Punomoć

حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَتَصَدَّقَ بِجِلاَلِ الْبُدْنِ الَّتِي نُحِرَتْ وَبِجُلُودِهَا‏.‏

 

2299. PRIČAO NAM JE Kabise, njemu Sufjan prenoseći od ibn Ebu Nedžiha, on od Mudžahida, ovaj od Abdurrahmana ibn Ebu Lejlaa, da je Alija, radijallahu ‘anhu, kazao: „Naredio mi je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, da kao milostinju podijelim pokrivače deva, koje su (kao kurbani) poklane, i njihove kože.”


 

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَعْطَاهُ غَنَمًا يَقْسِمُهَا عَلَى صَحَابَتِهِ، فَبَقِيَ عَتُودٌ فَذَكَرَهُ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ “ضَحِّ بِهِ أَنْتَ.”

 

2300. PRIČAO NAM JE Amr ibn Halid, njemu Lejs prenoseći od Jezida, on od Ebu Hajra, ovaj od Ukbe ibn Amira, radijallahu ‘anhu, da mu je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, dao ovce da ih podijeli svojim drugovima, pa je ostalo jedno jare. On je to rekao Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, našto mu je on odgovorio: “Zakolji ga ti!”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ، عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَاتَبْتُ أُمَيَّةَ بْنَ خَلَفٍ كِتَابًا بِأَنْ يَحْفَظَنِي فِي صَاغِيَتِي بِمَكَّةَ، وَأَحْفَظَهُ فِي صَاغِيَتِهِ بِالْمَدِينَةِ، فَلَمَّا ذَكَرْتُ الرَّحْمَنَ قَالَ لاَ أَعْرِفُ الرَّحْمَنَ، كَاتِبْنِي بِاسْمِكَ الَّذِي كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ‏.‏ فَكَاتَبْتُهُ عَبْدُ عَمْرٍو فَلَمَّا كَانَ فِي يَوْمِ بَدْرٍ خَرَجْتُ إِلَى جَبَلٍ لأُحْرِزَهُ حِينَ نَامَ النَّاسُ فَأَبْصَرَهُ بِلاَلٌ فَخَرَجَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى مَجْلِسٍ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ أُمَيَّةُ بْنُ خَلَفٍ، لاَ نَجَوْتُ إِنْ نَجَا أُمَيَّةُ‏.‏ فَخَرَجَ مَعَهُ فَرِيقٌ مِنَ الأَنْصَارِ فِي آثَارِنَا، فَلَمَّا خَشِيتُ أَنْ يَلْحَقُونَا خَلَّفْتُ لَهُمُ ابْنَهُ، لأَشْغَلَهُمْ فَقَتَلُوهُ ثُمَّ أَبَوْا حَتَّى يَتْبَعُونَا، وَكَانَ رَجُلاً ثَقِيلاً، فَلَمَّا أَدْرَكُونَا قُلْتُ لَهُ ابْرُكْ‏.‏ فَبَرَكَ، فَأَلْقَيْتُ عَلَيْهِ نَفْسِي لأَمْنَعَهُ، فَتَخَلَّلُوهُ بِالسُّيُوفِ مِنْ تَحْتِي، حَتَّى قَتَلُوهُ، وَأَصَابَ أَحَدُهُمْ رِجْلِي بِسَيْفِهِ، وَكَانَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ يُرِينَا ذَلِكَ الأَثَرَ فِي ظَهْرِ قَدَمِهِ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعَ يُوسُفُ صَالِحًا وَإِبْرَاهِيمُ أَبَاهُ

 

2301. PRIČAO NAM JE Abdul-Aziz ibn Abdullah, njemu Jusuf ibn Madžišun, prenoseći od Saliha ibn Ibrahima ibn Abdur-rahmana ibn Aufa, od svog oca, a on od svog oca, radijallahu ‘anhu, koji je rekao: „Pisao sam Umejju ibn Halefu pismo da mi čuva moje ukućane (prijatelje) u Mekki, a da ću ja čuvati njegove prijatelje u Medini i kada sam spomenuo Er-Rahman, on je rekao: ’Nepoznato mi je Er-Rahman, napiši mi svoje ime koje je bilo u predislamsko doba.’ Tada sam mu napisao Abdu Amr. Kada je bio Dan Bedra, izašao sam do jednog brda, dok je svijet spavao, da ga zaštitim. Utom ga je vidio Bilal, pa je izašao, stao iznad jedne skupine ensarija i rekao: ’Držite Umejja ibn Halefa! Ako se spasi Umejje, neću se ja spasiti.’ Tada je s njim izašla za nama jedna grupa ensarija, i pošto sam se bojao da nam se ne priključe, ostavio sam iza njih njegovog sina da ih zadržava, ali su ga oni ubili i potom se vratili i nas pratili. On je bio težak čovjek i kada su nas stigli, rekao sam mu: ’Čučni!’ On je čučnuo i ja sam se bacio na njega da ga zaštitim, ali su ga oni boli kopljima ispod mene dok ga nisu ubili, a neko od njih pogodio je svojim kopljem i moju nogu.“ Abdurrahman nam je pokazivao trag tog uboda pozadi svoje noge. Ebu Abdullah (Buharija) kaže: „Jusuf je čuo (gornji hadis) od Saliha, a Ibrahim od svoga oca.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الْمَجِيدِ بْنِ سُهَيْلِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، وَأَبِي، هُرَيْرَةَ رضى الله عنهما أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اسْتَعْمَلَ رَجُلاً عَلَى خَيْبَرَ، فَجَاءَهُمْ بِتَمْرٍ جَنِيبٍ فَقَالَ ‏”‏ أَكُلُّ تَمْرِ خَيْبَرَ هَكَذَا ‏”‏‏.‏ فَقَالَ إِنَّا لَنَأْخُذُ الصَّاعَ مِنْ هَذَا بِالصَّاعَيْنِ، وَالصَّاعَيْنِ بِالثَّلاَثَةِ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ لاَ تَفْعَلْ، بِعِ الْجَمْعَ بِالدَّرَاهِمِ، ثُمَّ ابْتَعْ بِالدَّرَاهِمِ جَنِيبًا ‏”‏‏.‏ وَقَالَ فِي الْمِيزَانِ مِثْلَ ذَلِكَ‏.‏

 

2302, 2303. PRIČAO NAM JE Abdullah ibn Jusuf, da ga je obavijestio Malik prenoseći od Abdul-Medžida ibn Suhejla ibn Abdurrahmana ibn Aufa, on od Seida ibn Musejjeba, ovaj od Ebu Seida el-Hudrija, a on opet od Ebu Hurejre, radijallahu ‘anhu, da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, postavio u Hajberu za namjesnika jednog čovjeka i on mu je donio boljih datula, pa je (Muhammed, sallallahu alejhi ve sellem) rekao: „Jesu li ovakve sve hajberske datule?” „Mi uzimamo sa‘ ovih za dva sa‘a slabijih, a dva sa‘a za tri sa‘a.“ „Ne radite tako! Prodajte sve slabe skupa za dirheme, a potom kupite bolje za dirheme!“ To isto rekao je za sve što se vaga.


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، سَمِعَ الْمُعْتَمِرَ، أَنْبَأَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَانَتْ لَهُمْ غَنَمٌ تَرْعَى بِسَلْعٍ، فَأَبْصَرَتْ جَارِيَةٌ لَنَا بِشَاةٍ مِنْ غَنَمِنَا مَوْتًا، فَكَسَرَتْ حَجَرًا فَذَبَحَتْهَا بِهِ، فَقَالَ لَهُمْ لاَ تَأْكُلُوا حَتَّى أَسْأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم، أَوْ أُرْسِلَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَنْ يَسْأَلُهُ‏.‏ وَأَنَّهُ سَأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَاكَ، أَوْ أَرْسَلَ، فَأَمَرَهُ بِأَكْلِهَا‏.‏ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ فَيُعْجِبُنِي أَنَّهَا أَمَةٌ، وَأَنَّهَا ذَبَحَتْ‏.‏ تَابَعَهُ عَبْدَةُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ‏.‏

 

2304. PRIČAO NAM JE Ishak ibn Ibrahim da je čuo Mu‘temira, kako kaže: – Saopćio nam je Ubejdullah prenoseći od Nafija, da je čuo ibn Ka‘ba ibn Malika, kako prenosi od svoga oca da su oni imali stado koje je napasano na Sel‘u, pa je naša robinja ugledala jednu ovcu iz našeg stada pri uginuću i ona je razbila jedan kamen i njim je zaklala. „Ne jedite dok ne upitam Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem.“, ili je rekao: „dok ne pošaljem do Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, nekoga ko će ga upitati.“ Potom je on pitao Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, ili je nekoga poslao, pa je on naredio da se jede. Ubejdullah je rekao: „Čudi me da je ona bila robinja i da ju je ona zaklala!” U drugom nizu prenosilaca Mu‘temira slijedi Abde prenoseći (hadis) od Ubejdullaha.


 

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ لِرَجُلٍ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم سِنٌّ مِنَ الإِبِلِ فَجَاءَهُ يَتَقَاضَاهُ فَقَالَ ‏”‏ أَعْطُوهُ ‏”‏‏.‏ فَطَلَبُوا سِنَّهُ فَلَمْ يَجِدُوا لَهُ إِلاَّ سِنًّا فَوْقَهَا‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ أَعْطُوهُ ‏”‏‏.‏ فَقَالَ أَوْفَيْتَنِي أَوْفَى اللَّهُ بِكَ‏.‏ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ إِنَّ خِيَارَكُمْ أَحْسَنُكُمْ قَضَاءً ‏”‏‏.‏

 

2305. PRIČAO NAM JE Ebu Nu‘ajm, njemu Sufjan prenoseći od Seleme, on od Ebu Seleme, da je Ebu Hurejra, radijallahu ‘anhu, rekao: – Jedan je čovjek imao kod Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, mladu devu i došao je da mu je on vrati. „Podajte je.“ – rekao je (Muhammed, sallallahu alejhi ve sellem). Oni su tražili devu iste starosti i nisu je pronašli, nego samo stariju od te, pa je (Muhammed, sallallahu alejhi ve sellem) rekao: „Podajte mu je.” Potom je on rekao: „Isplatio si mi potpuno, Allah ti platio.” Tada je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, izjavio: „Između vas najbolji su oni koji najljepše isplaćuju dug.”


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ كُهَيْلٍ، سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَتَقَاضَاهُ، فَأَغْلَظَ، فَهَمَّ بِهِ أَصْحَابُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ دَعُوهُ فَإِنَّ لِصَاحِبِ الْحَقِّ مَقَالاً ‏”‏‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏”‏ أَعْطُوهُ سِنًّا مِثْلَ سِنِّهِ ‏”‏‏.‏ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ لاَ نَجِدُ إِلاَّ أَمْثَلَ مِنْ سِنِّهِ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ أَعْطُوهُ فَإِنَّ مِنْ خَيْرِكُمْ أَحْسَنَكُمْ قَضَاءً ‏”‏‏.‏

 

2306. PRIČAO NAM JE Sulejman ibn Harb, a njemu Šu‘be, prenoseći od Seleme ibn Kuhejla: – Čuo sam Ebu Selemu ibn Abdurrahmana, a on Ebu Hurejru, radijallahu ‘anhu, koji kaže da je jedan čovjek došao Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, da naplati svoj dug, pa je nastupio grubo. Ashabi su se htjeli s njim obračunati, ali je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: „Ostavite ga! Ko ima neko pravo, on ima pravo i potražnje!” Potom je kazao: „Podajte mu devu iste dobi kao što je njegova!” „Allahov Poslaniče, imamo samo bolju od njegove?“ „Podajte mu je, jer zaista među najboljim od vas jeste onaj ko najljepše isplaćuje dug!“


 

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ وَزَعَمَ عُرْوَةُ أَنَّ مَرْوَانَ بْنَ الْحَكَمِ، وَالْمِسْوَرَ بْنَ مَخْرَمَةَ، أَخْبَرَاهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ حِينَ جَاءَهُ وَفْدُ هَوَازِنَ مُسْلِمِينَ، فَسَأَلُوهُ أَنْ يَرُدَّ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ وَسَبْيَهُمْ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ أَحَبُّ الْحَدِيثِ إِلَىَّ أَصْدَقُهُ‏.‏ فَاخْتَارُوا إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ إِمَّا السَّبْىَ، وَإِمَّا الْمَالَ، وَقَدْ كُنْتُ اسْتَأْنَيْتُ بِهِمْ ‏”‏‏.‏ وَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْتَظَرَهُمْ بِضْعَ عَشْرَةَ لَيْلَةً، حِينَ قَفَلَ مِنَ الطَّائِفِ، فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم غَيْرُ رَادٍّ إِلَيْهِمْ إِلاَّ إِحْدَى الطَّائِفَتَيْنِ قَالُوا فَإِنَّا نَخْتَارُ سَبْيَنَا‏.‏ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمُسْلِمِينَ، فَأَثْنَى عَلَى اللَّهِ بِمَا هُوَ أَهْلُهُ ثُمَّ قَالَ ‏”‏ أَمَّا بَعْدُ فَإِنَّ إِخْوَانَكُمْ هَؤُلاَءِ قَدْ جَاءُونَا تَائِبِينَ، وَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ أَنْ أَرُدَّ إِلَيْهِمْ سَبْيَهُمْ، فَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يُطَيِّبَ بِذَلِكَ فَلْيَفْعَلْ، وَمَنْ أَحَبَّ مِنْكُمْ أَنْ يَكُونَ عَلَى حَظِّهِ حَتَّى نُعْطِيَهُ إِيَّاهُ مِنْ أَوَّلِ مَا يُفِيءُ اللَّهُ عَلَيْنَا فَلْيَفْعَلْ ‏”‏‏.‏ فَقَالَ النَّاسُ قَدْ طَيَّبْنَا ذَلِكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ إِنَّا لاَ نَدْرِي مَنْ أَذِنَ مِنْكُمْ فِي ذَلِكَ مِمَّنْ لَمْ يَأْذَنْ، فَارْجِعُوا حَتَّى يَرْفَعُوا إِلَيْنَا عُرَفَاؤُكُمْ أَمْرَكُمْ ‏”‏‏.‏ فَرَجَعَ النَّاسُ فَكَلَّمَهُمْ عُرَفَاؤُهُمْ، ثُمَّ رَجَعُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُمْ قَدْ طَيَّبُوا وَأَذِنُوا‏.‏

 

2307, 2308. PRIČAO NAM JE Seid ibn Ufejr, njemu Lejs, a ovome Ukajl, prenoseći od ibn Šihaba, koji je kazao: – Urve je tvrdio da su mu Mervan ibn Hakem i Misver ibn Mahreme saopćili da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, ustao na noge, kada mu je došla delegacija plemena Hevazin kao muslimani, i tražila od njega da im vrati njihova dobra i njihovo roblje. Tada im je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: „Meni je najdraži onaj govor koji je najiskreniji! Izaberite jednu od dvije skupine: ili roblje ili blago. Ja sam ih zadržao (od diobe).” Tako ih je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, kada se vratio iz Taifa, čekao još deset i više noći i kada im je bilo jasno da će im Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, vratiti samo jednu od dvije skupine, rekli su: „Odabiremo naše roblje.” Zatim je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, ustao među muslimanima, zahvalio Allahu onako kako mu i dolikuje, a potom kazao: „A sada, ovo su vam braća. Došli su kajući se. Odlučio sam da im vratim njihovo roblje, pa ko od vas želi to učniti dobrovoljno, neka uradi, a ko od vas hoće ostati na svom udjelu dok mu ga ne damo od prve ratne dobiti, koju nam Allah bude dosudio, pa neka to uradi!” Potom je svijet rekao: „Dajemo to njima dobrovoljno radi Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem.” Povodom toga Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, kazao je: „Ne znamo ko je ovo od vas (punopravno) odobrio, a ko nije odobrio. Vratite se da nam tu vašu odluku dostave i vaši uglednici!” Tada su se ljudi vratili, razgovarali sa svojim rukovodiocima, a potom se vratili Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i saopćili da su i oni to već dragovoljno učinili i odobrili.


 

حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، وَغَيْرِهِ،، يَزِيدُ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ، وَلَمْ يُبَلِّغْهُ كُلُّهُمْ رَجُلٌ وَاحِدٌ مِنْهُمْ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي سَفَرٍ، فَكُنْتُ عَلَى جَمَلٍ ثَفَالٍ، إِنَّمَا هُوَ فِي آخِرِ الْقَوْمِ، فَمَرَّ بِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏”‏ مَنْ هَذَا ‏”‏‏.‏ قُلْتُ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏”‏ مَا لَكَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ إِنِّي عَلَى جَمَلٍ ثَفَالٍ‏.‏ قَالَ ‏”‏ أَمَعَكَ قَضِيبٌ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏”‏ أَعْطِنِيهِ ‏”‏‏.‏ فَأَعْطَيْتُهُ فَضَرَبَهُ فَزَجَرَهُ، فَكَانَ مِنْ ذَلِكَ الْمَكَانِ مِنْ أَوَّلِ الْقَوْمِ قَالَ ‏”‏ بِعْنِيهِ ‏”‏‏.‏ فَقُلْتُ بَلْ هُوَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏”‏ بِعْنِيهِ قَدْ أَخَذْتُهُ بِأَرْبَعَةِ دَنَانِيرَ، وَلَكَ ظَهْرُهُ إِلَى الْمَدِينَةِ ‏”‏‏.‏ فَلَمَّا دَنَوْنَا مِنَ الْمَدِينَةِ أَخَذْتُ أَرْتَحِلُ‏.‏ قَالَ ‏”‏ أَيْنَ تُرِيدُ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً قَدْ خَلاَ مِنْهَا‏.‏ قَالَ ‏”‏ فَهَلاَّ جَارِيَةً تُلاَعِبُهَا وَتُلاَعِبُكَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ إِنَّ أَبِي تُوُفِّيَ وَتَرَكَ بَنَاتٍ، فَأَرَدْتُ أَنْ أَنْكِحَ امْرَأَةً قَدْ جَرَّبَتْ خَلاَ مِنْهَا‏.‏ قَالَ ‏”‏ فَذَلِكَ ‏”‏‏.‏ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ قَالَ ‏”‏ يَا بِلاَلُ اقْضِهِ وَزِدْهُ ‏”‏‏.‏ فَأَعْطَاهُ أَرْبَعَةَ دَنَانِيرَ، وَزَادَهُ قِيرَاطًا‏.‏ قَالَ جَابِرٌ لاَ تُفَارِقُنِي زِيَادَةُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَلَمْ يَكُنِ الْقِيرَاطُ يُفَارِقُ جِرَابَ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ‏.‏

 

2309. PRIČAO NAM JE Mekki ibn Ibrahim, njemu ibn Džurejdž, prenoseći od Ataa ibn Ebu Rebaha i od drugih prenosilaca koji su ponešto prenosili, a svi ga nisu u cijelosti prenijeli, osim jednog od njih koji je izjavio da je Džabir ibn Abdullah, radijallahu ‘anhuma, rekao: „Bio sam s Vjerovjesnikom, sallallahu alejhi ve sellem, na jednom putovanju. Jahao sam na jednom sporom devcu koji je uvijek bio posljednji. Potom je pokraj mene naišao Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, i rekao: ’Ko je to?’ Rekao sam: ’Džabir ibn Abdullah.’ ’Pa šta je to?’ – upitao je on. ’Jašem na jednom tromom devcu.’ ’Imaš li štap?’ – upitao je on. ’Imam.’ – odgovorio sam. ’Daj mi ga!’ – reče. ’Ja sam mu ga dao. On je njime udario (devca) i potjerao ga, pa je od tada bio prvi.’ ’Prodaj mi ga!’ – reče mi (Muhammed, sallallahu alejhi ve sellem). ’Tvoj je, Allahov Poslaniče.’ – odgovorih mu. ’Prodaj mi ga! Kupujem ga za četiri zlatnika i ti možeš da jašeš na njemu do Medine.’ Pošto smo se približili Medini požurio sam. (Muhammed, sallallahu alejhi ve sellem) upita: ’Kuda žuriš?’ ’Oženio sam se jednom udovicom.’ ’Da je djevojka pa da se s njom igraš, a i ona da se s tobom igra…’ ’Umro mi je otac i ostavio nekoliko kćeri, pa sam se htio oženiti ženom koja je iskusna (starija) i ostala bez muža.’ ’Tako je.’ – reče on. Pošto smo došli u Medinu, on reče: ’Bilalu, isplati mu i podaj mu više!’ Bilal mu je tada dao četiri zlatnika i još jedan kirat. Džabir je kazao: ’Dodatak Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, nije se od mene odvajao.’“ „Taj kirat – rekao je Ata – nije se više odvajao od torbe Džabira ibn Abdullaha.“


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُ لَكَ مِنْ نَفْسِي‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ زَوِّجْنِيهَا‏.‏ قَالَ ‏ “‏ قَدْ زَوَّجْنَاكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏”‏‏.‏

 

2310. PRIČAO NAM JE Abdullah ibn Jusuf, a njega obavijestio Malik prenoseći od Ebu Hazima, on od Sehla ibn Sa‘da, koji je rekao: – Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, došla je jedna žena i rekla: „Allahov Poslaniče, poklanjam sebe tebi!” Tada je jedan čovjek rekao: „Vjenčaj je za mene (Allahov Poslaniče)!” „Vjenčavamo je za tebe za ono što znaš od Kur’ana.“


 

وَقَالَ عُثْمَانُ بْنُ الْهَيْثَمِ أَبُو عَمْرٍو حَدَّثَنَا عَوْفٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ وَكَّلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِحِفْظِ زَكَاةِ رَمَضَانَ، فَأَتَانِي آتٍ فَجَعَلَ يَحْثُو مِنَ الطَّعَامِ، فَأَخَذْتُهُ، وَقُلْتُ وَاللَّهِ لأَرْفَعَنَّكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَ إِنِّي مُحْتَاجٌ، وَعَلَىَّ عِيَالٌ، وَلِي حَاجَةٌ شَدِيدَةٌ‏.‏ قَالَ فَخَلَّيْتُ عَنْهُ فَأَصْبَحْتُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ مَا فَعَلَ أَسِيرُكَ الْبَارِحَةَ ‏”‏‏.‏ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ شَكَا حَاجَةً شَدِيدَةً وَعِيَالاً فَرَحِمْتُهُ، فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ‏.‏ قَالَ ‏”‏ أَمَا إِنَّهُ قَدْ كَذَبَكَ وَسَيَعُودُ ‏”‏‏.‏ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ سَيَعُودُ لِقَوْلِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِنَّهُ سَيَعُودُ‏.‏ فَرَصَدْتُهُ فَجَاءَ يَحْثُو مِنَ الطَّعَامِ فَأَخَذْتُهُ فَقُلْتُ لأَرْفَعَنَّكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَ دَعْنِي فَإِنِّي مُحْتَاجٌ، وَعَلَىَّ عِيَالٌ لاَ أَعُودُ، فَرَحِمْتُهُ، فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ فَأَصْبَحْتُ، فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ، مَا فَعَلَ أَسِيرُكَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ شَكَا حَاجَةً شَدِيدَةً وَعِيَالاً، فَرَحِمْتُهُ فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ‏.‏ قَالَ ‏”‏ أَمَا إِنَّهُ قَدْ كَذَبَكَ وَسَيَعُودُ ‏”‏‏.‏ فَرَصَدْتُهُ الثَّالِثَةَ فَجَاءَ يَحْثُو مِنَ الطَّعَامِ، فَأَخَذْتُهُ فَقُلْتُ لأَرْفَعَنَّكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَهَذَا آخِرُ ثَلاَثِ مَرَّاتٍ أَنَّكَ تَزْعُمُ لاَ تَعُودُ ثُمَّ تَعُودُ‏.‏ قَالَ دَعْنِي أُعَلِّمْكَ كَلِمَاتٍ يَنْفَعُكَ اللَّهُ بِهَا‏.‏ قُلْتُ مَا هُوَ قَالَ إِذَا أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ فَاقْرَأْ آيَةَ الْكُرْسِيِّ ‏{‏اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ‏}‏ حَتَّى تَخْتِمَ الآيَةَ، فَإِنَّكَ لَنْ يَزَالَ عَلَيْكَ مِنَ اللَّهِ حَافِظٌ وَلاَ يَقْرَبَنَّكَ شَيْطَانٌ حَتَّى تُصْبِحَ‏.‏ فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ فَأَصْبَحْتُ، فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ مَا فَعَلَ أَسِيرُكَ الْبَارِحَةَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَعَمَ أَنَّهُ يُعَلِّمُنِي كَلِمَاتٍ، يَنْفَعُنِي اللَّهُ بِهَا، فَخَلَّيْتُ سَبِيلَهُ‏.‏ قَالَ ‏”‏ مَا هِيَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ قَالَ لِي إِذَا أَوَيْتَ إِلَى فِرَاشِكَ فَاقْرَأْ آيَةَ الْكُرْسِيِّ مِنْ أَوَّلِهَا حَتَّى تَخْتِمَ ‏{‏اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ‏}‏ وَقَالَ لِي لَنْ يَزَالَ عَلَيْكَ مِنَ اللَّهِ حَافِظٌ وَلاَ يَقْرَبَكَ شَيْطَانٌ حَتَّى تُصْبِحَ، وَكَانُوا أَحْرَصَ شَىْءٍ عَلَى الْخَيْرِ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ أَمَا إِنَّهُ قَدْ صَدَقَكَ وَهُوَ كَذُوبٌ، تَعْلَمُ مَنْ تُخَاطِبُ مُنْذُ ثَلاَثِ لَيَالٍ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ ‏”‏‏.‏ قَالَ لاَ‏.‏ قَالَ ‏”‏ ذَاكَ شَيْطَانٌ ‏”‏‏.‏

 

2311. Osman ibn Hejsem Ebu Amr rekao je: – Pričao nam je Auf od Muhammeda ibn Sirina, on od Ebu Hurejre, radijallahu ‘anhu, koji je rekao: „Povjerio mi je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, čuvanje (sakupljenog) sadakatul-fitra, pa mi je došao jedan nahodnik (kradljivac) i počeo grabiti hranu. Utom sam ga uhvatio i rekao: ’Bogami, tužit ću te Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem.’ ’Ja sam, uistinu, potreban. Imam veliku porodicu i veliku potrebu.’ Potom sam ga pustio i kada sam osvanuo, Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, upitao je: ’Ebu Hurejra, šta je sinoć uradio tvoj zarobljenik?’ Rekao sam: ’Allahov Poslaniče, tužio se na veliku potrebu i porodicu, pa sam mu se sažalio i pustio ga njegovim putem.’ ’On ti je to bez sumnje slagao i vratit će ti se.’ Tako sam znao sigurno da će opet doći, jer je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ’On će se vratiti.’ Iščekivao sam ga i on je došao, počeo kupiti hranu, a ja ga uhvatio i rekao: ’Tužit ću te Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem.’ ’Ostavi me, potreban sam, imam veliku porodicu i neću se više vratiti!’ Ja sam mu se smilovao i pustio ga, i kada sam osvanuo, Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, upitao me je: ’Ebu Hurejra, šta je uradio tvoj zarobljenik?’ ’Allahov Poslaniče, tužio se na veliku potrebu i brojnu porodicu, pa sam mu se smilovao i oslobodio ga.’ ’Slagao ti je, doći će ti opet.’ Potom sam ga iščekivao treću noć i on je došao, počeo grabiti hranu, pa sam ga uhvatio i rekao: ’Bogami, tužit ću te Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, a ovo je konačno i treći put. Ti tvrdiš da se nećeš vratiti, a kasnije se vratiš.’ ’Pusti me. Naučit ću te nekoliko riječi u kojima će ti Allah dati koristi.’ ’Koje su to riječi?’ – upitao sam. ’Kada legneš u svoju postelju prouči “Ajetul-Kursiju”, tj.: “Allah (je jedan). Nema Boga osim Njega. On je Živi i Održavatelj…”, do kraja. Tada će biti nad tobom stalno jedan čuvar s Allahove strane i šejtan ti se neće moći približiti sve dok ne osvaneš.’ Ja sam ga pustio i dočekao sabah-namaz, pa mi je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ’Šta uradi sinoć tvoj zarobljenik?’ ’Allahov Poslaniče, tvrdio je da će me naučiti nekoliko riječi u kojima će mi Allah dati korist, pa sam ga oslobodio.’ ’A koje su to riječi?’, upitao je on. ’Kada se smjestiš u svoju postelju, prouči “Ajetul-Kursiju” od početka do kraja: “Allah (je jedan). Nema Boga osim Njega. On je Živi, Održavatelj…”, pa će nad tobom biti stalno jedan čuvar s Allahove strane i šejtan ti se neće moći približiti sve dok ne osvaneš.’ Ashabi su žudjeli za svakim dobrim djelom više nego za bilo čim drugim, pa je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ’On ti je istinu rekao, a inače je on veliki lažac. Ebu Hurejra, znaš li s kim si prošle tri noći razgovarao?’ ’Ne znam.’ ’Sa šejtanom.’ – kazao je (Vjerovjesnik).“


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ ـ هُوَ ابْنُ سَلاَّمٍ ـ عَنْ يَحْيَى، قَالَ سَمِعْتُ عُقْبَةَ بْنَ عَبْدِ الْغَافِرِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ جَاءَ بِلاَلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِتَمْرٍ بَرْنِيٍّ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ مِنْ أَيْنَ هَذَا ‏”‏‏.‏ قَالَ بِلاَلٌ كَانَ عِنْدَنَا تَمْرٌ رَدِيٌّ، فَبِعْتُ مِنْهُ صَاعَيْنِ بِصَاعٍ، لِنُطْعِمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ ‏”‏ أَوَّهْ أَوَّهْ عَيْنُ الرِّبَا عَيْنُ الرِّبَا، لاَ تَفْعَلْ، وَلَكِنْ إِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَشْتَرِيَ فَبِعِ التَّمْرَ بِبَيْعٍ آخَرَ ثُمَّ اشْتَرِهِ ‏”‏‏.‏

 

2312. PRIČAO NAM JE Ishak, njemu Jahja ibn Salih, a ovome Mu‘avija, a on je sin Selemov, prenoseći od Jahjaa: – Čuo sam Ukbu ibn Abdul-Gafira, kako kaže da je čuo Ebu Seida el-Hudrija, radijallahu ‘anhu, da govori: „Bilal je jednom donio Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, dobrih datula.” „Od kuda su one? – upitao je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem. „Kod nas su slabe datule i ja sam zamijenio dva sa‘a slabih za sa‘ dobrih kako bih počastio Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem.“ „Uh, uh!“ – začudio se Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem. „Prava kamata, prava kamata! Ne radi to, nego kada hoćeš da ih kupiš, prodaj te datule za nešto drugo trgovačko (za novac, ječam i slično), pa ih s tim sebi kupi!“


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، قَالَ فِي صَدَقَةِ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ لَيْسَ عَلَى الْوَلِيِّ جُنَاحٌ أَنْ يَأْكُلَ وَيُؤْكِلَ صَدِيقًا ‏{‏لَهُ‏}‏ غَيْرَ مُتَأَثِّلٍ مَالاً، فَكَانَ ابْنُ عُمَرَ هُوَ يَلِي صَدَقَةَ عُمَرَ يُهْدِي لِلنَّاسِ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ، كَانَ يَنْزِلُ عَلَيْهِمْ‏.‏

 

2313. PRIČAO NAM JE Kutejbe ibn Seid, njemu Sufjan prenoseći od Amra, koji je za vakuf iz doba Omera, radijallahu ‘anhu, kazao: „Muteveliji nije (smatrano kao) grijeh da se hrani i da nahrani prijatelja (vakufskim prihodom), ne gomilajući sebi time imetak. Pa i sam sin Omerov (Abdullah) upravljao je vakufom Omerovim i davao poklone nekima od stanovnika Mekke, kada bi kod njih odsjedao.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، أَخْبَرَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، وَأَبِي، هُرَيْرَةَ رضى الله عنهما عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ وَاغْدُ يَا أُنَيْسُ إِلَى امْرَأَةِ هَذَا، فَإِنِ اعْتَرَفَتْ فَارْجُمْهَا ‏”‏‏.‏

 

2314, 2315. PRIČAO NAM JE Ebu Velid, njega obavijestio Lejs prenoseći od ibn Šihaba, on od Ubejdullaha, ovaj od Zejda ibn Halida i Ebu Hurejre, radijallahu ‘anhuma, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: „Unejsu, porani do te žene, pa ako ti prizna (blud), kamenuj je!”


 

حَدَّثَنَا ابْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ الثَّقَفِيُّ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ جِيءَ بِالنُّعَيْمَانِ أَوِ ابْنِ النُّعَيْمَانِ شَارِبًا، فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَنْ كَانَ فِي الْبَيْتِ أَنْ يَضْرِبُوا قَالَ فَكُنْتُ أَنَا فِيمَنْ ضَرَبَهُ، فَضَرَبْنَاهُ بِالنِّعَالِ وَالْجَرِيدِ‏.‏

 

2316. PRIČAO NAM JE ibn Sellam, njega obavijestio Abdul-Vehhab Sekafi prenoseći od Ejjuba, on od ibn Ebu Mulejke, ovaj od Ukbe ibn Harisa, koji je kazao: „Doveden je Nu‘man, ili Ibn Nu‘man, pijan, pa je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, naredio onima koji su bili u kući da ga istuku. Među onim koji su ga tukli bio sam i ja. Udarali smo ga obućom i palminim granama.”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ قَالَتْ، عَائِشَةُ ـ رضى الله عنها ـ أَنَا فَتَلْتُ، قَلاَئِدَ هَدْىِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدَىَّ، ثُمَّ قَلَّدَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدَيْهِ، ثُمَّ بَعَثَ بِهَا مَعَ أَبِي، فَلَمْ يَحْرُمْ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَىْءٌ أَحَلَّهُ اللَّهُ لَهُ حَتَّى نُحِرَ الْهَدْىُ‏.‏

 

2317. PRIČAO NAM JE Isma‘il ibn Abdullah, njemu Malik prenoseći od Abdullaha ibn Ebu Bekra ibn Hazma, on od Amre, kćerke Abdurrahmanove, koja mu je saopćila da je Aiša, radijallahu anha, rekla: „Ja sam plela ogrlice svakom kurbanu Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, svojim rukama, a Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, naticao ih je svojim rukama i poslao ih s mojim ocem, a Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, nije sebi zabranio ništa što mu je Allah učinio halalom, tako da je i kurban zaklan (kod Ka‘be).”


 

حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ سَمِعَ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَ أَبُو طَلْحَةَ أَكْثَرَ الأَنْصَارِ بِالْمَدِينَةِ مَالاً، وَكَانَ أَحَبَّ أَمْوَالِهِ إِلَيْهِ بِيْرُ حَاءَ وَكَانَتْ مُسْتَقْبِلَةَ الْمَسْجِدَ، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدْخُلُهَا وَيَشْرَبُ مِنْ مَاءٍ فِيهَا طَيِّبٍ فَلَمَّا نَزَلَتْ ‏{‏لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ‏}‏ قَامَ أَبُو طَلْحَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يَقُولُ فِي كِتَابِهِ ‏{‏لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ‏}‏ وَإِنَّ أَحَبَّ أَمْوَالِي إِلَىَّ بِيْرُ حَاءَ، وَإِنَّهَا صَدَقَةٌ لِلَّهِ أَرْجُو بِرَّهَا وَذُخْرَهَا عِنْدَ اللَّهِ فَضَعْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ حَيْثُ شِئْتَ، فَقَالَ ‏”‏ بَخٍ، ذَلِكَ مَالٌ رَائِحٌ، ذَلِكَ مَالٌ رَائِحٌ‏.‏ قَدْ سَمِعْتُ مَا قُلْتَ فِيهَا، وَأَرَى أَنْ تَجْعَلَهَا فِي الأَقْرَبِينَ ‏”‏‏.‏ قَالَ أَفْعَلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ فَقَسَمَهَا أَبُو طَلْحَةَ فِي أَقَارِبِهِ وَبَنِي عَمِّهِ‏.‏ تَابَعَهُ إِسْمَاعِيلُ عَنْ مَالِكٍ‏.‏ وَقَالَ رَوْحٌ عَنْ مَالِكٍ رَابِحٌ‏.‏

 

2318. PRIČAO MI JE Jahja ibn Jahja, rekavši: – Čitao sam pred Malikom, prenoseći od Ishaka ibn Abdullaha, koji je čuo Enesa ibn Malika, radijallahu ‘anhu, da kaže: „Ebu Talha bijaše u Medini najbogatiji ensarija, a najdraži od njegovih dobara bio mu je (palmovik) Biruha, koji je bio prema džamiji, pa je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, u njega ulazio i u njemu pio dobru vodu. Kada je objavljeno: Nećete postići pravo dobročinstvo dok ne budete dijelili od onoga što volite, Ebu Talha je otišao Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i rekao: ’Allahov Poslaniče, Uzvišeni Allah u Svojoj Knjizi kaže: Nećete postići pravo dobročinstvo dok ne budete dijelili od onog što volite, a meni je od mojih dobara najdraži Biruha. Ja ga poklanjam u ime Allaha. Nagradu za to nadam se naći kod Allaha. Uradi s njim, Allahov Poslaniče, što hoćeš.’ ’Divno! – rekao je Vjerovjesnik. – To je prijatna imovina! To je, zaista, prijatna imovina! Čuo sam što si za nju rekao i smatram da je (najbolje da je) odrediš svojoj bližoj rodbini!’ ’Uradit ću tako, Allahov Poslaniče.’ – rekao je on. ’Tako je Ebu Talha podijeli među svoje bliže rođake i svoje amidžiće.’“ U drugom nizu prenosilaca Jahjaa slijedi Isma‘il, prenoseći hadis od Malika. Revh je prenio od Malika: “… unosna (imovina)…”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ بُرَيْدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ الْخَازِنُ الأَمِينُ الَّذِي يُنْفِقُ ـ وَرُبَّمَا قَالَ الَّذِي يُعْطِي ـ مَا أُمِرَ بِهِ كَامِلاً مُوَفَّرًا، طَيِّبٌ نَفْسُهُ، إِلَى الَّذِي أُمِرَ بِهِ، أَحَدُ الْمُتَصَدِّقَيْنِ ‏”‏‏.‏

 

2319. PRIČAO NAM JE Muhammed ibn Ala’, njemu Ebu Usame, prenoseći od Burejda ibn Abdullaha, on od Ebu Burejda, ovaj od Ebu Musaa, radijallahu ‘anhu, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: „Vjeran blagajnik koji dijeli (ili je rekao: onaj koji daje) u cijelosti ono što mu je naređeno i potpuno dobre volje onome kome mu je naređeno, jedan je od dobrotvora.”