Oblačenje

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، وَزَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، يُخْبِرُونَهُ عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ لاَ يَنْظُرُ اللَّهُ إِلَى مَنْ جَرَّ ثَوْبَهُ خُيَلاَءَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ismail, koji kaže da je njemu pričao Malik, prenoseći od Nafija, Abdullaha b. Dinara i Zejda b. Esleme, koji su ga obavijestili da Ibn-Omer, radijallahu anhu, prenosi od Allahova Poslanika, a.s., da je rekao: “Uzvišeni Allah neće (po)gledati onoga koji iz gordosti vuče svoju odjeću.”


 

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏”‏ مَنْ جَرَّ ثَوْبَهُ خُيَلاَءَ لَمْ يَنْظُرِ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏”‏‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَحَدَ شِقَّىْ إِزَارِي يَسْتَرْخِي، إِلاَّ أَنْ أَتَعَاهَدَ ذَلِكَ مِنْهُ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ لَسْتَ مِمَّنْ يَصْنَعُهُ خُيَلاَءَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ahmed b. Junus da je njemu pričao Zuhejr, kome je pričao Musa b. Ukba, prenoseći od Salima b. Abdullaha, a ovaj od svoga oca, radijallahu anhu, koji prenosi da je Vjerovjesnik, a.s., rekao: “Ko iz gordosti povlači svoju odjeću – Uzvišeni Allah neće ga (po)gledati na Sudnjemu danu.” Tada Ebu-Bekr upita: “Allahov Poslaniče, jedna strana moga izara, i pored moje pažnje popusti?”. Na to mu Vjerovjesnik, a.s., odgovori: “Nisi od onih koji to čine zbog gordosti.”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَسَفَتِ الشَّمْسُ وَنَحْنُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ يَجُرُّ ثَوْبَهُ مُسْتَعْجِلاً، حَتَّى أَتَى الْمَسْجِدَ وَثَابَ النَّاسُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، فَجُلِّيَ عَنْهَا، ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا وَقَالَ ‏ “‏ إِنَّ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ، فَإِذَا رَأَيْتُمْ مِنْهَا شَيْئًا فَصَلُّوا وَادْعُوا اللَّهَ حَتَّى يَكْشِفَهَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed da je njega obavijestio Abdul-A‘la, prenoseći od Junusa, koji prenosi od Hasana da je Ebu-Bekra, radijallahu anhu, rekao: “Dok smo jednom bili s Vjerovjesnikom, a.s., nastalo je pomračenje Sunca. On je odmah ustao, žurno vučući svoju odjeću dok nije stigao do džamije.Narod se ponovo okupio (pred džamijom), a on je klanjao dva rekata namaza, nakon čega je pomračenje prestalo. Tada nam se obratio rekavši: ‘Sunce i Mjesec jesu dva znaka među Allahovim znacima. Tako, kada vidite nešto slično, klanjajte namaz i molite Allaha dok to ne otkloni.’”


 

حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا ابْنُ شُمَيْلٍ، أَخْبَرَنَا عُمَرُ بْنُ أَبِي زَائِدَةَ، أَخْبَرَنَا عَوْنُ بْنُ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ أَبِي جُحَيْفَةَ، قَالَ فَرَأَيْتُ بِلاَلاً جَاءَ بِعَنَزَةٍ فَرَكَزَهَا، ثُمَّ أَقَامَ الصَّلاَةَ، فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَرَجَ فِي حُلَّةٍ مُشَمِّرًا، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ إِلَى الْعَنَزَةِ، وَرَأَيْتُ النَّاسَ وَالدَّوَابَّ يَمُرُّونَ بَيْنَ يَدَيْهِ مِنْ وَرَاءِ الْعَنَزَةِ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Ishak, kojeg je obavijestio Ibn-Šumejl, njega Omer b. Ebu-Zaida, a ovoga Avn Ebu-Džuhajfa, prenoseći od svoga oca Ebu-Džuhajfe, koji je kazivao: “Vidio sam Bilala kako dolazi s kopljem, zabada ga u zemlju, a zatim uči ikamet za namaz. Potom sam vidio Allahova Poslanika, a.s., kako izlazi, a ogrtač mu je bio zasukan. Zatim je klanjao dva rekata namaza okrenut prema koplju. A vidio sam i ljude i životinje kako prolaze ispred njega, a iza koplja.”


 

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيُّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ مَا أَسْفَلَ مِنَ الْكَعْبَيْنِ مِنَ الإِزَارِ فَفِي النَّارِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Adem, kome je pričao Šu‘ba, a ovome Seid b. Ebu-Seid Makburi, koji prenosi od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, a.s., rekao: “Dio je izara koji se spušta ispod članaka u vatri.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ لاَ يَنْظُرُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِلَى مَنْ جَرَّ إِزَارَهُ بَطَرًا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jusuf, kojeg je obavijestio Malik, njega Ebu-Zinad, prenoseći od A‘redža, a ovaj od Ebu-Hurejre da je Allahov Poslanik, a.s., rekao: “Allah na Sudnjemu danu neće (po)gledati u onoga koji iz oholosti spušta svoj izar.”


 

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ زِيَادٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ النَّبِيُّ ـ أَوْ قَالَ أَبُو الْقَاسِمِ ـ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ بَيْنَمَا رَجُلٌ يَمْشِي فِي حُلَّةٍ، تُعْجِبُهُ نَفْسُهُ مُرَجِّلٌ جُمَّتَهُ، إِذْ خَسَفَ اللَّهُ بِهِ، فَهْوَ يَتَجَلَّلُ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Adem, njemu Šu‘ba, a ovome Muhamed b. Zijad, koji kaže da je čuo Ebu-Hurejru kako govori: “Vjerovjesnik, a.s., ili Ebu-Kasim, a.s., rekao je:‘Dok čovjek uznosito hoda u odijelu,sam mu se diveći,i usto počešljane i namazane bujne kose, Allah čini da on u zemlju propadne i tako tone sve do Sudnjega dana.’”


 

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ أَبَاهُ، حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ بَيْنَا رَجُلٌ يَجُرُّ إِزَارَهُ، خُسِفَ بِهِ، فَهْوَ يَتَجَلَّلُ فِي الأَرْضِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ ‏”‏‏.‏ تَابَعَهُ يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ‏.‏ وَلَمْ يَرْفَعْهُ شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ‏.‏ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، أَخْبَرَنَا أَبِي، عَنْ عَمِّهِ، جَرِيرِ بْنِ زَيْدٍ قَالَ كُنْتُ مَعَ سَالِمِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَلَى باب دَارِهِ فَقَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Seid b. Ufejr, koji kazuje da je njemu pričao Lejs, ovome Abdur-Rahman b. Halid, prenoseći od Ibn-Šihaba, a ovaj od Salima b. Abdullaha da je njemu njegov otac pričao da je Allahov Poslanik, a.s., rekao: “Dok čovjek uznosito hoda u odijelu,sam mu se diveći, Allah čini da on u zemlju propadne i tako tone sve do Sudnjega dana.’” PRIČAO MI JE Abdullah b. Muhammed da je njemu pričao Vehb b. Džerir, kojeg je obavijestio njegov otac, prenoseći od svoga amidže Džerira b. Zejda, koji je rekao: “Bio sam sa Salimom b. Abdullahom b. Omerom na vratima njegove kuće kada je rekao: ‘Čuo sam od Ebu-Hurejre da je on čuo Vjerovjesnika, a.s., kako govori slično gore navedenom.’”


 

حَدَّثَنَا مَطَرُ بْنُ الْفَضْلِ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ لَقِيتُ مُحَارِبَ بْنَ دِثَارٍ عَلَى فَرَسٍ وَهْوَ يَأْتِي مَكَانَهُ الَّذِي يَقْضِي فِيهِ فَسَأَلْتُهُ عَنْ هَذَا الْحَدِيثِ فَحَدَّثَنِي فَقَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ مَنْ جَرَّ ثَوْبَهُ مَخِيلَةً، لَمْ يَنْظُرِ اللَّهُ إِلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏”‏‏.‏ فَقُلْتُ لِمُحَارِبٍ أَذَكَرَ إِزَارَهُ قَالَ مَا خَصَّ إِزَارًا وَلاَ قَمِيصًا‏.‏ تَابَعَهُ جَبَلَةُ بْنُ سُحَيْمٍ وَزَيْدُ بْنُ أَسْلَمَ وَزَيْدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ وَقَالَ اللَّيْثُ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ مِثْلَهُ‏.‏ وَتَابَعَهُ مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ وَعُمَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ وَقُدَامَةُ بْنُ مُوسَى عَنْ سَالِمٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ مَنْ جَرَّ ثَوْبَهُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Metar b. Fadl da je njemu pričao Šebaba, a ovome Šu‘ba, koji je rekao da je sreo Muhariba b. Disara kako na konju dolazi u mjesto gdje radi kao sudac, pa ga je upitao za ovaj događaj. On mu je tada ispričao sljedeće: “Čuo sam Abdullaha b. Omera, radijallahu anhu, kako govori da je Allahov Poslanik, a.s., rekao: ‘Ko iz gordosti vuče svoju odjeću – Allah neće u njega ni (po)gledati na Sudnjemu danu.’” Na to je upitao Muhariba: “Da li je spomenuo svoj izar?”, pa mu je ovaj odgovorio: “Nije isticao niti izar niti košulju.” Ovaj hadis u istome lancu (prenosilaca) unatrag do njegova izvora prenose Džebela b. Suhajm, Zejd b. Eslem i Zejd b. Abdullah od Ibn-Omera, a on od Vjerovjesnika, a.s. Isti hadis prenosi i Lejs od Nafija, znači od Ibn-Omera. Hadis u istom slijedu lanca (prenosilaca) do njegova izvora prenose i Musa b. Ukba, Omer b. Muhammed i Kudama b. Musa od Salima, ovaj od Ibn-Omera, a on od Vjerovjesnika, a.s.: “Ko navlači svoju odjeću iz gordosti…”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ بْنُ الزُّبَيْرِ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ جَاءَتِ امْرَأَةُ رِفَاعَةَ الْقُرَظِيِّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا جَالِسَةٌ وَعِنْدَهُ أَبُو بَكْرٍ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي كُنْتُ تَحْتَ رِفَاعَةَ فَطَلَّقَنِي فَبَتَّ طَلاَقِي، فَتَزَوَّجْتُ بَعْدَهُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الزَّبِيرِ، وَإِنَّهُ وَاللَّهِ مَا مَعَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلاَّ مِثْلُ هَذِهِ الْهُدْبَةِ‏.‏ وَأَخَذَتْ هُدْبَةً مِنْ جِلْبَابِهَا، فَسَمِعَ خَالِدُ بْنُ سَعِيدٍ قَوْلَهَا وَهْوَ بِالْبَابِ لَمْ يُؤْذَنْ لَهُ، قَالَتْ فَقَالَ خَالِدٌ يَا أَبَا بَكْرٍ أَلاَ تَنْهَى هَذِهِ عَمَّا تَجْهَرُ بِهِ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلاَ وَاللَّهِ مَا يَزِيدُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى التَّبَسُّمِ، فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لَعَلَّكِ تُرِيدِينَ أَنْ تَرْجِعِي إِلَى رِفَاعَةَ، لاَ، حَتَّى يَذُوقَ عُسَيْلَتَكِ وَتَذُوقِي عُسَيْلَتَهُ ‏”‏‏.‏ فَصَارَ سُنَّةً بَعْدُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Jeman da ga je obavijestio Šuajb, prenoseći od Zuhrija, kojeg je obavijestio Urva b. Zubejr da je Aiša, radijallahu anhu, supruga Vjerovjesnikova, a.s., rekla: “Žena Rifaje Kurejza došla je do Allahova Poslanika, a.s., dok sam ja sjedila, a bio je tu i Ebu-Bekr. Rekla je: ‘O Allahov Poslaniče! Bila sam udata za Rifaju i on me je neopozivo pustio. Poslije sam se udala za Abdur-Rahmana b. Zubejra, koji je, tako mi Allaha, Allahov Poslaniče, na sebi od odjeće imao samo nešto slično rojticama’, pokazujući na rojtice svoga džilbaba. Njene riječi čuo je Halid b. Seid, koji se nalazio na vratima, nemajući dozvolu za to.” Aiša je dalje nastavila: “Tada Halid reče: ‘Ebu-Bekre! Zar je nećeš prekinuti u ovome što priča pred Allahovim Poslanikom, a.s.?!’ – ‘Neću, tako mi Allaha, jer ni sam Allahov Poslanik, a.s., ništa više ne kaže na to, nego se samo osmjehuje.’ Potom se Allahov Poslanik, a.s., obratio toj ženi: ‘Možda bi se ti željela vratiti Rifaji, ali je to nemoguće osim ako niste imali spolni odnos.’ Poslije toga ovo je postalo pravilo.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عَلِيُّ بْنُ حُسَيْنٍ، أَنَّ حُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَلِيًّا ـ رضى الله عنه ـ قَالَ فَدَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِرِدَائِهِ، ثُمَّ انْطَلَقَ يَمْشِي، وَاتَّبَعْتُهُ أَنَا وَزَيْدُ بْنُ حَارِثَةَ، حَتَّى جَاءَ الْبَيْتَ الَّذِي فِيهِ حَمْزَةُ، فَاسْتَأْذَنَ فَأَذِنُوا لَهُمْ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdan da je njega obavijestio Abdullah, a ovoga Junus, prenoseći od Zuhrija, kojeg je obavijestio Ali b. Husejn, a ovoga Husejn b. Ali da je Alija, radijallahu anhu, rekao: “Vjerovjesnik, a.s., zatražio je svoj rida’, ogrnuo se njime i izišao da prošeta. U društvu s njim šetali smo ja i Zejd b. Harisa dok nismo stigli do kuće u kojoj je bio Hamza. Pošto je upitao za dozvolu da uđe, oni su mu dozvolili.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا يَلْبَسُ الْمُحْرِمُ مِنَ الثِّيَابِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لاَ يَلْبَسُ الْمُحْرِمُ الْقَمِيصَ، وَلاَ السَّرَاوِيلَ، وَلاَ الْبُرْنُسَ، وَلاَ الْخُفَّيْنِ، إِلاَّ أَنْ لاَ يَجِدَ النَّعْلَيْنِ، فَلْيَلْبَسْ مَا هُوَ أَسْفَلُ مِنَ الْكَعْبَيْنِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejba, njemu Hammad, prenoseći od Ejjuba, a ovaj od Nafija, koji prenosi od Ibn-Omera, radijallahu anhu, da je jednom jedan čovjek upitao: “O Allahov Poslaniče! Koju vrstu odjeće da obuče muhrim (hadžija u ihramima)?” Vjerovjesnik, a.s., na to mu odgovori: “Muhrim ne oblači košulju, hlače, burnus, niti kožnu šivenu obuću (huff). Ukoliko nije u mogućnosti da nabavi papuče, može obuti nešto što je ispod članaka.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَتَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىٍّ بَعْدَ مَا أُدْخِلَ قَبْرَهُ، فَأَمَرَ بِهِ فَأُخْرِجَ، وَوُضِعَ عَلَى رُكْبَتَيْهِ، وَنَفَثَ عَلَيْهِ مِنْ رِيقِهِ، وَأَلْبَسَهُ قَمِيصَهُ، وَاللَّهُ أَعْلَمُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Osman da je čuo od Ibn-Ujejne, a on od Amra, koji prenosi od Džabira b. Abdullaha, radijallahu anhu, da je rekao: “Vjerovjesnik, a.s., došao je da posjeti Abdullaha b. Ubejja (b. Selula), nakon što je ovaj spušten u mezar. Naredio je zatim da ga izvade iz mezara. Pošto je izvađen, stavljali su ga na njegova koljena. Udahnuo je potom u Abdullaha svojega daha i obukao mu svoju košulju. Ipak, Allah zna najviše.”


 

حَدَّثَنَا صَدَقَةُ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ لَمَّا تُوُفِّيَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُبَىٍّ جَاءَ ابْنُهُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَعْطِنِي قَمِيصَكَ أُكَفِّنْهُ فِيهِ، وَصَلِّ عَلَيْهِ، وَاسْتَغْفِرْ لَهُ، فَأَعْطَاهُ قَمِيصَهُ، وَقَالَ ‏”‏ إِذَا فَرَغْتَ فَآذِنَّا ‏”‏‏.‏ فَلَمَّا فَرَغَ آذَنَهُ، فَجَاءَ لِيُصَلِّيَ عَلَيْهِ، فَجَذَبَهُ عُمَرُ فَقَالَ أَلَيْسَ قَدْ نَهَاكَ اللَّهُ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَى الْمُنَافِقِينَ فَقَالَ ‏{‏اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لاَ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعِينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ‏}‏‏.‏ فَنَزَلَتْ ‏{‏وَلاَ تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِنْهُمْ مَاتَ أَبَدًا‏}‏ فَتَرَكَ الصَّلاَةَ عَلَيْهِمْ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sadaka da ga je obavijestio Jahja b. Seid, njega Ubejdullah, a ovoga od Nafi, koji prenosi da je Abdullah b. Omer rekao: “Pošto je umro Abdullah b. Ubejj (b. Selul), njegov je sin došao Allahovu Poslaniku, a.s., i obratio mu se riječima: ‘O Allahov Poslaniče! Daj mi svoju košulju da umotam u nju svoga oca, a zatim mu klanjaj dženazu i zatraži oprost njegovih grijeha!’ Pošto mu je dao svoju košulju, rekao mu je: ‘Pozovi nas kad završiš! Nakon što je on to završio, pozvao ga je, i on je došao da klanja dženazu. Međutim, Omer ga je zadržao rekavši: ‘Zar ti Allah nije zabranio da klanjaš dženazu licemjerima u vjeri (munaficima) kada je rekao: ‘Molio ti oprosta za njih ili ne molio, molio čak i sedamdest puta, Allah im neće oprostiti!’’ Zatim je objavljeno: ‘I nijednom od njih, kad umre, nemoj molitvu obaviti, niti sahrani njegovoj prisustvovati!’ Otada nije klanjao dženaze munaficima.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ نَافِعٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ ضَرَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَثَلَ الْبَخِيلِ وَالْمُتَصَدِّقِ، كَمَثَلِ رَجُلَيْنِ عَلَيْهِمَا جُبَّتَانِ مِنْ حَدِيدٍ، قَدِ اضْطُرَّتْ أَيْدِيهِمَا إِلَى ثُدِيِّهِمَا وَتَرَاقِيهِمَا، فَجَعَلَ الْمُتَصَدِّقُ كُلَّمَا تَصَدَّقَ بِصَدَقَةٍ انْبَسَطَتْ عَنْهُ حَتَّى تَغْشَى أَنَامِلَهُ وَتَعْفُوَ أَثَرَهُ، وَجَعَلَ الْبَخِيلُ كُلَّمَا هَمَّ بِصَدَقَةٍ قَلَصَتْ، وَأَخَذَتْ كُلُّ حَلْقَةٍ بِمَكَانِهَا‏.‏ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَأَنَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ بِإِصْبَعِهِ هَكَذَا فِي جَيْبِهِ، فَلَوْ رَأَيْتَهُ يُوَسِّعُهَا وَلاَ تَتَوَسَّعُ‏.‏ تَابَعَهُ ابْنُ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ وَأَبُو الزِّنَادِ عَنِ الأَعْرَجِ فِي الْجُبَّتَيْنِ‏.‏ وَقَالَ حَنْظَلَةُ سَمِعْتُ طَاوُسًا سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ يَقُولُ جُبَّتَانِ‏.‏ وَقَالَ جَعْفَرٌ عَنِ الأَعْرَجِ جُبَّتَانِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Muhammed, njemu Ebu-Amir, a ovome Ibrahim b. Nafi’, koji prenosi od Hasana, a ovaj od Tavusa da je Ebu-Hurejra rekao: “Allahov Poslanik, a.s., naveo je primjer škrtice i darežljivca, upoređujući ih s dva čovjeka ogrnuta (svaki posebno) željeznim ogrtačem, s rukama uzdignutim prema grudima i vratu. Kad god darežljivac pokuša udijeliti sadaku, njegov se ogrtač raširi, tako da prekrije vrhove njegovih prstiju i izbriše trag njegovih stopa. A kada škrtica poželi udijeliti sadaku, njegov se ogrtač skupi, i svaka halka dođe na svoje mjesto.” Ebu-Hurejra još dodaje: “Vidio sam Allahovog Poslanika, a.s., kako ovako stavlja prste u džep svoje košulje. I kad bi vidio da ga širi (da otvori džep na košulji), on se ipak ne bi raširivao.” Ovaj hadis u istom lancu (prenosilaca), unatrag do njegova izvora, prenosi i Ibn-Tavus od svoga oca, kao i Ebu-Zinad od A‘redža, s tim što ovaj prenosi: “… u ogrtaču.” Hanzala opet prenosi da je čuo od Tavusa kako prenosi da je Ebu-Hurejra rekao: “… ogrtač.” Džafer b. Hajjan, prenoseći od A‘redža, također kaže: “… ogrtač” (koristeći se sinonimnom riječju – džunna).


 

حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو الضُّحَى، قَالَ حَدَّثَنِي مَسْرُوقٌ، قَالَ حَدَّثَنِي الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ، قَالَ انْطَلَقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِحَاجَتِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ، فَتَلَقَّيْتُهُ بِمَاءٍ، فَتَوَضَّأَ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ شَأْمِيَّةٌ، فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ وَغَسَلَ وَجْهَهُ، فَذَهَبَ يُخْرِجُ يَدَيْهِ مِنْ كُمَّيْهِ فَكَانَا ضَيِّقَيْنِ، فَأَخْرَجَ يَدَيْهِ مِنْ تَحْتِ الْجُبَّةِ، فَغَسَلَهُمَا وَمَسَحَ بِرَأْسِهِ وَعَلَى خُفَّيْهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kajs b. Hafs, njemu Abdul-Vahid, ovome A‘meš, njemu Ebu-Duha, a ovome Mesruk, koji kaže: “Pričao mi je Mugira b. Šu‘ba da je jednom Vjerovjesnik, a.s., izišao da obavi prirodnu nuždu. Kada se vratio, pripremio sam mu vodu, pa je uzeo abdest, a na sebi je imao šamski ogrtač. Izaprao je usta i nos, oprao lice i onda pokušao izvući ruke iz rukava. Pošto su rukavi bili tijesni, izvukao je ruke ispod donje strane tijela, oprao ih i potro mokrim rukama po glavi i obući (mestvama).”


 

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الْمُغِيرَةِ، عَنْ أَبِيهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فِي سَفَرٍ فَقَالَ ‏”‏ أَمَعَكَ مَاءٌ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ فَنَزَلَ عَنْ رَاحِلَتِهِ، فَمَشَى حَتَّى تَوَارَى عَنِّي فِي سَوَادِ اللَّيْلِ، ثُمَّ جَاءَ فَأَفْرَغْتُ عَلَيْهِ الإِدَاوَةَ، فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ، وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ مِنْ صُوفٍ، فَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُخْرِجَ ذِرَاعَيْهِ مِنْهَا حَتَّى أَخْرَجَهُمَا مِنْ أَسْفَلِ الْجُبَّةِ، فَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ، ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ، ثُمَّ أَهْوَيْتُ لأَنْزِعَ خُفَّيْهِ فَقَالَ ‏”‏ دَعْهُمَا، فَإِنِّي أَدْخَلْتُهُمَا طَاهِرَتَيْنِ، فَمَسَحَ عَلَيْهِمَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Nuajm da je njemu pričao Zekerijja, prenoseći od Amira, ovaj od Urve b. Mugire, a on od svoga oca, radijallahu anhu, koji je kazivao: “Bio sam s Vjerovjesnikom, a.s., jedne noći na putovanju, kad me upita: ‘Imaš li sa sobom vode?’ Odgovorio sam: ‘Imam.’ Zatim je sišao sa svoje deve i udaljio se, tako da je nestao u mraku. Nakon što se vratio, polio sam mu iz (kožne) posude. Oprao je lice i ruke, i, pošto je imao na sebi ogrtač od vune (uskih rukava), nije mogao iz njega izvući ruke, pa ih je izvukao naniže, ispod ogrtača, i tako ih oprao, a zatim mokrim rukama potro glavu. Htio sam tada da mu skinem huffe (kožnu šivenu obuću), ali mi on reče: ‘Pusti ih, ionako sam ih na čiste (oprane) noge obuo’ – pa je samo po njima mokrom rukom potro.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، قَالَ قَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَقْبِيَةً، وَلَمْ يُعْطِ مَخْرَمَةَ شَيْئًا فَقَالَ مَخْرَمَةُ يَا بُنَىَّ انْطَلِقْ بِنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَانْطَلَقْتُ مَعَهُ فَقَالَ ادْخُلْ فَادْعُهُ لِي‏.‏ قَالَ فَدَعَوْتُهُ لَهُ، فَخَرَجَ إِلَيْهِ وَعَلَيْهِ قَبَاءٌ مِنْهَا فَقَالَ ‏ “‏ خَبَأْتُ هَذَا لَكَ ‏”‏‏.‏ قَالَ فَنَظَرَ إِلَيْهِ فَقَالَ رَضِيَ مَخْرَمَةُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejba b. Seid, njemu Lejs, prenoseći od Ibn-Ebu-Mulejke, a ovaj od Misvera b. Mahrema, koji kazuje: “Allahov Poslanik, a.s., razdijelio je nekoliko kaba, ali Mahrema nije dao ništa, pa mi je Mahrema rekao: ‘Sine, hajdemo do Allahovog Poslanika!’ Pošao sam tako s njim i (kada smo došli do Vjerovjesnikove, a.s., kuće) on mi reče: ‘Uđi i zamoli i za mene!’ Tako sam zamolio i za njega. Vjerovjesnik, a.s., potom iziđe pred njega, a na njemu jedna od tih kaba, pa mu reče: ‘Ovu sam za tebe sačuvao.’ Mahrema pogleda u Vjerovjesnika, a.s., i reče: ‘Mahrema je sada zadovoljan.’”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ قَالَ أُهْدِيَ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُّوجُ حَرِيرٍ، فَلَبِسَهُ، ثُمَّ صَلَّى فِيهِ، ثُمَّ انْصَرَفَ فَنَزَعَهُ نَزْعًا شَدِيدًا كَالْكَارِهِ لَهُ ثُمَّ قَالَ ‏ “‏ لاَ يَنْبَغِي هَذَا لِلْمُتَّقِينَ ‏”‏‏.‏ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ عَنِ اللَّيْثِ، وَقَالَ غَيْرُهُ فَرُّوجٌ حَرِيرٌ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejba b. Seid, njemu Lejs, prenoseći od Jezida b. Ebu-Habiba, a ovaj od Ebul-Hajra, koji prenosi od Ukbe b. Amira, radijallahu anhu, da je kazivao: “Allahovom Poslaniku, a.s., bio je poklonjen ferrudž od svile. On ga je obukao i klanjao u njemu. Čim je završio namaz, naglo ga je svukao sa sebe – kao da ga prezire – i rekao: ‘Ovo ne treba bogobojaznima!’” Ovaj hadis, u istome lancu (prenosilaca) do njegova izvora, prenosi i Abdullah b. Jusuf od Lejsa, s tim što se u njegovu predanju kaže: “… svileni ferrudž”.


 

وَقَالَ لِي مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، سَمِعْتُ أَبِي قَالَ، رَأَيْتُ عَلَى أَنَسٍ بُرْنُسًا أَصْفَرَ مِنْ خَزٍّ‏.‏

 

KAZIVAO MI JE Musedded da je njemu pričao Mu‘temir, koji kaže: “Čuo sam svoga oca kako govori: ‘Vidio sam na Enesu žuti burnus od hazza.’”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا يَلْبَسُ الْمُحْرِمُ مِنَ الثِّيَابِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لاَ تَلْبَسُوا الْقُمُصَ، وَلاَ الْعَمَائِمَ، وَلاَ السَّرَاوِيلاَتِ، وَلاَ الْبَرَانِسَ، وَلاَ الْخِفَافَ، إِلاَّ أَحَدٌ لاَ يَجِدُ النَّعْلَيْنِ، فَلْيَلْبَسْ خُفَّيْنِ، وَلْيَقْطَعْهُمَا أَسْفَلَ مِنَ الْكَعْبَيْنِ، وَلاَ تَلْبَسُوا مِنَ الثِّيَابِ شَيْئًا مَسَّهُ زَعْفَرَانٌ وَلاَ الْوَرْسُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ismail, njemu Malik, prenoseći od Nafija, a ovaj od Abdullah b. Omera da je neki čovjek upitao: “O Allahov Poslaniče! Šta od odjeće može obući hadžija u ihramima?” Allahov mu je Poslanik na to odgovorio: “Ne oblačite košulje, turbane, hlače, kapuljače (burnuse), niti šivenu obuću (huffe), osim kada neko od vas ne može naći papuče – u tom slučaju može obuti huffe (kožnu šivenu obuću) pošto ih skrati do ispod članaka. I ne oblačite ništa od odjeće što je došlo u dodir sa zafranom ili versom.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ مَنْ لَمْ يَجِدْ إِزَارًا فَلْيَلْبَسْ سَرَاوِيلَ، وَمَنْ لَمْ يَجِدْ نَعْلَيْنِ فَلْيَلْبَسْ خُفَّيْنِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Nuajm, njemu Sufjan, prenoseći od Amra, ovaj od Džabira, on od Zejda, a ovaj od Ibn-Abbasa, koji prenosi da je Vjerovjesnik, a.s., rekao: “Ko ne može naći izar neka oblači hlače, a ko ne može naći papuče neka nosi huffe (šivenu kožnu obuću).”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَامَ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا تَأْمُرُنَا أَنْ نَلْبَسَ إِذَا أَحْرَمْنَا‏.‏ قَالَ ‏ “‏ لاَ تَلْبَسُوا الْقَمِيصَ، وَالسَّرَاوِيلَ، وَالْعَمَائِمَ وَالْبَرَانِسَ، وَالْخِفَافَ، إِلاَّ أَنْ يَكُونَ رَجُلٌ لَيْسَ لَهُ نَعْلاَنِ، فَلْيَلْبَسِ الْخُفَّيْنِ أَسْفَلَ مِنَ الْكَعْبَيْنِ، وَلاَ تَلْبَسُوا شَيْئًا مِنَ الثِّيَابِ مَسَّهُ زَعْفَرَانٌ وَلاَ وَرْسٌ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Ismail, njemu Džuvejrija, prenoseći od Nafija, a ovaj od Abdullaha, koji je upitao: “O Allahov Poslaniče! Šta nam naređuješ da oblačimo kada smo u ihramima?” – “Ne oblačite košulje, hlače, turbane, kapuljače (burnuse), niti šivenu obuću (huffe), osim ako neko nema papuče – tada neka obuje huffe, ali niže od članaka. I ne oblačite ništa od odjeće što je došlo u dodir sa zafranom ili versom”, odgovorio mu je.


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ لاَ يَلْبَسُ الْمُحْرِمُ الْقَمِيصَ، وَلاَ الْعِمَامَةَ، وَلاَ السَّرَاوِيلَ، وَلاَ الْبُرْنُسَ، وَلاَ ثَوْبًا مَسَّهُ زَعْفَرَانٌ، وَلاَ وَرْسٌ، وَلاَ الْخُفَّيْنِ، إِلاَّ لِمَنْ لَمْ يَجِدِ النَّعْلَيْنِ، فَإِنْ لَمْ يَجِدْهُمَا فَلْيَقْطَعْهُمَا أَسْفَلَ مِنَ الْكَعْبَيْنِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ali b. Abdullah, njemu Sufjan, koji je kazivao da je čuo Zuhrija kako kaže da ga je obavijestio Salim, koji prenosi od svoga oca da je Vjerovjesnik, a.s., rekao: “Hadžija u ihramima ne oblači košulju, turban, hlače, burnus, niti bilo koju drugu vrstu odjeće koja je došla u dodir sa zafranom ili versom, kao ni šivenu obuću (huffe), osim kada se ne mogu naći papuče; u tom slučaju treba ih (huffe) skratiti do ispod članaka.”


 

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ هَاجَرَ إِلَى الْحَبَشَةِ نَاسٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ، وَتَجَهَّزَ أَبُو بَكْرٍ مُهَاجِرًا، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ عَلَى رِسْلِكَ، فَإِنِّي أَرْجُو أَنْ يُؤْذَنَ لِي ‏”‏‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَوَ تَرْجُوهُ بِأَبِي أَنْتَ قَالَ ‏”‏ نَعَمْ ‏”‏‏.‏ فَحَبَسَ أَبُو بَكْرٍ نَفْسَهُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لِصُحْبَتِهِ، وَعَلَفَ رَاحِلَتَيْنِ كَانَتَا عِنْدَهُ وَرَقَ السَّمُرِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ‏.‏ قَالَ عُرْوَةُ قَالَتْ عَائِشَةُ فَبَيْنَا نَحْنُ يَوْمًا جُلُوسٌ فِي بَيْتِنَا فِي نَحْرِ الظَّهِيرَةِ فَقَالَ قَائِلٌ لأَبِي بَكْرٍ هَذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُقْبِلاً مُتَقَنِّعًا، فِي سَاعَةٍ لَمْ يَكُنْ يَأْتِينَا فِيهَا‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ فِدًا لَهُ بِأَبِي وَأُمِّي، وَاللَّهِ إِنْ جَاءَ بِهِ فِي هَذِهِ السَّاعَةِ إِلاَّ لأَمْرٍ‏.‏ فَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَأْذَنَ، فَأَذِنَ لَهُ فَدَخَلَ، فَقَالَ حِينَ دَخَلَ لأَبِي بَكْرٍ ‏”‏ أَخْرِجْ مَنْ عِنْدَكَ ‏”‏‏.‏ قَالَ إِنَّمَا هُمْ أَهْلُكَ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏”‏ فَإِنِّي قَدْ أُذِنَ لِي فِي الْخُرُوجِ ‏”‏‏.‏ قَالَ فَالصُّحْبَةُ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ‏.‏ قَالَ ‏”‏ نَعَمْ ‏”‏‏.‏ قَالَ فَخُذْ بِأَبِي أَنْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِحْدَى رَاحِلَتَىَّ هَاتَيْنِ‏.‏ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ بِالثَّمَنِ ‏”‏‏.‏ قَالَتْ فَجَهَّزْنَاهُمَا أَحَثَّ الْجِهَازِ، وَضَعْنَا لَهُمَا سُفْرَةً فِي جِرَابٍ، فَقَطَعَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ أَبِي بَكْرٍ قِطْعَةً مِنْ نِطَاقِهَا، فَأَوْكَتْ بِهِ الْجِرَابَ، وَلِذَلِكَ كَانَتْ تُسَمَّى ذَاتَ النِّطَاقِ، ثُمَّ لَحِقَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ بِغَارٍ فِي جَبَلٍ يُقَالُ لَهُ ثَوْرٌ، فَمَكُثَ فِيهِ ثَلاَثَ لَيَالٍ يَبِيتُ عِنْدَهُمَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، وَهْوَ غُلاَمٌ شَابٌّ لَقِنٌ ثَقِفٌ، فَيَرْحَلُ مِنْ عِنْدِهِمَا سَحَرًا، فَيُصْبِحُ مَعَ قُرَيْشٍ بِمَكَّةَ كَبَائِتٍ، فَلاَ يَسْمَعُ أَمْرًا يُكَادَانِ بِهِ إِلاَّ وَعَاهُ، حَتَّى يَأْتِيَهُمَا بِخَبَرِ ذَلِكَ حِينَ يَخْتَلِطُ الظَّلاَمُ، وَيَرْعَى عَلَيْهِمَا عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ مِنْحَةً مِنْ غَنَمٍ، فَيُرِيحُهَا عَلَيْهِمَا حِينَ تَذْهَبُ سَاعَةٌ مِنَ الْعِشَاءِ، فَيَبِيتَانِ فِي رِسْلِهَا حَتَّى يَنْعِقَ بِهَا عَامِرُ بْنُ فُهَيْرَةَ بِغَلَسٍ، يَفْعَلُ ذَلِكَ كُلَّ لَيْلَةٍ مِنْ تِلْكَ اللَّيَالِي الثَّلاَثِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ibrahim b. Musa da ga je obavijestio Hišam, prenoseći od Ma‘mera, on od Zuhrija, a ovaj od Urve da je Aiša jednom kazivala: “Jedna skupina ljudi odselila je u Etiopiju. I dok se Ebu-Bekr pripremeo za selidbu, Vjerovjesnik mu se a.s., obratio: ‘Polahko, nadam se da će i meni (Allah) dopustiti (da selim).’ Ebu-Bekr mu na to reče: ‘Da li se ti – i oca bih svojega žrtvovao za tebe – tome (selidbi) nadaš?’ Vjerovjesnik, a.s., reče: ‘Da!’ Tako Ebu-Bekr pričeka da mu se Vjerovjesnik, a.s., pridruži. U međuvremenu opskrbio (nahranio) je dvije deve koje je imao lišćem od samurova stabla za četiri mjeseca.” Urva dalje prenosi da je Aiša kazivala: “Jednog dana dok smo sjedili u svojoj kući, neko u podne reče Ebu-Bekru: ‘Evo Allahova Poslanika, a.s.; glava i dio lica pokriveni su mu platnom; dolazi u vrijeme kada nam nikada nije dolazio.’ Ebu-Bekr na to reče: ‘I oca i majku bih žrtvovao umjesto tebe – mora da te je hitna stvar u ovo vrijeme dovela ovamo.’ Kada je stigao, Vjerovjesnik, a.s., upitao je za dozvolu da uđe. Nakon što mu je dopušteno, ušao je i rekao Ebu-Bekru: ‘Neka iziđu napolje oni koji se nalaze kod tebe!’ Ebu-Bekr mu odgovori: ‘Ovdje je, Allahov Poslaniče – i oca bih svojega žrtvovao za tebe – samo tvoja porodica.’ Vjerovjesnik, a.s., tada reče: ‘Dopušteno mi je da napustim (Meku).’ – ‘Allahov Poslaniče – i oca bih svojega žrtvovao za tebe – hoću li i ja s tobom?’, reče Ebu-Bekr. ‘Da’, reče Vjerovjesnik. ‘Uzmi, Allahov Poslaniče – i oca bih svojega žrtvovao za tebe – jednu od ove moje dvije deve’, reče Ebu-Bekr. Vjerovjesnik, a.s., reče: ‘Samo da platim.’ Tako smo ih opremili prtljagom”, nastavlja dalje Aiša, “i u kožnu torbu stavili hrane za put. Esma, kćerka Ebu-Bekrova, tada je odsjekla dio od svojega pojasa i njime zavezala torbu, zbog čega je i nazvana ‘Zatun-Nitakajn’ (žena sa dva pojasa). Potom su Vjerovjesnik, a.s., i Ebu-Bekr otišli u pećinu na brdu koje se zove Sevr i tamo ostali tri noći. Abdullah b. Ebu-Bekr, mlad pametan i razborit dječak, omrknuo bi kod njih dvojice, a ujutro bi zorom osvanuo s Kurejšijama u Meki, kao da je s njima noć provodio. I kada bi čuo da Kurejšije neku zavjeru protiv njih dvojice kuju, on bi to razumio i o tome ih obavijestio čim bi došao kod njih kada padne noć. Amir b. Fuhejra, oslobođeni rob Ebu-Bekrov, zbog njih bi gonio na pašu stado ovaca muzara i uvečer, jedan sat po jaciji, pomuzao bi ih za njih. Oni bi potom spavali mirno sve dok ih Amir b. Fuhejra ne bi probudio, tjerajući ovce još za mraka, prije zore. Tako je radio sve tri ove noći.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ مَكَّةَ عَامَ الْفَتْحِ وَعَلَى رَأْسِهِ الْمِغْفَرُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Velid, njemu Malik, a ovome Zuhri, prenoseći od Enesa, radijallahu anhu, da je u godini osvojenja Meke Vjerovjesnik, a.s., ušao u Meku s kacigom na glavi.


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ بُرْدٌ نَجْرَانِيٌّ غَلِيظُ الْحَاشِيَةِ، فَأَدْرَكَهُ أَعْرَابِيٌّ فَجَبَذَهُ بِرِدَائِهِ جَبْذَةً شَدِيدَةً، حَتَّى نَظَرْتُ إِلَى صَفْحَةِ عَاتِقِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ أَثَّرَتْ بِهَا حَاشِيَةُ الْبُرْدِ مِنْ شِدَّةِ جَبْذَتِهِ، ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ مُرْ لِي مِنْ مَالِ اللَّهِ الَّذِي عِنْدَكَ‏.‏ فَالْتَفَتَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ ضَحِكَ ثُمَّ أَمَرَ لَهُ بِعَطَاءٍ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ismail b. Abdullah, a njemu Malik, prenoseći od Ishaka b. Abdullaha b. Ebu-Talhe da je Enes b. Malik rekao: “Jednom sam išao s Allahovim Poslanikom, a.s., a on je na sebi nosio nedžranijsku burdu s debelim rubovima. Uto ga je sustigao jedan beduin i povukao ga za njegovu burdu tako jako da sam na vratu Allahova Poslanika, a.s., primijetio trag ruba burde od siline njegova potezanja. Potom je rekao: ‘O Muhammede, opskrbi me dijelom Allahova bogatstva koje se kod tebe nalazi!’ Allahov Poslanik, a.s., okrenu se prema njemu, nasmija se i naredi da mu se dâ nešto.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ جَاءَتِ امْرَأَةٌ بِبُرْدَةٍ ـ قَالَ سَهْلٌ هَلْ تَدْرِي مَا الْبُرْدَةُ قَالَ نَعَمْ هِيَ الشَّمْلَةُ، مَنْسُوجٌ فِي حَاشِيَتِهَا ـ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي نَسَجْتُ هَذِهِ بِيَدِي أَكْسُوكَهَا‏.‏ فَأَخَذَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُحْتَاجًا إِلَيْهَا، فَخَرَجَ إِلَيْنَا وَإِنَّهَا لإِزَارُهُ، فَجَسَّهَا رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ اكْسُنِيهَا‏.‏ قَالَ ‏ “‏ نَعَمْ ‏”‏‏.‏ فَجَلَسَ مَا شَاءَ اللَّهُ فِي الْمَجْلِسِ، ثُمَّ رَجَعَ، فَطَوَاهَا ثُمَّ أَرْسَلَ بِهَا إِلَيْهِ‏.‏ فَقَالَ لَهُ الْقَوْمُ مَا أَحْسَنْتَ، سَأَلْتَهَا إِيَّاهُ وَقَدْ عَرَفْتَ أَنَّهُ لاَ يَرُدُّ سَائِلاً‏.‏ فَقَالَ الرَّجُلُ وَاللَّهِ مَا سَأَلْتُهَا إِلاَّ لِتَكُونَ كَفَنِي يَوْمَ أَمُوتُ‏.‏ قَالَ سَهْلٌ فَكَانَتْ كَفَنَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejba b. Seid, njemu Jakub b. Abdur-Rahman a ovome Ebu Hazim, koji prenosi da je Sehl b. Sa‘d rekao: “Jednom je došla neka žena s burdom.” (Sehl potom upita: “Znate li šta je to burda?” Jedan /od prisutnih/ reče: “Da. To je šemla s izatkanim ivicama.”) “Žena reče: ‘Allahov Poslaniče, izatkala sam svojom rukom ovu burdu za tebe da je nosiš.’ Allahov Poslanik, a.s., uze burdu jer mu je ionako trebala, a potom iziđe pred nas noseći je kao izar. Jedan od ljudi opipa je i reče: ‘Allahov Poslaniče, daj mi je da je ja obučem!’ Allahov Poslanik, a.s., reče: ‘Da.’ Sjedio je zatim neko vrijeme s drušvom pa se vratio (svojoj kući), smotao (burdu) i poslao je ovome. Narod tada reče tome čovjeku: ‘Nisi lijepo uradio! Tražio si je od njega znajući da ne odbija nikoga kada traži nešto od njega.’ – ‘Tako mi Allaha, tražio sam je samo da mi bude mrtvački pokrivač kada umrem’, reče čovjek.” (Sehl kaže: “Na kraju, i bila mu je mrtvački pokrivač.”)


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏”‏ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِي زُمْرَةٌ هِيَ سَبْعُونَ أَلْفًا، تُضِيءُ وُجُوهُهُمْ إِضَاءَةَ الْقَمَرِ ‏”‏‏.‏ فَقَامَ عُكَاشَةُ بْنُ مِحْصَنٍ الأَسَدِيُّ يَرْفَعُ نَمِرَةً عَلَيْهِ قَالَ ادْعُ اللَّهَ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ مِنْهُمْ ‏”‏‏.‏ ثُمَّ قَامَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ ‏”‏ سَبَقَكَ عُكَاشَةُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Jeman, njemu Šuajb, ovome Zuhri, prenoseći od Seida b. Musejjeba da je Ebu-Hurejra, radijallahu anhu, kazivao: “Čuo sam Allahovog Poslanika, a.s., kako govori: ‘Ući će u Džennet (bez polaganja računa) jedna skupina od sedamdeset hiljada ljudi. Lica će im svijetliti mjesečevom svjetlošću.’ Ustade potom Ukaša b. Muhsin Esedi, podižući svoj ogrtač, i reče: ‘Zamoli Allaha za mene, Allahov Poslaniče, da budem jedan od njih!’ Allahov Poslanik, a.s., tada reče: ‘O moj Allahu, učini ga jednim od njih!’ Tada ustade jedan od ensarija i reče: ‘O Allahov Poslaniče, zamoli Allaha za mene, da i ja budem jedan od njih!’ Allahov Poslanik, a.s., tada reče: ‘Predusreo te je Ukaša.’”


 

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ قُلْتُ لَهُ أَىُّ الثِّيَابِ كَانَ أَحَبَّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ الْحِبَرَةُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Amr b. Asim, a njemu Hemam, koji prenosi od Katade da je ovaj upitao Enesa: “Koja je odjeća bila najdraža Vjerovjesniku?” On mu je odgovorio: “Hibera.”


 

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الأَسْوَدِ، حَدَّثَنَا مُعَاذٌ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ أَحَبُّ الثِّيَابِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَلْبَسَهَا الْحِبَرَةَ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Abdullah b. Ebu-Esved, njemu Muaz, a ovome njegov otac, prenoseći od Katade da je Enes b. Malik, radijallahu anhu, rekao: “Vjerovjesnik, a.s., najviše je volio oblačiti hiberu.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَخْبَرَتْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ تُوُفِّيَ سُجِّيَ بِبُرْدٍ حِبَرَةٍ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Ebu-Jeman, njemu Šuajb, ovome Zuhri, koji kaže da ga je obavijestio Ebu-Selema b. Abdur-Rahman b. Avf, a njega Aiša, radijallahu anhu, supruga Vjerovjesnikova, a.s., da je Allahov Poslanik, a.s., kada je umro, prekriven hiberom.


 

حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ، وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، رضى الله عنهم قَالاَ لَمَّا نَزَلَ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم طَفِقَ يَطْرَحُ خَمِيصَةً لَهُ عَلَى وَجْهِهِ، فَإِذَا اغْتَمَّ كَشَفَهَا عَنْ وَجْهِهِ، فَقَالَ وَهْوَ كَذَلِكَ ‏ “‏ لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْيَهُودِ وَالنَّصَارَى اتَّخَذُوا قُبُورَ أَنْبِيَائِهِمْ مَسَاجِدَ ‏”‏‏.‏ يُحَذِّرُ مَا صَنَعُوا‏.‏

 

PRIČAO MI JE Jahja b. Bukejr, njemu Lejs, a ovome Ukajl, prenoseći od od Ibn-Šihaba, koji kaže da ga je obavijestio Abdullah b. Abdullah b. Utba da su Aiša i Abdullah b. Abbas, radijallahu anhu, kazivali: –“Kada je Allahovu Poslaniku, a.s., otežala bolest, on se hamisom pokrio po licu, ali čim bi počeo gubiti dah (ubrzano disati), sklonio bi je s lica, govoreći: ‘Tako je to! Neka je Allahovo prokletsvo na židove i kršćane! Oni grobove svojih vjerovjesnika pretvaraju u bogomolje iako su upozoreni na ono što čine!’”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ صَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي خَمِيصَةٍ لَهُ لَهَا أَعْلاَمٌ، فَنَظَرَ إِلَى أَعْلاَمِهَا نَظْرَةً، فَلَمَّا سَلَّمَ قَالَ ‏ “‏ اذْهَبُوا بِخَمِيصَتِي هَذِهِ إِلَى أَبِي جَهْمٍ، فَإِنَّهَا أَلْهَتْنِي آنِفًا عَنْ صَلاَتِي، وَائْتُونِي بِأَنْبِجَانِيَّةِ أَبِي جَهْمِ بْنِ حُذَيْفَةَ بْنِ غَانِمٍ مِنْ بَنِي عَدِيِّ بْنِ كَعْبٍ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Musa b. Ismail, njemu Ibrahim b. Sa‘d, ovome Ibn-Šihab, prenoseći od Urve da je Aiša kazivala: “Allahov Poslanik, a.s., obavljao je namaz u hamisi koja je na sebi imala neke znake, tako da je (dok je klanjao) bacio pogled na te znake, a kada je namaz završio, rekao je: ‘Nosite ovu moju hamisu Ebu-Džehmu, jer mi ona odvraća pažnju od namaza, a donesite mi enbidžaniju Ebu-Džehma b. Huzejfe b. Ganima iz (plemena) Benu-Adi b. Ka‘b.’”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، قَالَ أَخْرَجَتْ إِلَيْنَا عَائِشَةُ كِسَاءً وَإِزَارًا غَلِيظًا فَقَالَتْ قُبِضَ رُوحُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَيْنِ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Musedded, njemu Ismail, ovome Ejjub, a njemu Humejd b. Hilal, prenoseći od Ebu-Burde da je ovaj kazivao: “Iznijela nam je Aiša, radijallahu anhu, kisa’ i izar, govoreći: ‘U ovome je dvome Vjerovjesnik, a.s., ispustio dušu.’”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ خُبَيْبٍ، عَنْ حَفْصِ بْنِ عَاصِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمُلاَمَسَةِ، وَالْمُنَابَذَةِ، وَعَنْ صَلاَتَيْنِ بَعْدَ الْفَجْرِ حَتَّى تَرْتَفِعَ الشَّمْسُ، وَبَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغِيبَ، وَأَنْ يَحْتَبِيَ بِالثَّوْبِ الْوَاحِدِ، لَيْسَ عَلَى فَرْجِهِ مِنْهُ شَىْءٌ بَيْنَهُ وَبَيْنَ السَّمَاءِ، وَأَنْ يَشْتَمِلَ الصَّمَّاءَ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Beššar, njemu Abdul-Vehhab, ovome Ubejdullah, prenoseći od Hubejbe, a ovaj od Hafsa b. Asima da je Ebu-Hurejra kazivao: “Vjerovjesnik, a.s., zabranio je mulamesu, zatim munabezu, zatim obavljanje dvaju namaza – jednog poslije zore dok se sunce ne uzdigne i drugog poslije ikindije dok sunce ne zađe – zatim ihtiba’ i ištimalus-samma’.”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدٍ، أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ لِبْسَتَيْنِ وَعَنْ بَيْعَتَيْنِ، نَهَى عَنِ الْمُلاَمَسَةِ وَالْمُنَابَذَةِ فِي الْبَيْعِ، وَالْمُلاَمَسَةُ لَمْسُ الرَّجُلِ ثَوْبَ الآخَرِ بِيَدِهِ بِاللَّيْلِ أَوْ بِالنَّهَارِ، وَلاَ يُقَلِّبُهُ إِلاَّ بِذَلِكَ، وَالْمُنَابَذَةُ أَنْ يَنْبِذَ الرَّجُلُ إِلَى الرَّجُلِ بِثَوْبِهِ، وَيَنْبِذَ الآخَرُ ثَوْبَهُ، وَيَكُونَ ذَلِكَ بَيْعَهُمَا، عَنْ غَيْرِ نَظَرٍ وَلاَ تَرَاضٍ، وَاللِّبْسَتَيْنِ اشْتِمَالُ الصَّمَّاءِ، وَالصَّمَّاءُ أَنْ يَجْعَلَ ثَوْبَهُ عَلَى أَحَدِ عَاتِقَيْهِ، فَيَبْدُو أَحَدُ شِقَّيْهِ لَيْسَ عَلَيْهِ ثَوْبٌ، وَاللِّبْسَةُ الأُخْرَى احْتِبَاؤُهُ بِثَوْبِهِ وَهْوَ جَالِسٌ، لَيْسَ عَلَى فَرْجِهِ مِنْهُ شَىْءٌ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja b. Bukejr, njemu Lejs, ovome Junus, prenoseći od Ibn-Šihaba, koji kazuje da ga je Amir b. Sa‘d obavijestio da je Ebu-Seid Hudri rekao: “Vjerovjesnik, a.s., zabranio je dvije vrste oblačenja i dvije vrste prodaje. Zabranio je mulamesu i munabezu u prodaji. Mulamesa prodaja jest ona koja se obavi čim kupac rukom dotakne odjeću koju želi kupiti, bilo danju ili noću, bez ikakva drugog pregledanja. Munabeza prodaja jest ona pri kojoj čovjek drugome baci odjeću koju prodaje i tako se obavi prodaja bez gledanja ili želje za kupovinom. Dvije vrste (zabranjenog) oblačenja jesu ištimalus-samma’ – a to je pokrivanje jednog ramena, tako da drugo ostane bez odjeće – i ihtiba’ – a to je umotavanje jednim komadom odjeće, dok se sjedi, bez ičega što bi pokrivalo genitalije.”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ لِبْسَتَيْنِ أَنْ يَحْتَبِيَ الرَّجُلُ فِي الثَّوْبِ الْوَاحِدِ لَيْسَ عَلَى فَرْجِهِ مِنْهُ شَىْءٌ، وَأَنْ يَشْتَمِلَ بِالثَّوْبِ الْوَاحِدِ، لَيْسَ عَلَى أَحَدِ شِقَّيْهِ، وَعَنِ الْمُلاَمَسَةِ وَالْمُنَابَذَةِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ismail, njemu Malik, prenoseći od Ebu-Zinada, a ovaj od A‘redža, koji prenosi od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, da je kazivao: “Allahov Poslanik zabranio je dvije vrste oblačenja: da čovjek (u sjedećem položaju) obuče jedan komad odjeće bez ičega što bi mu pokrivalo genitalije i da se pokrije jednim komadom odjeće tako da mu jedna strana ostane gola. Zabranio je još mulamasu i munabezu.”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَخْلَدٌ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ اشْتِمَالِ الصَّمَّاءِ، وَأَنْ يَحْتَبِيَ الرَّجُلُ فِي ثَوْبٍ وَاحِدٍ، لَيْسَ عَلَى فَرْجِهِ مِنْهُ شَىْءٌ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed, njemu Mahled, ovome Ibn-Džurejdž, kazujući da ga je obavijestio Ibn-Šihab, koji prenosi od Ubejdullaha b. Abdullaha, a on od Ebu-Seida Hudrija, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, a.s., zabranio ištimalus-samma’, te da čovjek (u sjedećem položaju) obuče jedan komad odjeće, bez ičega što bi mu pokrivalo genitalije.


 

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِيهِ، سَعِيدِ بْنِ فُلاَنٍ ـ هُوَ عَمْرُو بْنُ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ ـ عَنْ أُمِّ خَالِدٍ بِنْتِ خَالِدٍ، أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِثِيَابٍ فِيهَا خَمِيصَةٌ سَوْدَاءُ صَغِيرَةٌ فَقَالَ ‏”‏ مَنْ تَرَوْنَ نَكْسُو هَذِهِ ‏”‏‏.‏ فَسَكَتَ الْقَوْمُ قَالَ ‏”‏ ائْتُونِي بِأُمِّ خَالِدٍ ‏”‏‏.‏ فَأُتِيَ بِهَا تُحْمَلُ فَأَخَذَ الْخَمِيصَةَ بِيَدِهِ فَأَلْبَسَهَا وَقَالَ ‏”‏ أَبْلِي وَأَخْلِقِي ‏”‏‏.‏ وَكَانَ فِيهَا عَلَمٌ أَخْضَرُ أَوْ أَصْفَرُ فَقَالَ ‏”‏ يَا أُمَّ خَالِدٍ هَذَا سَنَاهْ ‏”‏‏.‏ وَسَنَاهْ بِالْحَبَشِيَّةِ حَسَنٌ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Nuajm, njemu Ishak b. Seid, prenoseći od svoga oca Seida b. Fulana, tj. Amra b. Seid b. Asa, koji prenosi da je Umm-Halid kći Halidova kazivala: “Vjerovjesniku, a.s., jednom je donesena odjeća među kojom je bila i mala crna hamisa. Tada je on upitao: ‘Šta mislite, kome da damo ovo da oblači?’ Svi su zašutjeli dok Vjerovjesnik, a.s., ne reče: ‘Dajte meni za Umm-Halid’ – pa mi je data da je nosim (s obzirom da sam bila mlada u to vrijeme). Vjerovjesnik, a.s., uzeo je hamisu u ruke i dao mi je da je obučem, rekavši: ‘Nanosala je se i promijenila!’ Na njoj je bio nekakav zeleni ili žuti znak. Potom mi reče: ‘O Umm-Halid! Ovo je senah. Senah je etiopska riječ (koja znači lijep).’”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا وَلَدَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ قَالَتْ لِي يَا أَنَسُ انْظُرْ هَذَا الْغُلاَمَ فَلاَ يُصِيبَنَّ شَيْئًا حَتَّى تَغْدُوَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يُحَنِّكُهُ‏.‏ فَغَدَوْتُ بِهِ، فَإِذَا هُوَ فِي حَائِطٍ وَعَلَيْهِ خَمِيصَةٌ حُرَيْثِيَّةٌ، وَهْوَ يَسِمُ الظَّهْرَ الَّذِي قَدِمَ عَلَيْهِ فِي الْفَتْحِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Musenna, njemu Ibn-Ebu-Adi, ovome Ibn-Avn, a njemu Muhammed, prenoseći od Enesa, radijallahu anhu, da je kazivao: “Nakon što se porodila, Umm-Sulejm mi je rekla: ‘O Enese! Pripazi ovo dijete! Ne daj mu ništa da jede i pije sve dok sutra rano ne dođeš s njim do Vjerovjesnika, a.s., radi tahnika.’ Tako sam sljedećeg jutra otišao s njim (do Vjerovjesnika, a.s.) i našao ga u vrtu – a na njemu hamisa hurejsijja – kako obilježava (stavlja žigove na) deve pristigle u toku osvojenja Meke.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، أَخْبَرَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، أَنَّ رِفَاعَةَ، طَلَّقَ امْرَأَتَهُ، فَتَزَوَّجَهَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الزَّبِيرِ الْقُرَظِيُّ، قَالَتْ عَائِشَةُ وَعَلَيْهَا خِمَارٌ أَخْضَرُ‏.‏ فَشَكَتْ إِلَيْهَا، وَأَرَتْهَا خُضْرَةً بِجِلْدِهَا، فَلَمَّا جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنِّسَاءُ يَنْصُرُ بَعْضُهُنَّ بَعْضًا قَالَتْ عَائِشَةُ مَا رَأَيْتُ مِثْلَ مَا يَلْقَى الْمُؤْمِنَاتُ، لَجِلْدُهَا أَشَدُّ خُضْرَةً مِنْ ثَوْبِهَا‏.‏ قَالَ وَسَمِعَ أَنَّهَا قَدْ أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَاءَ وَمَعَهُ ابْنَانِ لَهُ مِنْ غَيْرِهَا‏.‏ قَالَتْ وَاللَّهِ مَا لِي إِلَيْهِ مِنْ ذَنْبٍ، إِلاَّ أَنَّ مَا مَعَهُ لَيْسَ بِأَغْنَى عَنِّي مِنْ هَذِهِ‏.‏ وَأَخَذَتْ هُدْبَةً مِنْ ثَوْبِهَا، فَقَالَ كَذَبَتْ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي لأَنْفُضُهَا نَفْضَ الأَدِيمِ، وَلَكِنَّهَا نَاشِزٌ تُرِيدُ رِفَاعَةَ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ فَإِنْ كَانَ ذَلِكَ لَمْ تَحِلِّي لَهُ ـ أَوْ لَمْ تَصْلُحِي لَهُ ـ حَتَّى يَذُوقَ مِنْ عُسَيْلَتِكِ ‏”‏‏.‏ قَالَ وَأَبْصَرَ مَعَهُ ابْنَيْنِ فَقَالَ ‏”‏ بَنُوكَ هَؤُلاَءِ ‏”‏‏.‏ قَالَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏”‏ هَذَا الَّذِي تَزْعُمِينَ مَا تَزْعُمِينَ، فَوَاللَّهِ لَهُمْ أَشْبَهُ بِهِ مِنَ الْغُرَابِ بِالْغُرَابِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Beššar, njemu Abdul-Vehhab, ovome Ejjub, prenoseći od Ikrime da se Rifaa razveo od svoje žene, nakon čega se njome oženio Abdur-Rahman b. Zubejr Kurezi. Aiša kazuje kako je žena došla noseći na sebi zeleni veo i požalila joj se (na svoga muža), pokazujući masnice na koži (od udaranja). Čim je došao Allahov Poslanik, a.s. – a pošto žene jedna drugoj pomažu – Aiša je rekla: “Nisam vidjela ženu da podnosi kao ova žena. Pogledaj! Koža joj je tamnija od odjeće!” Kada je Abdur-Rahman čuo da mu je žena išla Allahovom Poslaniku, a.s., dođe i on sa dvojicom sinova od druge žene. Ona tada reče: “Tako mi Allaha, nisam mu ništa skrivila, osim što je nesposoban za bilo šta drugo osim ovoga” – pokazujući dio svoje odjeće. Abdur-Rahman na to reče: “Slagala je, Allahov Poslaniče! Ja sam dosta jak i mogu je zadovoljiti, ali je ona nepokorna i želi se vratiti Rifaji.” Allahov Poslanik, a.s., tada reče ženi: “Ako je ovo tvoja želja, onda (znaj da) ti to nije dopušteno, (da se ponovo udaš za Rifaju) sve dok (Abdur-Rahman) s tobom ne imadne spolni odnos.” Zatim je (Allahov Poslanik, a.s.) ugledao dvojicu dječaka s njim i upitao ga: “Jesu li ovo tvoji sinovi?” – “Jesu”, odgovori (Abdurrahman), a Allahov Poslanik, a.s., tada reče: “Ti tvrdiš to što tvrdiš, ali, tako mi Allaha, oni liče na njega kao vrana na vranu.”


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَعْدٍ، قَالَ رَأَيْتُ بِشِمَالِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَبِيَمِينِهِ رَجُلَيْنِ عَلَيْهِمَا ثِيَابٌ بِيضٌ يَوْمَ أُحُدٍ، مَا رَأَيْتُهُمَا قَبْلُ وَلاَ بَعْدُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ishak b. Ibrahim Hanzali, njemu Muhammed b. Bišr, ovome Mis‘ar, njemu Sa‘d b. Ibrahim, a ovome njegov otac, koji prenosi od Sa‘da da je kazivao: “Vidio sam na dan Uhuda na lijevoj i na desnoj strani Vjerovjesnikovoj, a.s., dva čovjeka u bijeloj odjeći. Nikada ih ni prije ni poslije nisam vidio.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنِ الْحُسَيْنِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ، حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا الأَسْوَدِ الدِّيلِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَا ذَرٍّ ـ رضى الله عنه ـ حَدَّثَهُ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَعَلَيْهِ ثَوْبٌ أَبْيَضُ وَهْوَ نَائِمٌ، ثُمَّ أَتَيْتُهُ وَقَدِ اسْتَيْقَظَ فَقَالَ ‏”‏ مَا مِنْ عَبْدٍ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ ثُمَّ مَاتَ عَلَى ذَلِكَ، إِلاَّ دَخَلَ الْجَنَّةَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ ‏”‏ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ ‏”‏ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ ‏”‏ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ عَلَى رَغْمِ أَنْفِ أَبِي ذَرٍّ ‏”‏‏.‏ وَكَانَ أَبُو ذَرٍّ إِذَا حَدَّثَ بِهَذَا قَالَ وَإِنْ رَغِمَ أَنْفُ أَبِي ذَرٍّ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ هَذَا عِنْدَ الْمَوْتِ أَوْ قَبْلَهُ، إِذَا تَابَ وَنَدِمَ وَقَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ غُفِرَ لَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Ma‘mer, njemu Abdul-Varis, prenoseći od Husejna, on od Abdullaha b. Burejda, ovaj od Jahjaa b. Ja‘mera, kome je pričao Ebu-Esved Dueli, prenoseći od Ebu-Zerra, radijallahu anhu, da je pričao: “Došao sam kod Vjerovjesnika, a.s., a on je spavao u bijeloj odjeći. Poslije sam opet došao, nakon što se probudio, pa mi je rekao: ‘Nema toga koji izgovori: La ilahe illallah! – i tada umre, a da neće ući u Džennet.’ – ‘Čak i onaj koji blud učini ili ukrade?!’, upitao sam ga. ‘Čak i onaj koji blud učini ili ukrade!’, odgovorio mi je. ‘Čak i onaj koji blud učini ili ukrade?!’, ponovo sam ga upitao. ‘Čak i onaj koji blud učini ili ukrade!’, odgovorio mi je. ‘Čak i onaj koji blud učini ili ukrade?!’, upitao sam ga opet. ‘Čak i onaj koji blud učini ili ukrade, usprkos Ebu-Zerru!’, odgovorio mi je.” Kazujući ovo, Ebu-Zerr je rekao: “Čak ako se to Ebu-Zerru i ne sviđa!” Ebu-Abdullah o ovome je rekao: “To je u trenutku umiranja ili prije smrti ako se čovjek pokaje i zamoli za oprost izgovorivši: La ilahe illallah! Takvome će onda biti oprošteno.”


 

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عُثْمَانَ النَّهْدِيَّ، أَتَانَا كِتَابُ عُمَرَ وَنَحْنُ مَعَ عُتْبَةَ بْنِ فَرْقَدٍ بِأَذْرَبِيجَانَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْحَرِيرِ، إِلاَّ هَكَذَا، وَأَشَارَ بِإِصْبَعَيْهِ اللَّتَيْنِ تَلِيَانِ الإِبْهَامَ قَالَ فِيمَا عَلِمْنَا أَنَّهُ يَعْنِي الأَعْلاَمَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Adem, njemu Šu‘ba, a ovome Katada, prenoseći da je čuo Ebu-Osmana Nehdija kako kazuje: “Dok smo bili s Utbom b. Ferkadom u Azerbejdžanu, došlo nam je od Omera pismo da je Allahov Poslanik, a.s., zabranio svilu izuzev ovako, pokazujući sa svoja dva prsta kojima se pokazuje nejasnoća. Prema onome što mi znamo to znači obrubljivanje i vezenje.”


 

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، قَالَ كَتَبَ إِلَيْنَا عُمَرُ وَنَحْنُ بِأَذْرَبِيجَانَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ لُبْسِ الْحَرِيرِ إِلاَّ هَكَذَا، وَصَفَّ لَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِصْبَعَيْهِ‏.‏ وَرَفَعَ زُهَيْرٌ الْوُسْطَى وَالسَّبَّابَةَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ahmed b. Junus, njemu Zuhejr, a ovome Asim, prenoseći od Ebu-Osmana, koji je kazivao: “Dok smo bili u Azerbejdžanu, pisao nam je Omer da je Vjerovjesnik, a.s., zabranio oblačenje svile izuzev ovako, raširivši svoja dva prsta (da nam to pokaže).”Zuhejr (prenosilac u lancu) podigao je srednjak i kažiprst.


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ التَّيْمِيِّ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ، قَالَ كُنَّا مَعَ عُتْبَةَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ عُمَرُ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ لاَ يُلْبَسُ الْحَرِيرُ فِي الدُّنْيَا، إِلاَّ لَمْ يُلْبَسْ فِي الآخِرَةِ مِنْهُ ‏”‏‏.‏ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا أَبُو عُثْمَانَ،، وَأَشَارَ أَبُو عُثْمَانَ، بِإِصْبَعَيْهِ الْمُسَبِّحَةِ وَالْوُسْطَى‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Jahja, prenoseći Tejmija, a ovaj od Ebu-Osmana, koji je kazivao: “Bili smo s Utbom kada nam je pisao Omer, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, a.s., rekao: ‘Svila se ne oblači na ovome svijetu, u suprotnom neće se oblačiti na ahiretu.’” Pričao nam je Hasan b. Omer da je njemu pričao Mu‘temir, a ovome njegov otac, kome je pričao Ebu-Osman. Ebu-Osman zatim je pokazao svoja dva prsta: kažiprst i srednjak.


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، قَالَ كَانَ حُذَيْفَةُ بِالْمَدَايِنِ فَاسْتَسْقَى، فَأَتَاهُ دِهْقَانٌ بِمَاءٍ فِي إِنَاءٍ مِنْ فِضَّةٍ فَرَمَاهُ بِهِ وَقَالَ إِنِّي لَمْ أَرْمِهِ إِلاَّ أَنِّي نَهَيْتُهُ فَلَمْ يَنْتَهِ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ الذَّهَبُ وَالْفِضَّةُ وَالْحَرِيرُ وَالدِّيبَاجُ هِيَ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا، وَلَكُمْ فِي الآخِرَةِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sulejman b. Harb, njemu Šu‘ba, prenoseći od Hakema, a ovaj od Ibn-Ebu-Lejle, koji kazuje: “Za boravka u Medainu Huzejfa je jednom zatražio da pije vode. Nakon što mu je starješina sela donio vode u srebrenoj posudi, on ju je odmah bacio rekavši: ‘Bacio sam je samo zato što sam zabranio da se njome koristi, a on to nije učinio. Allahov je Poslanik, a.s., rekao: ‘Zlato, srebro, svila i dibadž (vrsta svile) za njih su (nevjernike) na ovome svijetu, a za vas na ahiretu.’”


 

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ قَالَ شُعْبَةُ فَقُلْتُ أَعَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ شَدِيدًا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ـ فَقَالَ ‏ “‏ مَنْ لَبِسَ الْحَرِيرَ فِي الدُّنْيَا فَلَنْ يَلْبَسَهُ فِي الآخِرَةِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Adem, njemu Šu‘ba, a ovome Abdul-Aziz b. Suhejb, koji je kazivao: “Čuo sam Enesa b. Malika, pa sam (ga) upitao: ‘Je li to od Vjerovjesnika, a.s.?’ – ‘Sigurno, od Vjerovjesnika, a.s., je: ‘Ko oblači svilu na ovome svijetu neće je oblačiti na ahiretu’, reče mi on.’”


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ الزُّبَيْرِ، يَخْطُبُ يَقُولُ قَالَ مُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ مَنْ لَبِسَ الْحَرِيرَ فِي الدُّنْيَا لَمْ يَلْبَسْهُ فِي الآخِرَةِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sulejman b. Harb, njemu Hammad b. Zejd, prenoseći od Sabita, koji je govorio da je čuo Ibn-Zubejra kako u toku hutbe kaže: “Muhammed je, a.s., rekao: ‘Ko oblači svilu na ovome svijetu neće je oblačiti na ahiretu.’”


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْجَعْدِ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي ذُبْيَانَ، خَلِيفَةَ بْنِ كَعْبٍ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ الزُّبَيْرِ، يَقُولُ سَمِعْتُ عُمَرَ، يَقُولُ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ مَنْ لَبِسَ الْحَرِيرَ فِي الدُّنْيَا لَمْ يَلْبَسْهُ فِي الآخِرَةِ ‏”‏‏.‏ وَقَالَ لَنَا أَبُو مَعْمَرٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ يَزِيدَ، قَالَتْ مُعَاذَةُ أَخْبَرَتْنِي أُمُّ عَمْرٍو بِنْتُ عَبْدِ اللَّهِ، سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ، سَمِعَ عُمَرَ، سَمِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم‏ نَحْوَهُ.

 

PRIČAO NAM JE Ali b. Dža‘d, njemu Šu‘ba, prenoseći od Ebu-Zibjana Halife b. Ka‘ba, koji priča da je čuo Ibn-Zubejra kako govori da je čuo Omera da kazuje: “Vjerovjesnik je, a.s., rekao: ‘Ko oblači svilu na ovome svijetu neće je oblačiti na ahiretu.’” Ebu-Ma‘mer nam je govorio da je njemu pričao Abdul-Varis, prenoseći od Jezida da je njemu Muaza kazivala: “Obavijestila me je Umm-Amr b. Abdullah da je čula Abdullaha b. Zubejra, koji je čuo od Omera da je Vjerovjesnik, a.s., govorio slično gore navedenom.”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حِطَّانَ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنِ الْحَرِيرِ، فَقَالَتِ ائْتِ ابْنَ عَبَّاسٍ فَسَلْهُ‏.‏ قَالَ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ سَلِ ابْنَ عُمَرَ‏.‏ قَالَ فَسَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ فَقَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو حَفْصٍ ـ يَعْنِي عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ إِنَّمَا يَلْبَسُ الْحَرِيرَ فِي الدُّنْيَا مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ فِي الآخِرَةِ ‏”‏‏.‏ فَقُلْتُ صَدَقَ وَمَا كَذَبَ أَبُو حَفْصٍ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ حَدَّثَنَا حَرْبٌ عَنْ يَحْيَى حَدَّثَنِي عِمْرَانُ‏.‏ وَقَصَّ الْحَدِيثَ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Beššar, njemu Osman b. Omer, a ovome Ali b. Mubarek, prenoseći od Jahjaa b. Ebu-Kesira da je Imran b. Hittan kazivao: “Pitao sam Aišu o svili, pa mi je rekla: ‘Idi Ibn-Abbasu pa pitaj njega.’ (Otišao sam) i upitao ga, a on mi je rekao: ‘Pitaj Ibn-Omera.’ Onda sam upitao Ibn-Omera, a on mi reče: ‘Obavijestio me je Ebu-Hafs – znači Omer b. Hattab – da je Allahov Poslanik, a.s., rekao: ‘Svilu oblače na ovome svijetu oni koji neće imati udjela (u dobru) na ahiretu.’’ Na to sam rekao: ‘Istinu je rekao Ebu-Hafs, nije, dakle, slagao na Allahova Poslanika, a.s!’” Abdullah b. Redža’ kaže da mu je pričao Harb, prenoseći od Jahjaa, kojemu je pričao Imran… i pripovijeda (ovaj) hadis.


 

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أُهْدِيَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثَوْبُ حَرِيرٍ، فَجَعَلْنَا نَلْمُسُهُ، وَنَتَعَجَّبُ مِنْهُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ أَتَعْجَبُونَ مِنْ هَذَا ‏”‏‏.‏ قُلْنَا نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏”‏ مَنَادِيلُ سَعْدِ بْنِ مُعَاذٍ فِي الْجَنَّةِ خَيْرٌ مِنْ هَذَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ubejdullah b. Musa, njemu Israil, koji prenosi od Ebu-Ishaka, a ovaj od Beraa, radijallahu anhu, da je kazivao: “Vjerovjesniku je jednom poklonjena svilena odjeća, pa smo je počeli pipkati i diviti joj se. Tada nas je Vjerovjesnik, a.s., upitao: ‘Vi se ovome divite?’ – ‘Da’, odgovorili smo, a on nam na to reče: ‘Maramice Sa‘da b. Muaza u Džennetu bolje su od ovoga.’”


 

حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ ابْنَ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ حُذَيْفَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ نَهَانَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ نَشْرَبَ فِي آنِيَةِ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ، وَأَنْ نَأْكُلَ فِيهَا، وَعَنْ لُبْسِ الْحَرِيرِ وَالدِّيبَاجِ، وَأَنْ نَجْلِسَ عَلَيْهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ali, njemu Vehb b. Džerir, ovome njegov otac, prenoseći od Ibn-Ebu-Nedžiha, on od Mudžahida, a ovaj od Ibn-Ebu-Lejle, koja prenosi da je Huzejfa, radijallahu anhu, kazivao: “Vjerovjesnik nam je zabranio da pijemo iz zlatne i srebrene posude i da jedemo iz njih, da oblačimo svilu i dibadž (vrstu svile) i da sjedimo na njima.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ، عَنِ ابْنِ عَازِبٍ، قَالَ نَهَانَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْمَيَاثِرِ الْحُمْرِ وَالْقَسِّيِّ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Mukatil, njemu Abdullah, ovome Sufjan, prenoseći od Eš‘asa b. Ebu-Ša‘sa, on od Muavije b. Suvejda b. Mukarrina, ovaj od Beraa b. Aziba, koji je kazivao: “Vjerovjesnik, a.s., zabranio nam je miseru i kassijju.”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ رَخَّصَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِلزُّبَيْرِ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ فِي لُبْسِ الْحَرِيرِ لِحِكَّةٍ بِهِمَا‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed, kojega je obavijestio Veki‘, a ovog Šu‘ba, koji prenosi od Katade da je Enes rekao: “Vjerovjesnik, a.s., dozvolio je Zubejru i Abdur-Rahmanu da nose svilu zbog toga što su patili od svraba.”


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَسَانِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حُلَّةً سِيَرَاءَ، فَخَرَجْتُ فِيهَا، فَرَأَيْتُ الْغَضَبَ فِي وَجْهِهِ، فَشَقَّقْتُهَا بَيْنَ نِسَائِي‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sulejman b. Harb, a njemu Šu‘bah… Pričao mi je Muhammed b. Beššar, njemu Gunder, ovome Šu‘ba, prenoseći od Abdul-Melika b. Mejsere, a on od Zejda b. Vehba da je Alija, radijallahu anhu, ispričao: “Vjerovjesnik, a.s., dao mi je dvodijelno svileno odijelo. Odmah sam ga obukao i u njemu izišao vani, ali sam primijetio ljutnju na njegovu licu, pa sam ga izrezao i razdijelio svoj ženskoj čeljadi (za velove).”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنِي جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ رَأَى حُلَّةً سِيَرَاءَ تُبَاعُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوِ ابْتَعْتَهَا، تَلْبَسُهَا لِلْوَفْدِ إِذَا أَتَوْكَ وَالْجُمُعَةِ‏.‏ قَالَ ‏”‏ إِنَّمَا يَلْبَسُ هَذِهِ مَنْ لاَ خَلاَقَ لَهُ ‏”‏‏.‏ وَأَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ بَعْدَ ذَلِكَ إِلَى عُمَرَ حُلَّةَ سِيَرَاءَ حَرِيرٍ، كَسَاهَا إِيَّاهُ فَقَالَ عُمَرُ كَسَوْتَنِيهَا وَقَدْ سَمِعْتُكَ تَقُولُ فِيهَا مَا قُلْتَ فَقَالَ ‏”‏ إِنَّمَا بَعَثْتُ إِلَيْكَ لِتَبِيعَهَا أَوْ تَكْسُوَهَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Ismail, njemu Džuvejrija, prenoseći od Nafija, a on od Abdullaha da je Omer, radijallahu anhu, vidio kako se prodaje dvodijelno svileno odijelo, pa je rekao: “O Allahov Poslaniče! Kada bi ga (ti) kupio, mogao bi ga oblačiti kada ti dolaze izaslanstva, kao i petkom.” Na to mu je on odgovorio: “Ovo oblače samo oni koji nemaju udjela (u nagradi) na ahiretu.” Nakon toga Vjerovjesnik, a.s., poslao je Omeru dvodijelno svileno odijelo prikladno za nošnju. Omer je tada rekao: “Dao si mi ga da ga oblačim a ja sam te čuo da si rekao to što si rekao!” – “Poslao sam ti ga, a ti ga možeš prodati ili dati nekome da ga nosi”, reče (Vjerovjesnik, a.s.).


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّهُ رَأَى عَلَى أُمِّ كُلْثُومٍ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ بِنْتِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بُرْدَ حَرِيرٍ سِيَرَاءَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Jeman, njemu Šuajb, prenoseći od Zuhrija, a on od Enesa b. Malika da je vidio Umm-Kulsum, a.s., kćer Allahovog Poslanika, a.s., kako nosi crvenu svilenu burdu.


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَبِثْتُ سَنَةً وَأَنَا أُرِيدُ أَنْ أَسْأَلَ عُمَرَ عَنِ الْمَرْأَتَيْنِ اللَّتَيْنِ تَظَاهَرَتَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلْتُ أَهَابُهُ، فَنَزَلَ يَوْمًا مَنْزِلاً فَدَخَلَ الأَرَاكَ، فَلَمَّا خَرَجَ سَأَلْتُهُ فَقَالَ عَائِشَةُ وَحَفْصَةُ ـ ثُمَّ قَالَ ـ كُنَّا فِي الْجَاهِلِيَّةِ لاَ نَعُدُّ النِّسَاءَ شَيْئًا، فَلَمَّا جَاءَ الإِسْلاَمُ وَذَكَرَهُنَّ اللَّهُ، رَأَيْنَا لَهُنَّ بِذَلِكَ عَلَيْنَا حَقًّا، مِنْ غَيْرِ أَنْ نُدْخِلَهُنَّ فِي شَىْءٍ مِنْ أُمُورِنَا، وَكَانَ بَيْنِي وَبَيْنَ امْرَأَتِي كَلاَمٌ فَأَغْلَظَتْ لِي فَقُلْتُ لَهَا وَإِنَّكِ لَهُنَاكِ‏.‏ قَالَتْ تَقُولُ هَذَا لِي وَابْنَتُكَ تُؤْذِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَتَيْتُ حَفْصَةَ فَقُلْتُ لَهَا إِنِّي أُحَذِّرُكِ أَنْ تَعْصِي اللَّهَ وَرَسُولَهُ‏.‏ وَتَقَدَّمْتُ إِلَيْهَا فِي أَذَاهُ، فَأَتَيْتُ أُمَّ سَلَمَةَ فَقُلْتُ لَهَا‏.‏ فَقَالَتْ أَعْجَبُ مِنْكَ يَا عُمَرُ قَدْ دَخَلْتَ فِي أُمُورِنَا، فَلَمْ يَبْقَ إِلاَّ أَنْ تَدْخُلَ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَزْوَاجِهِ، فَرَدَّدَتْ، وَكَانَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ إِذَا غَابَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَشَهِدْتُهُ أَتَيْتُهُ بِمَا يَكُونُ، وَإِذَا غِبْتُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَشَهِدَ أَتَانِي بِمَا يَكُونُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ مَنْ حَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدِ اسْتَقَامَ لَهُ، فَلَمْ يَبْقَ إِلاَّ مَلِكُ غَسَّانَ بِالشَّأْمِ، كُنَّا نَخَافُ أَنْ يَأْتِيَنَا، فَمَا شَعَرْتُ إِلاَّ بِالأَنْصَارِيِّ وَهْوَ يَقُولُ إِنَّهُ قَدْ حَدَثَ أَمْرٌ‏.‏ قُلْتُ لَهُ وَمَا هُوَ أَجَاءَ الْغَسَّانِيُّ قَالَ أَعْظَمُ مِنْ ذَاكَ، طَلَّقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نِسَاءَهُ‏.‏ فَجِئْتُ فَإِذَا الْبُكَاءُ مِنْ حُجَرِهَا كُلِّهَا، وَإِذَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَدْ صَعِدَ فِي مَشْرُبَةٍ لَهُ، وَعَلَى باب الْمَشْرُبَةِ وَصِيفٌ فَأَتَيْتُهُ فَقُلْتُ اسْتَأْذِنْ لِي‏.‏ فَدَخَلْتُ فَإِذَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَلَى حَصِيرٍ قَدْ أَثَّرَ فِي جَنْبِهِ، وَتَحْتَ رَأْسِهِ مِرْفَقَةٌ مِنْ أَدَمٍ، حَشْوُهَا لِيفٌ، وَإِذَا أُهُبٌ مُعَلَّقَةٌ وَقَرَظٌ، فَذَكَرْتُ الَّذِي قُلْتُ لِحَفْصَةَ وَأُمِّ سَلَمَةَ، وَالَّذِي رَدَّتْ عَلَىَّ أُمُّ سَلَمَةَ، فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَبِثَ تِسْعًا وَعِشْرِينَ لَيْلَةً، ثُمَّ نَزَلَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sulejman b. Harb, njemu, Hammad b. Zejd, prenoseći od Jahjaa b. Seida, ovaj od Ubejda b. Hunejna, koji prenosi da je Ibn-Abbas, radijallahu anhu, kazivao: “Oklijevao sam godinu dana da upitam Omera o dvjema ženama koje pomažu jedna drugoj protiv Vjerovjesnika, a.s., jer sam ga se bojao. Pa ipak, jednoga dana – kada je sjahao i ušao među misvak-drveće (da obavi prirodnu nuždu), i pošto je izišao – upitao sam ga za to, a on mi odgovori: ‘Aiša i Hafsa!’ Dalje je dodao: ‘Mi u predislamsko doba ženama nismo pridavali nikakav značaj. Ali, pošto je došao islam i Allah spomenuo njihova prava, mi im dajemo njihova prava, ali im ne dopuštamo da se miješaju u naše poslove. Jednom se tako dogodila svađa (rasprava) između mene i moje žene, i ona mi u jednom trenutku grubo odgovori (istrese se na mene). Ja joj na to rekoh: ‘Čudno! Uzvraćaš istom mjerom!’ Ona odgovori: ‘To mi govoriš dok tvoja kćerka uznemirava Allahova Poslanika, a.s.!’ Otišao sam potom do Hafse i rekao joj: ‘Upozoravam te da ne odbijaš poslušnost Allahu i Njegovu Poslaniku!’ Prvo sam otišao kod Hafse, a potom kod Umm-Seleme pa sam i njoj rekao isto, a ona mi odgovori: ‘Začuđuješ me, Omere! Baviš se našim problemima tako što se miješaš između Allahovog Poslanika, a.s., i njegovih žena!’ Time je odbacila moje upozorenje. Tu je bio jedan ensarija kojega bih – kada on ne bi bio s Allahovim Poslanikom, a.s. – izvještavao o svemu što bi se desilo (u to vrijeme), a kada bih ja bio odsutan, on bi bio prisutan i prenosio mi što bi se dogodilo u vezi s Allahovim Poslanikom, a.s. U to vrijeme svi vladari okolnih zemalja bili su izrazili lojalnost Allahovu Poslaniku, a.s., izuzev kralja Gassana u Šamu, pa smo se bojali da nas ne napadne. I tako jednom, prije nego što sam i primijetio toga ensariju, on mi reče: ‘Dogodilo se nešto!’ – ‘Šta se dogodilo? Je li Gassan došao?’, upitao sam ga, a on mi reče: ‘Veće od toga! Allahov Poslanik, a.s., razveo se od svojih žena.’ Otišao sam do njih i našao ih kako plaču u svojim sobama, a Vjerovjesnik, a.s., popeo se u svoju sobu na spratu. Na sobnim vratima stajao je sluga do koga sam došao i rekao mu: ‘Traži dozvolu da uđem!’ Pošto mi je dozvolio, ušao sam i vidio Vjerovjesnika, a.s., kako leži na hasuri koja mu je po strani ostavila trag. Pod glavom je imao kožni jastuk napunjen palminim vlaknima. Tu je bila obješena neučinjena koža i trava za štavljenje kože. Potom sam spomenuo što sam rekao Hafsi i Umm-Selemi kao i ono što mi je Umm-Selema odgovorila. Allahov se Poslanik, a.s., nasmijao. Tu je ostao dvadeset i devet noći, a onda sišao.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَتْنِي هِنْدُ بِنْتُ الْحَارِثِ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتِ اسْتَيْقَظَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنَ اللَّيْلِ وَهْوَ يَقُولُ ‏ “‏ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، مَاذَا أُنْزِلَ اللَّيْلَةَ مِنَ الْفِتْنَةِ، مَاذَا أُنْزِلَ مِنَ الْخَزَائِنِ، مَنْ يُوقِظُ صَوَاحِبَ الْحُجُرَاتِ، كَمْ مِنْ كَاسِيَةٍ فِي الدُّنْيَا عَارِيَةٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏”‏‏.‏ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَكَانَتْ هِنْدٌ لَهَا أَزْرَارٌ فِي كُمَّيْهَا بَيْنَ أَصَابِعِهَا‏.‏

 

PRIČAO MI JE Abdullah b. Muhammed, njemu Hišam, ovome Ma‘mer, prenoseći od Zuhrija, kojeg je obavijestila Hind bint Haris, prenoseći da je Umm-Selema, radijallahu anhu, kazivala: “Vjerovjesnik, a.s., probudio se jedne noći govoreći: ‘La ilahe illalllah! Koliko je nesreće spušteno noćas! Koliko je bogatstva spušteno noćas! Ko budi (na namaz) stanovnice ovih soba? Prema koliko će se (dobro) obučenih na ovome svijetu na Sudnjemu danu odnositi kao prema golima!’” Zuhri kaže: “Hind je imala dugmad na rukavima ispred prstiju.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَتْنِي أُمُّ خَالِدٍ بِنْتُ خَالِدٍ، قَالَتْ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِثِيَابٍ فِيهَا خَمِيصَةٌ سَوْدَاءُ قَالَ ‏”‏ مَنْ تَرَوْنَ نَكْسُوهَا هَذِهِ الْخَمِيصَةَ ‏”‏‏.‏ فَأُسْكِتَ الْقَوْمُ‏.‏ قَالَ ‏”‏ ائْتُونِي بِأُمِّ خَالِدٍ ‏”‏‏.‏ فَأُتِيَ بِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَأَلْبَسَهَا بِيَدِهِ وَقَالَ ‏”‏ أَبْلِي وَأَخْلِقِي ‏”‏‏.‏ مَرَّتَيْنِ فَجَعَلَ يَنْظُرُ إِلَى عَلَمِ الْخَمِيصَةِ، وَيُشِيرُ بِيَدِهِ إِلَىَّ وَيَقُولُ ‏”‏ يَا أُمَّ خَالِدٍ هَذَا سَنَا ‏”‏‏.‏ وَالسَّنَا بِلِسَانِ الْحَبَشِيَّةِ الْحَسَنُ‏.‏ قَالَ إِسْحَاقُ حَدَّثَتْنِي امْرَأَةٌ مِنْ أَهْلِي أَنَّهَا رَأَتْهُ عَلَى أُمِّ خَالِدٍ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Velid, njemu Ishak b. Seid b. Amr b. Seid b. As, ovome njegov otac, kome je Umm-Halid bint Halid kazivala: “Allahovom Poslaniku, a.s., dato je na poklon nešto odjeće među kojom je bila i crna hamisa. Potom je on upitao: ‘Šta predlažete? Kome da damo ovu hamisu?’ Narod je šutio. Tada on reče: ‘Dajte je meni za Umm-Halid.’ I tako mi je Vjerovjesnik, a.s., dade i obuče mi je svojom rukom, a zatim mi dva puta reče: ‘Da ih mnogo promijeniš!’ Potom poče gledati znak na hamisi, pokazujući rukom na mene i govoreći: ‘O Umm-Halid! Ovo je sena, a sena na abesinskom jeziku znači lijepa.’ Ishak je kazivao: “Pričala mi je jedna žena iz moje porodice da je ovu hamisu vidjela na Umm-Halid.”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَتَزَعْفَرَ الرَّجُلُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Abdul-Varis, prenoseći od Abdul-Aziza da je Enes rekao: “Vjerovjesnik, a.s., zabranio je muškarcima da se koriste šafranom.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَلْبَسَ الْمُحْرِمُ ثَوْبًا مَصْبُوغًا بِوَرْسٍ أَوْ بِزَعْفَرَانٍ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Nuajm, njemu Sufjan, ovome Abdullah b. Dinar, koji prenosi da je Ibn-Omer, radijallahu anhu, rekao: “Vjerovjesnik, a.s., zabranio je hadžiji u ihramima odjeću obojenu versom i šafranom.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، سَمِعَ الْبَرَاءَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَرْبُوعًا، وَقَدْ رَأَيْتُهُ فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ مَا رَأَيْتُ شَيْئًا أَحْسَنَ مِنْهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Velid, a njemu Šu‘ba, prenoseći od Ebu-Ishaka, koji je čuo Beraa, radijallahu anhu, da je rekao: “Vjerovjesnik, a.s., bio je srednjeg rasta. Vidio sam ga u crvenom odijelu. Nisam vidio ništa ljepše od njega.”


 

حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَشْعَثَ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ، عَنِ الْبَرَاءِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَمَرَنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِسَبْعٍ عِيَادَةِ الْمَرِيضِ، وَاتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ، وَتَشْمِيتِ الْعَاطِسِ، وَنَهَانَا عَنْ لُبْسِ الْحَرِيرِ، وَالدِّيبَاجِ، وَالْقَسِّيِّ، وَالإِسْتَبْرَقِ، وَمَيَاثِرِ الْحُمْرِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kabisa, njemu Sufjan, ovome Eš‘as, prenoseći od Muavije b. Suvejda b. Mukarrina, koji prenosi da je Bera’, radijallahu anhu, kazivao: “Vjerovjesnik, a.s., naredio je sedamero (u to se ubraja): obilazak bolesnika, prisustvovanje dženazi, izgovaranje riječi: ‘Smilovao ti se Allah!’ – onome koji kad kihne rekne: ‘Hvala Allahu!’ Zabranio nam je oblačenje svile, dibadža (vrsta svile), kassijje (vrsta svile) i istebreka te crvene svilene jastuke.”


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ سَعِيدٍ أَبِي مَسْلَمَةَ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسًا أَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي فِي نَعْلَيْهِ قَالَ نَعَمْ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sulejman b. Harb, njemu Hammad b. Zejd, prenoseći od Seida Ebu-Mesleme, koji je kazivao: “Pitao sam Enesa: ‘Da li je Vjerovjesnik klanjao u obući?’ – ‘Da’, odgovorio mi je.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ جُرَيْجٍ، أَنَّهُ قَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ رَأَيْتُكَ تَصْنَعُ أَرْبَعًا لَمْ أَرَ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِكَ يَصْنَعُهَا‏.‏ قَالَ مَا هِيَ يَا ابْنَ جُرَيْجٍ قَالَ رَأَيْتُكَ لاَ تَمَسُّ مِنَ الأَرْكَانِ إِلاَّ الْيَمَانِيَيْنِ، وَرَأَيْتُكَ تَلْبَسُ النِّعَالَ السِّبْتِيَّةَ، وَرَأَيْتُكَ تَصْبُغُ بِالصُّفْرَةِ، وَرَأَيْتُكَ إِذَا كُنْتَ بِمَكَّةَ أَهَلَّ النَّاسُ إِذَا رَأَوُا الْهِلاَلَ، وَلَمْ تُهِلَّ أَنْتَ حَتَّى كَانَ يَوْمَ التَّرْوِيَةِ‏.‏ فَقَالَ لَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ أَمَّا الأَرْكَانُ فَإِنِّي لَمْ أَرَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمَسُّ إِلاَّ الْيَمَانِيَيْنِ، وَأَمَّا النِّعَالُ السِّبْتِيَّةُ فَإِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَلْبَسُ النِّعَالَ الَّتِي لَيْسَ فِيهَا شَعَرٌ وَيَتَوَضَّأُ فِيهَا فَأَنَا أُحِبُّ أَنْ أَلْبَسَهَا، وَأَمَّا الصُّفْرَةُ فَإِنِّي رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصْبُغُ بِهَا، فَأَنَا أُحِبُّ أَنْ أَصْبُغَ بِهَا وَأَمَّا الإِهْلاَلُ فَإِنِّي لَمْ أَرَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُهِلُّ حَتَّى تَنْبَعِثَ بِهِ رَاحِلَتُهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Meslema, a njemu Malik, prenoseći od od Seida Makburija da je Ubejda b. Džurejdž govorio Abdullahu b. Omeru, radijallahu anhu: “Vidio sam te da radiš četvero što nisam vidio da čini ijedan od tvojih drugova.” Ibn-Omer upita: “Šta je to, o Ibn-Džurejdž?”, a on odgovori: “Vidio sam da ne dotičeš druge uglove (Kabe) osim dva jemenska. Vidio sam da obuvaš sibtijja obuću. Vidio sam da bojiš kosu sufrom (žutom bojom). Vidio sam da je narod, kad si bio u Meki, oblačio ihrame čim bi ugledao mlađak (prvi dan zul-hidžeta), a ti nisi sve do Jevmut-tervije (8. zul-hidžeta).’ Na to Abdullah b. Omer odgovori: ‘Što se tiče uglova (Kabe), nisam vidio Allahova Poslanika, a.s., da dotiče druge osim jemenskih. Što se tiče sibtijja obuće, vidio sam Allahova Poslanika, a.s., da obuva obuću na kojoj nema dlaka i uzima abdest u njoj, pa je i ja volim obuvati. Što se tiče korištenja sufre, vidio sam također Allahova Poslanika, a.s., da se boji njome, pa i ja to činim. A što se tiče oblačenja ihrama, nisam vidio Allahova Poslanika, a.s., da oblači ihrame sve dok njegova deva ne krene na put (8. zul-hidžeta).’”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَلْبَسَ الْمُحْرِمُ ثَوْبًا مَصْبُوغًا بِزَعْفَرَانٍ أَوْ وَرْسٍ، وَقَالَ ‏ “‏ مَنْ لَمْ يَجِدْ نَعْلَيْنِ فَلْيَلْبَسْ خُفَّيْنِ، وَلْيَقْطَعْهُمَا أَسْفَلَ مِنَ الْكَعْبَيْنِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jusuf, njemu Malik, prenoseći od Abdullaha b. Dinara da je Abdullah b. Omer, radijallahu anhu, rekao: “Allahov Poslanik, a.s., zabranio je da hadžija u ihramima oblači odjeću obojenu šafranom ili versom.” Još je dodao: “Ko ne mogne naći papuče neka obuje huffe, ali pošto ih skrati tako da budu ispod članaka.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ مَنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ إِزَارٌ فَلْيَلْبَسِ السَّرَاوِيلَ، وَمَنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ نَعْلاَنِ فَلْيَلْبَسْ خُفَّيْنِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Jusuf, njemu Sufjan, prenoseći od Amra b. Dinara, a ovaj od Džabira b. Zejda, koji prenosi da je Ibn-Abbas, radijallahu anhu, kazivao: “Vjerovjesnik je, a.s., rekao: ‘Ko nema izar neka obuče hlače, a ko nema papuče neka obuje huffe.”


 

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَشْعَثُ بْنُ سُلَيْمٍ، سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُحِبُّ التَّيَمُّنَ فِي طُهُورِهِ وَتَرَجُّلِهِ وَتَنَعُّلِهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Hadždžadž b. Minhal, njemu Šu‘ba, kazujući da ga je obavijestio Eš‘as b. Sulejm, njega njegov otac, a ovoga Mesruk, koji prenosi da je Aiša, radijallahu anhu, rekla: “Vjerovjesnik, a.s., volio je počinjati od desne strane kada bi se prao, češljao kosu i obuvao.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ إِذَا انْتَعَلَ أَحَدُكُمْ فَلْيَبْدَأْ بِالْيَمِينِ وَإِذَا نَزَعَ فَلْيَبْدَأْ بِالشِّمَالِ، لِتَكُنِ الْيُمْنَى أَوَّلَهُمَا تُنْعَلُ وَآخِرَهُمَا تُنْزَعُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Meslema, njemu Malik, ovome Ebu-Zinad, prenoseći od A‘redža, a on od Ebu-Hurejre da je Allahov Poslanik, a.s., rekao: “Kada se obuvate, počnite s desnom, a kada se izuvate, počnite s lijevom (nogom), da bi desna bila prva koja se obuva, a posljednja koja se izuva.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ لاَ يَمْشِي أَحَدُكُمْ فِي نَعْلٍ وَاحِدَةٍ لِيُحْفِهِمَا جَمِيعًا، أَوْ لِيَنْعَلْهُمَا جَمِيعًا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Meslema, njemu Malik, ovome Ebu-Zinad, prenoseći od A‘redža, a on od Ebu-Hurejre da je Allahov Poslanik, a.s., rekao: “Neka niko od vas ne hoda u jednoj cipeli; (bolje je) neka ide bos ili neka obuje obje noge.”


 

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ نَعْلَ، النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم كَانَ لَهَا قِبَالاَنِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Hadždžadž b. Minhal, njemu Hemmam, prenoseći od Katade, koji kaže: “Pričao nam je Enes, radijallahu anhu, da su sandale Vjerovjesnikove, a.s., imale dva kaiša.”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ طَهْمَانَ، قَالَ خَرَجَ إِلَيْنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ بِنَعْلَيْنِ لَهُمَا قِبَالاَنِ، فَقَالَ ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ هَذِهِ نَعْلُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed, kojega je obavijestio Abdullah, a ovoga Isa b. Tahman, koji je kazivao: “Izišao je pred nas Enes b. Malik u sandalama s dva kaiša. Sabit Bunani tada reče: ‘Ovo su sandale Vjerovjesnikove, a.s.’”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي قُبَّةٍ حَمْرَاءَ مِنْ أَدَمٍ، وَرَأَيْتُ بِلاَلاً أَخَذَ وَضُوءَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ يَبْتَدِرُونَ الْوَضُوءَ، فَمَنْ أَصَابَ مِنْهُ شَيْئًا تَمَسَّحَ بِهِ، وَمَنْ لَمْ يُصِبْ مِنْهُ شَيْئًا أَخَذَ مِنْ بَلَلِ يَدِ صَاحِبِهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Ar‘ara, njemu Omer b. Ebu-Zaida, ovome Avn b. Ebu-Džuhajfa, koji prenosi da je njegov otac kazivao: “Došao sam kod Vjerovjesnika, a.s., a on je bio u crvenom kožnom šatoru. Vidio sam Bilala kako uzima ostatak vode kojom se abdestio Vjerovjesnik, a.s., kao i ljude kako se natječu za tu vodu. Tako, koga zapadne, on bi se umivao njome, a koga ne zapadne, on bi uzimao s mokre ruke svoga druga (i time brisao svoje lice).”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، ح وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَرْسَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِلَى الأَنْصَارِ، وَجَمَعَهُمْ فِي قُبَّةٍ مِنْ أَدَمٍ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Jeman, njemu Šuajb, ovome Zuhri, koji prenosi da ga je obavijestio Enes b. Malik… Lejs je kazivao da mu je pričao Junus, prenoseći od Ibn-Šihaba, koji je kazivao da ga je obavijestio Enes b. Malik, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, a.s., poslao po ensarije i sakupio ih u crvenom kožnom šatoru.


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَحْتَجِرُ حَصِيرًا بِاللَّيْلِ فَيُصَلِّي، وَيَبْسُطُهُ بِالنَّهَارِ فَيَجْلِسُ عَلَيْهِ، فَجَعَلَ النَّاسُ يَثُوبُونَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَيُصَلُّونَ بِصَلاَتِهِ حَتَّى كَثُرُوا فَأَقْبَلَ فَقَالَ ‏ “‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ خُذُوا مِنَ الأَعْمَالِ مَا تُطِيقُونَ، فَإِنَّ اللَّهَ لاَ يَمَلُّ حَتَّى تَمَلُّوا، وَإِنَّ أَحَبَّ الأَعْمَالِ إِلَى اللَّهِ مَا دَامَ وَإِنْ قَلَّ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Ebu-Bekr, njemu Mu‘temir, ovome Ubejdullah, prenoseći od Seida b. Ebu-Seida, ovaj od Ebu-Seleme b. Abdur-Rahmana, a on od Aiše, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, a.s., zastirao sobu hasurom i klanjao na njoj, a danju bi je prostirao i sjedio na njoj. Ljudi bi se noću skupljali kod Vjerovjesnika, a.s., i klanjali za njim. Kada se njihov broj uvećao, obratio im se (Vjerovjesnik, a.s.): “O ljudi! Činite ona (dobra) djela koja ste u stanju činiti. Allahu doista neće dosaditi (da vas nagrađuje) sve dok vama ne dosadi (vršenje dobrih djela). Allahu su najdraža (dobra) djela koja se čine (u Njegovo ime) ustrajno, pa makar bila i mala.”


 

وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، أَنَّ أَبَاهُ، مَخْرَمَةَ قَالَ لَهُ يَا بُنَىَّ إِنَّهُ بَلَغَنِي أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَدِمَتْ عَلَيْهِ أَقْبِيَةٌ فَهْوَ يَقْسِمُهَا، فَاذْهَبْ بِنَا إِلَيْهِ، فَذَهَبْنَا فَوَجَدْنَا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي مَنْزِلِهِ، فَقَالَ لِي يَا بُنَىَّ ادْعُ لِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَعْظَمْتُ ذَلِكَ‏.‏ فَقُلْتُ أَدْعُو لَكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا بُنَىَّ إِنَّهُ لَيْسَ بِجَبَّارٍ‏.‏ فَدَعَوْتُهُ فَخَرَجَ وَعَلَيْهِ قَبَاءٌ مِنْ دِيبَاجٍ مُزَرَّرٌ بِالذَّهَبِ، فَقَالَ ‏ “‏ يَا مَخْرَمَةُ هَذَا خَبَأْنَاهُ لَكَ ‏”‏‏.‏ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهُ‏.‏

 

KAZIVAO JE Lejs da mu je pričao Ibn-Ebu-Mulejka, prenoseći od Misvera b. Mahrema da je ispričao: “Moj otac Mahrema rekao mi je: ‘Sine, saznao sam da je Vjerovjesniku, a.s., stiglo nekoliko ogrtača i da ih on dijeli. Hajde pođi sa mnom do njega.’ Tako smo otišli i našli Vjerovjesnika, a.s., u njegovoj kući. Otac mi tada reče: ‘Sine, zovni mi Vjerovjesnika.’ Pošto sam to smatrao veoma ozbiljnim, upitao sam: ‘Da ti pozovem Allahova Poslanika, a.s.?’ On mi reče: ‘Sine, nije to toliko ozbiljno.’ Onda sam ga pozvao, a on je izišao s ogrtačem od dibadža na sebi zakopčanim zlatnim dugmadima i rekao: ‘Mahrema, ovo sam sačuvao za tebe.’ Zatim mu ga je dao.”


 

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا أَشْعَثُ بْنُ سُلَيْمٍ، قَالَ سَمِعْتُ مُعَاوِيَةَ بْنَ سُوَيْدِ بْنِ مُقَرِّنٍ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ نَهَانَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ سَبْعٍ نَهَى عَنْ خَاتَمِ الذَّهَبِ ـ أَوْ قَالَ حَلْقَةِ الذَّهَبِ ـ وَعَنِ الْحَرِيرِ، وَالإِسْتَبْرَقِ، وَالدِّيبَاجِ، وَالْمِيثَرَةِ الْحَمْرَاءِ، وَالْقَسِّيِّ، وَآنِيَةِ الْفِضَّةِ، وَأَمَرَنَا بِسَبْعٍ بِعِيَادَةِ الْمَرِيضِ، وَاتِّبَاعِ الْجَنَائِزِ، وَتَشْمِيتِ الْعَاطِسِ، وَرَدِّ السَّلاَمِ، وَإِجَابَةِ الدَّاعِي، وَإِبْرَارِ الْمُقْسِمِ، وَنَصْرِ الْمَظْلُومِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Adem, njemu Šu‘ba, a ovome Eš‘as b. Sulejm, koji je kazivao da je čuo Muaviju b. Suvejda b. Mukarrina, a ovaj Beraa b. Aziba, radijallahu anhu, kako govori: “Vjerovjesnik, a.s., zabranio nam je sedmero: (da nosimo) zlatni prsten, ili je rekao zlatnu halku, zatim svilu, istebrek, dibadž ,crvenu miseru, kassijju i srebreno posuđe. Naredio nam je (također) sedmero: da obilazimo bolesnika, da prisustvujemo dženazi, da kažemo: ‘Allah ti se smilovao!’ – kada neko kihne i rekne: ‘Hvala Allahu!’ – da odgovorimo na pozdrav, da se odazovemo na poziv, da pomognemo drugome da izvrši zakletvu te da pomognemo onome kome je učinjena nepravda (mazlum).”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ نَهَى عَنْ خَاتَمِ الذَّهَبِ‏.‏ وَقَالَ عَمْرٌو أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ سَمِعَ النَّضْرَ سَمِعَ بَشِيرًا مِثْلَهُ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Beššar, njemu Gunder, a ovome Šu‘ba, prenoseći od Katade, on od Nadra b. Enesa, ovaj od Bešira b. Nehka, a on od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, a.s., zabranio (da se nosi) zlatni prsten. Amr je kazivao da ga je obavijestio Šu‘ba, prenoseći od Katade, koji je čuo od Nadra, a ovaj od Bešira.


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ، وَجَعَلَ فَصَّهُ مِمَّا يَلِي كَفَّهُ، فَاتَّخَذَهُ النَّاسُ، فَرَمَى بِهِ، وَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ أَوْ فِضَّةٍ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Jahja, prenoseći od Ubejdullaha, koji je kazivao da mu je pričao Nafi, prenoseći od Abdullaha, radijallahu anhu, da je Allahov Poslanik, a.s., nosio zlatni prsten okrenuvši kamen prema dlanu, pa ga je i narod počeo tako nositi. (Kada je vidio da ga i narod tako nosi) bacio ga je i počeo nositi srebreni prsten.


 

حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ أَوْ فِضَّةٍ، وَجَعَلَ فَصَّهُ مِمَّا يَلِي كَفَّهُ، وَنَقَشَ فِيهِ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ‏.‏ فَاتَّخَذَ النَّاسُ مِثْلَهُ، فَلَمَّا رَآهُمْ قَدِ اتَّخَذُوهَا رَمَى بِهِ، وَقَالَ ‏ “‏ لاَ أَلْبَسُهُ أَبَدًا ‏”‏‏.‏ ثُمَّ اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ، فَاتَّخَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَ الْفِضَّةِ‏.‏ قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَلَبِسَ الْخَاتَمَ بَعْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَبُو بَكْرٍ ثُمَّ عُمَرُ ثُمَّ عُثْمَانُ، حَتَّى وَقَعَ مِنْ عُثْمَانَ فِي بِئْرِ أَرِيسَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jusuf b. Musa, njemu Ebu-Usama, a ovome Ubejdullah, prenoseći od Nafija, a on od Ibn-Omera, radijallahu anhu, da je Allahov Poslanik, a.s., dao da mu naprave zlatni ili srebreni prsten, koji je nosio okrenuvši kamen prema dlanu. Dao je da na njemu ugraviraju: “Muhammed, Allahov Poslanik.” Potom je i narod počeo to raditi. Kada je vidio da i narod to radi, bacio je svoj prsten rekavši: “Nikada ga više neću nositi!” Zatim je uzeo prsten od srebra, pa je i narod počeo nositi srebrene prstenove. Ibn-Omer je kazivao: “Prsten su nakon Vjerovjesnika, a.s., nosili Ebu-Bekr, zatim Omer, pa Osman dok mu nije pao u bunar Eris.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَلْبَسُ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ فَنَبَذَهُ فَقَالَ ‏ “‏ لاَ أَلْبَسُهُ أَبَدًا ‏”‏‏.‏ فَنَبَذَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Meslema, njemu Malik, prenoseći od Abdullaha b. Dinara da je Abdullah b. Omer, radijallahu anhu, kazivao: “Allahov Poslanik, a.s., nosio je zlatni prsten (neko vrijeme). Potom ga je odbacio rekavši: ‘Nikada ga više neću nositi!’ Zatim je i narod odbacio svoje zlatne prstenove.”


 

حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ رَأَى فِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ يَوْمًا وَاحِدًا، ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ اصْطَنَعُوا الْخَوَاتِيمَ مِنْ وَرِقٍ وَلَبِسُوهَا، فَطَرَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَاتَمَهُ، فَطَرَحَ النَّاسُ خَوَاتِيمَهُمْ‏.‏ تَابَعَهُ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ وَزِيَادٌ وَشُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ مُسَافِرٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ أَرَى خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Jahja b. Bukejr, njemu Lejs, prenoseći od Junusa, a ovaj od Ibn-Šihaba, koji je kazivao: “Pričao mi je Enes b. Malik, radijallahu anhu, da je jednog dana na ruci Allahova Poslanika, a.s., vidio srebreni prsten. Potom su i drugi ljudi izradili srebrene prstenove i nosili ih. Onda je Allahov Poslanik, a.s., odbacio svoj prsten, pa su i drugi ljudi odbacili svoje prstenove.” Ovaj hadis istim lancem (prenosilaca) unatrag do njegova izvora prenose Ibrahim b. Sa‘d, Zijad i Šuajb od Zuhrija. Ibn-Musafir prenosi od Zuhrija: “… vidio prsten od srebra.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدَانُ، أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ، قَالَ سُئِلَ أَنَسٌ هَلِ اتَّخَذَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَاتَمًا قَالَ أَخَّرَ لَيْلَةً صَلاَةَ الْعِشَاءِ إِلَى شَطْرِ اللَّيْلِ، ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ، فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ خَاتَمِهِ‏.‏ قَالَ ‏ “‏ إِنَّ النَّاسَ قَدْ صَلَّوْا وَنَامُوا، وَإِنَّكُمْ لَمْ تَزَالُوا فِي صَلاَةٍ مَا انْتَظَرْتُمُوهَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdan, a njemu Jezid b. Zurej, prenoseći da je Humejd kazivao: “Upitali su Enesa: ‘Da li je Vjerovjesnik, a.s., nosio prsten?’, pa je on odgovorio: ‘Jednom je kasnio na jacijski namaz do ponoći. Zatim se (poslije namaza) okrenuo prema nama, i kao da sad gledam u sjaj njegova prstena. ‘Narod je već klanjao i zaspao, a vi ste još u namazu, sve otkada čekate (da ga klanjate)’, rekao nam je.’”


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا مُعْتَمِرٌ، قَالَ سَمِعْتُ حُمَيْدًا، يُحَدِّثُ عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ خَاتَمُهُ مِنْ فِضَّةٍ وَكَانَ فَصُّهُ مِنْهُ‏.‏ وَقَالَ يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ سَمِعَ أَنَسًا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ishak, a njemu Mu‘temir, koji je kazivao da je čuo Humejda kako od Enesa, radijallahu anhu, prenosi da je Vjerovjesnikov, a.s., prsten bio od srebra kao i kamen na njemu. Jahja b. Ejjub kaže: “Pričao mi je Humejd da je on čuo od Enesa, koji prenosi od Vjerovjesnika, a.s., isti hadis.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ سَمِعَ سَهْلاً، يَقُولُ جَاءَتِ امْرَأَةٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ جِئْتُ أَهَبُ نَفْسِي‏.‏ فَقَامَتْ طَوِيلاً فَنَظَرَ وَصَوَّبَ، فَلَمَّا طَالَ مُقَامُهَا فَقَالَ رَجُلٌ زَوِّجْنِيهَا، إِنْ لَمْ تَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ‏.‏ قَالَ ‏”‏ عِنْدَكَ شَىْءٌ تُصْدِقُهَا ‏”‏‏.‏ قَالَ لاَ‏.‏ قَالَ ‏”‏ انْظُرْ ‏”‏‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ وَاللَّهِ إِنْ وَجَدْتُ شَيْئًا‏.‏ قَالَ ‏”‏ اذْهَبْ فَالْتَمِسْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ ‏”‏‏.‏ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ قَالَ لاَ وَاللَّهِ وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ‏.‏ وَعَلَيْهِ إِزَارٌ مَا عَلَيْهِ رِدَاءٌ‏.‏ فَقَالَ أُصْدِقُهَا إِزَارِي فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ إِزَارُكَ إِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ مِنْهُ شَىْءٌ، وَإِنْ لَبِسْتَهُ لَمَ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَىْءٌ ‏”‏‏.‏ فَتَنَحَّى الرَّجُلُ فَجَلَسَ فَرَآهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ فَقَالَ ‏”‏ مَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏”‏‏.‏ قَالَ سُورَةُ كَذَا وَكَذَا لِسُوَرٍ عَدَّدَهَا‏.‏ قَالَ ‏”‏ قَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Meslema, a njemu Abdul-Aziz b. Ebu-Hazim, prenoseći od svoga oca, koji je čuo Sehla kako govori: “Jedna je žena došla kod Vjerovjesnika, a.s., i rekla mu: ‘Došla sam da ti se ponudim (za suprugu).’ Pošto je ostala dugo vremena, Vjerovjesnik, a.s., pažljivo ju je promatrao, ali kad se to isuviše oduljilo, jedan čovjek reče Vjerovjesniku, a.s.: ‘Oženi me njome ako tebi ne treba.’ Vjerovjesnik, a.s., tada ga upita: ‘Imaš li išta da joj daš (kao mehr)?’ – ‘Ne’, odgovori on. ‘Potraži’, reče mu Vjerovjesnik, a.s. Čovjek zatim ode, ali se (nakon nekog vremena) vrati govoreći: ‘Tako mi Allaha, nisam našao ništa.’ Vjerovjesnik mu reče: ‘Idi potraži nešto, makar i metalni prsten.’ Čovjek ode i opet se vrati rekavši: ‘Tako mi Allaha, nemam ništa, čak ni metalni prsten.’ Pošto je imao na sebi izar bez ridaa, on reče: ‘Dat ću joj izar (kao mehr). Vjerovjesnik, a.s., na to reče: ‘Tvoj izar?! Ako ga ona bude nosila, na tebi od toga neće ostati ništa, a ako ga ti budeš nosio, na njoj od toga neće ostati ništa.’ Čovjek potom ode ustranu i sjede. Pošto Vjerovjesnik, a.s., vidje da on odlazi, pozva ga da se vrati i upita ga: ‘Koliko znaš Kur’ana (napamet)?’ On mu odgovori da zna te i te sure, navodeći ih nekoliko. Vjerovjesnik, a.s., tada reče: ‘Oženit ću te njome zbog sura iz Kur’ana koje znaš (napamet).’”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرَادَ أَنْ يَكْتُبَ إِلَى رَهْطٍ أَوْ أُنَاسٍ مِنَ الأَعَاجِمِ، فَقِيلَ لَهُ إِنَّهُمْ لاَ يَقْبَلُونَ كِتَابًا إِلاَّ عَلَيْهِ خَاتَمٌ، فَاتَّخَذَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ نَقْشُهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ فَكَأَنِّي بِوَبِيصِ أَوْ بِبَصِيصِ الْخَاتَمِ فِي إِصْبَعِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَوْ فِي كَفِّهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdul-A‘la, njemu Jezid b. Zurej, a ovome Seid, koji prenosi od Katade da je Enes b. Malik, radijallahu anhu, kazivao: “Vjerovjesnik, a.s., želio je napisati pismo jednoj grupi ili skupini nearapa, pa mu je rečeno da oni ne primaju pisma koja na sebi nemaju pečat. Tada Vjerovjesnik dade da se izradi za njega srebrni prsten na kome će biti ugravirano: ‘Muhammed, Allahov Poslanik.’ Kao da sad gledam sjaj prstena na prstu Vjerovjesnikovu, a.s., ili na njegovoj šaci.”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ اتَّخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ، وَكَانَ فِي يَدِهِ، ثُمَّ كَانَ بَعْدُ فِي يَدِ أَبِي بَكْرٍ، ثُمَّ كَانَ بَعْدُ فِي يَدِ عُمَرَ، ثُمَّ كَانَ بَعْدُ فِي يَدِ عُثْمَانَ، حَتَّى وَقَعَ بَعْدُ فِي بِئْرِ أَرِيسَ، نَقْشُهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Selam, njemu Abdullah b. Numejr, ovome Ubejdullah, prenoseći od Nafija, a ovaj od Ibn-Omera, radijallahu anhu, da je Allahov Poslanik, a.s., izradio prsten od srebra i nosio ga na svojoj ruci. Poslije je bio na ruci Ebu-Bekrovoj, zatim na Omerovoj, a potom na Osmanovoj dok nije pao u bunar Eris. Na prstenu je bilo ugravirano: “Muhammed, Allahov Poslanik.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ صَنَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم خَاتَمًا قَالَ ‏ “‏ إِنَّا اتَّخَذْنَا خَاتَمًا، وَنَقَشْنَا فِيهِ نَقْشًا، فَلاَ يَنْقُشْ عَلَيْهِ أَحَدٌ ‏”‏‏.‏ قَالَ فَإِنِّي لأَرَى بَرِيقَهُ فِي خِنْصَرِهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Ma‘mer, njemu Abdul-Varis, a ovome Abdul-Aziz b. Suhejb, prenoseći od Enesa, radijallahu anhu, koji je kazivao: “Vjerovjesnik, a.s., napravio je za sebe prsten i rekao: ‘Izradio sam prsten za sebe i dao da se na njemu ugravira određena gravura koju niko drugi ne treba da gravira na svojemu prstenu.’ Doista, kao da i sada vidim sjaj prstena na njegovom malom prstu.”


 

حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَمَّا أَرَادَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَكْتُبَ إِلَى الرُّومِ قِيلَ لَهُ إِنَّهُمْ لَنْ يَقْرَءُوا كِتَابَكَ إِذَا لَمْ يَكُنْ مَخْتُومًا‏.‏ فَاتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ، وَنَقْشُهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ‏.‏ فَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَى بَيَاضِهِ فِي يَدِهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Adem b. Ebu-Ijas, njemu Šu‘ba, prenoseći od Katade da je Enes b. Malik, radijallahu anhu, kazivao: “Pošto je Vjerovjesnik, a.s., želio napisati pismo Bizantijcima, rečeno mu je: ‘Oni ti neće pročitati pismo ukoliko ne bude opečaćeno.’ Tada je dao da se izradi prsten od srebra s gravurom: ‘Muhammed, Allahov Poslanik.’ Kao da (sada) gledam sjaj prstena na njegovoj ruci.”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ، حَدَّثَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم اصْطَنَعَ خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ، جَعَلَ فَصَّهُ فِي بَطْنِ كَفِّهِ إِذَا لَبِسَهُ، فَاصْطَنَعَ النَّاسُ خَوَاتِيمَ مِنْ ذَهَبٍ، فَرَقِيَ الْمِنْبَرَ، فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ فَقَالَ ‏ “‏ إِنِّي كُنْتُ اصْطَنَعْتُهُ، وَإِنِّي لاَ أَلْبَسُهُ ‏”‏‏.‏ فَنَبَذَهُ فَنَبَذَ النَّاسُ‏.‏ قَالَ جُوَيْرِيَةُ وَلاَ أَحْسِبُهُ إِلاَّ قَالَ فِي يَدِهِ الْيُمْنَى‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Ismail, njemu Džuvejrija, prenoseći od Nafija da mu je Abdullah pričao kako je Vjerovjesnik, a.s., imao prsten izrađen od zlata, i kada bi ga nosio, okretao bi kamen prema dlanu. Tako su i drugi ljudi za sebe izradili prestenove od zlata. Vjerovjesnik, a.s., potom se ispeo na minber i, nakon iskazane slave i zahvale, Allahu rekao: “Ja sam ga napravio za sebe, ali ga više nikada neću nositi!” Odbacio je zatim svoj prsten, pa su i svi ostali odbacili svoje prstenove. Džuvejrija kaže: “Mislim samo da je Enes još rekao kako ga je Vjerovjesnik, a.s., nosio na svojoj desnoj ruci


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ، وَنَقَشَ فِيهِ، مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ‏.‏ وَقَالَ ‏ “‏ إِنِّي اتَّخَذْتُ خَاتَمًا مِنْ وَرِقٍ، وَنَقَشْتُ فِيهِ، مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ‏.‏ فَلاَ يَنْقُشَنَّ أَحَدٌ عَلَى نَقْشِهِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Hammad, prenoseći od Abdul-Aziza b. Suhejba, a ovaj od Enesa b. Malika, radijallahu anhu, da je Allahov Poslanik, a.s., izradio prsten od srebra i dao da se na njemu uzgravira: “Muhammed, Allahov Poslanik.” Potom je rekao da niko drugi ne treba gravirati isto na svome prstenu.


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ ثُمَامَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ لَمَّا اسْتُخْلِفَ كَتَبَ لَهُ، وَكَانَ نَقْشُ الْخَاتَمِ ثَلاَثَةَ أَسْطُرٍ‏.‏ مُحَمَّدٌ سَطْرٌ، وَرَسُولُ سَطْرٌ، وَاللَّهِ سَطْرٌ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Abdullah Ensari, njemu njegov otac, a ovome, Sumama, prenoseći od Enesa: – da je Ebu-Bekr, radijallahu anhu, pošto je postao halifa, napisao njemu (Enesu) pismo (i opečatio ga Vjerovjesnikovim, a.s., pečatom). Na pečatu je bila gravura u tri reda: u prvome “Muhammed”, u drugome “Poslanik” i u trećem redu “Allahov”.


 

وَزَادَنِي أَحْمَدُ حَدَّثَنَا الأَنْصَارِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ ثُمَامَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ خَاتَمُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي يَدِهِ، وَفِي يَدِ أَبِي بَكْرٍ بَعْدَهُ، وَفِي يَدِ عُمَرَ بَعْدَ أَبِي بَكْرٍ، فَلَمَّا كَانَ عُثْمَانُ جَلَسَ عَلَى بِئْرِ أَرِيسَ ـ قَالَ ـ فَأَخْرَجَ الْخَاتَمَ، فَجَعَلَ يَعْبَثُ بِهِ فَسَقَطَ قَالَ فَاخْتَلَفْنَا ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ مَعَ عُثْمَانَ فَنَنْزَحُ الْبِئْرَ فَلَمْ نَجِدْهُ‏.‏

 

Ebu Abdullah kaže: “Ahmed dodaje da mu je pričao Ensari, koji je kazivao da je njemu pričao njegov otac, prenoseći od Sumame da je Enes rekao: “Vjerovjesnikov, a.s., prsten bio je na njegovoj ruci, poslije njega na Ebu-Bekrovoj ruci, a poslije Ebu-Bekra na Omerovoj ruci. Nakon što je Osman postao halifa, jednom je sjedio na vrelu Eris, skinuo prsten s ruke i igrao se njime dok mu nije pao u bunar. Tri smo dana neprestano s Osmanom išli na bunar i tražili prsten. Bunar smo skoro iscrpili, ali ga nismo našli.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ شَهِدْتُ الْعِيدَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى قَبْلَ الْخُطْبَةِ‏.‏ وَزَادَ ابْنُ وَهْبٍ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ فَأَتَى النِّسَاءَ فَجَعَلْنَ يُلْقِينَ الْفَتَخَ وَالْخَوَاتِيمَ فِي ثَوْبِ بِلاَلٍ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Asim da ga je obavijestio Ibn-Džurejdž, a njega Hasan b. Muslim, koji prenosi od Tavusa da je Ibn-Abbas, radijallahu anhu, kazivao: “Prisustvovao sam bajramskom namazu s Vjerovjesnikom, a.s. Namaz je klanjao prije hutbe.” Ebu Abdullah kaže: – Ibn-Vehb dodaje, prenoseći od Ibn-Džurejdža: “Potom je došao ženama, a one su stavljale burme i prstenje u Bilalovu odjeću.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ عِيدٍ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، لَمْ يُصَلِّ قَبْلُ وَلاَ بَعْدُ، ثُمَّ أَتَى النِّسَاءَ فَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ، فَجَعَلَتِ الْمَرْأَةُ تَصَدَّقُ بِخُرْصِهَا وَسِخَابِهَا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Ar‘ara, njemu Šu‘ba, ovome Adi b. Sabit, prenoseći od Seida b. Džubejra, a ovaj od Ibn-Abbasa, radijallahu anhu, da je kazivao kazivao: “Vjerovjesnik, a.s., izišao je na Bajram i klanjao dva rekata, a da nije ni prije ni poslije ništa više klanjao. Zatim je došao ženama i preporučio im da podijele sadaku, pa su počele dijeliti svoje menđuše i ogrlice.”


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ هَلَكَتْ قِلاَدَةٌ لأَسْمَاءَ، فَبَعَثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي طَلَبِهَا رِجَالاً، فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ وَلَيْسُوا عَلَى وُضُوءٍ وَلَمْ يَجِدُوا مَاءً، فَصَلَّوْا وَهُمْ عَلَى غَيْرِ وُضُوءٍ، فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ آيَةَ التَّيَمُّمِ‏.‏ زَادَ ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ اسْتَعَارَتْ مِنْ أَسْمَاءَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ishak b. Ibrahim, njemu Abda, a ovome Hišam b. Urva, koji prenosi od svoga oca, da je Aiša, radijallahu anhu, kazivala: “Izgubljena je ogrlica koja je pripadala Esmi, pa je Vjerovjesnik, a.s., poslao nekoliko ljudi da je traže. Nastupilo je (u međuvremenu ) namasko vrijeme; oni su bili bez abdesta, a vode nisu mogli naći, pa su klanjali bez abdesta. Spomenuli su to Vjerovjesniku, a.s., pa je Allah objavio ajet o tejemumu.” Ibn-Numejr dodaje, prenoseći od Hišama, a ovaj od svoga oca, koji prenosi od Aiše da je ona (ogrlicu) posudila od Esme.


 

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَدِيٌّ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدًا، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى يَوْمَ الْعِيدِ رَكْعَتَيْنِ، لَمْ يُصَلِّ قَبْلَهَا وَلاَ بَعْدَهَا ثُمَّ أَتَى النِّسَاءَ وَمَعَهُ بِلاَلٌ فَأَمَرَهُنَّ بِالصَّدَقَةِ، فَجَعَلَتِ الْمَرْأَةُ تُلْقِي قُرْطَهَا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Hadždžadž b. Minhal, njemu Šu‘ba, a ovome Adi, koji je kazivao da je čuo Seida kako prenosi od Ibn-Abbasa, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, a.s., klanjao na Bajram dva rekata, a da nije klanjao ništa više ni prije ni poslije. Zatim je s Bilalom došao ženama (svojim). Naredio im je da dijele milostinju, pa su počele davati svoje menđuše.”


 

حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْحَنْظَلِيُّ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ بْنُ عُمَرَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي سُوقٍ مِنْ أَسْوَاقِ الْمَدِينَةِ فَانْصَرَفَ فَانْصَرَفْتُ فَقَالَ ‏”‏ أَيْنَ لُكَعُ ـ ثَلاَثًا ـ ادْعُ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ ‏”‏‏.‏ فَقَامَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ يَمْشِي وَفِي عُنُقِهِ السِّخَابُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ هَكَذَا، فَقَالَ الْحَسَنُ بِيَدِهِ، هَكَذَا فَالْتَزَمَهُ فَقَالَ ‏”‏ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحِبُّهُ، فَأَحِبَّهُ، وَأَحِبَّ مَنْ يُحِبُّهُ ‏”‏‏.‏ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَمَا كَانَ أَحَدٌ أَحَبَّ إِلَىَّ مِنَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ بَعْدَ مَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا قَالَ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Ishak b. Ibrahim Hanzali, njemu Jahja b. Adem, ovome Verka’ b. Omer, prenoseći od Ubejdullaha b. Ebu-Jezida, a on od Nafija b. Džubejra da je Ebu-Hurejra, radijallahu anhu, kazivao: “Bio sam s Allahovim Poslanikom, a.s., na jednoj od medinskih pijaca (trgova), pa (kada) ju je on napustio, i ja sam to učinio. Zatim je tri puta upitao: ‘Gdje je malo (dijete)?’ Potom je rekao: ‘Zovni Hasana b. Aliju!’ Hasan je ustao i počeo hodati, noseći na vratu ogrlicu. Vjerovjesnik, a.s., ispružio je svoje ruke ovako. To isto učinio je i Hasan. Vjerovjesnik, a.s., zagrli ga i reče: ‘O Allahu, ja ga volim! Zato Te molim: voli ga i Ti, i voli sve one koji vole njega!’” Ebu-Hurejra (kasnije) je rekao: “Nakon što je Allahov Poslanik ovo rekao, niko mi nije bio draži od Hasana b. Alije.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمُتَشَبِّهِينَ مِنَ الرِّجَالِ بِالنِّسَاءِ، وَالْمُتَشَبِّهَاتِ مِنَ النِّسَاءِ بِالرِّجَالِ‏.‏ تَابَعَهُ عَمْرٌو أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Beššar, njemu Gundur, a ovome Šu‘ba, prenoseći od Katade, a on od Ikrime da je Ibn-Abbas, r.a, govorio: “Allahov Poslanik, a.s., prokleo je muškarce koji oponašaju žene i žene koje oponašaju muškarce. Ovaj hadis istim lancem (prenosilaca) unatrag do njegova izvora slijedi Amr, kojega je obavijestio Šu‘ba.


 

حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ لَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْمُخَنَّثِينَ مِنَ الرِّجَالِ، وَالْمُتَرَجِّلاَتِ مِنَ النِّسَاءِ وَقَالَ ‏ “‏ أَخْرِجُوهُمْ مِنْ بُيُوتِكُمْ ‏”‏‏.‏ قَالَ فَأَخْرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فُلاَنًا، وَأَخْرَجَ عُمَرُ فُلاَنًا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muaz b. Fudala, njemu Hišam, prenoseći od Jahjaa, a on od Ikrime da je Ibn-Abbas rekao: “Vjerovjesnik, a.s., prokleo je feminizirane muškarce kao i žene koje oponašaju muškarce. Još je rekao: ‘Izbacite ih iz svojih kuća!’ Vjerovjesnik, a.s., izbacio je toga i toga, dok je Omer izbacio toga i toga.”


 

حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، أَنَّ عُرْوَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ زَيْنَبَ ابْنَةَ أَبِي سَلَمَةَ أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ أَخْبَرَتْهَا أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ عِنْدَهَا وَفِي الْبَيْتِ مُخَنَّثٌ، فَقَالَ لِعَبْدِ اللَّهِ أَخِي أُمِّ سَلَمَةَ يَا عَبْدَ اللَّهِ إِنْ فُتِحَ لَكُمْ غَدًا الطَّائِفُ، فَإِنِّي أَدُلُّكَ عَلَى بِنْتِ غَيْلاَنَ، فَإِنَّهَا تُقْبِلُ بِأَرْبَعٍ وَتُدْبِرُ بِثَمَانٍ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لاَ يَدْخُلَنَّ هَؤُلاَءِ عَلَيْكُنَّ ‏”‏‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ تُقْبِلُ بِأَرْبَعٍ وَتُدْبِرُ بِثَمَانٍ يَعْنِي أَرْبَعَ عُكَنِ بَطْنِهَا، فَهْىَ تُقْبِلُ بِهِنَّ، وَقَوْلُهُ وَتُدْبِرُ بِثَمَانٍ‏.‏ يَعْنِي أَطْرَافَ هَذِهِ الْعُكَنِ الأَرْبَعِ، لأَنَّهَا مُحِيطَةٌ بِالْجَنْبَيْنِ حَتَّى لَحِقَتْ وَإِنَّمَا قَالَ بِثَمَانٍ‏.‏ وَلَمْ يَقُلْ بِثَمَانِيَةٍ‏.‏ وَوَاحِدُ الأَطْرَافِ وَهْوَ ذَكَرٌ، لأَنَّهُ لَمْ يَقُلْ ثَمَانِيَةَ أَطْرَافٍ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Malik b. Ismail, njemu Zuhejr, a ovome Hišam b. Urva, prenoseći od Urve, on od Zejnebe bint Ebu-Seleme, a ova od Umm-Seleme da je Vjerovjesnik, a.s., jednom bio kod njih, a u kući se bio zadesio jedan feminizirani muškarac. Ovaj (feminizirani muškarac) rekao je Abdullahu, bratu Umm-Seleme: “O Abdullahu! Ako vam Allah sutra dâ da osvojite Taif, preporučujem ti Gejlanovu kćerku. Ona je tako debela da njen stomak ima četiri širine, a pozadina osam.” Vjerovjesnik, a.s., tada reče: “Ovi feminizirani muškarci ne treba da vam ulaze (u kuće)!” Ebu-Abdullah je kazivao: “… četiri širine naprijed – znači da je za četiri opsega njen stomak širi, a pozadina osam – znači da je potrebna dvostruka širina njena stomaka da bi se opasala pozadina. Rekao je osam u ženskom rodu, a ne u muškome, jer je jedna od strana muškog roda, i zato nije rekao osam strana u muškom rodu.”


 

حَدَّثَنَا الْمَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ حَنْظَلَةَ، عَنْ نَافِعٍ، قَالَ أَصْحَابُنَا عَنِ الْمَكِّيِّ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ مِنَ الْفِطْرَةِ قَصُّ الشَّارِبِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Mekki b. Ibrahim, prenoseći od Hanzale, a ovaj od Nafija… Naši (moji, tj. Buharijevi) drugovi prenose od Mekkija, a on od Ibn-Omera, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, a.s., rekao: “Potkresivanje brkova osobina je fitre.”


 

حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ الزُّهْرِيُّ حَدَّثَنَا عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رِوَايَةً ‏ “‏ الْفِطْرَةُ خَمْسٌ ـ أَوْ خَمْسٌ مِنَ الْفِطْرَةِ ـ الْخِتَانُ، وَالاِسْتِحْدَادُ، وَنَتْفُ الإِبْطِ، وَتَقْلِيمُ الأَظْفَارِ، وَقَصُّ الشَّارِبِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ali, njemu Sufjan, a ovome Zuhri, kojega je obavijestio Seid b. Musejjeb, a njega Ebu-Hurejra o sljedećem predanju: “Fitra se sastoji od petero: obrezivanja, brijanja stidnog mjesta, uklanjanja dlaka ispod pazuha, rezanja noktiju i potkresivanja brkova.”


 

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ أَبِي رَجَاءٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ حَنْظَلَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ مِنَ الْفِطْرَةِ حَلْقُ الْعَانَةِ، وَتَقْلِيمُ الأَظْفَارِ، وَقَصُّ الشَّارِبِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ahmed b. Ebu-Redža’, njemu Ishak b. Sulejman, ovome Hanzala, prenoseći od Nafija, a on od Ibn-Omera, radijallahu anhu, da je Allahov Poslanik, a.s., rekao: “U fitru spada brijanje stidnoga mjesta, rezanje noktiju i potkresivanje brkova.”


 

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ الْفِطْرَةُ خَمْسٌ الْخِتَانُ، وَالاِسْتِحْدَادُ، وَقَصُّ الشَّارِبِ، وَتَقْلِيمُ الأَظْفَارِ، وَنَتْفُ الآبَاطِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ahmed b. Junus, njemu Ibrahim b. Sa‘d, a ovome Ibn-Šihab, prenoseći od Seida b. Musejjeba da je Ebu-Hurejra čuo Vjerovjesnika, a.s., kad je rekao: “Fitra je (činiti) petero: obrezivanje, brijanje stidnog mjesta, potkresivanje brkova, rezanje noktiju i uklanjanje dlaka ispod pazuha.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ خَالِفُوا الْمُشْرِكِينَ، وَفِّرُوا اللِّحَى، وَأَحْفُوا الشَّوَارِبَ ‏”‏‏.‏ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا حَجَّ أَوِ اعْتَمَرَ قَبَضَ عَلَى لِحْيَتِهِ، فَمَا فَضَلَ أَخَذَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Minhal, njemu Jezid b. Zurej, a ovome Omer b. Muhammed b. Zejd, prenoseći od Nafija, a on od Ibn-Omera, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, a.s., rekao: “Radite suprotno paganima (mušricima): čuvajte brade, a temeljito potkresujte brkove.” Ibn-Omer bi, kada bi bio na hadžu ili umri, običavao rukom dohvatiti bradu, i ono što je prelazilo preko ruke odrezati.


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ انْهَكُوا الشَّوَارِبَ، وَأَعْفُوا اللِّحَى ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed, njemu Abda, a ovom Ubejdullah b. Omer, prenoseći od Nafija, a on od Ibn-Omera, radijallahu anhu, da je kazivao: “Allahov je Poslanik, a.s., rekao: ‘Podrezujte brkove, a puštajte brade!’”


 

حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسًا أَخَضَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَمْ يَبْلُغِ الشَّيْبَ إِلاَّ قَلِيلاً‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Mualla b. Esed, a njemu Vuhejb, prenoseći od Ejjuba, a on od Muhammeda b. Sirina, koji kazuje: “Upitao sam Enesa: ‘Da li je Vjerovjesnik, a.s., bojio kosu?’, pa mi je on odgovorio: ‘Imao je veoma malo sijedih vlasi.’”


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ ثَابِتٍ، قَالَ سُئِلَ أَنَسٌ عَنْ خِضَابِ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّهُ لَمْ يَبْلُغْ مَا يَخْضِبُ، لَوْ شِئْتُ أَنْ أَعُدَّ شَمَطَاتِهِ فِي لِحْيَتِهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sulejman b. Harb, a njemu Hammad b. Zejd, prenoseći od Sabita, koji je kazivao: “Jednom su pitali Enesa: ‘Da li je Vjerovjesnik, a.s., bojio kosu?’, pa je on odgovorio: ‘Nije imao dovoljno sijede kose za bojenje. Da sam htio, mogao sam izbrojiti sijede dlake na njegovoj bradi.’”


 

حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ، قَالَ أَرْسَلَنِي أَهْلِي إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ بِقَدَحٍ مِنْ مَاءٍ ـ وَقَبَضَ إِسْرَائِيلُ ثَلاَثَ أَصَابِعَ ـ مِنْ فِضَّةٍ فِيهِ شَعَرٌ مِنْ شَعَرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَكَانَ إِذَا أَصَابَ الإِنْسَانَ عَيْنٌ أَوْ شَىْءٌ بَعَثَ إِلَيْهَا مِخْضَبَهُ، فَاطَّلَعْتُ فِي الْجُلْجُلِ فَرَأَيْتُ شَعَرَاتٍ حُمْرًا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Malik b. Ismail, a njemu Israil, prenoseći od Osmana b. Abdullaha b. Mevheba, koji je kazivao: “Poslala me moja porodica do Umm-Seleme, supruge Vjerovjesnikove, a.s., s posudom vode (Israil ju je procijenio na tri prsta) u kojoj se nalazilo nešto Vjerovjesnikove, a.s., kose.” Osman dalje dodaje: “Kada bi se neko razbolio ili ga pogodila kakva druga nesreća, poslao bi posudu s vodom do Umm-Seleme. Gledao sam u nju i vidio nekoliko crvenih dlaka.”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا سَلاَّمٌ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ، قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَأَخْرَجَتْ إِلَيْنَا شَعَرًا مِنْ شَعَرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَخْضُوبًا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Ismail, a njemu Selam, prenoseći od Osmana b. Abdullaha b. Mevheba, koji je kazivao: –“Ušao sam kod Umm-Seleme, pa nam je iznijela nešto Vjerovjesnikove, a.s., obojene kose.”


 

وَقَالَ لَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا نُصَيْرُ بْنُ أَبِي الأَشْعَثِ، عَنِ ابْنِ مَوْهَبٍ، أَنَّ أُمَّ سَلَمَةَ، أَرَتْهُ شَعَرَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَحْمَرَ‏.‏

 

Kazivao nam je Ubu-Nuajm da mu je pričao Nusajr b. Ebu-Eš‘as, prenoseći od Ibn-Mevheba da mu je Umm-Selema pokazala crvenu Vjerovjesnikovu, a.s., kosu.


 

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، وَسُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ إِنَّ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى لاَ يَصْبُغُونَ فَخَالِفُوهُمْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Humejdi, njemu Sufjan, a ovome Zuhri, prenoseći od Ebu-Seleme i Sulejmana b. Jesara da je Ebu-Hurejra, radijallahu anhu, kazivao: “Vjerovjesnik je, a.s., rekao: ‘Židovi i kršćani ne boje (svoju kosu). Vi radite suprotno njima.’”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَيْسَ بِالطَّوِيلِ الْبَائِنِ، وَلاَ بِالْقَصِيرِ، وَلَيْسَ بِالأَبْيَضِ الأَمْهَقِ، وَلَيْسَ بِالآدَمِ، وَلَيْسَ بِالْجَعْدِ الْقَطَطِ، وَلاَ بِالسَّبْطِ، بَعَثَهُ اللَّهُ عَلَى رَأْسِ أَرْبَعِينَ سَنَةً، فَأَقَامَ بِمَكَّةَ عَشْرَ سِنِينَ، وَبِالْمَدِينَةِ عَشْرَ سِنِينَ، وَتَوَفَّاهُ اللَّهُ عَلَى رَأْسِ سِتِّينَ سَنَةً، وَلَيْسَ فِي رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ عِشْرُونَ شَعَرَةً بَيْضَاءَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ismail, a njemu Malik b. Enes, prenoseći od Rebija b. Ebu-Abdur-Rahmana, a on od Enesa b. Malika, radijallahu anhu, da je kazivao: “Allahov Poslanik, a.s., nije bio posebno visok niti posebno nizak; nije bio izrazito bijel niti izrazito smeđ. Kosa mu nije bila osobito kovrdžava, a ni ispružena. Allah mu je dao poslanstvo u četrdesetoj godini. Od tada je boravio u Meki deset godina i u Medini još deset. Allah ga je uzeo s napunjenih šezdeset, a da na glavi i u bradi nije imao ni dvadeset bijelih (dlaka).”


 

حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، سَمِعْتُ الْبَرَاءَ، يَقُولُ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَحْسَنَ فِي حُلَّةٍ حَمْرَاءَ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَ بَعْضُ أَصْحَابِي عَنْ مَالِكٍ إِنَّ جُمَّتَهُ لَتَضْرِبُ قَرِيبًا مِنْ مَنْكِبَيْهِ‏.‏ قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ سَمِعْتُهُ يُحَدِّثُهُ غَيْرَ مَرَّةٍ، مَا حَدَّثَ بِهِ قَطُّ إِلاَّ ضَحِكَ‏.‏ تَابَعَهُ شُعْبَةُ شَعَرُهُ يَبْلُغُ شَحْمَةَ أُذُنَيْهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Malik b. Ismail, a njemu Israil, prenoseći od Ebu-Ishaka da je kazivao kako je čuo od Beraa da govori: “Nisam vidio nikog ljepšeg u crvenom ogrtaču od Vjerovjesnika, a.s.”Neki moji drugovi prenose od Malika da mu je bujna kosa padala blizu ramena. Ebu-Ishak je govorio: “Slušao sam ga (Beraa) da mu to priča ne jednom, i nikada to ne bi pričao, a da se ne bi nasmijao.”Ovaj hadis u istom lancu (prenosilaca) od njegova izvora prenosi i Šu‘ba, koji je rekao: “Kosa mu je dosezala do ušnih resica.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ أُرَانِي اللَّيْلَةَ عِنْدَ الْكَعْبَةِ، فَرَأَيْتُ رَجُلاً آدَمَ كَأَحْسَنِ مَا أَنْتَ رَاءٍ مِنْ أُدْمِ الرِّجَالِ، لَهُ لِمَّةٌ كَأَحْسَنِ مَا أَنْتَ رَاءٍ مِنَ اللِّمَمِ، قَدْ رَجَّلَهَا، فَهْىَ تَقْطُرُ مَاءً مُتَّكِئًا عَلَى رَجُلَيْنِ، أَوْ عَلَى عَوَاتِقِ رَجُلَيْنِ، يَطُوفُ بِالْبَيْتِ فَسَأَلْتُ مَنْ هَذَا فَقِيلَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ‏.‏ وَإِذَا أَنَا بِرَجُلٍ جَعْدٍ، قَطَطٍ، أَعْوَرِ الْعَيْنِ الْيُمْنَى كَأَنَّهَا عِنَبَةٌ طَافِيَةٌ، فَسَأَلْتُ مَنْ هَذَا فَقِيلَ الْمَسِيحُ الدَّجَّالُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jusuf, njemu Malik, prenoseći od Nafija, a on od Abdullaha b. Omera, radijallahu anhu, da je Allahov Poslanik, a.s., rekao: “Sanjao sam sinoć da sam kod Kabe. Vidio sam smeđeg čovjeka da ljepšeg među ljudima ne možeš vidjeti. Imao je pramenove kose da ljepše ne možeš vidjeti. Sređivao ih je tako što ih je kvasio vodom. Obavljao je tavaf oko Kabe tako što se naslanjao na dva čovjeka ili na pleća dvojice ljudi. Upitao sam: ‘Ko je on?’ Rečeno mi je: ‘Mesih b. Merjem.’ Potom sam iznenada vidio čovjeka kovrdžave kose i slijepog na desno oko kao da mu grožđica (iz njega) promalja napolje. Pitao sam. ‘Ko je on?’ Rečeno mi je: ‘Mesih Dedždžal.’”


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا حَبَّانُ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، حَدَّثَنَا أَنَسٌ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَضْرِبُ شَعَرُهُ مَنْكِبَيْهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ishak, njemu Hibban, ovome Hemmam, a njemu Katada, prenoseći od Enesa da je Vjerovjesniku, a.s., kosa padala na ušne resice.


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، كَانَ يَضْرِبُ شَعَرُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَنْكِبَيْهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Ismail, njemu Hemmam, a ovome Katada, prenoseći od Enesa da je rekao: “Vjerovjesnikova, a.s., kosa padala mu je na ramena.”


 

حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ سَأَلْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنْ شَعَرِ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ كَانَ شَعَرُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجِلاً، لَيْسَ بِالسَّبِطِ، وَلاَ الْجَعْدِ، بَيْنَ أُذُنَيْهِ وَعَاتِقِهِ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Amr b. Ali, njemu Vehb b. Džerir, a ovome njegov otac, prenoseći od Katade, koji je kazivao: “Pitao sam Enesa b. Malika, radijallahu anhu, o kosi Allahova Poslanika, a.s., pa mi je rekao: ‘Kosa Allahova Poslanika, a.s., bila je napola kovrdžava, ni ravna ni kovrdžava, (dužine) između ušiju i ramena.’”


 

حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ضَخْمَ الْيَدَيْنِ، لَمْ أَرَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ، وَكَانَ شَعَرُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم رَجِلاً، لاَ جَعْدَ، وَلاَ سَبِطَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muslim, njemu Džerir, prenoseći od Katade, a on od Enesa, koji je kazivao: “Vjerovjesnik, a.s., bio je krupnih ruku. Nikada poslije njega nisam vidio nekoga sličnog njemu. Kosa Vjerovjesnikova, a.s., bila je valovita, ni kovrdžava ni ispružena.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ضَخْمَ الْيَدَيْنِ وَالْقَدَمَيْنِ حَسَنَ الْوَجْهِ، لَمْ أَرَ بَعْدَهُ وَلاَ قَبْلَهُ مِثْلَهُ، وَكَانَ بَسِطَ الْكَفَّيْنِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Numan, njemu Džerir b. Hazim, prenoseći od Katade da je Enes, radijallahu anhu, kazivao: “Vjerovjesnik, a.s., bio je krupnih ruku i nogu i lijepa lica. Nikada prije niti poslije nisam vidio nikoga njemu slična. Imao je i široke šake.”


 

حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هَانِئٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ،‏.‏ أَوْ عَنْ رَجُلٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ضَخْمَ الْقَدَمَيْنِ، حَسَنَ الْوَجْهِ، لَمْ أَرَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Amr b. Ali, njemu Muaz b. Hani, a ovome Hemmam, prenoseći od Katade, a on od Enesa b. Malika, ili nekog drugog čovjeka koji prenosi da je Ebu-Hurejra kazivao: “Vjerovjesnik, a.s., bio je krupnih nogu i lijepa lica. Poslije njega njemu slična nisam vidio.” Hišam je kazivao, prenoseći od Ma‘mera, on od Katade, a ovaj od Enesa da je rekao: “Vjerovjesnik, a.s., imao je velike noge i ruke.”Ebu-Hilal je kazivao da mu je pričao Katada, prenoseći od Enesa, ili Džabira b. Abdullaha: “Vjerovjesnik, a.s., imao je krupne ruke i noge. Poslije njega nisam vidio nikoga ko bi mu bio sličan.”


 

وَقَالَ هِشَامٌ عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم شَثْنَ الْقَدَمَيْنِ وَالْكَفَّيْنِ‏.‏

 

Hišam b. Ma’mer prenosi od Katade, a ovaj od Enesa da je Vjerovjesnik bio širokih stopala i dlanova.


 

وَقَالَ أَبُو هِلاَلٍ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ،‏.‏ أَوْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ضَخْمَ الْكَفَّيْنِ وَالْقَدَمَيْنِ، لَمْ أَرَ بَعْدَهُ شَبَهًا لَهُ‏.‏

 

EBU HILAL veli: “Pričao nam je Katade prenoseći od Enesa ili Džabira b. Abdullaha da je Vjerovjesnik, a.s., bio krupnih ruku i nogu. Poslije njega njemu slična nisam vidio.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ كُنَّا عِنْدَ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَذَكَرُوا الدَّجَّالَ فَقَالَ إِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ لَمْ أَسْمَعْهُ قَالَ ذَاكَ وَلَكِنَّهُ قَالَ ‏ “‏ أَمَّا إِبْرَاهِيمُ فَانْظُرُوا إِلَى صَاحِبِكُمْ، وَأَمَّا مُوسَى فَرَجُلٌ آدَمُ جَعْدٌ، عَلَى جَمَلٍ أَحْمَرَ مَخْطُومٍ بِخُلْبَةٍ، كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ إِذِ انْحَدَرَ فِي الْوَادِي يُلَبِّي ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Musenna, njemu Ibn-Ebu-Adi, prenoseći od Ibn-Avna, a on od Mudžahida da je kazivao: “Bili smo kod Ibn-Abbasa, radijallahu anhu, kada su neki spomenuli Dedždžala. Neko je rekao: ‘Riječ nevjernik napisana je između njegovih očiju.’ Ibn-Abbas tada reče: ‘Nisam čuo da je Vjerovjesnik, a.s., rekao to, ali je rekao: ‘Što se tiče Ibrahima, pogledajte u svoga druga (Allahova Poslanika, a.s.), a što se tiče Musaa, on je bio čovjek smeđe boje, kovrdžave kose, na crvenoj devi s povocem na nosu deve, kao da ga gledam kako silazi u dolinu govoreći: ‘Lebbejk!’ (odazivam ti se, Allahu!).’’”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، قَالَ سَمِعْتُ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ مَنْ ضَفَّرَ فَلْيَحْلِقْ، وَلاَ تَشَبَّهُوا بِالتَّلْبِيدِ‏.‏ وَكَانَ ابْنُ عُمَرَ يَقُولُ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُلَبِّدًا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Jeman, njemu Šuajb, a ovome Zuhri, prenoseći od Salima b. Abdullaha da je Abdullah b. Omer rekao: “Slušao sam Omera, radijallahu anhu, kako govori: ‘Ko pravi pletenice od svoje kose neka je obrije (na kraju nošenja ihrama). Ne radite ništa slično sljepljivanju kose (na hadžu).’”Ibn-Omer kaže: “Vidio sam Allahova Poslanika, a.s., slijepljene namazane kose.”


 

حَدَّثَنِي حِبَّانُ بْنُ مُوسَى، وَأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالاَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُهِلُّ مُلَبِّدًا يَقُولُ ‏ “‏ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ، لَبَّيْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ، إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لاَ شَرِيكَ لَكَ ‏”‏‏.‏ لاَ يَزِيدُ عَلَى هَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ‏.‏

 

PRIČALI SU MI Hibban b. Musa i Ahmed b. Muhammed, njima Abdullah, a njemu Junus, prenoseći od Zuhrija, a on od Salima da je Ibn-Omer, radijallahu anhu, rekao: “Slušao sam Allahova Poslanika, a.s., dok je još bio u ihramima, a slijepljene kose, kako govori: ‘Lebbejke Allahumme, lebbejke! Lebbejke la šerike leke lebbejke! Innel-hamde ven-ni‘mete leke vel-mulk! La šerike leke! – ne dodajući ništa na ove riječi.”


 

حَدَّثَنِي إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ حَفْصَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا شَأْنُ النَّاسِ حَلُّوا بِعُمْرَةٍ، وَلَمْ تَحْلِلْ أَنْتَ مِنْ عُمْرَتِكَ قَالَ ‏ “‏ إِنِّي لَبَّدْتُ رَأْسِي، وَقَلَّدْتُ هَدْيِي، فَلاَ أَحِلُّ حَتَّى أَنْحَرَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Ismail, njemu Malik, prenoseći od Nafija, a on od Abdullaha b. Omera da je Hafsa, radijallahu anhu, supruga Vjerovjesnikova, a.s., kazivala: “Rekla sam: ‘O Allahov Poslaniče! Šta je narodu pa se oslobodio ihrama nakon obavljene umre, a ti se još nisi oslobodio ihrama poslije svoje umre?’ – ‘Ja sam slijepio kosu i svome kurbanu stavio ogrlicu, i zato ne mogu završiti s ihramima dok ne zakoljem kurbana’, odgovorio je.”


 

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُحِبُّ مُوَافَقَةَ أَهْلِ الْكِتَابِ فِيمَا لَمْ يُؤْمَرْ فِيهِ، وَكَانَ أَهْلُ الْكِتَابِ يَسْدِلُونَ أَشْعَارَهُمْ، وَكَانَ الْمُشْرِكُونَ يَفْرُقُونَ رُءُوسَهُمْ، فَسَدَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم نَاصِيَتَهُ، ثُمَّ فَرَقَ بَعْدُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ahmed b. Junus, njemu Ibrahim b. Sa‘d, a ovome Ibn-Šihab, prenoseći od Ubejdullah b. Abdullaha da je Ibn-Abbas, radijallahu anhu, rekao: “Vjerovjesnik, a.s., volio je prihvaćati od sljedbenika Knjige ono što Allah nije propisao.Tako su sljedbenici Knjige češljali kosu pravo, dok su je pagani (mušrici) razdjeljivali. Zato je Vjerovjesnik, a.s., svoju kosu upočetku češljao pravo, a kasnije je razdjeljivao.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَجَاءٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى وَبِيصِ الطِّيبِ فِي مَفَارِقِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مُحْرِمٌ‏.‏ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ فِي مَفْرِقِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

 

PRIČALI SU NAM Ebu-Velid i Abdullah b. Redža’, a njima Šu‘ba, prenoseći od Hakema, on od Ibrahima, a ovaj od Esveda da je Aiša, radijallahu anhu, kazivala: “Kao da sada gledam u sjaj mirisa na razdjeljku Vjerovjesnikove, a.s., kose dok je još u ihramima.”Abdullah je kazivao: “… u razdjeljak Vjerovjesnikov, a.s.”


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ عَنْبَسَةَ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ بِتُّ لَيْلَةً عِنْدَ مَيْمُونَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ خَالَتِي، وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَهَا فِي لَيْلَتِهَا ـ قَالَ ـ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي مِنَ اللَّيْلِ، فَقُمْتُ عَنْ يَسَارِهِ ـ قَالَ ـ فَأَخَذَ بِذُؤَابَتِي فَجَعَلَنِي عَنْ يَمِينِهِ‏.‏ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، أَخْبَرَنَا أَبُو بِشْرٍ، بِهَذَا، وَقَالَ بِذُؤَابَتِي أَوْ بِرَأْسِي‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ali b. Abdullah, njemu Fadl b. Anbesa, ovome Hušejm, prenoseći od Ebu-Bišra… PRIČAO NAM JE Kutejba, njemu Hušejm, a ovome Ebu-Bišr, prenoseći od Seida b. Džubejra da je Ibn-Abbas, radijallahu anhu, kazivao: “Zanoćio sam jednom u kući svoje tetke Mejmune bint Haris. Allahov je Poslanik, a.s., tu noć također bio kod nje. Allahov Poslanik, a.s., ustao je u noći da klanja, pa sam ustao i ja i stao s njegove lijeve strane. Dohvatio me je za uvojak kose i premjestio me na desnu stranu.” Pričao mi je također Amr b. Muhammed, a njemu Hušejm, kojega je o ovome obavijestio Ebu-Bišr, samo što je rekao: “… za uvojak ili za glavu.”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَخْلَدٌ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ حَفْصٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ نَافِعٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ نَافِعٍ، مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ أَنَّهُ سَمِعَ ابْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنِ الْقَزَعِ‏.‏ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ قُلْتُ وَمَا الْقَزَعُ فَأَشَارَ لَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ قَالَ إِذَا حَلَقَ الصَّبِيَّ وَتَرَكَ هَا هُنَا شَعَرَةً وَهَا هُنَا وَهَا هُنَا‏.‏ فَأَشَارَ لَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ إِلَى نَاصِيَتِهِ وَجَانِبَىْ رَأْسِهِ‏.‏ قِيلَ لِعُبَيْدِ اللَّهِ فَالْجَارِيَةُ وَالْغُلاَمُ قَالَ لاَ أَدْرِي هَكَذَا قَالَ الصَّبِيِّ‏.‏ قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ وَعَاوَدْتُهُ فَقَالَ أَمَّا الْقُصَّةُ وَالْقَفَا لِلْغُلاَمِ فَلاَ بَأْسَ بِهِمَا وَلَكِنَّ الْقَزَعَ أَنْ يُتْرَكَ بِنَاصِيَتِهِ شَعَرٌ، وَلَيْسَ فِي رَأْسِهِ غَيْرُهُ، وَكَذَلِكَ شَقُّ رَأْسِهِ هَذَا وَهَذَا‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed, njemu Mahled, a ovome Ibn-Džurejdž, prenoseći od Ubejdullaha b. Hafsa, on od Omera b. Nafija, a ovaj od Ibn-Nafija, Abdullahova oslobođenog roba, koji je čuo Ibn-Omera, radijallahu anhu, kako govori: “Čuo sam Allahova Poslanika, a.s., kad je zabranio kaza’. Ubejdullah je rekao: ‘Pitao sam: ‘A šta je to kaza’?’’ Ubejdullah nam je pokazao na svoju glavu, a Omer b. Nafi je dodao: ‘To je kada se dijete obrije pa mu se ostavi kose tu, tu i tu. Ubejdullah tada pokaza na prednji dio iznad čela te dvije strane svoje glave. Onda su upitali Ubejdullaha: ‘Da li se to odnosi i na djevojke i na momke?’ On odgovori: ‘Ne znam’, ali Nafi reče: ‘Dječake.’ Ubejdullah dodade: ‘Pitao sam Nafija ponovo i on mi odgovori: ‘Što se tiče podrezanog uvojka na sljepoočnici (solufa) i uvojka na zatiljku kod dječaka, u tome nema ničega lošeg. Međutim, kaza’ je ostavljanje čuperaka na prednjem dijelu glave, a da na drugim dijelovima nema nimalo kose, kao i jedna polovina glave ovako, (druga) onako.’’”


 

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُثَنَّى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنِ الْقَزَعِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muslim b. Ibrahim, njemu Abdullah b. Musenna b. Abdullah b. Enes b. Malik, a ovome Abdullah b. Dinar, prenoseći od Ibn-Omera da je Allahov Poslanik zabranio kaza’ (ostavljanje pramenova kose na glavi nakon brijanja).


 

حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْقَاسِمِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ طَيَّبْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِيَدِي لِحُرْمِهِ، وَطَيَّبْتُهُ بِمِنًى قَبْلَ أَنْ يُفِيضَ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Ahmed b. Muhammed, njemu Abdullah, a ovome Jahja b. Seid, prenoseći od Abdur-Rahmana b. Kasima, a on od svoga oca da je Aiša, radijallahu anhu, kazivala: “Mirisala sam Vjerovjesnika, a.s., svojim rukama prije oblačenja ihrama. Namirisala sam ga i na Mini prije tavaful-ifade.”


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كُنْتُ أُطَيِّبُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِأَطْيَبِ مَا يَجِدُ، حَتَّى أَجِدَ وَبِيصَ الطِّيبِ فِي رَأْسِهِ وَلِحْيَتِهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ishak b. Nasr, njemu Jahja b. Adem, a ovome Israil, prenoseći od Ebu-Ishaka, on od Abdur-Rahmana b. Esveda, a ovaj od svoga oca da je Aiša kazivala: “Mirisala bih Allahova Poslanika, a.s., najboljim mirisom koji sam mogla naći sve dok ne bih vidjela sjaj mirisa na njegovoj glavi i bradi.”


 

حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ، أَنَّ رَجُلاً، اطَّلَعَ مِنْ جُحْرٍ فِي دَارِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَحُكُّ رَأْسَهُ بِالْمِدْرَى فَقَالَ ‏ “‏ لَوْ عَلِمْتُ أَنَّكَ تَنْظُرُ لَطَعَنْتُ بِهَا فِي عَيْنِكَ، إِنَّمَا جُعِلَ الإِذْنُ مِنْ قِبَلِ الأَبْصَارِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Adem b. Ebu-Ijas, njemu Ibn-Ebu-Zi’b, prenoseći od Zuhrija, a on od Sehla b. Sa‘da da je neki čovjek virio kroz otvor (na vratima) u Vjerovjesnikovoj, a.s., kući dok se Vjerovjesnik, a.s., češljao po glavi midrom. Vjerovjesnik, a.s., reče mu: “Kad bih znao da gledaš, probo bih ti oči ovim, jer je traženje dozvole određeno i za gledanje (da se ne bi moglo gledati nedozvoljeno).”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كُنْتُ أُرَجِّلُ رَأْسَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا حَائِضٌ‏.‏ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، مِثْلَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jusuf, njemu Malik, prenoseći od Ibn-Šihaba, a on od Urve b. Zubejra, da je Aiša, radijallahu anhu, kazivala: “Češljala bih Allahova Poslanika, a.s., i u toku menstrualnog ciklusa.” PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jusuf da ga je obavijestio Malik, koji prenosi od Hišama, a on od svoga oca da je Aiša kazivala slično ovome.


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ يُعْجِبُهُ التَّيَمُّنُ مَا اسْتَطَاعَ فِي تَرَجُّلِهِ وَوُضُوئِهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Velid, a njemu Šu‘ba, prenoseći od Eš‘asa b. Sulejme, on od svoga oca, ovaj od Mesruka, a on od Aiša, koja je kazivala da je Vjerovjesnik, a.s., volio, kad god bi mogao, pri češljanju i uzimanju abdesta početi s desne strane.


 

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ كُلُّ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ لَهُ، إِلاَّ الصَّوْمَ فَإِنَّهُ لِي، وَأَنَا أَجْزِي بِهِ، وَلَخَلُوفُ فَمِ الصَّائِمِ أَطْيَبُ عِنْدَ اللَّهِ مِنْ رِيحِ الْمِسْكِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Abdullah b. Muhammed, njemu Hišam, a ovome Ma‘mer, prenoseći od Zuhrija, on od Ibn-Musejjeba, a ovaj od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, koji prenosi od Vjerovjesnika, a.s. (da je Allah rekao): “Svako je ljudsko djelo radi čovjeka samog – osim posta, koji je radi Mene, i Ja nagrađujem (postača) za njega. Zadah iz usta postača Allahu je prijatniji od mirisa mošusa.”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كُنْتُ أُطَيِّبُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ إِحْرَامِهِ بِأَطْيَبِ مَا أَجِدُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa, njemu Vuhejb, a ovome Hišam, prenoseći od Osmana b. Urve, a on od svoga oca da je Aiša, radijallahu anhu, kazivala: “Namirisala bih Vjerovjesnika, a.s., prije oblačenja ihrama najboljim mirisom koji bih mogla naći.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا عَزْرَةُ بْنُ ثَابِتٍ الأَنْصَارِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي ثُمَامَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ كَانَ لاَ يَرُدُّ الطِّيبَ، وَزَعَمَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ لاَ يَرُدُّ الطِّيبَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Nuajm, a njemu Azra b. Sabit Ensari, koji je kazivao kako mu je pričao Sumama b. Abdullah da Enes, radijallahu anhu, nikada nije odbijao miris (koji bi mu se darovao), a istovremeno je tvrdio da ni Vjerovjesnik, a.s., nikada nije odbijao miris (kao dar).


 

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ الْهَيْثَمِ، أَوْ مُحَمَّدٌ عَنْهُ عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي عُمَرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُرْوَةَ، سَمِعَ عُرْوَةَ، وَالْقَاسِمَ، يُخْبِرَانِ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ طَيَّبْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدَىَّ بِذَرِيرَةٍ فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ، لِلْحِلِّ وَالإِحْرَامِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Osman b. Hejsem (ili Muhammed), njemu Ibn-Džurejdž, ovome Omer b. Abdullah b. Urva, prenoseći od Urve i Kasima, a oni od Aiše, radijallahu anhu, da je kazivala: “Namirisala sam Allahova Poslanika, a.s., svojom rukom mirisom zerira na Oprosnom hadžu dok je bio bez ihrama i u ihramima.”


 

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، لَعَنَ اللَّهُ الْوَاشِمَاتِ، وَالْمُسْتَوْشِمَاتِ، وَالْمُتَنَمِّصَاتِ وَالْمُتَفَلِّجَاتِ لِلْحُسْنِ، الْمُغَيِّرَاتِ خَلْقَ اللَّهِ تَعَالَى، مَالِي لاَ أَلْعَنُ مَنْ لَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي كِتَابِ اللَّهِ ‏{‏وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ‏}‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Osman, a njemu Džerir, prenoseći od Mensura, on od Ibrahima, a ovaj od Alkame da je Abdullah rekao: “Allah je prokleo one žene koje se bave tetoviranjem i one koje traže da se tetoviraju, zatim one koje čupaju sebi dlake s lica te one koje prave umjetne razmake među zubima radi ljepšeg izgleda, dakle one koje mijenjaju lik koji je stvorio Uzvišeni Allah. Pa zašto onda da ja ne proklinjem one koje je prokleo Vjerovjesnik, a.s.?! To se nalazi i u Allahovoj Knjizi: ‘Ono što vam Poslanik kao nagradu da – to uzmite!’”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، أَنَّهُ سَمِعَ مُعَاوِيَةَ بْنَ أَبِي سُفْيَانَ، عَامَ حَجَّ وَهْوَ عَلَى الْمِنْبَرِ، وَهْوَ يَقُولُ ـ وَتَنَاوَلَ قُصَّةً مِنْ شَعَرٍ كَانَتْ بِيَدِ حَرَسِيٍّ ـ أَيْنَ عُلَمَاؤُكُمْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَنْهَى عَنْ مِثْلِ هَذِهِ وَيَقُولُ ‏ “‏ إِنَّمَا هَلَكَتْ بَنُو إِسْرَائِيلَ حِينَ اتَّخَذَ هَذِهِ نِسَاؤُهُمْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ismail, njemu Malik, ovome Ibn-Šihab, a njemu Humejd b. Abdur-Rahman b. Avf, koji prenosi da je slušao Muaviju b. Ebu-Sufjana u godini u kojoj je obavio hadž kako s minbera, dok uzima pramen kose koji je bio u ruci jednog njegovog čuvara, govori: –“Gdje su vam učenjaci?! Čuo sam Allahova Poslanika, a.s., kad je zabranio ovako nešto (lažnu kosu)’, nastavljajući dalje, ‘Israilci su, kada su njihove žene počele raditi ovo, propali!”


 

وَقَالَ ابْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا فُلَيْحٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ لَعَنَ اللَّهُ الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ، وَالْوَاشِمَةَ وَالْمُسْتَوْشِمَةَ ‏”‏‏.‏

 

Ibn-Ebu-Šejba kazivao je da mu je pričao Junus b. Muhammed, a njemu Fulejh, prenoseći od Zejda b. Eslema, on od Ata b. Jesara, a ovaj od Ebu-Hurejre da je Vjerovjesnik, a.s., rekao: “Allah je prokleo onu koja upliće tuđu kosu i onu koja traži da joj se upliće tuđa kosa, zatim onu koja tetovira i onu koja traži da se tetovira.”


 

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ الْحَسَنَ بْنَ مُسْلِمِ بْنِ يَنَّاقٍ، يُحَدِّثُ عَنْ صَفِيَّةَ بِنْتِ شَيْبَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ جَارِيَةً، مِنَ الأَنْصَارِ تَزَوَّجَتْ، وَأَنَّهَا مَرِضَتْ فَتَمَعَّطَ شَعَرُهَا، فَأَرَادُوا أَنْ يَصِلُوهَا فَسَأَلُوا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ “‏ لَعَنَ اللَّهُ الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ ‏”‏‏.‏ تَابَعَهُ ابْنُ إِسْحَاقَ عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ صَفِيَّةَ عَنْ عَائِشَةَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Adem, njemu Šu‘ba, a ovome, Amr b. Murra, prenoseći od Hasana b. Muslima b. Jennaka, on od Safijje bint Šejbe, a ona od Aiše, radijallahu anhu, da se jedna djevoka ensarijka udala, a zatim razboljela tako da joj je sva kosa opala. Želeći joj staviti tuđu kosu, upitali su Vjerovjesnika, a.s., o tome, pa im je on rekao: “Allah je prokleo onu koja stavlja ili upliće tuđu kosu i onu koja traži da joj se stavlja ili upliće takva kosa.”


 

حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ الْمِقْدَامِ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا مَنْصُورُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَتْنِي أُمِّي، عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ امْرَأَةً، جَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنِّي أَنْكَحْتُ ابْنَتِي، ثُمَّ أَصَابَهَا شَكْوَى فَتَمَرَّقَ رَأْسُهَا، وَزَوْجُهَا يَسْتَحِثُّنِي بِهَا أَفَأَصِلُ رَأْسَهَا فَسَبَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Ahmed b. Mikdam, njemu Fudajl b. Sulejman, ovome Mensur b. Abdur-Rahman, prenoseći da je njemu pričala njegova majka, koja prenosi od Esme, radijallahu anhu, da je jedna žena došla kod Allahova Poslanika, a.s., i rekla: “Udala sam svoju kćerku, ali ju je zadesila takva bolest da joj je sva kosa opala, pa mi njen muž prigovara (da je više ne voli). Mogu li joj staviti tuđu kosu?” Tada je Allahov Poslanik, a.s., prokleo onu koja stavlja tuđu kosu i onu koja traži da joj se stavi takva kosa.


 

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنِ امْرَأَتِهِ، فَاطِمَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَتْ لَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Adem, njemu Šu‘ba, prenoseći od Hišama b. Urve, a ovaj od svoje žene Fatime da je Esma bint Ebu-Bekr rekla: “Allahov Poslanik, a.s., prokleo je onu koja stavlja ili upliće tuđu kosu i onu koja traži da joj se stavlja ili upliće tuđa kosa.”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ لَعَنَ اللَّهُ الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ، وَالْوَاشِمَةَ وَالْمُسْتَوْشِمَةَ ‏”‏‏.‏ قَالَ نَافِعٌ الْوَشْمُ فِي اللِّثَةِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Mukatil, njemu Abdullah, a ovome Ubejdullah, prenoseći od Nafija, on od Ibn-Omera, radijallahu anhu, da je Allahov Poslanik, a.s., rekao: “Allah je prokleo onu koja stavlja ili upliće tuđu kosu i onu koja traži da joj se stavlja ili upliće takva kosa, zatim onu koja tetovira i onu koja traži da se tetovira.” Nafi još dodaje: “Tetoviranje je prljavština.”


 

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مُرَّةَ، سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، قَالَ قَدِمَ مُعَاوِيَةُ الْمَدِينَةَ آخِرَ قَدْمَةٍ قَدِمَهَا، فَخَطَبَنَا فَأَخْرَجَ كُبَّةً مِنْ شَعَرٍ قَالَ مَا كُنْتُ أَرَى أَحَدًا يَفْعَلُ هَذَا غَيْرَ الْيَهُودِ، إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم سَمَّاهُ الزُّورَ‏.‏ يَعْنِي الْوَاصِلَةَ فِي الشَّعَرِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Adem, njemu Šu‘ba, ovome Amr b. Murra, prenoseći od Seida b. Musejjeba da je rekao: “Muavija je došao na umru posljednji put, pa nam je održao govor (hutbu). Izvadio je pramen kose govoreći: ‘Ne mislim da iko ovo radi osim židova. Vjerovjesnik, a.s., ovo je nazvao obmanom, što znači da je i upotreba tuđe kose (obmana).’”


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، قَالَ لَعَنَ عَبْدُ اللَّهِ الْوَاشِمَاتِ، وَالْمُتَنَمِّصَاتِ، وَالْمُتَفَلِّجَاتِ لِلْحُسْنِ، الْمُغَيِّرَاتِ خَلْقَ اللَّهِ‏.‏ فَقَالَتْ أُمُّ يَعْقُوبَ مَا هَذَا قَالَ عَبْدُ اللَّهِ وَمَا لِيَ لاَ أَلْعَنُ مَنْ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ، وَفِي كِتَابِ اللَّهِ‏.‏ قَالَتْ وَاللَّهِ لَقَدْ قَرَأْتُ مَا بَيْنَ اللَّوْحَيْنِ فَمَا وَجَدْتُهُ‏.‏ قَالَ وَاللَّهِ لَئِنْ قَرَأْتِيهِ لَقَدْ وَجَدْتِيهِ ‏{‏وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا‏}‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ishak b. Ibrahim, njemu Džerir, koji prenosi od Mensura, on od Ibrahima, a ovaj od Alkame da je kazivao: “Abdullah je prokleo one žene koje se tetoviraju, one koje uklanjaju dlake s lica i one koje prave umjetne razmake između zuba radi ljepšeg izgleda, dakle one koje mijenjaju lik koji je Allah stvorio. Umm-Jakub potom je upitala: ‘Šta je ovo?’, a Abdullah je odgovorio: ‘A šta je meni pa da ne proklinjem onoga koga je prokleo Allahov Poslanik, a.s.?! To se nalazi i u Allahovoj Knjizi.’ Ona mu potom reče: ‘Tako mi Allaha, pročitala sam cijeli Kur’an, ali to nisam našla.’ Abdullah tada reče: ‘Tako mi Allaha, da si ga pročitala (pažljivo), našla bi to sigurno: ‘Ono što vam Poslanik kao nagradu da – to uzmite, a ono što vam zabrani ostavite!’.’”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ، وَالْوَاشِمَةَ وَالْمُسْتَوْشِمَةَ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed, njemu Abda, prenoseći od Ubejdullaha, a on od Nafija da je Ibn-Omer, radijallahu anhu, kazivao: “Vjerovjesnik, a.s., prokleo je one koje upleću tuđu kosu i one koje traže da im se uplete tuđa kosa, zatim one koje tetoviraju i one koje traže da se tetoviraju.”


 

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَنَّهُ سَمِعَ فَاطِمَةَ بِنْتَ الْمُنْذِرِ، تَقُولُ سَمِعْتُ أَسْمَاءَ، قَالَتْ سَأَلَتِ امْرَأَةٌ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ ابْنَتِي أَصَابَتْهَا الْحَصْبَةُ، فَامَّرَقَ شَعَرُهَا، وَإِنِّي زَوَّجْتُهَا أَفَأَصِلُ فِيهِ فَقَالَ ‏ “‏ لَعَنَ اللَّهُ الْوَاصِلَةَ وَالْمَوْصُولَةَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Humejdi, njemu Sufjan, a ovome Hišam da je čuo Fatimu bint Munzir kako govori: “Slušala sam Esmu kako kazuje: ‘Jednom je jedna žena upitala Vjerovjesnika, a.s.: ‘O Allahov Poslaniče! Kćerka mi je dobila ospice, pa joj je kosa opala. U međuvremenu ja sam je udala. Mogu li joj uplesti tuđu kosu?’ – ‘Allah je prokleo one koje upleću tuđu kosu i one koje traže da im se upleće tuđa kosa’, odgovorio joj je on.’”


 

حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، حَدَّثَنَا صَخْرُ بْنُ جُوَيْرِيَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَوْ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ الْوَاشِمَةُ وَالْمُوتَشِمَةُ، وَالْوَاصِلَةُ وَالْمُسْتَوْصِلَةُ ‏”‏‏.‏ يَعْنِي لَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

 

PRIČAO MI JE Jusuf b. Musa, njemu Fadl b. Dukejn, ovome Sahr b. Džuvejrija, prenoseći od Nafija da je Abdullah b. Omer, radijallahu anhu, rekao: “Čuo sam Vjerovjesnika, a.s. (ili rekao je Vjerovjesnik, a.s.): ‘Allah je prokleo one koje tetoviraju i one koje traže da se tetoviraju, zatim one koje upleću tuđu kosu i one koje traže da im se uplete tuđa kosa.’ To znači da je i Vjerovjesnik, a.s., prokleo (takve žene).”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ لَعَنَ اللَّهُ الْوَاشِمَاتِ، وَالْمُسْتَوْشِمَاتِ، وَالْمُتَنَمِّصَاتِ وَالْمُتَفَلِّجَاتِ لِلْحُسْنِ، الْمُغَيِّرَاتِ خَلْقَ اللَّهِ، مَا لِي لاَ أَلْعَنُ مَنْ لَعَنَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي كِتَابِ اللَّهِ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Mukatil da ga je obavijestio Abdullah, a njega Sufjan, prenoseći od Mensura, on od Ibrahima, a ovaj od Alkame da je Ibn-Mesud, radijallahu anhu, rekao: “Allah je prokleo one koje tetoviraju i one koje traže da se tetoviraju, one koje uklanjaju dlake sa svoga lica i one koje prave vještačke razmake između zuba radi ljepšeg izgleda, dakle takve (žene) koje mijenjaju lik koji je Allah stvorio. Zašto onda da i ja ne proklinjem onoga koga je prokleo Allahov Poslanik, a.s., i koji je proklet u Allahovoj Knjizi?!”


 

حَدَّثَنِي يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ الْعَيْنُ حَقٌّ ‏”‏‏.‏ وَنَهَى عَنِ الْوَشْمِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja, njemu Abdur-Rezzak, prenoseći od Ma‘mera, a on od Hemmama da je Ebu-Hurejra rekao: “Allahov je Poslanik, a.s., rekao: ‘Urokljivo oko je istina!’ – a zabranio je i tetoviranje.”


 

حَدَّثَنِي ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ مَهْدِيٍّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ ذَكَرْتُ لِعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَابِسٍ حَدِيثَ مَنْصُورٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ،، فَقَالَ سَمِعْتُهُ مِنْ أُمِّ يَعْقُوبَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، مِثْلَ حَدِيثِ مَنْصُورٍ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Ibn-Beššar, njemu Ibn-Mehdi, a ovome Sufjan da je spomenuo Abdur-Rahmanu b. Abisu hadis koji prenosi Mensur od Ibrahima, on od Alkame, a ovaj od Abdullaha, koji je govorio da je i on čuo od Umm-Jakub, koja prenosi od Abdullaha hadis sličan Mensurovom.


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ، قَالَ رَأَيْتُ أَبِي فَقَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ ثَمَنِ الدَّمِ، وَثَمَنِ الْكَلْبِ، وَآكِلِ الرِّبَا وَمُوكِلِهِ، وَالْوَاشِمَةِ وَالْمُسْتَوْشِمَةِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sulejman b. Harb, njemu Šu‘ba, prenoseći od Avna b. Ebu-Džuhajfe, koji je govorio da je vidio svoga oca, koji mu je rekao: “Vjerovjesnik, a.s., zabranio je uzimanje novca od prodane krvi, uzimanje novca od prodanog psa, uzimanja kamate (lihve), davanja kamate (lihve), tetoviranje sebe ili drugoga i traženje da se tetovira.”


 

حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ عُمَارَةَ، عَنْ أَبِي زُرْعَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أُتِيَ عُمَرُ بِامْرَأَةٍ تَشِمُ فَقَامَ فَقَالَ أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ مَنْ سَمِعَ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْوَشْمِ فَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ أَنَا سَمِعْتُ‏.‏ قَالَ مَا سَمِعْتَ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ لاَ تَشِمْنَ وَلاَ تَسْتَوْشِمْنَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Zuhejr b. Harb, njemu Džerir, ovome Umara, a njemu Ebu-Zur‘a da je Ebu-Hurejra, radijallahu anhu, kazivao kako je žena koja tetovira dovedena do Omera, pa je on ustao i rekao: “Zaklinjem vas Allahom, (recite mi) ko je od vas čuo nešto od Vjerovjesnika, a.s., o tetoviranju?” Ebu-Hurejra kaže: “Ustao sam i rekao: ‘O vladaru pravovjernih, ja sam čuo.’ On upita: ‘Šta si čuo?’ – ‘Čuo sam Vjerovjesnika, a.s., kako (obraćajući se ženama) govori: ‘Ne bavite se tetoviranjem i ne tražite da vas tetoviraju!’’, rekoh.”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ لَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْوَاصِلَةَ وَالْمُسْتَوْصِلَةَ، وَالْوَاشِمَةَ وَالْمُسْتَوْشِمَةَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Jahja b. Seid, prenoseći od Ubejdullaha, koji kaže da ga je obavijestio Nafi da je Ibn-Omer kazivao: “Vjerovjesnik, a.s., prokleo je onu koja upliće tuđu kosu, onu koja traži da joj se uplete tuđa kosa, onu koja vrši tetoviranje i onu koja se tetovira.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ لَعَنَ اللَّهُ الْوَاشِمَاتِ وَالْمُسْتَوْشِمَاتِ، وَالْمُتَنَمِّصَاتِ وَالْمُتَفَلِّجَاتِ لِلْحُسْنِ، الْمُغَيِّرَاتِ خَلْقَ اللَّهِ‏.‏ مَا لِي لاَ أَلْعَنُ مَنْ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ فِي كِتَابِ اللَّهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammd b. Musenna, njemu Abdur-Rahman, prenoseći od Sufjana, on od Mensura, ovaj od Ibrahima, a on od Alkame da je Abdullah, radijallahu anhu, kazivao: “Allah je prokleo one koje tetoviraju, one koje traže da se tetoviraju, one koje uklanjaju dlake s lica i one koje prave vještačke razmake među zubima radi ljepšega izgleda, dakle takve (žene) koje mijenjaju lik koji je Allah stvorio. Zašto onda da i ja ne proklinjem onoga koga je prokleo Allahov Poslanik, a.s.?! To se nalazi i u Allahovoj Knjizi.”


 

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ أَبِي طَلْحَةَ ـ رضى الله عنهم ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لاَ تَدْخُلُ الْمَلاَئِكَةُ بَيْتًا فِيهِ كَلْبٌ وَلاَ تَصَاوِيرُ ‏”‏‏.‏ وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ، سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، سَمِعْتُ أَبَا طَلْحَةَ، سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Adem, njemu Ibn-Ebu-Zi’b, prenoseći od Zuhrija, on od Ubejdullaha b. Abdullaha b. Utbe, ovaj od Ibn-Abbasa, a on od Ebu-Talhe, radijallahu anhu, da je kazivao da je Vjerovjesnik, a.s., rekao: “Meleki ne ulaze u onu kuću u kojoj ima pas niti u onu u kojoj se nalaze slike.” Lejs je kazivao da mu je pričao Junus, prenoseći od Ibn-Šihaba, kojega je obavijestio Ubejdullah da je čuo od Ibn-Abbasa, on od Ebu-Talhe, a ovaj od Vjerovjesnika, a.s. (gore navedeni hadis).


 

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ مُسْلِمٍ، قَالَ كُنَّا مَعَ مَسْرُوقٍ فِي دَارِ يَسَارِ بْنِ نُمَيْرٍ، فَرَأَى فِي صُفَّتِهِ تَمَاثِيلَ فَقَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ إِنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَذَابًا عِنْدَ اللَّهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ الْمُصَوِّرُونَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Humejdi, njemu Sufjan, a ovome A‘meš, prenoseći od Muslima, koji je kazivao: “Bili smo s Mesrukom u kući Jesara b. Numejra. Kada je Mesruk ugledao slike na njegovoj sofi, rekao je: ‘Slušao sam Abdullaha kako kazuje da je čuo Vjerovjesnika, a.s., da je rekao: ‘Oni koji će dobiti najtežu kaznu na Sudnjem danu jesu slikari.’’”


 

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ إِنَّ الَّذِينَ يَصْنَعُونَ هَذِهِ الصُّوَرَ يُعَذَّبُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يُقَالُ لَهُمْ أَحْيُوا مَا خَلَقْتُمْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ibrahim b. Munzir, njemu Enes b. Ijad, prenoseći od Ubejdullaha, a on od Nafija, kojega je Abdullah b. Omer, radijallahu anhu, obavijestio da je Allahov Poslanik, a.s., rekao: “Oni koji prave ove slike bit će kažnjeni na Sudnjemu danu i bit će im rečeno: ‘Oživite to što ste napravili!’”


 

حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حِطَّانَ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ حَدَّثَتْهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَكُنْ يَتْرُكُ فِي بَيْتِهِ شَيْئًا فِيهِ تَصَالِيبُ إِلاَّ نَقَضَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muaz b. Fudala, njemu Hišam, prenoseći od Jahjaa, a on od Imrana b. Hittana da mu je Aiša, radijallahu anhu, pričala kako Vjerovjesnik, a.s., nije u kući ostavljao ništa što je na sebi imalo sliku krsta, nego je to odmah uklanjao.


 

حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا عُمَارَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو زُرْعَةَ، قَالَ دَخَلْتُ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ دَارًا بِالْمَدِينَةِ فَرَأَى أَعْلاَهَا مُصَوِّرًا يُصَوِّرُ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ ذَهَبَ يَخْلُقُ كَخَلْقِي، فَلْيَخْلُقُوا حَبَّةً، وَلْيَخْلُقُوا ذَرَّةً ‏”‏‏.‏ ثُمَّ دَعَا بِتَوْرٍ مِنْ مَاءٍ فَغَسَلَ يَدَيْهِ حَتَّى بَلَغَ إِبْطَهُ فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ أَشَىْءٌ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ مُنْتَهَى الْحِلْيَةِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa, njemu Abdul-Vahid, ovome Umara, a njemu Ebu-Zur‘a: “Ušao sam s Ebu-Hurejrom u jednu kuću u Medini, i kada je ugledao na kući slikara kako slika (Ebu-Hurejra) reče: ‘Čuo sam Allahova Poslanika, a.s., kako govori: (Uzvišeni je Allah rekao:) ‘Ko bi mogao biti veći grešnik od onoga koji pokušava stvarati nešto nalik Mojim stvorenjima? Neka stvore makar jednu sjemenku, ili makar jednu trunčicu!’’ Zatim je zatražio posudu vode, pa je potom oprao ruke do pazuha. Ja sam ga upitao: ‘O Ebu-Hurejra! Je li to (pranje do pazuha) ono što si čuo od Allahova Poslanika, a.s.)?’, a on odgovori: ‘Granica je pranja do mjesta do kojega će dosezati ukrasi (nakit) na Sudnjem danu.’”


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ الْقَاسِمِ ـ وَمَا بِالْمَدِينَةِ يَوْمَئِذٍ أَفْضَلُ مِنْهُ ـ قَالَ سَمِعْتُ أَبِي قَالَ سَمِعْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ سَفَرٍ وَقَدْ سَتَرْتُ بِقِرَامٍ لِي عَلَى سَهْوَةٍ لِي فِيهَا تَمَاثِيلُ، فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَتَكَهُ وَقَالَ ‏ “‏ أَشَدُّ النَّاسِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ الَّذِينَ يُضَاهُونَ بِخَلْقِ اللَّهِ ‏”‏‏.‏ قَالَتْ فَجَعَلْنَاهُ وِسَادَةً أَوْ وِسَادَتَيْنِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ali b. Abdullah, njemu Sufjan, koji je kazivao da je slušao Abdur-rahmana b. Kasima – od njega boljeg u Medini u njegovo vrijeme nije bilo – kako govori da je slušao svoga oca, koji je pričao: “Slušao sam Aišu, radijallahu anhu (kako kazuje): ‘Allahov Poslanik, a.s., jednom se vratio s puta, a ja sam zavjesom sa slikama koju sam imala bila zastrla vrata svoje sobe. Kada ju je Allahov Poslanik, a.s., ugledao, strgnuo ju je i rekao: ‘Oni koji će dobiti najtežu kaznu na Sudnjem danu jesu oni koji prave likove slične Allahovim stvorenjima.’ – ‘Pa smo od toga napravili jedan ili dva jastuka’, rekla je.’”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ سَفَرٍ، وَعَلَّقْتُ دُرْنُوكًا فِيهِ تَمَاثِيلُ، فَأَمَرَنِي أَنْ أَنْزِعَهُ، فَنَزَعْتُهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Abdullah b. Davud, prenoseći od Hišama, a on od svoga oca da je Aiša kazivala: “Vjerovjesnik, a.s., jednom se vratio s puta, a ja sam bila objesila (ispred vrata) platno na kome su se nalazile slike. (Kada ga je ugledao) naredio mi je da ga uklonim, i ja sam ga uklonila.”


 

وَكُنْتُ أَغْتَسِلُ أَنَا وَالنَّبِيُّ، صلى الله عليه وسلم مِنْ إِنَاءٍ وَاحِدٍ‏.‏

 

Aiša je još dodala: “Ja i Vjerovjesnik, a.s., kupali bismo se iz jednoga suda.”


 

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا اشْتَرَتْ نُمْرُقَةً فِيهَا تَصَاوِيرُ، فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِالْبَابِ فَلَمْ يَدْخُلْ‏.‏ فَقُلْتُ أَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مِمَّا أَذْنَبْتُ‏.‏ قَالَ ‏”‏ مَا هَذِهِ النُّمْرُقَةُ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ لِتَجْلِسَ عَلَيْهَا وَتَوَسَّدَهَا‏.‏ قَالَ ‏”‏ إِنَّ أَصْحَابَ هَذِهِ الصُّوَرِ يُعَذَّبُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، يُقَالُ لَهُمْ أَحْيُوا مَا خَلَقْتُمْ‏.‏ وَإِنَّ الْمَلاَئِكَةَ لاَ تَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ الصُّورَةُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Hadždžadž b. Minhal, njemu Džuvejrija, prenoseći od Nafija, a on od Kasima da je Aiša, radijallahu anhu, kupila jastuk sa slikama na njemu. Kada je Vjerovjesnik, a.s., (došao), stao je na vratima, ali nije ulazio. (Aiša kaže:) “Ja sam tada rekla: ‘Molim oprost od Allaha za ono u čemu sam pogriješila’, a on reče: ‘Šta je s ovim jastukom?’ – ‘Da sjediš na njemu i da ga stavljaš pod glavu’, odgovorila sam, a on tada reče: ‘Oni koji su pravili ove slike bit će kažnjeni na Sudnjem danu i bit će im rečeno: ‘Oživite to što ste pravili!’ Osim toga, meleki ne ulaze u kuću u kojoj se nalaze slike.’”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ بُكَيْرٍ، عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ، عَنْ أَبِي طَلْحَةَ، صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ إِنَّ الْمَلاَئِكَةَ لاَ تَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ الصُّورَةُ ‏”‏‏.‏ قَالَ بُسْرٌ ثُمَّ اشْتَكَى زَيْدٌ فَعُدْنَاهُ، فَإِذَا عَلَى بَابِهِ سِتْرٌ فِيهِ صُورَةٌ فَقُلْتُ لِعُبَيْدِ اللَّهِ رَبِيبِ مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَلَمْ يُخْبِرْنَا زَيْدٌ عَنِ الصُّوَرِ يَوْمَ الأَوَّلِ‏.‏ فَقَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ أَلَمْ تَسْمَعْهُ حِينَ قَالَ إِلاَّ رَقْمًا فِي ثَوْبٍ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنَا عَمْرٌو ـ هُوَ ابْنُ الْحَارِثِ ـ حَدَّثَهُ بُكَيْرٌ، حَدَّثَهُ بُسْرٌ، حَدَّثَهُ زَيْدٌ، حَدَّثَهُ أَبُو طَلْحَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejba, njemu Lejs, prenoseći od Bukejra, on od Busra b. Seida, a ovaj od Zejda b. Halida da je Ebu-Talha, drug Allahova Poslanika, a.s., rekao: “Allahov je Poslanik, a.s., rekao: ‘Meleki ne ulaze u kuću u kojoj se nalazi slika.’” Busr je zatim dodao: “Potom se razbolio Zejd, pa smo ga posjetili; na njegovim vratima bio je obješen zastor sa slikom, pa sam Ubejdullahu (Havlaniju), posinku Mejmune, supruge Vjerovjesnikove, a.s., rekao: ‘Zar nas nije Zejd prekjučer obavijestio o slikama?’ Ubejdullah tada reče: ‘Zar ga niste čuli kada je rekao: ‘… izuzev prugastih šara na odjeći’?” Ibn-Vehb je kazivao da ga je obavijestio Amr, a to je ibn Haris, da je njemu pričao Bukejr, ovome Busr, njemu Zejd, a ovome Ebu-Talha, koji prenosi (gore navedeni hadis) od Vjerovjesnika, a.s.


 

حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ صُهَيْبٍ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ قِرَاَمٌ لِعَائِشَةَ سَتَرَتْ بِهِ جَانِبَ بَيْتِهَا، فَقَالَ لَهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ أَمِيطِي عَنِّي، فَإِنَّهُ لاَ تَزَالُ تَصَاوِيرُهُ تَعْرِضُ لِي فِي صَلاَتِي ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Imran b. Mejsera, njemu Abdul-Varis, ovome Abdul-Aziz b. Suhejb, prenoseći da je Enes, radijallahu anhu, kazivao: “Aiša, radijallahu anhu, imala je tanju tkaninu (sa slikama na njoj) kojom je zastrla jednu stranu svoje sobe. Vjerovjesnik, a.s., tada joj je rekao: ‘Skloni je od mog pogleda, jer mi se njene slike još uvijek u namazu pojavljuju.’”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ ـ هُوَ ابْنُ مُحَمَّدٍ ـ عَنْ سَالِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ وَعَدَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم جِبْرِيلُ فَرَاثَ عَلَيْهِ حَتَّى اشْتَدَّ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَخَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَقِيَهُ، فَشَكَا إِلَيْهِ مَا وَجَدَ، فَقَالَ لَهُ ‏ “‏ إِنَّا لاَ نَدْخُلُ بَيْتًا فِيهِ صُورَةٌ وَلاَ كَلْبٌ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja b. Sulejman, njemu Ibn-Vehb, ovome Omer, a to je Ibn-Muhammed, prenoseći od Salima, a on od svoga oca da je kazivao: “Jednom je Džibril obećao Vjerovjesniku, a.s., (da će ga posjetiti), ali je kasnio, pa se Vjerovjesnik, a.s., zabrinuo zbog toga. Na kraju je Vjerovjesnik, a.s., izišao i pošto ga je našao, požalio mu se na to što kasni. On (Džibril) mu reče: ‘Mi ne ulazimo u kuću u kojoj se nalazi slika ili pas.’”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا اشْتَرَتْ نُمْرُقَةً فِيهَا تَصَاوِيرُ، فَلَمَّا رَآهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَامَ عَلَى الْبَابِ فَلَمْ يَدْخُلْ، فَعَرَفَتْ فِي وَجْهِهِ الْكَرَاهِيَةَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتُوبُ إِلَى اللَّهِ وَإِلَى رَسُولِهِ، مَاذَا أَذْنَبْتُ قَالَ ‏”‏ مَا بَالُ هَذِهِ النُّمْرُقَةِ ‏”‏‏.‏ فَقَالَتِ اشْتَرَيْتُهَا لِتَقْعُدَ عَلَيْهَا وَتَوَسَّدَهَا‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ إِنَّ أَصْحَابَ هَذِهِ الصُّوَرِ يُعَذَّبُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَيُقَالُ لَهُمْ أَحْيُوا مَا خَلَقْتُمْ ـ وَقَالَ ـ إِنَّ الْبَيْتَ الَّذِي فِيهِ الصُّوَرُ لاَ تَدْخُلُهُ الْمَلاَئِكَةُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Meslema, prenoseći od Malika, on od Nafija, a ovaj od Kasima b. Muhammeda da mu je Aiša, radijallahu anhu, supruga Vjerovjesnikova, a.s., kazivala da je jednom kupila jastuk na kome su bile slike. Kada ga je vidio, Allahov Poslanik, a.s., stao je na vratima, ne ulazeći unutra. Ona je primijetila na njegovu licu izraz odvratnosti, pa mu je rekla: “O Allahov Poslaniče! Tražim oprost od Allaha i Njegova Poslanika. U čemu sam pogriješila?” On je upitao: “Šta je s ovim jastukom?”, a ona reče: “Kupila sam ga da sjediš na njemu i da ga stavljaš pod glavu.” Tada je Allahov Poslanik, a.s., rekao: “Oni koji prave ove slike bit će kažnjeni na Sudnjem danu i bit će im rečeno: ‘Oživite ono što ste pravili!’” Još je dodao: “U kuću u kojoj se nalaze slike ne ulaze meleki.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنِي غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَوْنِ بْنِ أَبِي جُحَيْفَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ اشْتَرَى غُلاَمًا حَجَّامًا فَقَالَ إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ ثَمَنِ الدَّمِ، وَثَمَنِ الْكَلْبِ، وَكَسْبِ الْبَغِيِّ، وَلَعَنَ آكِلَ الرِّبَا وَمُوكِلَهُ وَالْوَاشِمَةَ وَالْمُسْتَوْشِمَةَ وَالْمُصَوِّرَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Musenna, njemu Gunder, ovome Šu‘ba, prenoseći od Avna b. Ebu-Džuhajfe da je njegov otac kupio roba koji se bavio puštanjem krvi kupicom. Kazivao je: “Vjerovjesnik, a.s., zabranio je prodavanje krvi, prodavanja psa, zaradu od prostitucije, a prokleo je i onoga koji uzima kamatu i onoga koji je daje, onu koja tetovira i onu koja traži da se tetovira te (na kraju) slikara.”


 

حَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، قَالَ سَمِعْتُ النَّضْرَ بْنَ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، يُحَدِّثُ قَتَادَةَ قَالَ كُنْتُ عِنْدَ ابْنِ عَبَّاسٍ وَهُمْ يَسْأَلُونَهُ وَلاَ يَذْكُرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى سُئِلَ فَقَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ مَنْ صَوَّرَ صُورَةً فِي الدُّنْيَا كُلِّفَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَنْ يَنْفُخَ فِيهَا الرُّوحَ، وَلَيْسَ بِنَافِخٍ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ajjaš b. Velid, njemu Abdul-A‘la, ovome Seid, kazujući da je čuo Nadra b. Enesa b. Malika kako priča Katadi: “Bio sam kod Ibn-Abbasa kad su ga ljudi pitali (a on im odgovarao), ne spominjući Vjerovjesnika, a.s., dok nije upitan (za slikanje); tada je rekao: ‘Čuo sam Muhammeda, a.s., da kaže: ‘Onome koji pravi slike na ovome svijetu bit će naređeno na Sudnjem danu da u njih udahne dušu, ali on to neće moći.’’”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو صَفْوَانَ، عَنْ يُونُسَ بْنِ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَكِبَ عَلَى حِمَارٍ، عَلَى إِكَافٍ عَلَيْهِ قَطِيفَةٌ فَدَكِيَّةٌ، وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ وَرَاءَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejba b. Seid, njemu Ebu-Safvan, prenoseći od Junusa b. Jezida, on od Ibn-Šihaba, ovaj od Urve, a on od Usame b. Zejda, radijallahu anhu, da je Allahov Poslanik, a.s., jahao na magarcu; pod njim je bilo sedlo prekriveno plišom fedekijja, a Usamu je stavio iza sebe.


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا قَدِمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَكَّةَ اسْتَقْبَلَهُ أُغَيْلِمَةُ بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، فَحَمَلَ وَاحِدًا بَيْنَ يَدَيْهِ وَالآخَرَ خَلْفَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Jezid b. Zurej, a ovome Halid, prenoseći od Ikrime da je Ibn-Abbas, radijallahu anhu, kazivao: “Kada je Vjerovjesnik, a.s., stigao u Meku, dočekala su ga djeca Benu-Abdul-Muttalibova. Jednoga je (dječaka) stavio (da jaše) ispred sebe, a drugoga iza sebe.”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، ذُكِرَ الأَشَرُّ الثَّلاَثَةُ عِنْدَ عِكْرِمَةَ فَقَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَتَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ حَمَلَ قُثَمَ بَيْنَ يَدَيْهِ، وَالْفَضْلَ خَلْفَهُ، أَوْ قُثَمَ خَلْفَهُ، وَالْفَضْلَ بَيْنَ يَدَيْهِ، فَأَيُّهُمْ شَرٌّ أَوْ أَيُّهُمْ خَيْرٌ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Beššar, njemu Abdul-Vehhab, a ovome Ejjub da je pred Ikrimom spomenut najlošiji od trojice (koji jašu). Ikrima je tada rekao: “Ibn-Abbas je kazivao: ‘(U godini osvojenja Meke) Allahov je Poslanik, a.s., došao (jašući na životinji); Kusem je bio ispred njega, a Fadl iza njega (na istoj životinji), ili je Kusem bio iza njega, a Fadl ispred njega.’ Koji je sad od njih trojice najlošiji, a koji najbolji?”


 

حَدَّثَنَا هُدْبَةُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، عَنْ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَيْنَا أَنَا رَدِيفُ النَّبِيِّ، صلى الله عليه وسلم لَيْسَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ إِلاَّ أَخِرَةُ الرَّحْلِ فَقَالَ ‏”‏ يَا مُعَاذُ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ‏.‏ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ ‏”‏ يَا مُعَاذُ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ‏.‏ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ ‏”‏ يَا مُعَاذُ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ‏.‏ قَالَ ‏”‏ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ اللَّهِ عَلَى عِبَادِهِ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ‏.‏ قَالَ ‏”‏ حَقُّ اللَّهِ عَلَى عِبَادِهِ أَنْ يَعْبُدُوهُ وَلاَ يُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا ‏”‏‏.‏ ثُمَّ سَارَ سَاعَةً ثُمَّ قَالَ ‏”‏ يَا مُعَاذُ بْنَ جَبَلٍ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ إِذَا فَعَلُوهُ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ‏.‏ قَالَ ‏”‏ حَقُّ الْعِبَادِ عَلَى اللَّهِ أَنْ لاَ يُعَذِّبَهُمْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Hudba b. Halid, njemu Hemmam, ovome Katada, a njemu Enes b. Malik, prenoseći od Muaza b. Džebela, radijallahu anhu, koji je kazivao: “Jahao sam iza Vjerovjesnika, a.s., na istoj životinji, tako da je između nas bio samo kraj sedla. Tada mi on reče: ‘O Muaze!’ – ‘Odazivam ti se i pokoravam, Allahov Poslaniče!’, odgovorih. Putovao je potom jedan sat, pa mi je onda rekao: ‘O Mu’aze!’ – ‘Odazivam ti se i pokoravam, Allahov Poslaniče!’, odgovorih. Putovao je potom još jedan sat, pa mi je ponovo rekao: ‘O Muaze!’ – ‘Odazivam ti se i pokoravam, Allahov Poslaniče!’, odgovorih. Tada me je upitao: ‘Znaš li ti kakva je dužnost robova prema Allahu?’ – ‘Allah i Njegov Poslanik to najbolje znaju’, odgovorih. Tada mi on reče: ‘Dužnost je robova prema Allahu da Mu robuju i nikoga Mu kao sudruga ne pridružuju.’ Potom je putovao još jedan sat, a onda mi se (ponovo) obratio: ‘O Muaze b. Džebel!’ – ‘Odazivam ti se i pokoravam, Allahov Poslaniče!’, odgovorih. Tada me je upitao: ‘A znaš li kakva je dužnost Allaha prema Njegovim robovima kada oni tako čine?’ – ‘Allah i Njegov Poslanik to najbolje znaju!’, odgovorih. Tada mi on reče: ‘Dužnost je Allaha prema (takvim) robovima da ih ne kažnjava.’”


 

حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ صَبَّاحٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ عَبَّادٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَقْبَلْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ خَيْبَرَ، وَإِنِّي لَرَدِيفُ أَبِي طَلْحَةَ وَهْوَ يَسِيرُ وَبَعْضُ نِسَاءِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَدِيفُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ عَثَرَتِ النَّاقَةُ فَقُلْتُ الْمَرْأَةَ‏.‏ فَنَزَلْتُ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ إِنَّهَا أُمُّكُمْ ‏”‏‏.‏ فَشَدَدْتُ الرَّحْلَ وَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا دَنَا أَوْ رَأَى الْمَدِينَةَ قَالَ ‏”‏ آيِبُونَ تَائِبُونَ، عَابِدُونَ لِرَبِّنَا، حَامِدُونَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Hasan b. Muhammed b. Sabbah, njemu Jahja b. Abbad, a ovome Šu‘ba da ga je obavijestio Jahja b. Ebu-Ishak, koji je kazivao: “Slušao sam Enesa b. Malika, radijallahu anhu, kako kazuje: ‘Stigli smo s Allahovim Poslanikom, a.s., iz Hajbera; ja sam jahao iza Ebu-Talhe, a on naprijed na istoj životinji. Jedna od supruga Allahova Poslanika, a.s., jahala je skupa s njim, ali iza njega na drugoj životinji. Odjednom deva (Vjerovjesnikova, a.s.) posrnu, a ja rekoh: ‘Žena!’ – i (brzo) sjahah. Allahov Poslanik, a.s., tada reče: ‘One su vaše majke!’ Potom sam učvrstio sedlo, a Allahov je Poslanik, a.s., (ponovo) uzjahao. Pošto se približio Medini (ili pošto ju je ugledao), (Vjerovjesnik, a.s.) reče: ‘Povratnici, pokajnici! Allahu robujemo! Svome se Gospodaru zahvaljujemo!’”


 

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ، عَنْ عَمِّهِ، أَنَّهُ أَبْصَرَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَضْطَجِعُ فِي الْمَسْجِدِ، رَافِعًا إِحْدَى رِجْلَيْهِ عَلَى الأُخْرَى‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ahmed b. Junus, njemu Ibrahim b. Sa‘d, a ovome Ibn-Šihab, prenoseći od Abbada b. Temima, a on od svoga amidže, koji prenosi da je vidio Vjerovjesnika, a.s., kako leži na boku, stavivši jednu nogu na drugu.