O radnjama u namazu

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ مَخْرَمَةَ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ كُرَيْبٍ، مَوْلَى ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ بَاتَ عِنْدَ مَيْمُونَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ ـ رضى الله عنها ـ وَهْىَ خَالَتُهُ ـ قَالَ فَاضْطَجَعْتُ عَلَى عَرْضِ الْوِسَادَةِ، وَاضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَهْلُهُ فِي طُولِهَا، فَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى انْتَصَفَ اللَّيْلُ أَوْ قَبْلَهُ بِقَلِيلٍ أَوْ بَعْدَهُ بِقَلِيلٍ، ثُمَّ اسْتَيْقَظَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَلَسَ، فَمَسَحَ النَّوْمَ عَنْ وَجْهِهِ بِيَدِهِ، ثُمَّ قَرَأَ الْعَشْرَ آيَاتٍ خَوَاتِيمَ سُورَةِ آلِ عِمْرَانَ، ثُمَّ قَامَ إِلَى شَنٍّ مُعَلَّقَةٍ فَتَوَضَّأَ مِنْهَا، فَأَحْسَنَ وُضُوءَهُ، ثُمَّ قَامَ يُصَلِّي‏.‏ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَقُمْتُ فَصَنَعْتُ مِثْلَ مَا صَنَعَ، ثُمَّ ذَهَبْتُ فَقُمْتُ إِلَى جَنْبِهِ، فَوَضَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى رَأْسِي، وَأَخَذَ بِأُذُنِي الْيُمْنَى يَفْتِلُهَا بِيَدِهِ، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ أَوْتَرَ، ثُمَّ اضْطَجَعَ حَتَّى جَاءَهُ الْمُؤَذِّنُ، فَقَامَ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ، ثُمَّ خَرَجَ فَصَلَّى الصُّبْحَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jusuf, njega obavijestio Malik, prenoseći od Mahreme b. Sulejmana, on od Kurejba, oslobođenog roba Ibni-Abbasa, koji ga je obavijestio, prenoseći od Abdullaha b. Abbasa, radijallahu anhu, da je on prenoćio kod Mejmune, majke pravovjernih, radijallahu anha, a ona je njegova tetka po majci i da je rekao: “Legao sam po širini dušeka (jastuka), a Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, i njegova supruga (čeljad) po njegovoj dužini. Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, spavao je do pola noći ili nešto malo do pred pola ili nešto malo iza pola noći, a potom se Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, probudio, sjeo i svojom rukom otklonio pospanost (spavanje) sa svog lica i proučio deset završnih ajeta (poglavlja) ‘Ali-Imran’. Iza toga, prišao je obješenom mješčiću, iz njega uzeo abdest, opravši lijepo sve potrebne organe tijela, a potom stao (prema kibli) i klanjao. Ja sam, kaže Abdullah b. Abbas, radijallahu anhuma, ustao i učinio ono što je učinio on, zatim otišao i stao pokraj njega. Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, stavi svoju desnu ruku na moju glavu, uze me za desno uho, uvrnu ga i klanja dva rekata i još dva rekata, zatim opet dva rekata i potom još dva rekata, onda opet dva rekata i još dva rekata, a zatim vitr-namaz. Potom je ležao dok mu nije došao mujezin; kada je ustao, klanjao je dva kraća rekata i izašao (u džamiju) i klanjao sabah.”


 

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا نُسَلِّمُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ فَيَرُدُّ عَلَيْنَا، فَلَمَّا رَجَعْنَا مِنْ عِنْدِ النَّجَاشِيِّ سَلَّمْنَا عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَيْنَا وَقَالَ ‏ “‏ إِنَّ فِي الصَّلاَةِ شُغْلاً ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ibni-Numejr, njemu Ibni-Fudaji, ovome A’meš, prenoseći od Ibrahima, on od Alkame, a ovaj od Abdullaha, radijallahu anhu, koji kaže: “Mi smo Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, nazivali selam dok je on još bio u namazu, i on nam je otpozdravljao. Kada smo se povratili od njega, pozdravljali smo ga, ali nam on nije više otpozdravljao, već nam je rekao: ‘U namazu je zauzetost (klanjača učenjem).’”


 

حَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا هُرَيْمُ بْنُ سُفْيَانَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ibni-Numejr, njemu Ishak b. Mensur, ovome Hurejm b. Sufjan, prenoseći od A’meša, on od Ibrahima, ovaj od Alkame, a Alkame od Abdullaha, radijallahu anhu, isto kao gore od Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem


 

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عِيسَى ـ هُوَ ابْنُ يُونُسَ ـ عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنِ الْحَارِثِ بْنِ شُبَيْلٍ، عَنْ أَبِي عَمْرٍو الشَّيْبَانِيِّ، قَالَ قَالَ لِي زَيْدُ بْنُ أَرْقَمَ إِنْ كُنَّا لَنَتَكَلَّمُ فِي الصَّلاَةِ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، يُكَلِّمُ أَحَدُنَا صَاحِبَهُ بِحَاجَتِهِ حَتَّى نَزَلَتْ ‏{‏حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ‏}‏ الآيَةَ، فَأُمِرْنَا بِالسُّكُوتِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ibrahim b. Musa, njega obavijestio Isa, prenoseći od Ismaila, on od Harisa b. Šubejla, ovaj od Ebu-Amra Šejbanije. Zejd b..Erkam rekao mi je: “Mi smo stvarno u doba Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, u namazu razgovarali. Svaki od nas razgovarao je sa svojim drugom i govorio mu šta mu treba sve dok nije sišao ajet: ‘Ustrajno čuvajte (vršite) sve namaze, a naročito srednji namaz i stojte pred Allahom pokorni, tada nam je naređena šutnja.’”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سَهْلٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ خَرَجَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصْلِحُ بَيْنَ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ، وَحَانَتِ الصَّلاَةُ، فَجَاءَ بِلاَلٌ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَقَالَ حُبِسَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَتَؤُمُّ النَّاسَ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتُمْ‏.‏ فَأَقَامَ بِلاَلٌ الصَّلاَةَ، فَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَصَلَّى، فَجَاءَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَمْشِي فِي الصُّفُوفِ يَشُقُّهَا شَقًّا حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ الأَوَّلِ، فَأَخَذَ النَّاسُ بِالتَّصْفِيحِ‏.‏ قَالَ سَهْلٌ هَلْ تَدْرُونَ مَا التَّصْفِيحُ هُوَ التَّصْفِيقُ‏.‏ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ لاَ يَلْتَفِتُ فِي صَلاَتِهِ، فَلَمَّا أَكْثَرُوا الْتَفَتَ فَإِذَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي الصَّفِّ، فَأَشَارَ إِلَيْهِ مَكَانَكَ‏.‏ فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ يَدَيْهِ، فَحَمِدَ اللَّهَ، ثُمَّ رَجَعَ الْقَهْقَرَى وَرَاءَهُ وَتَقَدَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Mesleme, njemu Aziz b. Ebu-Hazim, prenoseći od svoga oca, on od Sehla, radijallahu anhu: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, izašao je da pomiri članove Benu-Amr b. Avf b. El-Haris plemena. U tom je nastupilo vrijeme namaza, pa je Bilal došao Ebu-Bekru, radijallahu anhu, i rekao: ‘Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zadržao se, pa budi ti svijetu imam?’ ‘Hoću’, odgovori on, ‘ako već hoćete.’ Bilal je, potom, proučio ikamet za namaz i Ebu-Bekr, radijallahu anhu, prođe naprijed i poče klanjati. Potom je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, došao i išao kroz namaske redove, razdvajajući ih sve dok nije stao u prvi namaski red. Svijet je, potom, počeo pljeskati. ‘Da li znate’, upitao je Sehl, ‘šta je to pljeskanje?’ ‘To je udaranje ruke o ruku.’ Ebu-Bekr, radijallahu anhu, nije se okretao u namazu. Pošto su ashabi pojačali pljeskanje, on se obazre, kad ono Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, u prvom safu. On pokaza Ebu-Bekru (rukom) da ostane na svom mjestu, pa Ebu- -Bekr podiže svoje ruke, zahvali Allahu i povrati se natraške iza njega, a Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, prođe naprijed i klanja (sa svijetom).”


 

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عِيسَى، حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الصَّمَدِ عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا حُصَيْنُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا نَقُولُ التَّحِيَّةُ فِي الصَّلاَةِ وَنُسَمِّي، وَيُسَلِّمُ بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ، فَسَمِعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ “‏ قُولُوا التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، فَإِنَّكُمْ إِذَا فَعَلْتُمْ ذَلِكَ فَقَدْ سَلَّمْتُمْ عَلَى كُلِّ عَبْدٍ لِلَّهِ صَالِحٍ فِي السَّمَاءِ وَالأَرْضِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Amr b. Isa, njemu Ebu-Abdisamed-Abdul-Aziz b. Abdisamed, njemu Husajn b. Abdurrahman, prenoseći od Ebi-Vaila, on od Abdullaha b. Mes’uda, radijallahu anhu, koji je kazao: “Mi smo govorili: ‘Pozdrav u namazu (pozdrav ima i u namazu), imenovali lica (meleke) i jedni druge pozdravljali.’” To je čuo Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, i rekao: “Izgovarajte (u namazu): ‘Pozdravi (i poštovanje), molitve i sva dobra pripadaju Allahu. Neka je na tebe, Vjerovjesniče, spas, Allahova milost i Njegov blagoslov! Neka je spas na nas i na ostale dobre Allahove robove! Očitujem da nema drugog Boga osim Jedinog Allaha i svjedočim da je Muhammed Allahov rob i Njegov poslanik!’” “Kada budete tako radili, vi ste učinili pozdrav (poštovanje) svakom dobrom Allahovom robu i na nebu i na zemlji.”


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيقُ لِلنِّسَاءِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Alija b. Abdullah, njemu Sufjan, ovome Zuhrija, prenoseći od Ebu-Seleme, on od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, a ovaj od Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, da je rekao: “Za muškarce je da izgovaraju: ‘Subhanallah!’, a za žene da pljeskaju.”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja, njega obavijestio Veki’, prenoseći od Sufjana, on od Ebu-Hazima, ovaj od Sehla b. Sa’da, radijallahu anhu: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, kazao je: ‘Za muškarce je da uzviknu: ‘Subhanallah!’, a za žene da udare rukom o ruku.”


 

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ يُونُسُ قَالَ الزُّهْرِيُّ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ الْمُسْلِمِينَ، بَيْنَا هُمْ فِي الْفَجْرِ يَوْمَ الاِثْنَيْنِ، وَأَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ يُصَلِّي بِهِمْ فَفَجَأَهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَدْ كَشَفَ سِتْرَ حُجْرَةِ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ فَنَظَرَ إِلَيْهِمْ، وَهُمْ صُفُوفٌ، فَتَبَسَّمَ يَضْحَكُ، فَنَكَصَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ عَلَى عَقِبَيْهِ، وَظَنَّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُرِيدُ أَنْ يَخْرُجَ إِلَى الصَّلاَةِ، وَهَمَّ الْمُسْلِمُونَ أَنْ يَفْتَتِنُوا فِي صَلاَتِهِمْ فَرَحًا بِالنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ رَأَوْهُ، فَأَشَارَ بِيَدِهِ أَنْ أَتِمُّوا، ثُمَّ دَخَلَ الْحُجْرَةَ وَأَرْخَى السِّتْرَ، وَتُوُفِّيَ ذَلِكَ الْيَوْمَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Bišr b. Muhammed, njega obavijestio Abdullah, da je Junus rekao, kako je Zuhrija izjavio, da ga je izvijestio Enes b. Malik:“Dok su muslimani bili u ponedjeljak na sabahu (u džamiji) i Ebu-Bekr, radijallahu anhu, klanjao im (kao imam), iznenadio ih je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, otkrio zastor (na vratima) Aišine sobe i pogledao ih. Ashabi su bili u namaskim redovima i on se nasmiješio. Ebu-Bekr, radijallahu anhu, povratio se natrag – natraške, misleći da Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, hoće da izađe na namaz (kao imam). Muslimani u svom namazu, skoro da su od veselja za Vjerovjesnikom, sallallahu alejhi ve sellem, kada su ga opazili, htjeli zapasti u iskušenje, pa im je on pokazao rukom da nastave, a potom opet unišao u sobu, spustio zastor i toga dana je preselio na ahiret.”


 

وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي جَعْفَرٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ هُرْمُزَ، قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ نَادَتِ امْرَأَةٌ ابْنَهَا، وَهْوَ فِي صَوْمَعَةٍ قَالَتْ يَا جُرَيْجُ‏.‏ قَالَ اللَّهُمَّ أُمِّي وَصَلاَتِي‏.‏ قَالَتْ يَا جُرَيْجُ‏.‏ قَالَ اللَّهُمَّ أُمِّي وَصَلاَتِي‏.‏ قَالَتْ يَا جُرَيْجُ‏.‏ قَالَ اللَّهُمَّ أُمِّي وَصَلاَتِي‏.‏ قَالَتِ اللَّهُمَّ لاَ يَمُوتُ جُرَيْجٌ حَتَّى يَنْظُرَ فِي وَجْهِ الْمَيَامِيسِ‏.‏ وَكَانَتْ تَأْوِي إِلَى صَوْمَعَتِهِ رَاعِيَةٌ تَرْعَى الْغَنَمَ فَوَلَدَتْ فَقِيلَ لَهَا مِمَّنْ هَذَا الْوَلَدُ قَالَتْ مِنْ جُرَيْجٍ نَزَلَ مِنْ صَوْمَعَتِهِ‏.‏ قَالَ جُرَيْجٌ أَيْنَ هَذِهِ الَّتِي تَزْعُمُ أَنَّ وَلَدَهَا لِي قَالَ يَا بَابُوسُ مَنْ أَبُوكَ قَالَ رَاعِي الْغَنَمِ ‏”‏‏.‏

 

LEJS kaže da mu je Džafer pričao, prenoseći od Abdurrahmana b. Hurmuza, njemu rekao Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, da je on čuo da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Jedna žena (ranijih naroda) pozvala je svoga sina dok je on bio u svojoj bogomolji (na molitvi) i viknula: ‘O, Džurejdže!’ ‘Allahu moj! Ovdje je moja majka i moja molitva (šta da radim)?’ ‘O, Džurejdže!’ – pozvala je ponovno. ‘Allahu moj! Ovdje je moja majka i moja molitva?’ ‘O, Džurejdže!’ – opet je viknula. ‘Allahu moj! Tu je moja majka i moja molitva?’ ‘Allahu moj!’, rekla je ona (uzviknula), ‘ne umro Džurejdž, dok ne pogledao u lice bludnica!’ U njegov je samostan ponekad navraćala jedna čobanica koja je tu napasala stado. Ona je kasnije rodila, pa je pitana (od susjeda) za dijete (čije je)? ‘Od Džurejdža’ – odgovorila je ona. Potom je Džurejdž izašao iz svoga samostana i upitao: ‘Gdje je ta koja tvrdi da je njeno dijete zaista i moje?’ ‘O, dojenče!’, rekao je Džurejdž. ‘Ko je tvoj otac?’ ‘Čuvar stada’ – odgovorilo je ono.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا شَيْبَانُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي مُعَيْقِيبٌ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي الرَّجُلِ يُسَوِّي التُّرَابَ حَيْثُ يَسْجُدُ قَالَ ‏ “‏ إِنْ كُنْتَ فَاعِلاً فَوَاحِدَةً ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Nuajm, njemu prenio Šejbanija od Jahjaa, on od Ebu-Seleme, ovaj od Mu’ajkiba da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao jednom čovjeku koji utiraše zemlju kako bi učinio sedždu: “Ako to radiš, učini to jednim potezom (ruke).”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا بِشْرٌ، حَدَّثَنَا غَالِبٌ، عَنْ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا نُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي شِدَّةِ الْحَرِّ، فَإِذَا لَمْ يَسْتَطِعْ أَحَدُنَا أَنْ يُمَكِّنَ وَجْهَهُ مِنَ الأَرْضِ بَسَطَ ثَوْبَهُ فَسَجَدَ عَلَيْهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Bišr, prenoseći od Galiba, on od Bekra b. Abdullaha, ovaj od Enesa b. Malika, radijallahu anhu, koji kaže: “Klanjali smo sa Vjerovjesnikom, sallallahu alejhi ve sellem, na velikoj vrućini i kada neko od nas nije bio u mogućnosti da svoje lice spusti na zemlju, prostirao bi svoje haljine i na njima obavio sedždu.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ أَبِي النَّضْرِ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كُنْتُ أَمُدُّ رِجْلِي فِي قِبْلَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يُصَلِّي، فَإِذَا سَجَدَ غَمَزَنِي فَرَفَعْتُهَا، فَإِذَا قَامَ مَدَدْتُهَا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Mesleme, prenoseći od Malika, ovaj od Ebu-Nadra, on od Ebu- -Seleme, a ovaj od Aiše, radijallahu anha, koja je rekla: ”Pružala sam svoju nogu prema strani Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, dok on klanjaše, i kada bi se spuštao na sedždu gurnuo bi me, i ja bih je povukla, a kada bi ustao na noge, ispružila bih je.”


 

حَدَّثَنَا مَحْمُودٌ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ صَلَّى صَلاَةً قَالَ ‏”‏ إِنَّ الشَّيْطَانَ عَرَضَ لِي، فَشَدَّ عَلَىَّ لِيَقْطَعَ الصَّلاَةَ عَلَىَّ، فَأَمْكَنَنِي اللَّهُ مِنْهُ، فَذَعَتُّهُ، وَلَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ أُوثِقَهُ إِلَى سَارِيَةٍ حَتَّى تُصْبِحُوا فَتَنْظُرُوا إِلَيْهِ فَذَكَرْتُ قَوْلَ سُلَيْمَانَ ـ عَلَيْهِ السَّلاَمُ ـ رَبِّ هَبْ لِي مُلْكًا لاَ يَنْبَغِي لأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي‏.‏ فَرَدَّهُ اللَّهُ خَاسِيًا ‏”‏‏.‏ ثُمَّ قَالَ النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ فَذَعَتُّهُ بِالذَّالِ أَىْ خَنَقْتُهُ وَفَدَعَّتُّهُ مِنْ قَوْلِ اللَّهِ ‏{‏يَوْمَ يُدَعُّونَ‏}‏ أَىْ يُدْفَعُونَ وَالصَّوَابُ، فَدَعَتُّهُ إِلاَّ أَنَّهُ كَذَا قَالَ بِتَشْدِيدِ الْعَيْنِ وَالتَّاءِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Mahmud, njemu Šebabe, prenoseći od Šu’be, on od Muhammeda b. Zijada, ovaj od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, a on od Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, kako je on klanjao namaz i rekao: “Došao mi je šejtan i navaljivaše na mene da bih prekinuo namaz. Allah me učvrstio i zaštitio od njega, te sam ga zgrabio za vrat i već odlučio da ga čvrsto privežem za stup (u džamiji) da ga vidite kada osvanete. Utom sam se sjetio Sulejmanove, a.s., dove: ‘Allahu podari mi vlast kakvu neće imati niko poslije mene!’, pa ga je (šejtana) Allah otjerao poniženog i prezrenog.” Nadr b. Šumejl je rekao: “‘Feze’attuhu’ sa slovom ‘z’, tj. uhvatio sam ga za vrat (zadavio ga), a preneseno je i ‘fe de’aattuhu’ u značenju govora Uzvišenog: ‘Jevme jude’une…’ (Na dan kada će se ono odbiti prema Džehennemu). Ispravno je, međutim, ‘ede’attuhu’ samo je on rekao sa duplim ajnom i tetom.”


 

حَدَّثَنَا آدَمُ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، حَدَّثَنَا الأَزْرَقُ بْنُ قَيْسٍ، قَالَ كُنَّا بِالأَهْوَازِ نُقَاتِلُ الْحَرُورِيَّةَ، فَبَيْنَا أَنَا عَلَى جُرُفِ نَهَرٍ إِذَا رَجُلٌ يُصَلِّي، وَإِذَا لِجَامُ دَابَّتِهِ بِيَدِهِ فَجَعَلَتِ الدَّابَّةُ تُنَازِعُهُ، وَجَعَلَ يَتْبَعُهَا ـ قَالَ شُعْبَةُ ـ هُوَ أَبُو بَرْزَةَ الأَسْلَمِيُّ ـ فَجَعَلَ رَجُلٌ مِنَ الْخَوَارِجِ يَقُولُ اللَّهُمَّ افْعَلْ بِهَذَا الشَّيْخِ‏.‏ فَلَمَّا انْصَرَفَ الشَّيْخُ قَالَ إِنِّي سَمِعْتُ قَوْلَكُمْ، وَإِنِّي غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سِتَّ غَزَوَاتٍ أَوْ سَبْعَ غَزَوَاتٍ وَثَمَانِيًا، وَشَهِدْتُ تَيْسِيرَهُ، وَإِنِّي أَنْ كُنْتُ أَنْ أُرَاجِعَ مَعَ دَابَّتِي أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ أَنْ أَدَعَهَا تَرْجِعُ إِلَى مَأْلَفِهَا فَيَشُقَّ عَلَىَّ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Adem, njemu Šu’be, ovome Ezrek b. Kajs: “Borili smo se u Ehvazu protiv Hurarija i dok sam bio na obali rijeke, jedan čovjek klanjaše, a u ruci mu uzda njegove jahaće životinje. Potom ga životinja poče vući, a on je slijediti. Šu’be kaže: ‘To je bio Ebu-Berzet-Eslemija.’ Tada jedan čovjek od Harurija reče: ‘Allahu moj! Kazni ovog starca!’ Kada je starac završio (namaz), rekao je: ‘Čuo sam vašu izjavu. Ja sam zajedno sa Vjerovjesnikom, sallallahu alejhi ve sellem, učestvovao u šest, sedam ili osam vojni, i bio sam svjedok njegovom olakšavanju. Meni je stvarno draže da se vratim (kući) sa svojom jahaćom životinjom, nego da je pustim da se ona vrati sama u svoje prebivalište (staju), a meni učini poteškoću.’”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ خَسَفَتِ الشَّمْسُ، فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَ سُورَةً طَوِيلَةً، ثُمَّ رَكَعَ فَأَطَالَ، ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ، ثُمَّ اسْتَفْتَحَ بِسُورَةٍ أُخْرَى، ثُمَّ رَكَعَ حَتَّى قَضَاهَا وَسَجَدَ، ثُمَّ فَعَلَ ذَلِكَ فِي الثَّانِيَةِ، ثُمَّ قَالَ ‏ “‏ إِنَّهُمَا آيَتَانِ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ، فَإِذَا رَأَيْتُمْ ذَلِكَ فَصَلُّوا حَتَّى يُفْرَجَ عَنْكُمْ، لَقَدْ رَأَيْتُ فِي مَقَامِي هَذَا كُلَّ شَىْءٍ وُعِدْتُهُ، حَتَّى لَقَدْ رَأَيْتُنِي أُرِيدُ أَنْ آخُذَ قِطْفًا مِنَ الْجَنَّةِ حِينَ رَأَيْتُمُونِي جَعَلْتُ أَتَقَدَّمُ، وَلَقَدْ رَأَيْتُ جَهَنَّمَ يَحْطِمُ بَعْضُهَا بَعْضًا حِينَ رَأَيْتُمُونِي تَأَخَّرْتُ، وَرَأَيْتُ فِيهَا عَمْرَو بْنَ لُحَىٍّ وَهُوَ الَّذِي سَيَّبَ السَّوَائِبَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Mukatil, njega obavijestio Abdullah, ovoga Junus, prenoseći od Zuhrije, on od Urve: “Aiša je rekla: ‘Pomračilo se Sunce i Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, ustao je na namaz, proučio jednu dugu suru, a potom se sageo na ruku’ i oduljio ga. Zatim je podigao glavu i počeo učiti drugu suru. Poslije činio ruku’, dok ga nije završio, kao i sedždu. To isto je činio i na drugom rekatu, a onda rekao: Pomračenje Sunca i Mjeseca su dva znaka od znakova Allahove moći. Kada god to vidite, klanjajte sve dok to pomračenje ne prestane. Ja sam sada na ovom mjestu vidio sve što mi je obećano, čak sam vidio i htio da uzmem jedan grozd iz Dženneta i to onda kada ste me vidjeli da sam počeo da idem naprijed. Vidio sam i Džehennem, kako mu jedni njegovi dijelovi žderu druge (ključa), i to kada ste me vidjeli da se povlačim natrag. U njemu sam vidio Amra b. Luhajja koji je prvi počeo kipovima žrtvovati desetu žensku devu oteljenu od jedne deve tek poslije devet ranije oteljenih ženskih deva.’”


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَأَى نُخَامَةً فِي قِبْلَةِ الْمَسْجِدِ، فَتَغَيَّظَ عَلَى أَهْلِ الْمَسْجِدِ وَقَالَ ‏ “‏ إِنَّ اللَّهَ قِبَلَ أَحَدِكُمْ، فَإِذَا كَانَ فِي صَلاَتِهِ، فَلاَ يَبْزُقَنَّ ـ أَوْ قَالَ ـ لاَ يَتَنَخَّمَنَّ ‏”‏‏.‏ ثُمَّ نَزَلَ فَحَتَّهَا بِيَدِهِ‏.‏ وَقَالَ ابْنُ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ إِذَا بَزَقَ أَحَدُكُمْ فَلْيَبْزُقْ عَلَى يَسَارِهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sulejman b. Harb, njemu Hammad od Ejuba, on od Nafija, a ovaj od (Abdullaha) b. Omera, radijallahu anhuma, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, vidio pljuvačku na zidu džamije prema kibli, pa se rasrdio na prisutne u džamiji i rekao: “Pred svakim od vas je Allah, pa kada ko bude u namazu, neka ne pljuje!”, ili je, kaže Ibni-Omer, rekao: “…neka ne hrače!” Potom je sišao (sa minbere) i obrisao je. Abdullah b. Omer, radijallahu anhuma, rekao je: “Kada neko od vas hoće da pljune, neka pljune na svoju lijevu stranu!”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ إِذَا كَانَ فِي الصَّلاَةِ فَإِنَّهُ يُنَاجِي رَبَّهُ، فَلاَ يَبْزُقَنَّ بَيْنَ يَدَيْهِ وَلاَ عَنْ يَمِينِهِ، وَلَكِنْ عَنْ شِمَالِهِ تَحْتَ قَدَمِهِ الْيُسْرَى ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed (b. Bešar), njemu Gunder, prenoseći od Šu’be: “Čuo sam Katadu koji prenosi od Enesa, radijallahu anhu, a Enes od Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, koji kaže: “Kada je vjernik u namazu, on razgovara sa svojim Gospodarom, pa neka ne pljuje ispred sebe, a ni na svoju desnu stranu, nego samo na lijevu stranu, pod svoje lijevo stopalo.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّاسُ يُصَلُّونَ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُمْ عَاقِدُو أُزْرِهِمْ مِنَ الصِّغَرِ عَلَى رِقَابِهِمْ، فَقِيلَ لِلنِّسَاءِ ‏ “‏ لاَ تَرْفَعْنَ رُءُوسَكُنَّ حَتَّى يَسْتَوِيَ الرِّجَالُ جُلُوسًا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Kesir, njemu Sufjan, prenoseći od Ebu-Hazima, on od Sehla b. Saida, radijallahu anhu: “Svijet je sa Vjerovjesnikom, sallallahu alejhi ve sellem, klanjao vežući donje ogrtače zbog kratkoće, za svoje vratove, pa je ženama rekao: ‘Ne dižite glave dok ljudi na sjedenju ne poravne!’”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنْتُ أُسَلِّمُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي الصَّلاَةِ فَيَرُدُّ عَلَىَّ، فَلَمَّا رَجَعْنَا سَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ وَقَالَ ‏ “‏ إِنَّ فِي الصَّلاَةِ شُغْلاً ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Ebu-Šejbe, njemu b. Fudajl od El-Ea’meša, on od Ibrahima, ovaj od Alkame koji prenosi od Abdullaha b. Mes’uda: “Ja sam Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, dok je bio u namazu, nazivao selam i on mi je otpozdravljao. Kada smo se povratili (iz Etiopije), ja sam mu opet nazvao selam, a on mi nije otpozdravio nego rekao: ‘U namazu je zauzetost (klanjača učenjem).’”


 

حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا كَثِيرُ بْنُ شِنْظِيرٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَاجَةٍ لَهُ فَانْطَلَقْتُ، ثُمَّ رَجَعْتُ وَقَدْ قَضَيْتُهَا، فَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ، فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ، فَوَقَعَ فِي قَلْبِي مَا اللَّهُ أَعْلَمُ بِهِ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي لَعَلَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَدَ عَلَىَّ أَنِّي أَبْطَأْتُ عَلَيْهِ، ثُمَّ سَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَلَمْ يَرُدَّ عَلَىَّ، فَوَقَعَ فِي قَلْبِي أَشَدُّ مِنَ الْمَرَّةِ الأُولَى، ثُمَّ سَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَرَدَّ عَلَىَّ فَقَالَ ‏ “‏ إِنَّمَا مَنَعَنِي أَنْ أَرُدَّ عَلَيْكَ أَنِّي كُنْتُ أُصَلِّي ‏”‏‏.‏ وَكَانَ عَلَى رَاحِلَتِهِ مُتَوَجِّهًا إِلَى غَيْرِ الْقِبْلَةِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Ma’mer, njemu Abdul-Varis, prenoseći od Kesira b. Šinzira, on od A’taa b. Ebi-Rebaha, ovaj od Džabira b. Abdullaha, radijallahu anhuma, koji je rekao: “Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, poslao me jednim svojim poslom (u vezi s vojnom protiv plemena Benu-Mustalik). Ja sam otišao, posao svršio, vratio se Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, nazvao mu selam, ali mi on nije otpozdravio. Meni je u srcu bilo teško, pa sam u sebi rekao: ‘Možda se Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, naljutio na mene što sam to sporo obavio.’ Zatim sam ga opet pozdravio, a on mi nije otpozdravio i u moje srce pade tuga još veća od one prve. Ja sam ga opet pozdravio, a on mi (po završenom namazu) otpozdravi i reče: ‘Omelo me da ti nisam odmah otpozdravio, samo to što sam klanjao (nafilu).’” “Muhammed, a.s.,”, kaže Džabir, “tada je bio na svojoj devi (ili konju) okrenut mimo kible.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَلَغَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ بِقُبَاءٍ كَانَ بَيْنَهُمْ شَىْءٌ، فَخَرَجَ يُصْلِحُ بَيْنَهُمْ فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ، فَحُبِسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَحَانَتِ الصَّلاَةُ، فَجَاءَ بِلاَلٌ إِلَى أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ، إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ حُبِسَ وَقَدْ حَانَتِ الصَّلاَةُ، فَهَلْ لَكَ أَنْ تَؤُمَّ النَّاسَ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ‏.‏ فَأَقَامَ بِلاَلٌ الصَّلاَةَ، وَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَكَبَّرَ لِلنَّاسِ، وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمْشِي فِي الصُّفُوفِ يَشُقُّهَا شَقًّا، حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ، فَأَخَذَ النَّاسُ فِي التَّصْفِيحِ‏.‏ قَالَ سَهْلٌ التَّصْفِيحُ هُوَ التَّصْفِيقُ‏.‏ قَالَ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ لاَ يَلْتَفِتُ فِي صَلاَتِهِ، فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ الْتَفَتَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشَارَ إِلَيْهِ، يَأْمُرُهُ أَنْ يُصَلِّيَ، فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ يَدَهُ، فَحَمِدَ اللَّهَ، ثُمَّ رَجَعَ الْقَهْقَرَى وَرَاءَهُ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ، وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى لِلنَّاسِ، فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ ‏”‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَا لَكُمْ حِينَ نَابَكُمْ شَىْءٌ فِي الصَّلاَةِ أَخَذْتُمْ بِالتَّصْفِيحِ إِنَّمَا التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ، مَنْ نَابَهُ شَىْءٌ فِي صَلاَتِهِ فَلْيَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ ‏”‏‏.‏ ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ ‏”‏ يَا أَبَا بَكْرٍ، مَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ لِلنَّاسِ حِينَ أَشَرْتُ إِلَيْكَ ‏”‏‏.‏ قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ يَنْبَغِي لاِبْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejbe, njemu Abdul-Aziz, prenoseći od Ebu-Hazima, on od Sehla b. Sa’da, radijallahu anhu, koji je kazao: “Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, čuo je da među Benu-Amrom b. A’vf (plemenom) u predjelu Kuba’a ima neki nered, pa je on izašao sa nekim od svojih drugova među njih da ih izmiri. Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, zadržao se tamo, a vrijeme namaza je već nastupilo, pa je Bilal došao Ebu-Bekru, radijallahu anhu, i rekao: ‘Hoćeš li ti da budeš imam svijetu?’ ‘Dobro, ako hoćete’ – odgovorio je on. Bilal je proučio ikamet, a Ebu-Bekr, radijallahu anhu, prošao je naprijed i izgovorio za svijet početni namaski tekbir. Utom je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, došao i prolazio kroz safove, stalno ih razdvajajući, dok nije došao u (prvi) saf i svijet je, potom, počeo pljeskati (rukama). Sehl kaže: ‘Ettasfihu’ je isto što i ‘ettesfiku’, (pljeskanje rukama). Ebu-Bekr, radijallahu anhu, nije se dao omesti u namazu. Pošto je svijet mnogo pljeskao, on se ipak okrenuo, kad, Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, koji mu pokaza (rukom) i naredi da klanja. Ebu-Bekr, radijallahu anhu, tada podiže ruku, zahvali Allahu, a potom se vrati natraške iza njega, dok nije stao u red (saf), a Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, prošao naprijed i svijetu klanjao. Pošto je završio namaz, okrenuo se i rekao: ‘Ljudi! Šta je vama? Kada vam se što iznenadno u namazu desi, vi plješćete! Pljeskanje je samo za žene. Kome se nešto dogodi u namazu, neka izgovori: ‘Subhanallah!’ Zatim se okrenu Ebu-Bekru, radijallahu anhu, i reče: ‘Ebu-Bekre! Šta te je omelo, pa ti ne klanja svijetu, kad sam ti to pokazao?’ ‘Ne dolikuje sinu Ebu-Kuhafetovu da on klanja pred Allahovim Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem’– odgovori Ebu-Bekr.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ نُهِيَ عَنِ الْخَصْرِ، فِي الصَّلاَةِ‏.‏ وَقَالَ هِشَامٌ وَأَبُو هِلاَلٍ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Nu’man, njemu Hammad, prenoseći od Ejuba, on od Muhammeda, ovaj od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, da je rekao: “Zabranjeno je u namazu stavljati ruke na bokove.” Hišam i Ebu-Hilal prenijeli su istu izjavu od b. Sirina, on od Ebu-Hurejre, a ovaj od Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem


 

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضى الله عنه قَالَ نُهِيَ أَنْ يُصَلِّيَ الرَّجُلُ مُخْتَصِرًا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Amr b. Ali, njemu Jahja od Hišama, ovaj od Muhammeda b. Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, koji kaže: “Zabranjeno je čovjeku da klanja rukama podbočen.”


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، حَدَّثَنَا رَوْحٌ، حَدَّثَنَا عُمَرُ ـ هُوَ ابْنُ سَعِيدٍ ـ قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الْعَصْرَ، فَلَمَّا سَلَّمَ قَامَ سَرِيعًا دَخَلَ عَلَى بَعْضِ نِسَائِهِ، ثُمَّ خَرَجَ وَرَأَى مَا فِي وُجُوهِ الْقَوْمِ مِنْ تَعَجُّبِهِمْ لِسُرْعَتِهِ فَقَالَ ‏ “‏ ذَكَرْتُ وَأَنَا فِي الصَّلاَةِ تِبْرًا عِنْدَنَا، فَكَرِهْتُ أَنْ يُمْسِيَ أَوْ يَبِيتَ عِنْدَنَا فَأَمَرْتُ بِقِسْمَتِهِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ishak b. Mensur, njemu Omer b. Seid, ovome b. Ebi-Mulejke od Ukbeta b. Harisa, radijallahu anhu, koji je rekao: “Klanjao sam sa Vjerovjesnikom, sallallahu alejhi ve sellem, ikindiju. Pošto je predao selam, žurno je ustao i unišao nekoj od svojih supruga. Potom je izašao, i na licima ljudi ugledao čuđenje zbog njegove žurbe, pa je rekao: ‘U namazu sam se sjetio jednog komadića neobrađenog zlata kod nas, pa nisam želio da kod nas omrkne ili zanoći, već sam naredio da se podijeli (onima kojima je potrebno).’”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ جَعْفَرٍ، عَنِ الأَعْرَجِ، قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ إِذَا أُذِّنَ بِالصَّلاَةِ أَدْبَرَ الشَّيْطَانُ لَهُ ضُرَاطٌ حَتَّى لاَ يَسْمَعَ التَّأْذِينَ، فَإِذَا سَكَتَ الْمُؤَذِّنُ أَقْبَلَ، فَإِذَا ثُوِّبَ أَدْبَرَ فَإِذَا سَكَتَ أَقْبَلَ، فَلاَ يَزَالُ بِالْمَرْءِ يَقُولُ لَهُ اذْكُرْ مَا لَمْ يَكُنْ يَذْكُرُ حَتَّى لاَ يَدْرِي كَمْ صَلَّى ‏”‏‏.‏ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِذَا فَعَلَ أَحَدُكُمْ ذَلِكَ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ قَاعِدٌ‏.‏ وَسَمِعَهُ أَبُو سَلَمَةَ مِنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja b. Bukejr, njemu Lejs, prenoseći od Džafera, on od A’redža koji je rekao da je Ebu-Hurejra, radijallahu anhu, izjavio: “Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, kaže: ‘Kada se uči ezan za namaz, šejtan mu okrene leđa puštajući vjetar, da ne čuje učenje ezana, a kada mujezin ušuti, on se vrati. I kada se počne učiti ikamet, on opet okrene leđa i pošto ga mujezin završi, on se okrene, neprestano stoji uz čovjeka, govoreći mu: Sjeti se toga i toga!, što on nije uopće prije znao, tako da on više i ne zna koliko je klanjao (rekata).’” Ebu-Seleme b. Abdurrahman kaže: “Kada neko od vas to tako učini, neka na zadnjem sjedenju obavi još dvije (sehvi) sedžde!” Ovo je Ebu-Seleme čuo od Ebu-Hurejre.


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي ذِئْبٍ، عَنْ سَعِيدٍ الْمَقْبُرِيِّ، قَالَ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ النَّاسُ أَكْثَرَ أَبُو هُرَيْرَةَ، فَلَقِيتُ رَجُلاً فَقُلْتُ بِمَ قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْبَارِحَةَ فِي الْعَتَمَةِ فَقَالَ لاَ أَدْرِي‏.‏ فَقُلْتُ لَمْ تَشْهَدْهَا قَالَ بَلَى‏.‏ قُلْتُ لَكِنْ أَنَا أَدْرِي، قَرَأَ سُورَةَ كَذَا وَكَذَا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Musenna, njemu Osman b. Omer, prenoseći od b. Ebi-Zi’ba, on od Seida Makburije koji kaže da je Ebu-Hurejra, radijallahu anhu, rekao: “Svijet govori da je Ebu-Hurejra mnogo prenio (hadisa)! Potom sam susreo jednog čovjeka i upitao (ga): ‘Šta je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, učio sinoć na jaciji?’ ‘Ne znam’ – odgovorio je on. ‘Nisi joj možda prisustvovao?’ – upitao sam ga. ‘Jesam’ – odgovorio je on. ‘Ali ja znam’, rekao sam, ‘učio je to i to poglavlje.’”