاهِلِيَّةِ تَرْمِي بِالْبَعَرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ ‏”‏‏.‏

 

Zejneb veli: “Čula sam Umm-Selemu kad je kazivala kako je jedna žena došla Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i rekla: ‘Umro je muž moje kćeri, a žali se da je boli oko. Hoće li upotrijebiti surmu?‘ – ‘Ne‘, reče joj Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, dva ili tri puta sve govoreći ne, a potom dodade: ‘Vrijeme je žalosti i čekanja (samo) četiri mjeseca i deset dana, a u džahilijetu ste bacale balegu kada se napunila godina dana.‘”


 

قَالَ حُمَيْدٌ فَقُلْتُ لِزَيْنَبَ وَمَا تَرْمِي بِالْبَعَرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ فَقَالَتْ زَيْنَبُ كَانَتِ الْمَرْأَةُ إِذَا تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا دَخَلَتْ حِفْشًا، وَلَبِسَتْ شَرَّ ثِيَابِهَا، وَلَمْ تَمَسَّ طِيبًا حَتَّى تَمُرَّ بِهَا سَنَةٌ، ثُمَّ تُؤْتَى بِدَابَّةٍ حِمَارٍ أَوْ شَاةٍ أَوْ طَائِرٍ فَتَفْتَضُّ بِهِ، فَقَلَّمَا تَفْتَضُّ بِشَىْءٍ إِلاَّ مَاتَ، ثُمَّ تَخْرُجُ فَتُعْطَى بَعَرَةً فَتَرْمِي، ثُمَّ تُرَاجِعُ بَعْدُ مَا شَاءَتْ مِنْ طِيبٍ أَوْ غَيْرِهِ‏.‏ سُئِلَ مَالِكٌ مَا تَفْتَضُّ بِهِ قَالَ تَمْسَحُ بِهِ جِلْدَهَا‏.‏

 

Humejd veli:“Upitao sam Zejnebu šta znači ‘bacale balegu kada se napunila godina dana‘, pa mi je ona odgovorila: ‘Kada bi umro suprug određene žene, ona bi obukla najružniju odjeću, nastanila se u najgoroj odaji i ne bi smjela dotaknuti miris cijelu godinu dana. Zatim bi joj doveli neka životinju, magarca, ovcu ili kokoš, pa bi je ona potrla po koži, i rijetko bi se desilo da ta životinja poslije ostane živa. Zatim bi ona izišla i bila bi joj data balega, koju bi ona bacila, i tek nakon toga ona bi mogla upotrebljavati miris i bilo šta drugo.‘” Bio je pitan Malik: Šta znači da potare njime, pa je odgovorio: “Potare njime svoju kožu.”


 

حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أُمِّ سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّهَا، أَنَّ امْرَأَةً، تُوُفِّيَ زَوْجُهَا فَخَشُوا عَلَى عَيْنَيْهَا فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْذَنُوهُ فِي الْكُحْلِ فَقَالَ ‏ “‏ لاَ تَكَحَّلْ قَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ تَمْكُثُ فِي شَرِّ أَحْلاَسِهَا أَوْ شَرِّ بَيْتِهَا، فَإِذَا كَانَ حَوْلٌ فَمَرَّ كَلْبٌ رَمَتْ بِبَعَرَةٍ، فَلاَ حَتَّى تَمْضِيَ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرٌ ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Adem b. Ibn-Ebu-Ijas, njemu Šu‘ba, a ovom Hamid b. Nafi‘, prenoseći od Zejnebe, kćerke Umm-Selemine, a ona od svoje majke (da je kazivala): “Jednoj je ženi umro muž, pa su se pobojali za zdravlje njenih očiju, te su došli Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i zatražili dopuštenje da (ona) upotrijebi surmu, ali im on reče: ‘Neće upotrijebiti surmu! Prije su (žene nakon muža) u najlošijoj kući i odjeći provodile godinu dana; a kada bi se napunila godina, bacale bi balegu, kada bi pored njih prošao pas. Ne, sve dok ne prođu četiri mjeseca i deset dana!‘”


 

وَسَمِعْتُ زَيْنَبَ ابْنَةَ أُمِّ سَلَمَةَ، تُحَدِّثُ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ مُسْلِمَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ تُحِدَّ فَوْقَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ، إِلاَّ عَلَى زَوْجِهَا أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ‏”‏‏.‏

 

Čuo sam Zejnebu, kćerku Umm-Seleminu, kako prenosi od Umm-Habibe, da je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Ženi muslimanki koja vjeruje u Allaha i budući svijet nije dopušteno tugovati za bilo kim više od tri dana, izuzev za svojim mužem četiri mjeseca i deset dana.”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ عَلْقَمَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، قَالَتْ أُمُّ عَطِيَّةَ نُهِينَا أَنْ نُحِدَّ أَكْثَرَ مِنْ ثَلاَثٍ إِلاَّ بِزَوْجٍ‏.‏

 

Pričao nam je Musedded, njemu Bišr, radijallahu anhu, a ovom Selema b. Alkama, prenoseći od Muhammeda b. Sirina (da je kazivao): “Umm-Atijja je rekla: ‘Zabranjeno nam je žaliti za bilo kim više od tri dana, izuzev za mužem.”


 

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ حَفْصَةَ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ كُنَّا نُنْهَى أَنْ نُحِدَّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثٍ، إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا، وَلاَ نَكْتَحِلَ، وَلاَ نَطَّيَّبَ، وَلاَ نَلْبَسَ ثَوْبًا مَصْبُوغًا، إِلاَّ ثَوْبَ عَصْبٍ، وَقَدْ رُخِّصَ لَنَا عِنْدَ الطُّهْرِ إِذَا اغْتَسَلَتْ إِحْدَانَا مِنْ مَحِيضِهَا فِي نُبْذَةٍ مِنْ كُسْتِ أَظْفَارٍ، وَكُنَّا نُنْهَى عَنِ اتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ‏.‏

 

Pričao nam je Abdullah b. Abdul-Vehhab, a njemu Hammad b. Zejd, prenoseći od Hafse, a ona od Umm-Atijje da je kazivala: “Bilo nam je zabranjeno žaliti za umrlim više od tri dana, osim za mužem četiri mjeseca i deset dana. Bilo nam je zabranjeno upotrebljavati surmu i miris te oblačiti obojenu (ukrasnu) odjeću, izuzev (jemenskog) ogrtača prošaranog bijelim (što nije ukras). Jedino nam je bilo dopušteno upotrijebiti malo kusta i ezfara. I bilo nam je zabranjeno slijediti dženazu.”


 

حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ حَفْصَةَ، عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ أَنْ تُحِدَّ فَوْقَ ثَلاَثٍ، إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ، فَإِنَّهَا لاَ تَكْتَحِلُ وَلاَ تَلْبَسُ ثَوْبًا مَصْبُوغًا إِلاَّ ثَوْبَ عَصْبٍ ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Fadl b. Dukejn da mu je kazivao Abdus-Selam b. Harb, prenoseći od Hišama, a on od Hafse da je Umm-Atijja rekla: “Vjerovjesnik je, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Nije dozvoljeno ženi koja vjeruje u Allaha i Sudnji dan da žali za umrlim više od tri dana osim za mužem; ona u periodu žalosti ne podvlači surmu i ne nosi obojenu (ukrasnu) odjeću izuzev jemenskog ogrtača od asba.’”


 

وَقَالَ الأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، حَدَّثَتْنَا حَفْصَةُ، حَدَّثَتْنِي أُمُّ عَطِيَّةَ، نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ وَلاَ تَمَسَّ طِيبًا إِلاَّ أَدْنَى طُهْرِهَا إِذَا طَهُرَتْ، نُبْذَةً مِنْ قُسْطٍ وَأَظْفَارٍ ‏”‏‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ الْقُسْطُ وَالْكُسْتُ مِثْلُ الْكَافُورِ وَالْقَافُورِ

 

Veli Ensari, Pričao nam je , Hišam da im je kazivala Hafsa, a njoj Umm-Atijja da je Vjerovjesnik zabranio: “Neka se ne miriše osim na početku perioda poslije menstruacije; kada se očisti, može upotrijebiti malo mirisne tvari (kojom će odstraniti miris krvi).”


 

حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا شِبْلٌ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، ‏{‏وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا‏}‏ قَالَ كَانَتْ هَذِهِ الْعِدَّةُ تَعْتَدُّ عِنْدَ أَهْلِ زَوْجِهَا وَاجِبًا، فَأَنْزَلَ اللَّهُ ‏{‏وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لأَزْوَاجِهِمْ مَتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ مِنْ مَعْرُوفٍ‏}‏ قَالَ جَعَلَ اللَّهُ لَهَا تَمَامَ السَّنَةِ سَبْعَةَ أَشْهُرٍ وَعِشْرِينَ لَيْلَةً وَصِيَّةً إِنْ شَاءَتْ سَكَنَتْ فِي وَصِيَّتِهَا، وَإِنْ شَاءَتْ خَرَجَتْ، وَهْوَ قَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى ‏{‏غَيْرَ إِخْرَاجٍ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ‏}‏ فَالْعِدَّةُ كَمَا هِيَ، وَاجِبٌ عَلَيْهَا، زَعَمَ ذَلِكَ عَنْ مُجَاهِدٍ‏.‏ وَقَالَ عَطَاءٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ نَسَخَتْ هَذِهِ الآيَةُ عِدَّتَهَا عِنْدَ أَهْلِهَا، فَتَعْتَدُّ حَيْثُ شَاءَتْ، وَقَوْلُ اللَّهِ تَعَالَى ‏{‏غَيْرَ إِخْرَاجٍ‏}‏‏.‏ وَقَالَ عَطَاءٌ إِنْ شَاءَتِ اعْتَدَّتْ عِنْدَ أَهْلِهَا، وَسَكَنَتْ فِي وَصِيَّتِهَا، وَإِنْ شَاءَتْ خَرَجَتْ لِقَوْلِ اللَّهِ ‏{‏فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ‏}‏‏.‏ قَالَ عَطَاءٌ ثُمَّ جَاءَ الْمِيرَاثُ فَنَسَخَ السُّكْنَى، فَتَعْتَدُّ حَيْثُ شَاءَتْ، وَلاَ سُكْنَى لَهَا‏.‏

 

Pričao mi je Ishak b. Mensur da mu je kazivao Revh b. Ubada, njemu Šibl, prenoseći od Ibn-Ebu-Nedžiha, a on od Mudžahida da je, komentirajući ajet: “Žene su dužne čekati četiri mjeseca i deset dana poslije smrti svojih muževa”, rekao: “Ovaj priček (iddet), koji je žena provodila u kući muža, bio je obavezan (vadžib), pa je Allah objavio: ‘Oni među vama kojima se primiče smrt a koji ostavljaju iza sebe žene treba da im oporukom unaprijed za godinu dana osiguraju izdržavanje, i da se one ne udaljuju iz kuće; a ako je same napuste, vi niste odgovorni za ono što one sa sobom, po zakonu, urade’ (El-Bekara, 240).” Kaže: “Allah je odredio za nju da je puna godina sedam mjeseci i dvadeset noći po oporuci; ako hoće, ima pravo stanovati prema oporuci, a ako želi, može izići. Na to upućuju riječi Uzvišenog: ‘… i da se one ne udaljuju iz kuće; a ako je same napuste, vi niste odgovorni…’ Priček (iddet) je – takav kakav je – obavezan (vadžib) za ženu.” Prenosilac hadisa tvrdi da je to rekao Mudžahid. Ata’ veli da je Ibn-Abbas rekao: “Ovaj ajet (spomenut u naslovu) stavio je van snage obavezu pričeka kod njene porodice, pa to (žena) može izvršiti gdje hoće, a također i riječi Uzvišenog Allaha: ‘… i da se one ne udaljuju iz kuće.’” Ata’ veli: “Ako hoće, priček će provesti u kući muževoj, sukladno oporuci, a ako želi, može izići i provesti priček na drugom mjestu, sukladno Allahovim riječima: ‘Vi niste odgovorni za ono što one sa sobom, po zakonu, urade.’” Ata’ dalje veli: “Zatim su došli ajeti o nasljeđivanju (mirasu) i stavili van snage propis o stanovanju, pa udovica može izvršiti priček gdje želi i nema pravo na stanovanje.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، حَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أُمِّ سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ ابْنَةِ أَبِي سُفْيَانَ، لَمَّا جَاءَهَا نَعِيُّ أَبِيهَا دَعَتْ بِطِيبٍ، فَمَسَحَتْ ذِرَاعَيْهَا وَقَالَتْ مَا لِي بِالطِّيبِ مِنْ حَاجَةٍ‏.‏ لَوْلاَ أَنِّي سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ لاَ يَحِلُّ لاِمْرَأَةٍ تُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ تُحِدُّ عَلَى مَيِّتٍ فَوْقَ ثَلاَثٍ، إِلاَّ عَلَى زَوْجٍ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Muhammed b. Kesir, prenoseći od Sufjana, ovaj od Abdullaha b. Ebu-Bekra b. Amra b. Hazma, kojem je kazivao Humejd b. Nafi, prenoseći od Zejnebe b. Umm-Seleme, a ona od Umm-Habibe b. Ebu-Sufjan da je ova, kada joj je došla vijest o smrti njenog oca, zatražila da joj donesu miris, a zatim je namirisala ruke do laktova i rekla: “Nemam potrebe za mirisom, ali sam čula Vjerovjesnika da je rekao: ‘Nije dozvoljeno ženi koja vjeruje u Allaha i Sudnji dan da žali za umrlim više od tri dana osim za mužem četiri mjeseca i deset dana.’”


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ ثَمَنِ الْكَلْبِ، وَحُلْوَانِ الْكَاهِنِ، وَمَهْرِ الْبَغِيِّ‏.‏

 

Pričao nam je Ali b. Abdullah, a njemu Sufjan, prenoseći od Zuhrija, ovaj od Ebu-Bekra b. Abdur-Rahmana, a ovaj od Ebu-Mesuda, radijallahu anhu, da je rekao: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio je naknadu za prodaju psa, nagradu vračaru i vjenčani dar (mehr) bludnici.”


 

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَوْنُ بْنُ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْوَاشِمَةَ، وَالْمُسْتَوْشِمَةَ، وَآكِلَ الرِّبَا وَمُوكِلَهُ، وَنَهَى عَنْ ثَمَنِ الْكَلْبِ، وَكَسْبِ الْبَغِيِّ، وَلَعَنَ الْمُصَوِّرِينَ‏.‏

 

Pričao nam je Adem, njemu Šu‘ba, prenoseći od Avna b. Ebu-Džuhajfe, a on od svoga oca da je rekao: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, prokleo je ženu koja tetovira, onu koja traži da se tetovira, onog ko uzima kamatu i onog ko daje kamatu; zabranio je naknadu za prodaju psa, zaradu bludnice i prokleo je vajare (slikare).”


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُحَادَةَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ كَسْبِ الإِمَاءِ‏.‏

 

Pričao nam je Ali b. Dža‘d, njemu Šu‘ba, prenoseći od Muhammeda b. Džuhade, on od Ebu-Hazima, a ovaj od Ebu-Hurejre da je rekao: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio je zaradu koju robinje stječu (bludom).”


 

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ زُرَارَةَ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عُمَرَ رَجُلٌ قَذَفَ امْرَأَتَهُ فَقَالَ فَرَّقَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَخَوَىْ بَنِي الْعَجْلاَنِ وَقَالَ ‏”‏ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ، فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ‏”‏‏.‏ فَأَبَيَا، فَقَالَ ‏”‏ اللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّ أَحَدَكُمَا كَاذِبٌ، فَهَلْ مِنْكُمَا تَائِبٌ ‏”‏‏.‏ فَأَبَيَا، فَفَرَّقَ بَيْنَهُمَا‏.‏ قَالَ أَيُّوبُ فَقَالَ لِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ فِي الْحَدِيثِ شَىْءٌ لاَ أَرَاكَ تُحَدِّثُهُ قَالَ قَالَ الرَّجُلُ مَالِي‏.‏ قَالَ ‏”‏ لاَ مَالَ لَكَ، إِنْ كُنْتَ صَادِقًا فَقَدْ دَخَلْتَ بِهَا، وَإِنْ كُنْتَ كَاذِبًا فَهْوَ أَبْعَدُ مِنْكَ ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Amr b. Zurara da ga je obavijestio Ismail, prenoseći od Ejjuba, a on od Seida b. Džubejra da je rekao: “Pitao sam Ibn-Omera za čovjeka koji potvori svoju ženu, pa je odgovorio: ‘Allahov Poslanik rastavio je dvoje (supružnika) iz plemena Benu-Adžlan rekavši: ‘Allah zna da jedno od vas dvoje laže. Je li se neko od vas pokajao?’ Oboje su odbili priznati. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, ponovo reče: ‘Allah zna da jedno od vas laže. Kaje li se neko od vas?’ Oboje su odbili priznati, pa ih je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, razdvojio.’” Ejjub veli: “Amr b. Dinar rekao mi je: ‘U hadisu ima nešto što ti ne spominješ. Čovjek je’, kaže, ‘rekao: ‘A šta je s mojim imetkom (mehrom)?’ On mu odgovori: ‘Nemaš pravo na povrat imetka (mehra koji si dao). Ako si istinu rekao, spavao si s njom, a ako si slagao, još manje imaš pravo na njega.’’”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِلْمُتَلاَعِنَيْنِ ‏”‏ حِسَابُكُمَا عَلَى اللَّهِ، أَحَدُكُمَا كَاذِبٌ، لاَ سَبِيلَ لَكَ عَلَيْهَا ‏”‏‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَالِي‏.‏ قَالَ ‏”‏ لاَ مَالَ لَكَ، إِنْ كُنْتَ صَدَقْتَ عَلَيْهَا، فَهْوَ بِمَا اسْتَحْلَلْتَ مِنْ فَرْجِهَا، وَإِنْ كُنْتَ كَذَبْتَ عَلَيْهَا، فَذَاكَ أَبْعَدُ وَأَبْعَدُ لَكَ مِنْهَا ‏”‏‏.‏

 

Pričao nam je Kutejba b. Seid, njemu Sufjan, prenoseći od Amra, ovaj od Seida b. Džubejra, a on od Ibn-Omera da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao sudionicima optužbe za blud: “Pred Allahom ćete polagati račun. Jedno od vas dvoga laže. Nemaš pravo protiv nje više ništa poduzimati.” “A moj imetak, Allahov Poslaniče?”, priupita čovjek. “Nemaš pravo na njega. Ako si istinu rekao o njoj, mehr je za ono što si s njom spavao. A ako si slagao na nju, onda još manje imaš pravo na njega i na nju”, reče Poslanik.