Prisiljavanje (u vjeri)

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ أُسَامَةَ، أَنَّ أَبَا سَلَمَةَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَدْعُو فِي الصَّلاَةِ ‏ “‏ اللَّهُمَّ أَنْجِ عَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ، وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ، وَالْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ، اللَّهُمَّ أَنْجِ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ، اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ، وَابْعَثْ عَلَيْهِمْ سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja b. Bukejr, njemu Lejs, a ovom Halid b. Jezid, prenoseći od Seida b. Ebu-Hilala, ovaj od Hilala b. Usame, on od Ebu-Seleme b. Abdur-Rahmana, a ovaj od Ebu-Hurejre da je kazivao: “Allahov je Vjerovjesnik, a.s., u namazu učio ovu dovu: ‘Gospodaru moj, sačuvaj Ajjaša b. Ebu-Rebija, Selemu b. Hišama i Velida b. Velida! Gospodaru moj, sačuvaj sve potlačene muslimane! Gospodaru moj, pokaži Svoju moć plemenu Mudar i iskušaj ga gladnim godinama kao u vrijeme Jusufa, a.s.!‘”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَوْشَبٍ الطَّائِفِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ ثَلاَثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ حَلاَوَةَ الإِيمَانِ أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا سِوَاهُمَا، وَأَنْ يُحِبَّ الْمَرْءَ لاَ يُحِبُّهُ إِلاَّ لِلَّهِ، وَأَنْ يَكْرَهَ أَنْ يَعُودَ فِي الْكُفْرِ، كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ فِي النَّارِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Abdullah b. Havšebin Taifi, njemu Abdul-Vehhab, a ovom Ejjub, prenoseći od Ebu-Kilaba, a ovaj od Enesa, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, a.s., rekao: “Osjetit će slast vjerovanja onaj kod kojeg se nađe troje: da mu Allah i Njegov Poslanik budu draži od svega drugog, da voli ljude isključivo u ime Allaha i da mrzi povratak nevjerstvu kao što mrzi da bude bačen u Vatru.”


 

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا عَبَّادٌ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، سَمِعْتُ قَيْسًا، سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ زَيْدٍ، يَقُولُ لَقَدْ رَأَيْتُنِي وَإِنَّ عُمَرَ مُوثِقِي عَلَى الإِسْلاَمِ، وَلَوِ انْقَضَّ أُحُدٌ مِمَّا فَعَلْتُمْ بِعُثْمَانَ كَانَ مَحْقُوقًا أَنْ يَنْقَضَّ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Seid b. Sulejman, njemu Abbad, a ovom Ismail, prenoseći od Kajsa, a on od Seida b. Zejda da je rekao: “Vidio sam kako mi je Omer, radijallahu anhu, pružao potporu na putu islama; a da se brdo Uhud smrvi zbog onoga što ste učinili Osmanu, radijallahu anhu, imalo bi dovoljno razloga.”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا قَيْسٌ، عَنْ خَبَّابِ بْنِ الأَرَتِّ، قَالَ شَكَوْنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مُتَوَسِّدٌ بُرْدَةً لَهُ فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ فَقُلْنَا أَلاَ تَسْتَنْصِرُ لَنَا أَلاَ تَدْعُو لَنَا‏.‏ فَقَالَ ‏ “‏ قَدْ كَانَ مَنْ قَبْلَكُمْ يُؤْخَذُ الرَّجُلُ فَيُحْفَرُ لَهُ فِي الأَرْضِ فَيُجْعَلُ فِيهَا، فَيُجَاءُ بِالْمِنْشَارِ فَيُوضَعُ عَلَى رَأْسِهِ فَيُجْعَلُ نِصْفَيْنِ، وَيُمَشَّطُ بِأَمْشَاطِ الْحَدِيدِ مَا دُونَ لَحْمِهِ وَعَظْمِهِ، فَمَا يَصُدُّهُ ذَلِكَ عَنْ دِينِهِ، وَاللَّهِ لَيَتِمَّنَّ هَذَا الأَمْرُ، حَتَّى يَسِيرَ الرَّاكِبُ مِنْ صَنْعَاءَ إِلَى حَضْرَمَوْتَ لاَ يَخَافُ إِلاَّ اللَّهَ وَالذِّئْبَ عَلَى غَنَمِهِ، وَلَكِنَّكُمْ تَسْتَعْجِلُونَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Jahja, prenoseći od Ismaila, ovaj od Kajsa, a on od Habbaba b. Erettija da je kazivao: “Jednog dana, dok je Allahov Poslanik, a.s., u hladovini Kabe držao svoj ogrtač pod glavom, požalili smo mu se rekavši: ‘Zar nećeš moliti Allaha da nam da pomoć i pobjedu, i zar nećeš za nas uputiti dove?‘ — ‘Doista je kod prijašnjih naroda bilo slučajeva‘, reče on, ‘da čovjek bude zatrpan u iskopanu rupu u zemlji, a zatim mu testerom glava bude raspolovljena na dva dijela. Češljali su ih gvozdenim češljevima po golom tijelu i kostima, ali ih time nisu uspjeli odvratiti od njihove vjere. Tako mi Allaha, ova će se objava raširiti, tako da će osoba na jahalici slobodno jahati iz San‘e u Hadremevt, ne plašeći se nikoga izuzev Allaha, i, za svoje ovce, vuka. Ali, vama se mnogo žuri.‘”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَيْنَمَا نَحْنُ فِي الْمَسْجِدِ إِذْ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏”‏ انْطَلِقُوا إِلَى يَهُودَ ‏”‏‏.‏ فَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى جِئْنَا بَيْتَ الْمِدْرَاسِ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَنَادَاهُمْ ‏”‏ يَا مَعْشَرَ يَهُودَ أَسْلِمُوا تَسْلَمُوا ‏”‏‏.‏ فَقَالُوا قَدْ بَلَّغْتَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ ذَلِكَ أُرِيدُ ‏”‏، ثُمَّ قَالَهَا الثَّانِيَةَ‏.‏ فَقَالُوا قَدْ بَلَّغْتَ يَا أَبَا الْقَاسِمِ‏.‏ ثُمَّ قَالَ الثَّالِثَةَ فَقَالَ ‏”‏ اعْلَمُوا أَنَّ الأَرْضَ لِلَّهِ وَرَسُولِهِ، وَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ أُجْلِيَكُمْ، فَمَنْ وَجَدَ مِنْكُمْ بِمَالِهِ شَيْئًا فَلْيَبِعْهُ، وَإِلاَّ فَاعْلَمُوا أَنَّمَا الأَرْضُ لِلَّهِ وَرَسُولِهِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdul-Aziz b. Abdullah, njemu Lejs, a ovom Seid Makburi, prenoseći od svoga oca, a on Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, da je kazivao: “Jednom prilikom dok smo bili u džamiji izišao je među nas Allahov Poslanik, a.s., i rekao nam: ‘Pođimo židovima!‘ Krenuli smo zajedno s njim i ubrzo došli na mjesto gdje oni čitaju Tevrat. Tu je Vjerovjesnik, a.s., stao i obratio im se riječima: ‘Skupino židova, prihvatite islam kako biste bili spašeni!‘ — ‘Obavijestio si nas, Ebu-Kasime!‘, odgovorili su. ‘To je ono što od vas želim čuti!‘, reče on i još jednom ponovi svoj poziv, a oni opet rekoše: ‘Obavijestio si nas, Ebu-Kasime!‘ Poslanik, a.s., ponovio je svoj poziv i treći put, dodavši: ‘Znajte da zemlja pripada Allahu i Njegovu Poslaniku, i primite k znanju da vas ja želim preseliti. Ko od vas ima nešto za prodaju neka to proda, jer zemlja pripada Allahu i Njegovu Poslaniku.‘”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَمُجَمِّعٍ، ابْنَىْ يَزِيدَ بْنِ جَارِيَةَ الأَنْصَارِيِّ عَنْ خَنْسَاءَ بِنْتِ خِذَامٍ الأَنْصَارِيَّةِ، أَنَّ أَبَاهَا، زَوَّجَهَا وَهْىَ ثَيِّبٌ، فَكَرِهَتْ ذَلِكَ، فَأَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَرَدَّ نِكَاحَهَا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja b. Kazea, njemu Malik, a ovom Abdur-Rahman b. Kasim, prenoseći od svoga oca, a ovaj od Abdur-Rahmana i Mudžemmea, sinova Jezida b. Džarija Ensarija, (da su kazivali): “Hansu b. Hizam Ensari njen je otac udao, a već je bila udavana i razvedena. Njoj to nije bilo drago, pa se požalila Allahovom Vjerovjesniku, a.s., koji je poništio taj njezin brak.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو ـ هُوَ ذَكْوَانُ ـ عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ يُسْتَأْمَرُ النِّسَاءُ فِي أَبْضَاعِهِنَّ قَالَ ‏”‏ نَعَمْ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ فَإِنَّ الْبِكْرَ تُسْتَأْمَرُ فَتَسْتَحِي فَتَسْكُتُ‏.‏ قَالَ ‏”‏ سُكَاتُهَا إِذْنُهَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Jusuf, a njemu Sufjan, prenoseći od Ibn-Džurejdža, ovaj od Ibn-Ebu-Mulejke, on od Ebu-Amra, kojemu je ime Zekvan, a ovaj od Aiše, radijallahu anhu, da je kazivala: “Upitala sam: ‘Allahov Poslaniče, treba li tražiti ženinu saglasnost za brak?‘ — ‘Da‘, odgovorio je. ‘A šta ako se traži saglasnost djevojke koja se nije udavala, te se stidi iskazati svoje mišljenje?‘, upitala sam. ‘Njena je šutnja znak odobravanja‘, odgovorio je.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ جَابِرٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ دَبَّرَ مَمْلُوكًا، وَلَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُ، فَبَلَغَ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ “‏ مَنْ يَشْتَرِيهِ مِنِّي ‏”‏‏.‏ فَاشْتَرَاهُ نُعَيْمُ بْنُ النَّحَّامِ بِثَمَانِمِائَةِ دِرْهَمٍ‏.‏ قَالَ فَسَمِعْتُ جَابِرًا يَقُولُ عَبْدًا قِبْطِيًّا مَاتَ عَامَ أَوَّلَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Numan, njemu Hammad b. Zejd, a ovom Amr b. Dinar, prenoseći od Džabira, radijallahu anhu, da je kazivao: “Neki je ensarija oslobodio roba, a nije imao druge imovine osim njega. To je saznao Allahov Poslanik, a.s., pa je rekao: ‘Ko će ga kupiti od mene?‘ Kupio ga je Nuajm b. Nehham za osam stotina dirhema.” Džabir kaže: “Kupio je roba Kopta koji je umro iste godine.“


 

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا أَسْبَاطُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا الشَّيْبَانِيُّ، سُلَيْمَانُ بْنُ فَيْرُوزَ عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ،‏.‏ قَالَ الشَّيْبَانِيُّ وَحَدَّثَنِي عَطَاءٌ أَبُو الْحَسَنِ السُّوَائِيُّ،، وَلاَ أَظُنُّهُ إِلاَّ ذَكَرَهُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ ‏{‏يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ يَحِلُّ لَكُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّسَاءَ كَرْهًا‏}‏ الآيَةَ قَالَ كَانُوا إِذَا مَاتَ الرَّجُلُ كَانَ أَوْلِيَاؤُهُ أَحَقَّ بِامْرَأَتِهِ، إِنْ شَاءَ بَعْضُهُمْ تَزَوَّجَهَا، وَإِنْ شَاءُوا زَوَّجَهَا، وَإِنْ شَاءُوا لَمْ يُزَوِّجْهَا، فَهُمْ أَحَقُّ بِهَا مِنْ أَهْلِهَا، فَنَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ فِي ذَلِكَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Husejn b. Mensur, njemu Esbat b. Muhammed, a ovom Šejbani Sulejman b. Fejruz, prenoseći od Ikrime, a ovaj od Ibn-Abbasa… Šejbani kaže da MU JE PRIČAO i Ata Ebu-Haseni Suvai te da on svakako prenosi od Ibn-Abbasa, radijallahu anhu, da je kazivao: “U vrijeme neznaboštva vladao je običaj da nakon smrti nekog čovjeka njegovi nasljednici imaju najviše prava odlučiti o sudbini njegove supruge. Ako se neko od njih želio oženiti njome, mogao je to učiniti; mogao ju je udati i za drugoga ili je uopće ne udavati. U raspolaganju njome nasljednici su imali veća prava od njezine rodbine, pa je o tome objavljeno: ‘O vjernici, zabranjuje vam se da žene kao stvari nasljeđujete, preko volje njihove…‘


 

وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي نَافِعٌ، أَنَّ صَفِيَّةَ ابْنَةَ أَبِي عُبَيْدٍ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ عَبْدًا مِنْ رَقِيقِ الإِمَارَةِ وَقَعَ عَلَى وَلِيدَةٍ مِنَ الْخُمُسِ، فَاسْتَكْرَهَهَا حَتَّى افْتَضَّهَا، فَجَلَدَهُ عُمَرُ الْحَدَّ وَنَفَاهُ، وَلَمْ يَجْلِدِ الْوَلِيدَةَ مِنْ أَجْلِ أَنَّهُ اسْتَكْرَهَهَا‏.‏ قَالَ الزُّهْرِيُّ فِي الأَمَةِ الْبِكْرِ، يَفْتَرِعُهَا الْحُرُّ، يُقِيمُ ذَلِكَ الْحَكَمُ مِنَ الأَمَةِ الْعَذْرَاءِ بِقَدْرِ قِيمَتِهَا، وَيُجْلَدُ، وَلَيْسَ فِي الأَمَةِ الثَّيِّبِ فِي قَضَاءِ الأَئِمَّةِ غُرْمٌ، وَلَكِنْ عَلَيْهِ الْحَدُّ‏.‏

 

Lejs kaže da MU JE PRIČAO Nafi, prenoseći od Safijje, kćerke Ebu-Ubejdove, (da je kazivala): “Neki je rob, koji bijaše sastavni dio imovine što je pripadala halifi, primorao robinju koja je bila dio petine ratnog plijena na blud i oduzeo joj nevinost. (Saznavši za to) Omer je, radijallahu anhu, naredio da se nad njim izvrši propisana kazna bičevanja i izgona, ne dopustivši da se kazni robinja jer je bila primorana.” Ako se radi o robinji djevici kojoj je nevinost oduzeo slobodan muškarac, Zuhri kaže da će sudac procijeniti odštetu na osnovu njene vrijednosti, a taj muškarac bit će izbičevan. Ako je u pitanju robinja koja je i prije imala spolni odnos, nema, prema stavu učenjaka, plaćanja odštete, ali se izvršava kazna nad počiniteljem.


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ هَاجَرَ إِبْرَاهِيمُ بِسَارَةَ، دَخَلَ بِهَا قَرْيَةً فِيهَا مَلِكٌ مِنَ الْمُلُوكِ أَوْ جَبَّارٌ مِنَ الْجَبَابِرَةِ، فَأَرْسَلَ إِلَيْهِ أَنْ أَرْسِلْ إِلَىَّ بِهَا‏.‏ فَأَرْسَلَ بِهَا، فَقَامَ إِلَيْهَا فَقَامَتْ تَوَضَّأُ وَتُصَلِّي فَقَالَتِ اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتُ آمَنْتُ بِكَ وَبِرَسُولِكَ فَلاَ تُسَلِّطْ عَلَىَّ الْكَافِرَ، فَغُطَّ حَتَّى رَكَضَ بِرِجْلِهِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Jeman, njemu Šuajb, a ovom Ebu-Zinad, prenosći od A‘redža, a on od Ebu-Hurejre da je Allahov Poslanik, a.s., rekao: “Ibrahim, a.s. je, iseljavajući se sa Sarom, došao u jedno mjesto u kojem je vladao neki kralj ili silnik. Kralj je zatražio da mu se pošalje Sara i krenuo prema njoj s namjerom da je izloži neprijatnostima. Ona je uzela abdest i klanjala, a potom kazala: ‘Gospodaru moj, ako sam povjerovala u Tebe i Tvojeg Poslanika, nemoj dopustiti da mnome zagospodari nevjernik!‘ Tada se ovaj, trzajući nogom, onesvijestio.”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرِ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ سَالِمًا، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ، لاَ يَظْلِمُهُ، وَلاَ يُسْلِمُهُ، وَمَنْ كَانَ فِي حَاجَةِ أَخِيهِ، كَانَ اللَّهُ فِي حَاجَتِهِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja b. Bukejr, njemu Lejs, a ovom Ukajl, prenoseći od Ibn-Šihaba, ovaj od Salima, a on od Abdullaha b. Omera, radijallahu anhu, da je Allahov Poslanik, a.s., rekao: “Svaki je musliman brat drugom muslimanu: neće mu učiniti nepravdu niti će ga ostaviti. A onome koji svome bratu pomogne onda kada mu pomoć bude neophodna — Allah će mu pomoći onda kada mu pomoć bude najpotrebnija.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ انْصُرْ أَخَاكَ ظَالِمًا أَوْ مَظْلُومًا ‏”‏‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْصُرُهُ إِذَا كَانَ مَظْلُومًا، أَفَرَأَيْتَ إِذَا كَانَ ظَالِمًا كَيْفَ أَنْصُرُهُ قَالَ ‏”‏ تَحْجُزُهُ أَوْ تَمْنَعُهُ مِنَ الظُّلْمِ، فَإِنَّ ذَلِكَ نَصْرُهُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Abdur-Rahim, njemu Seid b. Sulejman, a ovom Hušejm, prenoseći od Ubejdullaha b. Ebu-Bekra b. Enesa, a ovaj od Enesa, radijallahu anhu, (da je kazivao): “Allahov je Poslanik, a.s., rekao: ‘Priteci u pomoć svome bratu, bio on nasilnik ili onaj kome se nasilje čini.‘ Neki čovjek tada upita: ‘Allahov Poslaniče, pomoći ću mu ako mu je nepravda nanesena, ali kako ću mu pomoći ako je nasilnik?!‘ — ‘Spriječi ga da čini nasilje, i tako ćeš mu pomoći‘, reče on.”