Određenje (kader)

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَنْبَأَنِي سُلَيْمَانُ الأَعْمَشُ، قَالَ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ الصَّادِقُ الْمَصْدُوقُ قَالَ ‏ “‏ إِنَّ أَحَدَكُمْ يُجْمَعُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ أَرْبَعِينَ يَوْمًا، ثُمَّ عَلَقَةً مِثْلَ ذَلِكَ، ثُمَّ يَكُونُ مُضْغَةً مِثْلَ ذَلِكَ، ثُمَّ يَبْعَثُ اللَّهُ مَلَكًا فَيُؤْمَرُ بِأَرْبَعٍ بِرِزْقِهِ، وَأَجَلِهِ، وَشَقِيٌّ، أَوْ سَعِيدٌ، فَوَاللَّهِ إِنَّ أَحَدَكُمْ ـ أَوِ الرَّجُلَ ـ يَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ، حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا غَيْرُ بَاعٍ أَوْ ذِرَاعٍ، فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ، فَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ، فَيَدْخُلُهَا، وَإِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ، حَتَّى مَا يَكُونُ بَيْنَهُ وَبَيْنَهَا غَيْرُ ذِرَاعٍ أَوْ ذِرَاعَيْنِ، فَيَسْبِقُ عَلَيْهِ الْكِتَابُ، فَيَعْمَلُ بِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ، فَيَدْخُلُهَا ‏”‏‏.‏ قَالَ آدَمُ إِلاَّ ذِرَاعٌ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Velid Hišam b. Abdul-Melik, njemu Šu’ba, a ovom Sulejman A’meš, prenoseći od Zejda b. Vehba, a on od Abdullaha da je Allahov Poslanik, potvrđeni istinogovornik, a.s., rekao: “Svako od vas, zaista, biva sastavljan u utrobi svoje majke četrdeset dana; nakon toga bude zakvačkom isto toliko, a zatim – grudom mesa isto toliko. Onda Allah pošalje meleka kojemu bude naređeno (da čovjeku u zametku zapiše) četvero: kakvu će opskrbu imati, kada će umrijeti i hoće li biti nesretan ili sretan. Tako mi Allaha, zaista će neko od vas” – ili je rekao: neki čovjek – “raditi ono što radi stanovnik Džehennema, tako da između njega i nje (vatre) neće biti više od jednog hvata ili jednog aršina, ali će nadvladati (Allahova) odredba, pa će on uraditi djela što ih rade stanovnici Dženneta, te će ući u njega. A neki će čovjek raditi djela što ih rade stanovnici Dženneta, tako da između njega i Dženneta neće biti više od jednog ili dva aršina, ali će nadvladati (Allahova) odredba, pa će on uraditi djela što ih rade stanovnici vatre, te će ući u nju.”Adem veli: “…osim aršina…”


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ وَكَّلَ اللَّهُ بِالرَّحِمِ مَلَكًا فَيَقُولُ أَىْ رَبِّ نُطْفَةٌ، أَىْ رَبِّ عَلَقَةٌ، أَىْ رَبِّ مُضْغَةٌ‏.‏ فَإِذَا أَرَادَ اللَّهُ أَنْ يَقْضِيَ خَلْقَهَا قَالَ أَىْ رَبِّ ذَكَرٌ أَمْ أُنْثَى أَشَقِيٌّ أَمْ سَعِيدٌ فَمَا الرِّزْقُ فَمَا الأَجَلُ فَيُكْتَبُ كَذَلِكَ فِي بَطْنِ أُمِّهِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sulejman b. Harb, a njemu Hammad, prenoseći od Ubejdullaha b. Ebu-Bekra b. Enesa, a on od Enesa b. Malika, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, a.s., rekao: “Allah je za maternicu odredio meleka koji govori: ‘Da, Gospodaru! Sada je kaplja sjemena, sada je zakvačka, sada je komad mesa.‘ A kada Allah htjedne odrediti njegovo stvaranje, on (melek) kaže: ‘Da, Gospodaru! Je li muško ili žensko, je li sretan ili nesretan, kakva mu je opskrba i dokle će živjeti?‘ I to se sve zapiše (dok je on još) u utrobi svoje majke.”


 

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ الرِّشْكُ، قَالَ سَمِعْتُ مُطَرِّفَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الشِّخِّيرِ، يُحَدِّثُ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، قَالَ قَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُعْرَفُ أَهْلُ الْجَنَّةِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ قَالَ ‏”‏ نَعَمْ ‏”‏‏.‏ قَالَ فَلِمَ يَعْمَلُ الْعَامِلُونَ قَالَ ‏”‏كُلٌّ يَعْمَلُ لِمَا خُلِقَ لَهُ ـ أَوْ لِمَا يُسِّرَ لَهُ‏”‏ ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Adem, njemu Šu’ba, a ovom Jezid Rišk, prenoseći od Mutarrifa b. Abdullaha b. Šihira, a on od Imrana b. Husajna (da je kazivao): “Neki je čovjek upitao: ‘Allahov Poslaniče, zna li se ko će biti stanovnici Dženneta, a ko stanovnici Džehennema?‘ – ‘Zna‘, odgovorio je on. ‘Pa čemu onda svijet radi?‘, upitao je ovaj. ‘Svako radi ono za što je stvoren, ili ono što mu je olakšano (učinjeno lahkim).‘”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ سُئِلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَوْلاَدِ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ ‏ “‏ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا عَامِلِينَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Beššar, njemu Gunder, a ovom Šu’ba, prenoseći od Ebu-Bišra, on od Seida b. Džubejra, a ovaj od Ibn-Abbasa, radijallahu anhu, (da je kazivao): “Upitali su Vjerovjesnika, a.s., o djeci mnogobožaca, pa je on odgovorio: ‘Allah najbolje zna šta bi ona radila.‘”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ وَأَخْبَرَنِي عَطَاءُ بْنُ يَزِيدَ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ سُئِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ ذَرَارِيِّ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ ‏{‏اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا عَامِلِينَ ‏}‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja b. Bukejr, a njemu Lejs, prenoseći od Junusa, on od Ibn-Šihaba, ovaj od Ataa b. Jezida, a on od Ebu-Hurejre da je kazivao: “Upitali su Allahova Poslanika, a.s., o djeci mnogobožaca, pa je on odgovorio: ‘Allah najbolje zna šta bi ona radila.‘”


 

حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ مَا مِنْ مَوْلُودٍ إِلاَّ يُولَدُ عَلَى الْفِطْرَةِ، فَأَبَوَاهُ يُهَوِّدَانِهِ وَيُنَصِّرَانِهِ، كَمَا تُنْتِجُونَ الْبَهِيمَةَ، هَلْ تَجِدُونَ فِيهَا مِنْ جَدْعَاءَ حَتَّى تَكُونُوا أَنْتُمْ تَجْدَعُونَهَا ‏”‏‏.‏ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَرَأَيْتَ مَنْ يَمُوتُ وَهْوَ صَغِيرٌ قَالَ ‏{‏اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا كَانُوا عَامِلِينَ‏}‏

 

PRIČAO MI JE Ishak, njemu Abdur-Rezzak, a njemu Ma’mer, prenoseći od Hemmama, a on od Ebu-Hurejre (da je kazivao): “Allahov je Poslanik, a.s., rekao: ‘Svako se dijete rodi čisto (u prirodnoj vjeri), ali ga roditelji njegovi učine židovom ili kršćaninom, isto onako kako činite i sa životinjama. Možete li među njima naći koju podrezana uha prije negoli joj ga vi podrežete?‘ ‘Allahov Poslaniče, a šta će biti s onim ko umre dok je još mali?‘, upitali su. ‘Allah najbolje zna šta bi on radio‘, odgovorio je on.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لاَ تَسْأَلِ الْمَرْأَةُ طَلاَقَ أُخْتِهَا لِتَسْتَفْرِغَ صَحْفَتَهَا، وَلْتَنْكِحْ، فَإِنَّ لَهَا مَا قُدِّرَ لَهَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jusuf, a njemu Malik, prenoseći od Ebu-Zinada, on od A’redža, a ovaj od Ebu-Hurejre da je Allahov Poslanik, a.s., rekao: “Žena ne smije tražiti da se njena sestra razvede kako bi ispraznila njezinu zdjelu. Neka se uda, jer će ona, zaista, imati ono što joj je određeno.”


 

حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، عَنْ أُسَامَةَ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَهُ رَسُولُ إِحْدَى بَنَاتِهِ وَعِنْدَهُ سَعْدٌ وَأُبَىُّ بْنُ كَعْبٍ وَمُعَاذٌ أَنَّ ابْنَهَا يَجُودُ بِنَفْسِهِ‏.‏ فَبَعَثَ إِلَيْهَا ‏ “‏ لِلَّهِ مَا أَخَذَ، وَلِلَّهِ مَا أَعْطَى، كُلٌّ بِأَجَلٍ، فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Malik b. Ismail, a njemu Israil, prenoseći od Asima, on od Ebu-Osmana, a ovaj od Usame da je kazivao: “Bio sam s Vjerovjesnikom, a.s. – a tu su bili i Sa‘d, Ubejj b. Ka‘b i Muaz – kad mu je došao glasnik od jedne njegove kćeri (noseći vijest) da joj je sin na samrti. On joj je tada poručio: ‘Allahu pripada ono što uzima i ono što daje, i sve u njega ima svoje određeno vrijeme. Neka se strpi i neka se nada nagradi.‘”


 

حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَيْرِيزٍ الْجُمَحِيُّ، أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّهُ، بَيْنَمَا هُوَ جَالِسٌ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم جَاءَ رَجُلٌ مِنِ الأَنْصَارِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا نُصِيبُ سَبْيًا وَنُحِبُّ الْمَالَ، كَيْفَ تَرَى فِي الْعَزْلِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ أَوَإِنَّكُمْ تَفْعَلُونَ ذَلِكَ، لاَ عَلَيْكُمْ أَنْ لاَ تَفْعَلُوا، فَإِنَّهُ لَيْسَتْ نَسَمَةٌ كَتَبَ اللَّهُ أَنْ تَخْرُجَ إِلاَّ هِيَ كَائِنَةٌ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Habban b. Musa, njemu Abdullah, a ovom Junus, prenoseći od Zuhrija, on od Abdullaha b. Muhajriza Džumahija, a ovaj od Ebu-Seida Hudrija (da je kazivao): “Dok sam jedanput sjedio kod Vjerovjesnika, a.s., došao je neki ensarija i upitao: ‘Allahov Poslaniče, mi zadobijamo ratne zarobljenice, a volimo i imetak, pa šta veliš o azlu?‘ – ‘Radite li vi to? To vam nije zabranjeno, jer ne postoji nijedno biće koje se neće roditi ako mu je Allah odredio da se rodi.‘”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ مَسْعُودٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَقَدْ خَطَبَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خُطْبَةً، مَا تَرَكَ فِيهَا شَيْئًا إِلَى قِيَامِ السَّاعَةِ إِلاَّ ذَكَرَهُ، عَلِمَهُ مَنْ عَلِمَهُ، وَجَهِلَهُ مَنْ جَهِلَهُ، إِنْ كُنْتُ لأَرَى الشَّىْءَ قَدْ نَسِيتُ، فَأَعْرِفُ مَا يَعْرِفُ الرَّجُلُ إِذَا غَابَ عَنْهُ فَرَآهُ فَعَرَفَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Mesud, a njemu Sufjan, prenoseći od A’meša, on od Ebu-Vaila, a ovaj od Huzejfe, radijallahu anhu, da je kazivao: “Vjerovjesnik, a.s. nam je, održao govor, ne ostavivši ništa do Kijametskog dana a da nam to nije spomenuo. Neko je to zapamtio, a neko nije. Ponešto od toga što sam bio zaboravio vidim pa se sjetim, kao što se čovjek sjeti čovjeka kad se od njega odvoji pa ga poslije vidi i prepozna.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ السُّلَمِيِّ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا جُلُوسًا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَهُ عُودٌ يَنْكُتُ فِي الأَرْضِ وَقَالَ ‏”‏ مَا مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ قَدْ كُتِبَ مَقْعَدُهُ مِنَ النَّارِ أَوْ مِنَ الْجَنَّةِ ‏”‏‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ أَلاَ نَتَّكِلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏”‏ لاَ اعْمَلُوا فَكُلٌّ مُيَسَّرٌ ‏”‏ ثُمَّ قَرَأَ ‏{‏فَأَمَّا مَنْ أَعْطَى وَاتَّقَى‏}‏ الآيَةَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdan, prenoseći od Ebu-Hamze, on od A’meša, ovaj od Sa’da b. Ubejde, on od Ebu-Abdur-Rahmana Sulemija, a ovaj od Alije, radijallahu anhu, da je kazivao: “Sjedili smo s Vjerovjesnikom, a.s., a on je držao štap koji je ubadao u zemlju. ‘Svakome je od vas‘, rekao nam je, ‘određeno mjesto u vatri ili u Džennetu.‘ – ‘Pa hoćemo li se, Allahov Poslaniče‘, upita neko, ‘onda pouzdati (u to)?‘ – ‘Nemojte‘, reče on, ‘nego radite; svakome je olakšano (ono što mu je određeno).‘ Potom je proučio ajet: ‘…onome koji udjeljuje i ne griješi…‘.”


 

حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ شَهِدْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِرَجُلٍ مِمَّنْ مَعَهُ يَدَّعِي الإِسْلاَمَ ‏”‏ هَذَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ ‏”‏‏.‏ فَلَمَّا حَضَرَ الْقِتَالُ قَاتَلَ الرَّجُلُ مِنْ أَشَدِّ الْقِتَالِ، وَكَثُرَتْ بِهِ الْجِرَاحُ فَأَثْبَتَتْهُ، فَجَاءَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَرَأَيْتَ الَّذِي تَحَدَّثْتَ أَنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ قَدْ قَاتَلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ مِنْ أَشَدِّ الْقِتَالِ، فَكَثُرَتْ بِهِ الْجِرَاحُ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ أَمَا إِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ ‏”‏‏.‏ فَكَادَ بَعْضُ الْمُسْلِمِينَ يَرْتَابُ فَبَيْنَمَا هُوَ عَلَى ذَلِكَ إِذْ وَجَدَ الرَّجُلُ أَلَمَ الْجِرَاحِ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى كِنَانَتِهِ، فَانْتَزَعَ مِنْهَا سَهْمًا فَانْتَحَرَ بِهَا، فَاشْتَدَّ رِجَالٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَدَّقَ اللَّهُ حَدِيثَكَ، قَدِ انْتَحَرَ فُلاَنٌ فَقَتَلَ نَفْسَهُ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ يَا بِلاَلُ قُمْ فَأَذِّنْ، لاَ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلاَّ مُؤْمِنٌ، وَإِنَّ اللَّهَ لَيُؤَيِّدُ هَذَا الدِّينَ بِالرَّجُلِ الْفَاجِرِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Hibban b. Musa, njemu Abdullah, a ovom Ma’mer, prenoseći od Zuhrija, on od Seida b. Musejjeba, a ovaj od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, da je kazivao: “Bili smo s Allahovim Poslanikom, a.s., na Hajberu kad je on jednom čovjeku koji je bio s njim i tvrdio da je musliman – rekao: ‘Ovo je stanovnik vatre.‘ A kad je otpočela borba, taj se čovjek najžešće borio i zadobio silne rane koje su ga učinile nepokretnim. Jedan od drugova Vjerovjesnikovih, a.s., tad je došao i rekao: ‘Allahov Poslaniče, onaj za koga si rekao da je stanovnik vatre borio se na Allahovu putu žestoko koliko je mogao i zadobio mnogobrojne rane.‘ Na to Vjerovjesnik, a.s., ponovi: ‘On je, zaista, stanovnik vatre.‘ Neki su muslimani skoro bili posumnjali u to, kad je ovaj čovjek – ne mogavši, u stanju u kojem je bio, otrpjeti bolove što su mu ih zadavale rane – pružio ruku u tobolac, izvadio iz njega strijelu i njome izvršio samoubistvo. Muslimani tada pohitaše Allahovom Poslaniku govoreći: ‘Allahov Poslaniče, Allah je potvrdio tvoj govor. Onaj je izvršio samoubistvo, sam je sebi uzeo život!‘ – ‘Bilale‘, viknu Allahov Poslanik, a.s., ‘ustani i obznani da u Džennet neće ući niko osim vjernika. A Allah će, zaista, učiniti da čovjek grešnik potpomogne ovu vjeru.‘”


 

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ، حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ، حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ، عَنْ سَهْلٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَعْظَمِ الْمُسْلِمِينَ غَنَاءً عَنِ الْمُسْلِمِينَ فِي غَزْوَةٍ غَزَاهَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَنَظَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏”‏ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى الرَّجُلِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَلْيَنْظُرْ إِلَى هَذَا ‏”‏‏.‏ فَاتَّبَعَهُ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ، وَهْوَ عَلَى تِلْكَ الْحَالِ مِنْ أَشَدِّ النَّاسِ عَلَى الْمُشْرِكِينَ، حَتَّى جُرِحَ فَاسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ، فَجَعَلَ ذُبَابَةَ سَيْفِهِ بَيْنَ ثَدْيَيْهِ حَتَّى خَرَجَ مِنْ بَيْنِ كَتِفَيْهِ فَأَقْبَلَ الرَّجُلُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُسْرِعًا فَقَالَ أَشْهَدُ أَنَّكَ رَسُولُ اللَّهِ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ وَمَا ذَاكَ ‏”‏‏.‏ قَالَ قُلْتَ لِفُلاَنٍ ‏”‏ مَنْ أَحَبَّ أَنْ يَنْظُرَ إِلَى رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ النَّارِ فَلْيَنْظُرْ إِلَيْهِ ‏”‏‏.‏ وَكَانَ مِنْ أَعْظَمِنَا غَنَاءً عَنِ الْمُسْلِمِينَ، فَعَرَفْتُ أَنَّهُ لاَ يَمُوتُ عَلَى ذَلِكَ فَلَمَّا جُرِحَ اسْتَعْجَلَ الْمَوْتَ فَقَتَلَ نَفْسَهُ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ ‏”‏ إِنَّ الْعَبْدَ لَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ النَّارِ، وَإِنَّهُ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ، وَيَعْمَلُ عَمَلَ أَهْلِ الْجَنَّةِ، وَإِنَّهُ مِنْ أَهْلِ النَّارِ، وَإِنَّمَا الأَعْمَالُ بِالْخَوَاتِيمِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Seid b. Ebu-Merjem, njemu Ebu-Gassan, a ovom Ebu-Hazim, prenoseći od Sehla (da je kazivao): “Neki je čovjek bio među najkorisnijim muslimanima u jednoj bici u kojoj je sudjelovao zajedno s Vjerovjesnikom, a.s., pa je Vjerovjesnik, a.s., podigao svoj pogled i rekao: ‘Ko želi vidjeti stanovnika vatre neka pogleda u ovoga.‘ I dok je on najžešće od svih ljudi u borbi navaljivao na mnogobošce, slijedio ga je jedan čovjek. Ubrzo je dopao rana, te je sebi prekratio život tako što je vrh sablje zabo sebi u grudi i istjerao ga između plećki. Čovjek (što ga je slijedio) požurio je Vjerovjesniku, a.s., i rekao: ‘Svjedočim da si ti Allahov poslanik!‘ – ‘Šta ti bi?‘, upitao je (Vjerovjesnik, a.s.). ‘Rekao si za tog i tog‘, odgovorio je čovjek, ‘neka onaj ko želi vidjeti stanovnika vatre pogleda u njega, a on je bio najkorisniji među muslimanima; znao sam da neće umrijeti takav. Kada je dopao rana, požurio je smrt i sam sebe ubio.‘ Na to Vjerovjesnik, a.s., reče: ‘Zaista će čovjek raditi djela stanovnika Džehennema, a bit će, zaista, stanovnik Dženneta, i radit će djela stanovnika Dženneta, a bit će, zaista, stanovnik vatre. Djela se, uistinu, vrednuju po tome kako se okončaju.‘”


 

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنِ النَّذْرِ قَالَ ‏ “‏ إِنَّهُ لاَ يَرُدُّ شَيْئًا، وَإِنَّمَا يُسْتَخْرَجُ بِهِ مِنَ الْبَخِيلِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Nuajm, a njemu Sufjan, prenoseći od Mensura, on od Abdullaha b. Murre, a ovaj od Ibn-Omera, radijallahu anhu, da je kazivao: “Vjerovjesnik, a.s. je, zabranio zavjetovanje i objasnio da ono, zaista, ne sprečava ništa, nego da se njime uzima od škrtice.”


 

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ هَمَّامِ بْنِ مُنَبِّهٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ لاَ يَأْتِي ابْنَ آدَمَ النَّذْرُ بِشَىْءٍ لَمْ يَكُنْ قَدْ قَدَّرْتُهُ، وَلَكِنْ يُلْقِيهِ الْقَدَرُ وَقَدْ قَدَّرْتُهُ لَهُ، أَسْتَخْرِجُ بِهِ مِنَ الْبَخِيلِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Bišr b. Muhammed, njemu Abdullah, a ovom Ma’mer, prenoseći od Hemmama b. Munebbiha, on od Ebu-Hurejre, a ovaj od Vjerovjesnika, a.s., da je rekao: “Sinu Ademovu zavjet neće donijeti ništa što mu Ja već nisam odredio. Određenje ga vodi (ka zavjetu), a Ja sam mu to već odredio. Zavjetom Ja samo uzimam od škrtice.”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَبُو الْحَسَنِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ كُنَّا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزَاةٍ فَجَعَلْنَا لاَ نَصْعَدُ شَرَفًا، وَلاَ نَعْلُو شَرَفًا، وَلاَ نَهْبِطُ فِي وَادٍ، إِلاَّ رَفَعْنَا أَصْوَاتَنَا بِالتَّكْبِيرِ ـ قَالَ ـ فَدَنَا مِنَّا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏”‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ ارْبَعُوا عَلَى أَنْفُسِكُمْ فَإِنَّكُمْ لاَ تَدْعُونَ أَصَمَّ وَلاَ غَائِبًا إِنَّمَا تَدْعُونَ سَمِيعًا بَصِيرًا ‏”‏‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏”‏ يَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ قَيْسٍ، أَلاَ أُعَلِّمُكَ كَلِمَةً هِيَ مِنْ كُنُوزِ الْجَنَّةِ، لاَ حَوْلَ وَلاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Mukatil Ebu-Hasan, njemu Abdullah, njemu Halid Hazza, prenoseći od Ebu-Osmana Nehdija, a on od Ebu-Musaa da je kazivao: “Bili smo s Allahovim Poslanikom u jednoj bici; kad god bismo se uspinjali uz brdo ili bili na vrhu brda ili se spuštali u dolinu, uvijek bismo gromoglasno izgovarali tekbire. Prišao nam je Allahov Poslanik, a.s., i rekao: ‘O ljudi, budite blagi prema sebi! Vi, zaista, ne zovete nekoga ko je gluh ili odsutan, vi, zaista, molite Onoga koji sve vidi i sve čuje!‘, dodavši: ‘Abdullahu, sine Kajsov, želiš li da te podučim riječima koje su dženetsko blago? – Nema snage niti moći osim u Allaha (la havle ve la kuvvete illa billah).‘”


 

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ مَا اسْتُخْلِفَ خَلِيفَةٌ إِلاَّ لَهُ بِطَانَتَانِ بِطَانَةٌ تَأْمُرُهُ بِالْخَيْرِ وَتَحُضُّهُ عَلَيْهِ، وَبِطَانَةٌ تَأْمُرُهُ بِالشَّرِّ وَتَحُضُّهُ عَلَيْهِ، وَالْمَعْصُومُ مَنْ عَصَمَ اللَّهُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdan, njemu Abdullah, a ovom Junus, prenoseći od Zuhrija, on od Ebu-Seleme, a ovaj od Ebu-Seida Hudrija da je Vjerovjesnik, a.s., rekao: “Kad god se postavi namjesnik (halifa), on ima dvije vrste savjetnika: one koji mu preporučuju dobro i potiču ga na njega i one koji mu preporučuju zlo i potiču ga na njega; a sačuvan je onaj koga Allah sačuva.”


 

حَدَّثَنِي مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ مَا رَأَيْتُ شَيْئًا أَشْبَهَ بِاللَّمَمِ مِمَّا قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ إِنَّ اللَّهَ كَتَبَ عَلَى ابْنِ آدَمَ حَظَّهُ مِنَ الزِّنَا، أَدْرَكَ ذَلِكَ لاَ مَحَالَةَ، فَزِنَا الْعَيْنِ النَّظَرُ، وَزِنَا اللِّسَانِ الْمَنْطِقُ، وَالنَّفْسُ تَمَنَّى وَتَشْتَهِي، وَالْفَرْجُ يُصَدِّقُ ذَلِكَ، وَيُكَذِّبُهُ ‏”‏‏.‏ وَقَالَ شَبَابَةُ حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

 

PRIČAO MI JE Mahmud b. Gejlan, njemu Abdur-Rezzak, a ovom Ma’mer, prenoseći od Ibn-Tavusa, on od svog oca, a ovaj od Ibn-Abbasa da je kazivao: “Nisam vidio ništa sličnije malim grijesima od onoga što je Ebu-Hurejra, prenoseći od Vjerovjesnika, a.s., spominjao: ‘Zaista je Allah odredio sinu Ademovom udio u bludu, i on će ga sigurno počiniti. Blud je oka gledanje, a blud jezika – govor. Duša želi i posjeduje nagon, a spolni organ to potvrdi ili zaniječe.‘” Šebaba veli da im je pričao Verka, prenoseći od Ibn-Tavusa, on od svog oca, ovaj od Ebu-Hurejre, a on od Vjerovjesnika, a.s…


 

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عَمْرٌو، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ ‏{‏وَمَا جَعَلْنَا الرُّؤْيَا الَّتِي أَرَيْنَاكَ إِلاَّ فِتْنَةً لِلنَّاسِ‏}‏ قَالَ هِيَ رُؤْيَا عَيْنٍ أُرِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْلَةَ أُسْرِيَ بِهِ إِلَى بَيْتِ الْمَقْدِسِ‏.‏ قَالَ ‏{‏وَالشَّجَرَةَ الْمَلْعُونَةَ فِي الْقُرْآنِ‏}‏ قَالَ هِيَ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Humejdi, njemu Sufjan, a ovom Amr, prenoseći od Ikrime (da je kazivao): “Ibn-Abbas je – govoreći o ajetu: ‘…a san koji smo ti dali da usniješ samo je iskušenje za ljude…‘ – rekao da je to istinito viđenje očima koje je omogućeno Allahovom Poslaniku u noći kada je putovao u Bejtul-Makdis (Jerusalem), a Prokleto drvo (spomenuto) u Kura‘nu jest drvo zekkum.”


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَفِظْنَاهُ مِنْ عَمْرٍو عَنْ طَاوُسٍ، سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ احْتَجَّ آدَمُ وَمُوسَى، فَقَالَ لَهُ مُوسَى يَا آدَمُ أَنْتَ أَبُونَا خَيَّبْتَنَا وَأَخْرَجْتَنَا مِنَ الْجَنَّةِ‏.‏ قَالَ لَهُ آدَمُ يَا مُوسَى اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِكَلاَمِهِ، وَخَطَّ لَكَ بِيَدِهِ، أَتَلُومُنِي عَلَى أَمْرٍ قَدَّرَ اللَّهُ عَلَىَّ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَنِي بِأَرْبَعِينَ سَنَةً‏.‏ فَحَجَّ آدَمُ مُوسَى، فَحَجَّ آدَمُ مُوسَى ‏”‏ ثَلاَثًا‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ حَدَّثَنَا أَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِثْلَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ali b. Abdullah, a njemu Sufjan, prenoseći od Amra, on od Tavusa, a ovaj od Ebu-Hurejre (da je kazivao): “Vjerovjesnik, a.s. je, rekao: ‘Prepirali su se Adem i Musa, pa mu je Musa rekao: ‘Ti si naš otac, ali si nas razočarao i izveo iz Dženneta.‘ Na to mu je Adem odgovorio: ‘Musa, tebe je Allah odabrao da s tobom razgovara i pisao ti Svojom rukom. Zar ćeš me koriti za nešto što mi je Allah odredio četrdeset godina prije negoli me je stvorio?‘ Tako je Adem nadvladao Musaa, tako je Adem nadvladao Musaa…‘, (rekao je to) tri puta.” Sufjan nam je pričao isto, prenoseći od Ebu-Zinada, on od A‘redža, ovaj od Ebu-Hurejre, a on od Vjerovjesnika, a.s.


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ أَبِي لُبَابَةَ، عَنْ وَرَّادٍ، مَوْلَى الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ قَالَ كَتَبَ مُعَاوِيَةُ إِلَى الْمُغِيرَةِ اكْتُبْ إِلَىَّ مَا سَمِعْتَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ خَلْفَ الصَّلاَةِ‏.‏ فَأَمْلَى عَلَىَّ الْمُغِيرَةُ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ خَلْفَ الصَّلاَةِ ‏ “‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ، اللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ، وَلاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ، وَلاَ يَنْفَعُ ذَا الْجَدِّ مِنْكَ الْجَدُّ ‏”‏‏.‏ وَقَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَبْدَةُ أَنَّ وَرَّادًا أَخْبَرَهُ بِهَذَا‏.‏ ثُمَّ وَفَدْتُ بَعْدُ إِلَى مُعَاوِيَةَ فَسَمِعْتُهُ يَأْمُرُ النَّاسَ بِذَلِكَ الْقَوْلِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Sinan, njemu Fulejh, a ovom Abda b. Ebu-Lubaba, prenoseći od Verrada, štićenika Mugire b. Šu’be, da je Muavija zatražio od Mugire da mu napiše šta je čuo od Vjerovjesnika, a.s., da govori poslije namaza, pa je Mugira izdiktirao (Verradu): “Čuo sam Vjerovjesnika, a.s., kako poslije namaza govori: ‘Nema Boga osim Allaha, Jedinog! On nema sudruga! Allahu, nema zapreke onome što Ti daš, niti ima davaoca onome što Ti zabraniš. Ni od jednog vlasnika moći nema koristi. Sva je slava i sva moć od Tebe.‘” Ibn-Džurejdž veli: “Kazivao mi je Abda da ga je o ovome obavijestio Verrad. Kasnije sam otišao kod Muavije i čuo kako naređuje svijetu (da uči) te riječi.”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ جَهْدِ الْبَلاَءِ، وَدَرَكِ الشَّقَاءِ، وَسُوءِ الْقَضَاءِ، وَشَمَاتَةِ الأَعْدَاءِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, a njemu Sufjan, prenoseći od Sumejja, on od Ebu-Saliha, a ovaj od Ebu-Hurejre da je Vjerovjesnik, a.s., rekao: “Tražite da vas Allah zaštiti od teškoće iskušenja, od toga da vas susretne nesreća, od zle odredbe i neprijateljeve zlobe.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ أَبُو الْحَسَنِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كَثِيرًا مِمَّا كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَحْلِفُ ‏(‏لاَ وَمُقَلِّبِ الْقُلُوبِ‏)‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Mukatil Ebu-Hasan, njemu Abdullah, a ovom Musa b. Ukba, prenoseći od Salima, a on od Abdullaha da je kazivao: “Vjerovjesnik se, a.s., često zaklinjao: ‘Tako mi Onoga koji okreće srca.‘”


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَفْصٍ، وَبِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لاِبْنِ صَيَّادٍ ‏”‏ خَبَأْتُ لَكَ خَبِيئًا ‏”‏‏.‏ قَالَ الدُّخُّ‏.‏ قَالَ ‏”‏ اخْسَأْ فَلَنْ تَعْدُوَ قَدْرَكَ ‏”‏‏.‏ قَالَ عُمَرُ ائْذَنْ لِي فَأَضْرِبَ عُنُقَهُ‏.‏ قَالَ ‏”‏ دَعْهُ، إِنْ يَكُنْ هُوَ فَلاَ تُطِيقُهُ، وَإِنْ لَمْ يَكُنْ هُوَ فَلاَ خَيْرَ لَكَ فِي قَتْلِهِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČALI SU NAM Ali b. Hafs i Bišr b. Muahmmed, njima Abdullah, a njemu Ma’mer, prenoseći od Zuhrija, on od Salima, a ovaj od Ibn-Omera, radijallahu anhu, (da je kazivao): “Vjerovjesnik, a.s. je, Ibn-Sajjadu (čovjeku koji je mislio da je Dedžal) rekao: ‘Nešto sam ti sakrio.‘ – ‘Vjetar‘, odgovorio je ovaj. ‘Sjedi ponižen‘, reče mu (Vjerovjesnik, a.s.), ‘ti ćeš uvijek ostati to što jesi.‘ – ‘Dopusti mi (Allahov Poslaniče) da ga ubijem!‘, skoči Omer. ‘Ostavi ga‘, reče mu (Vjerovjesnik, a.s.), ‘jer ako je to stvarno on, nećeš ga moći (ubiti), a ako nije, nećeš se domoći nikakva dobra time što ćeš ga ubiti.‘”


 

حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا النَّضْرُ، حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي الْفُرَاتِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا، سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الطَّاعُونِ فَقَالَ ‏ “‏ كَانَ عَذَابًا يَبْعَثُهُ اللَّهُ عَلَى مَنْ يَشَاءُ، فَجَعَلَهُ اللَّهُ رَحْمَةً لِلْمُؤْمِنِينَ، مَا مِنْ عَبْدٍ يَكُونُ فِي بَلَدٍ يَكُونُ فِيهِ، وَيَمْكُثُ فِيهِ، لاَ يَخْرُجُ مِنَ الْبَلَدِ، صَابِرًا مُحْتَسِبًا، يَعْلَمُ أَنَّهُ لاَ يُصِيبُهُ إِلاَّ مَا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ، إِلاَّ كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ شَهِيدٍ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Ishak b. Ibrahim Hanzali, njemu Nadr, a ovom Davud b. Ebu-Furat, prenoseći od Abdullaha b. Burejde, a on od Jahje b. Ja’mera (da je kazivao): “Pričala je Aiša, radijallahu anhu, da je pitala Allahovog Poslanika, a.s., o kugi, pa joj je on odgovorio: ‘To je bila kazna što ju je Allah slao kome je htio, pa ju je Allah učinio milošću vjernicima. Nema nijednog (Allahovog) roba koji se zadesi u mjestu u kojem je ona (kuga) pa u njemu ostane, strpi se i ne izlazi iz njega nadajući se nagradi i znajući da ga neće zadesiti ništa drugo osim onog što mu je Allah odredio – (nema, dakle, takvog roba) a da neće dobiti nagradu ravnu nagradi šehida.‘”


 

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ ـ هُوَ ابْنُ حَازِمٍ ـ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ الْخَنْدَقِ يَنْقُلُ مَعَنَا التُّرَابَ وَهْوَ يَقُولُ ‏ “‏ وَاللَّهِ لَوْلاَ اللَّهُ مَا اهْتَدَيْنَا، وَلاَ صُمْنَا وَلاَ صَلَّيْنَا، فَأَنْزِلَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا، وَثَبِّتِ الأَقْدَامَ إِنْ لاَقَيْنَا، وَالْمُشْرِكُونَ قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَا، إِذَا أَرَادُوا فِتْنَةً أَبَيْنَا‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Numan, a njemu Džerir, sin Hazimov, prenoseći od Ebu-Ishaka, a on od Beraa b. Aziba da je kazivao: “Vidio sam Vjerovjesnika na dan Bitke na Hendeku kako s nama prenosi zemlju i govori (stihove): ‘Tako mi Allaha, da nije Allaha, mi ne bismo bili upućeni, ne bismo postili, niti bismo klanjali. Spusti na nas mir i spokojstvo i učvrsti naša stopala ako susretnemo (neprijatelja). Mnogobošci su nad nama nasilje počinili, i kad oni hoće nered, mi to nećemo.‘”