O medicini

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ أَبِي حُسَيْنٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَطَاءُ بْنُ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ دَاءً إِلاَّ أَنْزَلَ لَهُ شِفَاءً ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Musenna, njemu Ebu-Ahmed Zubejri, ovome Omer b. Seid b. Ebu-Husejn, prenoseći od Ataa b. Ebu-Rebaha, a on od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Allah nije dao nijednu bolest, a da nije dao i lijek za nju.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ خَالِدِ بْنِ ذَكْوَانَ، عَنْ رُبَيِّعَ بِنْتِ مُعَوِّذٍ ابْنِ عَفْرَاءَ، قَالَتْ كُنَّا نَغْزُو مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَسْقِي الْقَوْمَ، وَنَخْدُمُهُمْ، وَنَرُدُّ الْقَتْلَى وَالْجَرْحَى إِلَى الْمَدِينَةِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejba b. Seid, njemu Bišr b. Mufeddal, a ovome Halid b. Zekvan da je Rubejja b. Muavviz b. Afra rekla: “Išle smo u borbu s Allahovim Poslanikom, sallallahu alejhi ve sellem; pojile smo borce, služile ih i vraćale poginule i ranjene u Medinu.”


 

حَدَّثَنِي الْحُسَيْنُ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ شُجَاعٍ، حَدَّثَنَا سَالِمٌ الأَفْطَسُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ ‏ “‏ الشِّفَاءُ فِي ثَلاَثَةٍ شَرْبَةِ عَسَلٍ، وَشَرْطَةِ مِحْجَمٍ، وَكَيَّةِ نَارٍ، وَأَنْهَى أُمَّتِي عَنِ الْكَىِّ ‏”‏‏.‏ رَفَعَ الْحَدِيثَ وَرَوَاهُ الْقُمِّيُّ عَنْ لَيْثٍ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْعَسَلِ وَالْحَجْمِ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Husejn, njemu Ahmed b. Meni’, ovome Mervan b. Šudža’, prenoseći od Salima Eftasa, on od Seida b. Džubejra da je Ibn-Abbas, radijallahu anhu, oslanjajući se na izjavu Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Lijek se nalazi u troje: šerbetu od meda, zasijecanju sredstvom kojim se pušta krv i kauterizaciji vatrom. Svome ummetu zabranjujem kauterizaciju.” Hadis prenosi i Kummi od Lejsa, on od Mudžahida, ovaj od Ibn Abbasa, a on od Vjerovjesnika, s.a.v.s: “… u medu i puštanju krvi.”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، أَخْبَرَنَا سُرَيْجُ بْنُ يُونُسَ أَبُو الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ شُجَاعٍ، عَنْ سَالِمٍ الأَفْطَسِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ الشِّفَاءُ فِي ثَلاَثَةٍ شَرْطَةِ مِحْجَمٍ، أَوْ شَرْبَةِ عَسَلٍ، أَوْ كَيَّةٍ بِنَارٍ، وَأَنْهَى أُمَّتِي عَنِ الْكَىِّ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Abdur-Rahim, njemu Surejdž b. Junus Ebu-Haris, ovome Mervan b. Šudža’, prenoseći od Salima Eftasa, on od Seida b. Džubejra, a ovaj od Ibn-Abbasa da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Lijek se nalazi u trima stvarima: zasijecanju sredstvom kojim se pušta krv, šerbetu (piću) od meda i kauterizaciji vatrom. Svome ummetu zabranjujem kauterizaciju.”


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُعْجِبُهُ الْحَلْوَاءُ وَالْعَسَلُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ali b. Abdullah, njemu Ebu-Usama, a ovome Hišam, prenoseći od svoga oca da je Aiša , radijallahu anhu, rekla: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, volio je slatko i med.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْغَسِيلِ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ إِنْ كَانَ فِي شَىْءٍ مِنْ أَدْوِيَتِكُمْ ـ أَوْ يَكُونُ فِي شَىْءٍ مِنْ أَدْوِيَتِكُمْ ـ خَيْرٌ فَفِي شَرْطَةِ مِحْجَمٍ، أَوْ شَرْبَةِ عَسَلٍ، أَوْ لَذْعَةٍ بِنَارٍ تُوَافِقُ الدَّاءَ، وَمَا أُحِبُّ أَنْ أَكْتَوِيَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Nuajm, njemu Abdur-Rahman b. Gasil, ovome Asim b. Omer b. Katada, prenoseći od Džabira b. Abdullaha, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Ako ima ikakva dobra u vašim lijekovima, onda je to u zarezivanju predmetom kojim se isisava krv, ili u šerbetu od meda, ili u kauterizaciji vatrom koja odgovara bolesti (podudari se s bolešću). Ali ne volim kauterizaciju.”


 

حَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَخِي يَشْتَكِي بَطْنَهُ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ اسْقِهِ عَسَلاً ‏”‏‏.‏ ثُمَّ أَتَى الثَّانِيَةَ فَقَالَ ‏”‏ اسْقِهِ عَسَلاً ‏”‏‏.‏ ثُمَّ أَتَاهُ فَقَالَ فَعَلْتُ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ صَدَقَ اللَّهُ، وَكَذَبَ بَطْنُ أَخِيكَ، اسْقِهِ عَسَلاً ‏”‏‏.‏ فَسَقَاهُ فَبَرَأَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ajjas b. Velid, njemu Abdul-A‘la, ovome Seid, prenoseći od Katade, on od Ebu-Mutevekkila, a ovaj od Ebu-Seida da je neki čovjek došao kod Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, i rekao: “Moj brat žali se na bol u stomaku.” On mu reče: “Daj mu da se napije meda!” Došao je i po drugi put, a on mu reče: “Napoj ga medom!” Ponovo je došao i rekao: “Učinio sam to!” Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, tada mu reče: “Istinu je rekao Allah, a slagao je stomak tvoga brata! Napoj ga medom!” Napojio ga je, pa je ozdravio.


 

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا سَلاَّمُ بْنُ مِسْكِينٍ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ نَاسًا، كَانَ بِهِمْ سَقَمٌ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ آوِنَا وَأَطْعِمْنَا فَلَمَّا صَحُّوا قَالُوا إِنَّ الْمَدِينَةَ وَخِمَةٌ‏.‏ فَأَنْزَلَهُمُ الْحَرَّةَ فِي ذَوْدٍ لَهُ فَقَالَ ‏ “‏ اشْرَبُوا أَلْبَانَهَا ‏”‏‏.‏ فَلَمَّا صَحُّوا قَتَلُوا رَاعِيَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَاسْتَاقُوا ذَوْدَهُ، فَبَعَثَ فِي آثَارِهِمْ، فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ، وَسَمَرَ أَعْيُنَهُمْ، فَرَأَيْتُ الرَّجُلَ مِنْهُمْ يَكْدُمُ الأَرْضَ بِلِسَانِهِ حَتَّى يَمُوتَ‏.‏ قَالَ سَلاَّمٌ فَبَلَغَنِي أَنَّ الْحَجَّاجَ قَالَ لأَنَسٍ حَدِّثْنِي بِأَشَدِّ عُقُوبَةٍ عَاقَبَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَحَدَّثَهُ بِهَذَا‏.‏ فَبَلَغَ الْحَسَنَ فَقَالَ وَدِدْتُ أَنَّهُ لَمْ يُحَدِّثْهُ‏ بِهَذَا

 

PRIČAO NAM JE Muslim b. Ibrahim, njemu Sellam b. Miskin, a ovome Sabit, prenoseći od Enesa da su neki ljudi bolovali od određene bolesti, pa su rekli: “Allahov Poslaniče, primi nas i nahrani!” Kada su ozdravili, rekoše: “Medina je nezdrava.” Smjestio ih je u kamenjar gdje se nalazila skupina njegovih deva i rekao im: “Pijte njihovo mlijeko!” Kada su ozdravili, ubili su Vjerovjesnikovog, sallallahu alejhi ve sellem, čobanina i potjerali sa sobom deve. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, poslao je za njima potjeru i kaznio ih je odsijecanjem ruku i nogu i osljepljivanjem. “Vidio sam”, kaže Enes, “kako jedan od njih liže jezikom zemlju sve dok nije umro.” Sellam veli: “Čuo sam da je Hadždžadž rekao Enesu: ‘Kazuj mi o najtežoj kazni kojom je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, kaznio’, a on mu je prenio ovaj hadis. Kada je čuo za to, Hasan je rekao: ‘Volio bih da mi to nisi kazivao.’”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ نَاسًا، اجْتَوَوْا فِي الْمَدِينَةِ فَأَمَرَهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَلْحَقُوا بِرَاعِيهِ ـ يَعْنِي الإِبِلَ ـ فَيَشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا، فَلَحِقُوا بِرَاعِيهِ فَشَرِبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا، حَتَّى صَلَحَتْ أَبْدَانُهُمْ فَقَتَلُوا الرَّاعِيَ وَسَاقُوا الإِبِلَ، فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَبَعَثَ فِي طَلَبِهِمْ، فَجِيءَ بِهِمْ فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ، وَسَمَرَ أَعْيُنَهُمْ‏.‏ قَالَ قَتَادَةُ فَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سِيرِينَ أَنَّ ذَلِكَ كَانَ قَبْلَ أَنْ تَنْزِلَ الْحُدُودُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Ismail, njemu Hemmam, a ovome Katada, prenoseći od Enesa, radijallahu anhu, da su neki ljudi u Medini dobili sušicu, pa im je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, naredio da se pridruže njegovom čobaninu – mislio je na deve – te piju njihovo mlijeko i mokraću. Pridružili su se njegovom čobaninu i pili mlijeko i mokraću deva dok nisu ozdravili. Onda su ubili čobanina i potjerali deve sa sobom. Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, doznao je za to i poslao potjeru za njima. Dovedeni su i kažnjeni odsijecanjem ruku i nogu te osljepljivanjem. Katada veli: “PRIČAO MI JE Muhammed b. Sirin da je to bilo prije ustanovljenja strogo određenih kazni (hududa).”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ سَعْدٍ، قَالَ خَرَجْنَا وَمَعَنَا غَالِبُ بْنُ أَبْجَرَ فَمَرِضَ فِي الطَّرِيقِ، فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ وَهْوَ مَرِيضٌ، فَعَادَهُ ابْنُ أَبِي عَتِيقٍ فَقَالَ لَنَا عَلَيْكُمْ بِهَذِهِ الْحُبَيْبَةِ السَّوْدَاءِ، فَخُذُوا مِنْهَا خَمْسًا أَوْ سَبْعًا فَاسْحَقُوهَا، ثُمَّ اقْطُرُوهَا فِي أَنْفِهِ بِقَطَرَاتِ زَيْتٍ فِي هَذَا الْجَانِبِ وَفِي هَذَا الْجَانِبِ، فَإِنَّ عَائِشَةَ حَدَّثَتْنِي أَنَّهَا سَمِعَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ إِنَّ هَذِهِ الْحَبَّةَ السَّوْدَاءَ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِلاَّ مِنَ السَّامِ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ وَمَا السَّامُ قَالَ الْمَوْتُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Ebu-Šejba, njemu Ubejdullah, a ovome Israil, prenoseći od Mensura da je Halid b. Sa‘d rekao: “Izišli smo (na put), a s nama je bio Galib b. Ebdžer, koji se razbolio na putu. Stigli smo u Medinu, a on je i dalje bio bolestan. Obišao ga je Ibn-Ebu-Atik, pa nam je rekao: ‘Upotrebljavajte ovaj čurekot; uzmite pet ili sedam bobica, istucajte ih, a zatim ih nakapajte s kapljicama ulja u njegov nos, u jednu i u drugu nozdrvu. Jer, Aiša mi je govorila da je čula Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, da kaže: ‘Ovaj čurekot lijek je od svake bolesti osim od sama.’ – ‘A šta je to sam?’, rekoh. ‘Smrt’, odgovorio je.’”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، وَسَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، أَخْبَرَهُمَا أَنَّهُ، سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ فِي الْحَبَّةِ السَّوْدَاءِ شِفَاءٌ مِنْ كُلِّ دَاءٍ إِلاَّ السَّامَ ‏”‏‏.‏ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَالسَّامُ الْمَوْتُ، وَالْحَبَّةُ السَّوْدَاءُ الشُّونِيزُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja b. Bukejr, njemu Lejs, ovome Ukajl, prenoseći od Ibn-Šihaba, on od Ebu-Seleme i Seida b. Musejjeba, a ovi od Ebu-Hurejre da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Čurekot je lijek od svake bolesti, osim od ‘sama’ (smrti).” Ibn-Šihab veli: “Sam znači smrt, a el-habbetus-sevda’ jest suniz (čurekot).”


 

حَدَّثَنَا حِبَّانُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّهَا كَانَتْ تَأْمُرُ بِالتَّلْبِينِ لِلْمَرِيضِ وَلِلْمَحْزُونِ عَلَى الْهَالِكِ، وَكَانَتْ تَقُولُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ إِنَّ التَّلْبِينَةَ تُجِمُّ فُؤَادَ الْمَرِيضِ، وَتَذْهَبُ بِبَعْضِ الْحُزْنِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Hibban b. Musa, njemu Abdullah, ovome Junus b. Jezid, prenoseći od Ukajla, on od Ibn-Šihaba, a ovaj od Urve da je Aiša , radijallahu anhu, naređivala da se bolesniku i ožalošćenom zbog smrti neke osobe da mješavina mlijeka, mekinja i meda (telbina). Govorila je: “Čula sam Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, da kaže: ‘Telbina (spomenuta mješavina) blagotvorno i opuštajuće djeluje na bolesnikov želudac i djelimično otklanja (ublažava) žalost.’”


 

حَدَّثَنَا فَرْوَةُ بْنُ أَبِي الْمَغْرَاءِ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّهَا كَانَتْ تَأْمُرُ بِالتَّلْبِينَةِ وَتَقُولُ هُوَ الْبَغِيضُ النَّافِعُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ferva b. Ebu-Magra, njemu Ali b. Mushir, ovome Hišam, prenoseći od svoga oca da je Aiša naređivala da se jede telbina (mekinje), govoreći pritom: “To je nepoželjno, ali korisno.”


 

حَدَّثَنَا مُعَلَّى بْنُ أَسَدٍ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، عَنِ ابْنِ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم احْتَجَمَ وَأَعْطَى الْحَجَّامَ أَجْرَهُ وَاسْتَعَطَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Mualla b. Esed, njemu Vuhejb, ovome Ibn-Tavus, prenoseći od svoga oca, a on od Ibn-Abbasa, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, pustio krv, dao nagradu osobi koja je izvršila tu operaciju, a potom ušmrkao lijek.


 

حَدَّثَنَا صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ أُمِّ قَيْسٍ بِنْتِ مِحْصَنٍ، قَالَتْ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ عَلَيْكُمْ بِهَذَا الْعُودِ الْهِنْدِيِّ، فَإِنَّ فِيهِ سَبْعَةَ أَشْفِيَةٍ‏.‏ يُسْتَعَطُ بِهِ مِنَ الْعُذْرَةِ، وَيُلَدُّ بِهِ مِنْ ذَاتِ الْجَنْبِ ‏”‏‏.‏ وَدَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِابْنٍ لِي لَمْ يَأْكُلِ الطَّعَامَ فَبَالَ عَلَيْهِ، فَدَعَا بِمَاءٍ فَرَشَّ عَلَيْهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sadeka b. Fadl, njemu Ibn-Ujejna, ovome Zuhri, prenoseći od Ubejdullaha, a on od Umm-Kajs b. Mihsan da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Koristite se ovim indijskim drvetom, ono sadrži sedam lijekova; zakapava se u nos protiv grlobolje i ulijeva cjevčicom u usta protiv bolesti koja pogađa jednu stranu usta.” – “Ušla sam”, kaže Umm-Kajs, “kod Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, sa svojim sinčićem koji još nije bio jeo hranu (osim mlijeka), pa se pomokrio, a Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zatražio je vodu i poprskao mjesto gdje je doprla mokraća.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ احْتَجَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ صَائِمٌ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Ma‘mer, njemu Abdul-Varis, a ovome Ejjub, prenoseći od Ikrime da je Ibn-Abbas, radijallahu anhu, rekao: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, isisao je krv, a postio je.”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ طَاوُسٍ، وَعَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ احْتَجَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مُحْرِمٌ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Sufjan, a ovome Amr, prenoseći od Tavusa i Ataa da je Ibn-Abbas, radijallahu anhu, rekao: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, isisao je krv, a bio je u ihramu.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّهُ سُئِلَ عَنْ أَجْرِ الْحَجَّامِ، فَقَالَ احْتَجَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَجَمَهُ أَبُو طَيْبَةَ، وَأَعْطَاهُ صَاعَيْنِ مِنْ طَعَامٍ، وَكَلَّمَ مَوَالِيَهُ فَخَفَّفُوا عَنْهُ، وَقَالَ ‏”‏ إِنَّ أَمْثَلَ مَا تَدَاوَيْتُمْ بِهِ الْحِجَامَةُ وَالْقُسْطُ الْبَحْرِيُّ ‏”‏‏.‏ وَقَالَ ‏”‏ لاَ تُعَذِّبُوا صِبْيَانَكُمْ بِالْغَمْزِ مِنَ الْعُذْرَةِ، وَعَلَيْكُمْ بِالْقُسْطِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Mukatil, njemu Abdullah, a ovome Humejd Tavil da je Enes, radijallahu anhu, upitan o nadoknadi kupičaru (osobi koja isisava krv kupicom), pa je rekao: “Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, isisana je krv; učinio je to Ebu-Tajba, i on mu je dao dva ‘saa’ hrane (pšenice). Potom je govorio s njegovim slugama, pa su mu smanjili (porez koji im je davao), a onda je rekao: ‘Najbolje čime se možete liječiti jest isisavanje krvi i morska aloja.’ Također je rekao: ‘Ne mučite svoju djecu gnječenjem zbog grlobolje. Koristite se alojom.’”


 

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ تَلِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرٌو، وَغَيْرُهُ، أَنَّ بُكَيْرًا، حَدَّثَهُ أَنَّ عَاصِمَ بْنَ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ حَدَّثَهُ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ عَادَ الْمُقَنَّعَ ثُمَّ قَالَ لاَ أَبْرَحُ حَتَّى تَحْتَجِمَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ إِنَّ فِيهِ شِفَاءً ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Seid b. Telid, njemu Ibn-Vehb, ovome Amr i drugi, prenoseći od Bukejra, a on od Asima b. Omera b. Katade da je Džabir b. Abdullah, radijallahu anhu, posjetio Mukannea i kazao (mu): “Ne napuštam ovo mjesto dok ne isisaš krv. Čuo sam Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, da kaže: ‘Lijek je u njemu (isisavanju krvi).’”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ، عَنْ عَلْقَمَةَ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجَ، أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ ابْنَ بُحَيْنَةَ، يُحَدِّثُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم احْتَجَمَ بِلَحْىِ جَمَلٍ مِنْ طَرِيقِ مَكَّةَ، وَهْوَ مُحْرِمٌ، فِي وَسَطِ رَأْسِهِ‏.‏ وَقَالَ الأَنْصَارِيُّ أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم احْتَجَمَ فِي رَأْسِهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ismail, njemu Sulejman, ovome Alkama, prenoseći od Abdur-Rahmana A‘redža, a on od Abdullaha b. Buhajne da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, isisao krv iz sredine glave u mjestu Lahj Džemel na putu za Meku, a bio je u ihramu.


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، احْتَجَمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي رَأْسِهِ وَهْوَ مُحْرِمٌ مِنْ وَجَعٍ كَانَ بِهِ بِمَاءٍ يُقَالُ لَهُ لَحْىُ جَمَلٍ‏.‏ وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ سَوَاءٍ أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم احْتَجَمَ وَهْوَ مُحْرِمٌ فِي رَأْسِهِ مِنْ شَقِيقَةٍ كَانَتْ بِهِ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Beššar, njemu Ibn-Ebu-Adi, ovome Hišam, prenoseći od Ikrime, a on od Ibn-Abbasa, r.a, da je rekao:“Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, isisao je krv iz glave kod vode u mjestu Lahj Džemel – a bio je u ihramu – zbog bola koji je osjećao u glavi.”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبَانَ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْغَسِيلِ، قَالَ حَدَّثَنِي عَاصِمُ بْنُ عُمَرَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ إِنْ كَانَ فِي شَىْءٍ مِنْ أَدْوِيَتِكُمْ خَيْرٌ فَفِي شَرْبَةِ عَسَلٍ أَوْ شَرْطَةِ مِحْجَمٍ أَوْ لَذْعَةٍ مِنْ نَارٍ، وَمَا أُحِبُّ أَنْ أَكْتَوِيَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ismail b. Eban, njemu Ibn-Gasil, ovome Asim b. Omer, prenoseći od Džabira b. Abdullaha da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Ako u nečemu od vaših lijekova ima koristi (dobra), onda je to u šerbetu od meda, ili u zasijecanju sredstvom za isisavanje krvi, ili u kauterizaciji; a ja ne volim kauterizaciju.”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، قَالَ سَمِعْتُ مُجَاهِدًا، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنْ كَعْبٍ، هُوَ ابْنُ عُجْرَةَ قَالَ أَتَى عَلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ، وَأَنَا أُوقِدُ تَحْتَ بُرْمَةٍ، وَالْقَمْلُ يَتَنَاثَرُ عَنْ رَأْسِي فَقَالَ ‏”‏ أَيُؤْذِيكَ هَوَامُّكَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏”‏ فَاحْلِقْ وَصُمْ ثَلاَثَةَ أَيَّامٍ، أَوْ أَطْعِمْ سِتَّةً، أَوِ انْسُكْ نَسِيكَةً ‏”‏‏.‏ قَالَ أَيُّوبُ لاَ أَدْرِي بِأَيَّتِهِنَّ بَدَأَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Hammad, ovome Ejjub, prenoseći od Mudžahida, on od Ibn-Ebu-Lejle da je Ka‘b – a on je Ibn-Udžra – rekao:“Naišao je pored mene Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, u vrijeme događaja na Hudejbiji, a ja sam ispod zemljanog ćupa ložio vatru; po mojoj glavi bile su se razmilile uši. Rekao mi je: ‘Uznemiravaju li te uši?’ – ‘Da’, odgovorio sam, a on reče: ‘Obrij glavu i posti tri dana, ili nahrani šest siromaha, ili zakolji kurban.’” Ejjub veli: “Ne znam šta je od toga prvo spomenuo.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ الْغَسِيلِ، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ عُمَرَ بْنِ قَتَادَةَ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرًا، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ إِنْ كَانَ فِي شَىْءٍ مِنْ أَدْوِيَتِكُمْ شِفَاءٌ فَفِي شَرْطَةِ مِحْجَمٍ أَوْ لَذْعَةٍ بِنَارٍ، وَمَا أُحِبُّ أَنْ أَكْتَوِيَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Velid Hišam b. Abdul-Melik, njemu Abdur-Rahman b. Sulejman b. Gasil, a ovome Asim b. Omer b. Katada, prenoseći od Džabira da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Ako u nečemu od vaših lijekova ima lijeka, onda je to u zasijecanju sredstvom za isisavanje krvi, ili u kauterizaciji; a ja ne volim kauterizaciju.”


 

حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ فُضَيْلٍ، حَدَّثَنَا حُصَيْنٌ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لاَ رُقْيَةَ إِلاَّ مِنْ عَيْنٍ أَوْ حُمَةٍ‏.‏ فَذَكَرْتُهُ لِسَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ فَقَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ عُرِضَتْ عَلَىَّ الأُمَمُ، فَجَعَلَ النَّبِيُّ وَالنَّبِيَّانِ يَمُرُّونَ مَعَهُمُ الرَّهْطُ، وَالنَّبِيُّ لَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ، حَتَّى رُفِعَ لِي سَوَادٌ عَظِيمٌ، قُلْتُ مَا هَذَا أُمَّتِي هَذِهِ قِيلَ هَذَا مُوسَى وَقَوْمُهُ‏.‏ قِيلَ انْظُرْ إِلَى الأُفُقِ‏.‏ فَإِذَا سَوَادٌ يَمْلأُ الأُفُقَ، ثُمَّ قِيلَ لِي انْظُرْ هَا هُنَا وَهَا هُنَا فِي آفَاقِ السَّمَاءِ فَإِذَا سَوَادٌ قَدْ مَلأَ الأُفُقَ قِيلَ هَذِهِ أُمَّتُكَ وَيَدْخُلُ الْجَنَّةَ مِنْ هَؤُلاَءِ سَبْعُونَ أَلْفًا بِغَيْرِ حِسَابٍ، ثُمَّ دَخَلَ وَلَمْ يُبَيِّنْ لَهُمْ فَأَفَاضَ الْقَوْمُ وَقَالُوا نَحْنُ الَّذِينَ آمَنَّا بِاللَّهِ، وَاتَّبَعْنَا رَسُولَهُ، فَنَحْنُ هُمْ أَوْ أَوْلاَدُنَا الَّذِينَ وُلِدُوا فِي الإِسْلاَمِ فَإِنَّا وُلِدْنَا فِي الْجَاهِلِيَّةِ‏.‏ فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَخَرَجَ فَقَالَ هُمُ الَّذِينَ لاَ يَسْتَرْقُونَ، وَلاَ يَتَطَيَّرُونَ، وَلاَ يَكْتَوُونَ وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ‏”‏‏.‏ فَقَالَ عُكَّاشَةُ بْنُ مِحْصَنٍ أَمِنْهُمْ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏”‏ نَعَمْ ‏”‏‏.‏ فَقَامَ آخَرُ فَقَالَ أَمِنْهُمْ أَنَا قَالَ ‏”‏ سَبَقَكَ عُكَّاشَةُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Imran b. Mejsera, njemu Ibn-Fudajl, a ovome Husajn, prenoseći od Amira da je Imran b. Husajn, radijallahu anhu, rekao: “Nema rukje osim protiv uroka i uboda škorpiona.” Spomenuo sam ga (ovaj hadis) Seidu b. Džubejru, pa je rekao: “PRIČAO NAM JE Ibn-Abbas, radijallahu anhu, da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Predočeni su mi narodi i zajednice, pa (sam vidio) kako prolazi vjerovjesnik, ili dvojica vjerovjesnika, a s njima grupa do desetak ljudi, ali prođe i vjerovjesnik, a da s njim nije bilo nikoga. Potom se preda mnom ukazala velika masa ljudi. Rekao sam: ‘Šta je ovo? Je li to moj ummet?’ Rečeno mi je: ‘To je Musa sa svojim narodom’, a potom: ‘Pogledaj prema horizontu!’ – kad ono masa koja ispunjava horizont. Onda mi je rečeno: ‘Gledaj ovdje i ovdje na horizontima neba!’ – kad ono masa koja je ispunila horizont. ‘Ovo je tvoj ummet. Od njih će sedamdeset hiljada ljudi ući u Džennet bez polaganja računa i obračunavanja’, bi mi rečeno.’ Zatim je (Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem) ušao (u sobu), a nije im pojasnio (ko su oni). Ljudi su počeli raspravljati govoreći: ‘Mi smo povjerovali u Allaha i slijedili Njegova Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem; mi smo ti (sretnici), ili naša djeca koja su rođena u islamu, jer smo mi rođeni u džahilijetu.’ To je doprlo do Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, pa je on izišao i rekao: ‘To su oni koji ne prave talismane i ne čaraju, niti su zloslutni i sujevjerni, niti se kauteriziraju, već se na Gospodara svoga oslanjaju i u Njega uzdaju.’ Ukaša b. Mihsan reče: ‘Jesam li i ja jedan od njih, Allahov Poslaniče?’ – ‘Da’, reče on. Drugi reče: ‘Jesam li i ja jedan od njih?’ – ‘Ukaša te je pretekao’, reče Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي حُمَيْدُ بْنُ نَافِعٍ، عَنْ زَيْنَبَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ امْرَأَةً تُوُفِّيَ زَوْجُهَا فَاشْتَكَتْ عَيْنَهَا، فَذَكَرُوهَا لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَذَكَرُوا لَهُ الْكُحْلَ، وَأَنَّهُ يُخَافُ عَلَى عَيْنِهَا، فَقَالَ ‏ “‏ لَقَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ تَمْكُثُ فِي بَيْتِهَا فِي شَرِّ أَحْلاَسِهَا ـ أَوْ فِي أَحْلاَسِهَا فِي شَرِّ بَيْتِهَا ـ فَإِذَا مَرَّ كَلْبٌ رَمَتْ بَعْرَةً، فَلاَ، أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Jahja, ovome Šu‘ba, prenoseći od Humejda b. Nafija, on od Zejnebe, a ova od Umm-Seleme, radijallahu anhu, da se neka žena kojoj je muž umro žalila na bol u oku. Spomenuli su je Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, a spomenuli su i surmu, te da postoji bojazan za njeno oko, pa je on rekao: “Neka bi od vas (ranije, nakon smrti muža) ostajala u kući u najgoroj odjeći, ili u svojoj odjeći u najgoroj kući, pa kada bi naišao pas, bacila bi izmet. Ne, (nema upotrebe surme) četiri mjeseca i deset dana.”


 

وَقَالَ عَفَّانُ حَدَّثَنَا سَلِيمُ بْنُ حَيَّانَ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مِينَاءَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لاَ عَدْوَى وَلاَ طِيَرَةَ وَلاَ هَامَةَ وَلاَ صَفَرَ، وَفِرَّ مِنَ الْمَجْذُومِ كَمَا تَفِرُّ مِنَ الأَسَدِ ‏”‏‏.‏

 

Affan veli da MU JE PRIČAO Selim b. Hajjan, a njemu Seid b. Mina, prenoseći od Ebu-Hurejre da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Nema zaraze (bez Allahove odredbe), niti ima mjesta za zloslutnju i praznovjerje vezano za noćnu pticu i zmiju u stomaku; a bježi od gubavoga kao što bježiš od lava.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ، سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ حُرَيْثٍ، قَالَ سَمِعْتُ سَعِيدَ بْنَ زَيْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ الْكَمْأَةُ مِنَ الْمَنِّ، وَمَاؤُهَا شِفَاءٌ لِلْعَيْنِ ‏”‏‏.‏ قَالَ شُعْبَةُ وَأَخْبَرَنِي الْحَكَمُ بْنُ عُتَيْبَةَ عَنِ الْحَسَنِ الْعُرَنِيِّ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ زَيْدٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَ شُعْبَةُ لَمَّا حَدَّثَنِي بِهِ الْحَكَمُ لَمْ أُنْكِرْهُ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ الْمَلِكِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Musenna, njemu Gunder, ovome Šu‘ba, prenoseći od Abdul-Melika, on od Amra b. Hurejsa, a ovaj od Seida b. Zejda da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Gomoljika je od manina; njena voda (sok) lijek je za oko.” Šu‘ba veli: “PRIČAO MI JE Hakem b. Utejba, njemu Hasan Ureni, ovome Amr b. Hurejs, prenoseći od Seida b. Zejda, a on od Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem Kada mi ga je kazivao Hakem, nije mi bio nepoznat iz Abdul-Melikovog kazivanja.”


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي مُوسَى بْنُ أَبِي عَائِشَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، وَعَائِشَةَ، أَنَّ أَبَا بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ قَبَّلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهْوَ مَيِّتٌ‏.‏ قَالَ وَقَالَتْ عَائِشَةُ لَدَدْنَاهُ فِي مَرَضِهِ، فَجَعَلَ يُشِيرُ إِلَيْنَا، أَنْ لاَ تَلُدُّونِي‏.‏ فَقُلْنَا كَرَاهِيَةُ الْمَرِيضِ لِلدَّوَاءِ‏.‏ فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ ‏”‏ أَلَمْ أَنْهَكُمْ أَنْ تَلُدُّونِي ‏”‏‏.‏ قُلْنَا كَرَاهِيَةَ الْمَرِيضِ لِلدَّوَاءِ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ لاَ يَبْقَى فِي الْبَيْتِ أَحَدٌ إِلاَّ لُدَّ ـ وَأَنَا أَنْظُرُ ـ إِلاَّ الْعَبَّاسَ فَإِنَّهُ لَمْ يَشْهَدْكُمْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ali b. Abdullah, njemu Jahja b. Seid, ovome Sufjan, prenoseći od Musaa b. Ebu-Aiše, on od Ubejdullaha b. Abdullaha, a ovaj od Ibn-Abbasa i Aiše, radijallahu anhu, da je Ebu-Bekr, radijallahu anhu, poljubio mrtvog Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem Aiša veli: “Tokom njegove bolesti sipali smo mu lijek u jednu stranu usta, pa nam je išaretom rekao: ‘Nemojte mi sipati lijek u usta!’ Rekli smo: ‘To je odbojnost bolesnika prema lijeku.’ Kada je došao sebi, rekao je: ‘Zar vam nisam zabranio da mi sipate lijek u usta?’ – ‘To je iz razloga odbojnosti koju bolesnik osjeća prema lijeku’, odgovorismo, a on reče: ‘Niko neće ostati u kući, a da neće biti podvrgnut istom tretmanu (sipanju lijeka u usta), osim Abbasa, jer on nije bio prisutan (kada ste vi meni sipali lijek u usta).’”


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ أُمِّ قَيْسٍ، قَالَتْ دَخَلْتُ بِابْنٍ لِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ أَعْلَقْتُ عَلَيْهِ مِنَ الْعُذْرَةِ فَقَالَ ‏ “‏ عَلَى مَا تَدْغَرْنَ أَوْلاَدَكُنَّ بِهَذَا الْعِلاَقِ عَلَيْكُنَّ بِهَذَا الْعُودِ الْهِنْدِيِّ، فَإِنَّ فِيهِ سَبْعَةَ أَشْفِيَةٍ، مِنْهَا ذَاتُ الْجَنْبِ يُسْعَطُ مِنَ الْعُذْرَةِ، وَيُلَدُّ مِنْ ذَاتِ الْجَنْبِ ‏”‏‏.‏ فَسَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ يَقُولُ بَيَّنَ لَنَا اثْنَيْنِ وَلَمْ يُبَيِّنْ لَنَا خَمْسَةً‏.‏ قُلْتُ لِسُفْيَانَ فَإِنَّ مَعْمَرًا يَقُولُ أَعْلَقْتُ عَلَيْهِ‏.‏ قَالَ لَمْ يَحْفَظْ أَعْلَقْتُ عَنْهُ، حَفِظْتُهُ مِنْ فِي الزُّهْرِيِّ‏.‏ وَوَصَفَ سُفْيَانُ الْغُلاَمَ يُحَنَّكُ بِالإِصْبَعِ وَأَدْخَلَ سُفْيَانُ فِي حَنَكِهِ، إِنَّمَا يَعْنِي رَفْعَ حَنَكِهِ بِإِصْبَعِهِ، وَلَمْ يَقُلْ أَعْلِقُوا عَنْهُ شَيْئًا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ali b. Abdullah, njemu Sufjan, a ovome Zuhri, prenoseći od Ubejdullaha da je Umm-Kajs rekla: “Ušla sam kod Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, sa svojim sinčićem – a bila sam mu rukom (gnječenjem) odstranila oteklinu na grlu – pa je rekao: ‘Zašto gnječite i gušite svoju djecu na taj način? Držite se ovoe indijske aloje, u njoj ima sedam lijekova; jedan je od njih protiv upale porebrice (pluća); ušmrkuje se protiv grlobolje, a sipa u jednu stranu usta protiv upale porebrice (pluća).” Čuo sam Zuhrija da kaže: “Objasnio nam je dva lijeka, a nije objasnio preostalih pet.” Rekao sam Sufjanu: “Ma‘mer kaže: ‘A‘lektu alejhi’, a on reče: ‘Nije zapamtio, već je rekao: ‘A‘lektu anhu’.’”Zapamtio sam to iz Zuhrijevih usta. Sufjan je opisao kako se dječaku prstom trljaju krajnici, uvukavši prst i stavivši ga na krajnike. On, ustvari, smjera na podizanje krajnika, a nije rekao: “Stavite nešto na njih.”


 

حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، وَيُونُسُ، قَالَ الزُّهْرِيُّ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ لَمَّا ثَقُلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاشْتَدَّ وَجَعُهُ، اسْتَأْذَنَ أَزْوَاجَهُ فِي أَنْ يُمَرَّضَ فِي بَيْتِي، فَأَذِنَّ، فَخَرَجَ بَيْنَ رَجُلَيْنِ، تَخُطُّ رِجْلاَهُ فِي الأَرْضِ بَيْنَ عَبَّاسٍ وَآخَرَ‏.‏ فَأَخْبَرْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَ هَلْ تَدْرِي مَنِ الرَّجُلُ الآخَرُ الَّذِي لَمْ تُسَمِّ عَائِشَةُ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ هُوَ عَلِيٌّ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ مَا دَخَلَ بَيْتَهَا وَاشْتَدَّ بِهِ وَجَعُهُ ‏ “‏ هَرِيقُوا عَلَىَّ مِنْ سَبْعِ قِرَبٍ لَمْ تُحْلَلْ أَوْكِيَتُهُنَّ، لَعَلِّي أَعْهَدُ إِلَى النَّاسِ ‏”‏‏.‏ قَالَتْ فَأَجْلَسْنَاهُ فِي مِخْضَبٍ لِحَفْصَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ طَفِقْنَا نَصُبُّ عَلَيْهِ مِنْ تِلْكَ الْقِرَبِ، حَتَّى جَعَلَ يُشِيرُ إِلَيْنَا أَنْ قَدْ فَعَلْتُنَّ‏.‏ قَالَتْ وَخَرَجَ إِلَى النَّاسِ فَصَلَّى لَهُمْ وَخَطَبَهُمْ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Bišr b. Muhammed, njemu Abdullah, ovome Ma‘mer i Junus, prenoseći od Zuhrija, a on od Ubejdullaha b. Abdullaha b. Utbe da je Aiša radijallahu anhu, supruga Vjerovjesnikova, sallallahu alejhi ve sellem, rekla:“Kada je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, oslabio i bolest mu se pogoršala, zatražio je od svojih supruga dozvolu da bude njegovan u mojoj sobi, pa su mu dozvolile. Izišao je oslanjajući se na dva čovjeka i vukući noge po zemlji između Abbasa i drugog čovjeka.” Obavijestio sam (o tome) Ibn-Abbasa, pa mi je rekao: “Znaš li ko je taj drugi čovjek što ga Aiša nije imenovala?” – “Ne”, odgovorih, a on reče: “To je Alija.” Aiša (dalje) kaže da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, nakon što je ušao u njenu sobu, a bolest mu se bila pogoršala, rekao: “Polijte me (vodom) iz sedam neodvezanih mješina, možda ću (nešto) oporučiti ljudima.” – “Stavile smo ga”, kaže Aiša, “u tekne njegove supruge Hafse, a onda smo počele prolijevati (vodu) iz tih mješina na njega sve dok nam išaretom nije rekao: ‘Uradile ste!‘ Izišao je (potom) među ljude, klanjao im (kao imam) i održao hutbu.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ أُمَّ قَيْسٍ بِنْتَ مِحْصَنٍ الأَسَدِيَّةَ ـ أَسَدَ خُزَيْمَةَ، وَكَانَتْ مِنَ الْمُهَاجِرَاتِ الأُوَلِ اللاَّتِي بَايَعْنَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهْىَ أُخْتُ عُكَّاشَةَ ـ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِابْنٍ لَهَا، قَدْ أَعْلَقَتْ عَلَيْهِ مِنَ الْعُذْرَةِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ عَلَى مَا تَدْغَرْنَ أَوْلاَدَكُنَّ بِهَذَا الْعِلاَقِ عَلَيْكُمْ بِهَذَا الْعُودِ الْهِنْدِيِّ، فَإِنَّ فِيهِ سَبْعَةَ أَشْفِيَةٍ مِنْهَا ذَاتُ الْجَنْبِ ‏”‏‏.‏ يُرِيدُ الْكُسْتَ، وَهْوَ الْعُودُ الْهِنْدِيُّ‏.‏ وَقَالَ يُونُسُ وَإِسْحَاقُ بْنُ رَاشِدٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَلَّقَتْ عَلَيْهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Jeman, njemu Šuajb, a ovome Zuhri, prenoseći od Ubejdullaha b. Abdullaha da mu je Umm-Kajs b. Mihsan Esedijja iz Esedi Huzejme – bila je među prvim muhadžirkama koje su dale prisegu Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, a i sestra je Ukaše – ispričala kako je ona došla kod Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, sa svojim sinčićem – a bila mu je rukom (gnječenjem) odstranila oteklinu na grlu – pa je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Zašto gnječite i gušite svoju djecu na taj način? Držite se ovog indijskog aloja, u njemu ima sedam lijekova; jedan je od njih protiv upale porebrice (pluća).” Mislio je na Costus /kust/, a to je indijski aloj. Junus i Ishak b. Rašid, prenoseći od Zuhrija, kažu: “Allekat alejhi.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ أَخِي اسْتَطْلَقَ بَطْنُهُ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ اسْقِهِ عَسَلاً ‏”‏‏.‏ فَسَقَاهُ‏.‏ فَقَالَ إِنِّي سَقَيْتُهُ فَلَمْ يَزِدْهُ إِلاَّ اسْتِطْلاَقًا‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ صَدَقَ اللَّهُ وَكَذَبَ بَطْنُ أَخِيكَ ‏”‏‏.‏ تَابَعَهُ النَّضْرُ عَنْ شُعْبَةَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Beššar, njemu Muhammed b. Dža’fer, ovome Šu’aba, prenoseći od Katade, a on od Ebu- Mutevekkila da je Ebu Seid rekao: “Došao je neki čovjek kod Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, i rekao: ‘Moj je brat dobio proliv.’ On mu reče: ‘Napoj ga medom!’ Napojio ga je, a zatim opet (došao) i rekao: ‘Napojio sam ga, ali mu je to samo povećalo proliv.’ On mu na to reče: ‘Allah je istinu rekao, a slagao je stomak tvoga brata.’” Slijedi ga (u predanju) Nadr, prenoseći od Šu‘be.


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، وَغَيْرُهُ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏”‏ لاَ عَدْوَى وَلاَ صَفَرَ وَلاَ هَامَةَ ‏”‏‏.‏ فَقَالَ أَعْرَابِيٌّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا بَالُ إِبِلِي تَكُونُ فِي الرَّمْلِ كَأَنَّهَا الظِّبَاءُ فَيَأْتِي الْبَعِيرُ الأَجْرَبُ فَيَدْخُلُ بَيْنَهَا فَيُجْرِبُهَا‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ فَمَنْ أَعْدَى الأَوَّلَ ‏”‏‏.‏ رَوَاهُ الزُّهْرِيُّ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ وَسِنَانِ بْنِ أَبِي سِنَانٍ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdul-Aziz b. Abdullah, njemu Ibrahim b. Sa‘d, ovome Salih, prenoseći od Ibn-Šihaba, a on od Ebu-Seleme b. Abdur-Rahmana i drugih da je Ebu-Hurejra, radijallahu anhu, rekao:“Allahov je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Nema zaraze, niti stomačnog crva, niti noćne ptice (sove).’ Neki beduin reče: ‘Allahov Poslaniče, kako to da moje deve na pješčanim brežuljcima budu kao gazele, pa se među njih umiješa šugav mužjak i prenese šugu na njih?’ – ‘A ko je zarazio prvoga?’, reče mu Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem” Hadis prenosi i Zuhri od Ebu-Seleme i Sinana b. Ebu-Sinana.


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا عَتَّابُ بْنُ بَشِيرٍ، عَنْ إِسْحَاقَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ أُمَّ قَيْسٍ بِنْتَ مِحْصَنٍ،، وَكَانَتْ، مِنَ الْمُهَاجِرَاتِ الأُوَلِ اللاَّتِي بَايَعْنَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْىَ أُخْتُ عُكَّاشَةَ بْنِ مِحْصَنٍ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا أَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِابْنٍ لَهَا قَدْ عَلَّقَتْ عَلَيْهِ مِنَ الْعُذْرَةِ فَقَالَ ‏ “‏ اتَّقُوا اللَّهَ، عَلَى مَا تَدْغَرُونَ أَوْلاَدَكُمْ بِهَذِهِ الأَعْلاَقِ عَلَيْكُمْ بِهَذَا الْعُودِ الْهِنْدِيِّ، فَإِنَّ فِيهِ سَبْعَةَ أَشْفِيَةٍ، مِنْهَا ذَاتُ الْجَنْبِ ‏”‏‏.‏ يُرِيدُ الْكُسْتَ يَعْنِي الْقُسْطَ، قَالَ وَهْىَ لُغَةٌ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed, njemu Attab b. Bešir, ovome Ishak, prenoseći od Zuhrija, a on od Ubejdullaha b. Abdullaha da ga je Umm-Kajs b. Mihsan – bila je jedna od prvih muhadžirki koje su dale prisegu Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, a i sestra je Ukaše b. Mihsana – obavijestila da je došla kod Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, sa svojim sinčićem – a bila mu je rukom (gnječenjem) odstranila oteklinu na grlu – pa je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Bojte se Allaha! Zašto gnječite i gušite svoju djecu na taj način? Držite se ove indijske aloje, u njoj ima sedam lijekova; jedan je od njih protiv upale porebrice (pluća).” Mislio je na Costus (kust). To je jezik (dijalekt).


 

حَدَّثَنَا عَارِمٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، قَالَ قُرِئَ عَلَى أَيُّوبَ مِنْ كُتُبِ أَبِي قِلاَبَةَ، مِنْهُ مَا حَدَّثَ بِهِ وَمِنْهُ مَا قُرِئَ عَلَيْهِ، وَكَانَ هَذَا فِي الْكِتَابِ عَنْ أَنَسٍ أَنَّ أَبَا طَلْحَةَ وَأَنَسَ بْنَ النَّضْرِ كَوَيَاهُ، وَكَوَاهُ أَبُو طَلْحَةَ بِيَدِهِ‏.‏ وَقَالَ عَبَّادُ بْنُ مَنْصُورٍ عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَذِنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لأَهْلِ بَيْتٍ مِنَ الأَنْصَارِ أَنْ يَرْقُوا مِنَ الْحُمَةِ وَالأُذُنِ‏.‏ قَالَ أَنَسٌ كُوِيتُ مِنْ ذَاتِ الْجَنْبِ وَرَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَىٌّ، وَشَهِدَنِي أَبُو طَلْحَةَ وَأَنَسُ بْنُ النَّضْرِ وَزَيْدُ بْنُ ثَابِتٍ، وَأَبُو طَلْحَةَ كَوَانِي‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Arim da mu je Hammad rekao: “Pred Ejjubom se čitalo iz knjiga Ebu-Kilabe – nešto je on kazivao, a nešto se čitalo pred njim. U predanjima od Enesa navodi se da su ga Ebu-Talha i Enes b. Nadr kauterizirali, te da ga je Ebu-Talha lično kauterizirao.”Abbad b. Mensur prenosi od Ejjuba, a on od Ebu-Kilabe da je Enes b. Malik rekao: “Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, dozvolio je jednoj porodici među ensarijama da liječi rukjom ujed akrepa i bol u uhu.” Enes veli: “Kauteriziran sam zbog upale porebrice, a Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, još uvijek je bio živ. Ebu-Talha, Enes b. Nadr i Zejd b. Sabit bili su prisutni, a kauterizirao me je Ebu-Talha.”


 

حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْقَارِيُّ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ، قَالَ لَمَّا كُسِرَتْ عَلَى رَأْسِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْبَيْضَةُ، وَأُدْمِيَ وَجْهُهُ، وَكُسِرَتْ رَبَاعِيَتُهُ، وَكَانَ عَلِيٌّ يَخْتَلِفُ بِالْمَاءِ فِي الْمِجَنِّ، وَجَاءَتْ فَاطِمَةُ تَغْسِلُ عَنْ وَجْهِهِ الدَّمَ، فَلَمَّا رَأَتْ فَاطِمَةُ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ الدَّمَ يَزِيدُ عَلَى الْمَاءِ كَثْرَةً عَمَدَتْ إِلَى حَصِيرٍ فَأَحْرَقَتْهَا وَأَلْصَقَتْهَا عَلَى جُرْحِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَقَأَ الدَّمُ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Seid b. Ufejr, njemu Jakub b. Abdur-Rahman Kari, a ovome Ebu-Hazim da je Sehl b. Sa‘d Saidi rekao:“Kada je razbijena kaciga na glavi Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, lice mu je bilo okrvavljeno, a bio mu je slomljen i sjekutić. Alija je tada donosio vodu u štitu, a Fatima je s njegovog lica prala krv. Kada je Fatima, sallallahu alejhi ve sellem, vidjela da krv nadvladava vodu, uzela je hasuru, spalila je i prislonila (pepeo) na Poslanikovu, sallallahu alejhi ve sellem, ranu, i krv je prestala teći.”


 

حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ الْحُمَّى مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَأَطْفِئُوهَا بِالْمَاءِ ‏”‏‏.‏ قَالَ نَافِعٌ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ يَقُولُ اكْشِفْ عَنَّا الرِّجْزَ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Jahja b. Sulejman, njemu Ibn-Vehb, ovome Malik, prenoseći od Nafija, a on od Ibn-Omera, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Groznica je zapah džehenemske vatre, pa je ugasite vodom!” Nafi veli: “Abdullah bi govorio: ‘Otkloni od nas kaznu!’”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ الْمُنْذِرِ، أَنَّ أَسْمَاءَ بِنْتَ أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ كَانَتْ إِذَا أُتِيَتْ بِالْمَرْأَةِ قَدْ حُمَّتْ تَدْعُو لَهَا، أَخَذَتِ الْمَاءَ فَصَبَّتْهُ بَيْنَهَا وَبَيْنَ جَيْبِهَا قَالَتْ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَأْمُرُنَا أَنْ نَبْرُدَهَا بِالْمَاءِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Meslema, njemu Malik, a ovome Hišam, prenoseći od Fatime b. Munzir da je Esma b. Ebu-Bekr, radijallahu anhu, kada bi joj bila dovedena žena koja ima groznicu, učila dovu za nju; uzela bi vode i sasula bi joj je u otvor na grudima. Govorila je:“Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, naređivao nam je da je ohladimo (snizimo temperaturu) vodom.”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ الْحُمَّى مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَ فَابْرُدُوهَا بِالْمَاءِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Musenna, njemu Jahja, ovome Hišam, prenoseći od svoga oca, a on od Aiše, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Groznica je zapah džehenemske vatre, pa je ohladite vodom!”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ، عَنْ جَدِّهِ، رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ الْحُمَّى مِنْ فَوْحِ جَهَنَّمَ، فَابْرُدُوهَا بِالْمَاءِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Ebu-Ahves, ovome Seid b. Mesruk, prenoseći od Abaje b. Rafija, a on od svoga djeda Rafija b. Hadidža da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Groznica je zapah džehenemske vatre, pa je ohladite vodom!”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ حَمَّادٍ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، أَنَّ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، حَدَّثَهُمْ أَنَّ نَاسًا أَوْ رِجَالاً مِنْ عُكْلٍ وَعُرَيْنَةَ قَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَتَكَلَّمُوا بِالإِسْلاَمِ وَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّا كُنَّا أَهْلَ ضَرْعٍ، وَلَمْ نَكُنْ أَهْلَ رِيفٍ، وَاسْتَوْخَمُوا الْمَدِينَةَ فَأَمَرَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِذَوْدٍ وَبِرَاعٍ وَأَمَرَهُمْ، أَنْ يَخْرُجُوا فِيهِ فَيَشْرَبُوا مِنْ أَلْبَانِهَا وَأَبْوَالِهَا، فَانْطَلَقُوا حَتَّى كَانُوا نَاحِيَةَ الْحَرَّةِ، كَفَرُوا بَعْدَ إِسْلاَمِهِمْ، وَقَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاسْتَاقُوا الذَّوْدَ فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَبَعَثَ الطَّلَبَ فِي آثَارِهِمْ، وَأَمَرَ بِهِمْ فَسَمَرُوا أَعْيُنَهُمْ وَقَطَعُوا أَيْدِيَهُمْ وَتُرِكُوا فِي نَاحِيَةِ الْحَرَّةِ حَتَّى مَاتُوا عَلَى حَالِهِمْ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdul-A‘la b. Hammad, njemu Jezid b. Zurej, ovome Seid, prenoseći od Katade da im je Enes b. Malik kazivao kako su neki ljudi iz Ukla i Urejne došli kod Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, izjavivši pred njim prihvatanje i pripadnost islamu. Rekli su mu: “Allahov Poslaniče, mi smo nomadsko, a ne sjedilačko, zemljoradničko stanovništvo.” Osjećali su odbojnost prema Medini, pa je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, naredio da im se da skupina deva i čobanin s njima, da iziđu izvan Medine i piju njihovo mlijeko i mokraću. Krenuli su i kada su bili u blizini Harre, napustili su islam, ubili čobanina Vjerovjesnikova, sallallahu alejhi ve sellem, i poveli sa sobom deve. Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, saznao je za to, pa je poslao za njima potjeru. Naredio je da ih oslijepe i odsijeku im ruke, pa su tako ostavljeni u Harri dok nisu umrli.


 

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي حَبِيبُ بْنُ أَبِي ثَابِتٍ، قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ بْنَ سَعْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ، يُحَدِّثُ سَعْدًا عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ إِذَا سَمِعْتُمْ بِالطَّاعُونِ بِأَرْضٍ فَلاَ تَدْخُلُوهَا، وَإِذَا وَقَعَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلاَ تَخْرُجُوا مِنْهَا ‏”‏‏.‏ فَقُلْتُ أَنْتَ سَمِعْتَهُ يُحَدِّثُ سَعْدًا وَلاَ يُنْكِرُهُ قَالَ نَعَمْ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Hafs b. Omer, njemu Šu‘ba, ovome Habib b. Ebu-Sabit, prenoseći od Ibrahima b. Sa‘da da je rekao: “Čuo sam Usamu b. Zejda kada je govorio Sa‘du da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Kada čujete da u nekoj zemlji ima kuge, nemojte ulaziti u nju, a ako se ona pojavi u zemlji u kojoj se nalazite, nemojte izlaziti iz nje.’” Rekao sam: “Ti si ga čuo da govori Sa‘du i ne poriče ga?”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ زَيْدِ بْنِ الْخَطَّابِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ نَوْفَلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ ـ رضى الله عنه ـ خَرَجَ إِلَى الشَّأْمِ حَتَّى إِذَا كَانَ بِسَرْغَ لَقِيَهُ أُمَرَاءُ الأَجْنَادِ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ وَأَصْحَابُهُ، فَأَخْبَرُوهُ أَنَّ الْوَبَاءَ قَدْ وَقَعَ بِأَرْضِ الشَّأْمِ‏.‏ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَقَالَ عُمَرُ ادْعُ لِي الْمُهَاجِرِينَ الأَوَّلِينَ‏.‏ فَدَعَاهُمْ فَاسْتَشَارَهُمْ وَأَخْبَرَهُمْ أَنَّ الْوَبَاءَ قَدْ وَقَعَ بِالشَّأْمِ فَاخْتَلَفُوا‏.‏ فَقَالَ بَعْضُهُمْ قَدْ خَرَجْتَ لأَمْرٍ، وَلاَ نَرَى أَنْ تَرْجِعَ عَنْهُ‏.‏ وَقَالَ بَعْضُهُمْ مَعَكَ بَقِيَّةُ النَّاسِ وَأَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَلاَ نَرَى أَنْ تُقْدِمَهُمْ عَلَى هَذَا الْوَبَاءِ‏.‏ فَقَالَ ارْتَفِعُوا عَنِّي‏.‏ ثُمَّ قَالَ ادْعُوا لِي الأَنْصَارَ‏.‏ فَدَعَوْتُهُمْ فَاسْتَشَارَهُمْ، فَسَلَكُوا سَبِيلَ الْمُهَاجِرِينَ، وَاخْتَلَفُوا كَاخْتِلاَفِهِمْ، فَقَالَ ارْتَفِعُوا عَنِّي‏.‏ ثُمَّ قَالَ ادْعُ لِي مَنْ كَانَ هَا هُنَا مِنْ مَشْيَخَةِ قُرَيْشٍ مِنْ مُهَاجِرَةِ الْفَتْحِ‏.‏ فَدَعَوْتُهُمْ، فَلَمْ يَخْتَلِفْ مِنْهُمْ عَلَيْهِ رَجُلاَنِ، فَقَالُوا نَرَى أَنْ تَرْجِعَ بِالنَّاسِ، وَلاَ تُقْدِمَهُمْ عَلَى هَذَا الْوَبَاءِ، فَنَادَى عُمَرُ فِي النَّاسِ، إِنِّي مُصَبِّحٌ عَلَى ظَهْرٍ، فَأَصْبِحُوا عَلَيْهِ‏.‏ قَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ بْنُ الْجَرَّاحِ أَفِرَارًا مِنْ قَدَرِ اللَّهِ فَقَالَ عُمَرُ لَوْ غَيْرُكَ قَالَهَا يَا أَبَا عُبَيْدَةَ، نَعَمْ نَفِرُّ مِنْ قَدَرِ اللَّهِ إِلَى قَدَرِ اللَّهِ، أَرَأَيْتَ لَوْ كَانَ لَكَ إِبِلٌ هَبَطَتْ وَادِيًا لَهُ عُدْوَتَانِ، إِحْدَاهُمَا خَصِبَةٌ، وَالأُخْرَى جَدْبَةٌ، أَلَيْسَ إِنْ رَعَيْتَ الْخَصْبَةَ رَعَيْتَهَا بِقَدَرِ اللَّهِ، وَإِنْ رَعَيْتَ الْجَدْبَةَ رَعَيْتَهَا بِقَدَرِ اللَّهِ قَالَ فَجَاءَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ، وَكَانَ مُتَغَيِّبًا فِي بَعْضِ حَاجَتِهِ فَقَالَ إِنَّ عِنْدِي فِي هَذَا عِلْمًا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ إِذَا سَمِعْتُمْ بِهِ بِأَرْضٍ فَلاَ تَقْدَمُوا عَلَيْهِ، وَإِذَا وَقَعَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلاَ تَخْرُجُوا فِرَارًا مِنْهُ ‏”‏‏.‏ قَالَ فَحَمِدَ اللَّهَ عُمَرُ ثُمَّ انْصَرَفَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jusuf, njemu Malik, ovome Ibn-Šihab, prenoseći od Abdul-Hamida b. Abdur-Rahmana b. Zejda b. Hattaba, on od Abdullaha b. Abdullaha b. Harisa b. Nevfela, a ovaj od Ibn-Abbasa da je Omer b. Hattab, radijallahu anhu, krenuo prema Šamu. Kada je došao u Sergu, dočekali su ga zapovjednici vojske – Ebu-Ubejda b. Džerrah i njegovi drugovi i obavijestili ga da se u Šamu pojavila kuga. Ibn-Abbas veli: “Omer je tada rekao: ‘Pozovi mi prve muhadžire!’ On ih je pozvao, pa se Omer s njima posavjetovao, obavijestivši ih da se u Šamu pojavila kuga. Razišli su se u mišljenju. Neki od njih rekoše: ‘Izišao si radi određenog zadatka, i mislimo da ne bi trebao odustati od njega.’ Drugi rekoše: ‘S tobom su preostali ljudi (odličnici) i ashabi Allahova Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, i mislimo da ih ne bi trebalo uvesti u ovu epidemiju i zlo.’ – ‘Idite od mene!’, reče im on. Onda je rekao: ‘Pozovite mi ensarije!’ Pozvali su ih pa se i s njima posavjetovao. I oni su postupili poput muhadžira i razišli se u mišljenju kao i oni. ‘Idite od mene!’, reče im Omer i dodade: ‘Pozovite mi uglednike iz Kurejša koji su hidžru učinili one godine kada je oslobođena Meka!’ Pozvali su ih, i među njima nije bilo neslaganja. Rekli su: ‘Mislimo da treba da se vratiš nazad s ljudima i ne voditiš ih u mjesto gdje vlada epidemija.’ Omer se (tada) obratio ljudima rekavši: ‘Ja sam ujutro na jahalici (vraćam se nazad), pa i vi tako učinite (i budite spremni)!’ Ebu-Ubejda b. Džerrah reče: ‘Je li to bježanje od Allahove odredbe?’, a Omer odgovori: ‘Da je to bar neko drugi rekao, Ebu-Ubejda! Da, bježimo od Allahove odredbe ka Allahovoj odredbi. Reci mi, kada bi ti imao deva koje su ušle u jednu dolinu koja ima dvije padine – jedna je od njih plodna, a druga neplodna – zar to ne bi, ako bi ih napasao u plodnoj, činio s Allahovom odredbom? A ako bi ih napasao u neplodnoj, zar to opet ne bi činio s Allahovom odredbom?’ Utom je došao Abdur-Rahman b. Avf, koji je bio odsutan zbog neke svoje potrebe, pa je rekao: ‘Ja posjedujem znanje o ovome. Čuo sam Allahovog Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, da kaže: ‘Kada čujete da se u nekoj zemlji pojavila (epidemija), ne ulazite u nju! A ako se ona pojavi u zemlji u kojoj se nalazite, ne izlazite iz nje bježeći od epidemije!’ Omer je zahvalio Allahu i vratio se.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرٍ، أَنَّ عُمَرَ، خَرَجَ إِلَى الشَّأْمِ، فَلَمَّا كَانَ بِسَرْغَ بَلَغَهُ أَنَّ الْوَبَاءَ قَدْ وَقَعَ بِالشَّأْمِ، فَأَخْبَرَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ إِذَا سَمِعْتُمْ بِهِ بِأَرْضٍ فَلاَ تَقْدَمُوا عَلَيْهِ وَإِذَا وَقَعَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلاَ تَخْرُجُوا فِرَارًا مِنْهُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jusuf, njemu Malik, a ovome Ibn-Šihab, prenoseći od Abdullaha b. Amira da je Omer krenuo u Šam i kada je bio u Sergu, obaviješten je da se u Šamu pojavila kuga. Abdur-Rahman b. Avf kazao mu je da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Kada čujete da se u nekoj zemlji pojavila (epidemija), ne ulazite u nju! A ako se ona pojavi u zemlji u kojoj se nalazite, ne izlazite iz nje bježeći od epidemije!”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نُعَيْمٍ الْمُجْمِرِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لاَ يَدْخُلُ الْمَدِينَةَ الْمَسِيحُ وَلاَ الطَّاعُونُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jusuf, njemu Malik, a ovome Nuajm Mudžmir, prenoseći od Ebu-Hurejre da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “U Medinu neće ući Mesih (Dedžal) niti kuga.”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، حَدَّثَتْنِي حَفْصَةُ بِنْتُ سِيرِينَ، قَالَتْ قَالَ لِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ يَحْيَى بِمَا مَاتَ قُلْتُ مِنَ الطَّاعُونِ‏.‏ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ الطَّاعُونُ شَهَادَةٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Ismail, njemu Abdul-Vahid, a ovome Asim, prenoseći od Hafse b. Sirin da ju je Enes b. Malik, radijallahu anhu, upitao: “Od čega je umro Jahja?” – “Od kuge”, rekla je. Allahov je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Kuga je šehadet svakog muslimana.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو عَاصِمٍ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ سُمَىٍّ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ الْمَبْطُونُ شَهِيدٌ، وَالْمَطْعُونُ شَهِيدٌ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Asim, njemu Malik, ovome Sumejj, prenoseći od Ebu-Saliha, a on od Ebu-Hurejre da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Onaj koji umre od stomačne bolesti – šehid je, i onaj koji umre od kuge – šehid je.”


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، أَخْبَرَنَا حَبَّانُ، حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ أَبِي الْفُرَاتِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهَا أَخْبَرَتْنَا أَنَّهَا سَأَلَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الطَّاعُونِ فَأَخْبَرَهَا نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ أَنَّهُ كَانَ عَذَابًا يَبْعَثُهُ اللَّهُ عَلَى مَنْ يَشَاءُ، فَجَعَلَهُ اللَّهُ رَحْمَةً لِلْمُؤْمِنِينَ، فَلَيْسَ مِنْ عَبْدٍ يَقَعُ الطَّاعُونُ فَيَمْكُثُ فِي بَلَدِهِ صَابِرًا، يَعْلَمُ أَنَّهُ لَنْ يُصِيبَهُ إِلاَّ مَا كَتَبَ اللَّهُ لَهُ، إِلاَّ كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ الشَّهِيدِ ‏”‏‏.‏ تَابَعَهُ النَّضْرُ عَنْ دَاوُدَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ishak, njemu Habban, ovome Davud b. Ebu-Furat, prenoseći od Abdullaha b. Burejde, a on od Jahje b. Ja‘mera da mu je Aiša, supruga Poslanikova, sallallahu alejhi ve sellem, rekla kako je ona pitala Allahova Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, o kugi, pa joj je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “To je bila kazna koju je Allah slao kome je htio. Allah ju je učinio milošću za vjernike. Nema roba koji se nađe u zemlji u kojoj se pojavi kuga, pa on ostane u toj zemlji i pokaže strpljivost, znajući da ga neće zadesiti ništa osim onog što je Allah odredio, a da za to neće imati nagradu kao što je nagrada šehidu.”


 

حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَنْفُثُ عَلَى نَفْسِهِ فِي الْمَرَضِ الَّذِي مَاتَ فِيهِ بِالْمُعَوِّذَاتِ، فَلَمَّا ثَقُلَ كُنْتُ أَنْفِثُ عَلَيْهِ بِهِنَّ، وَأَمْسَحُ بِيَدِ نَفْسِهِ لِبَرَكَتِهَا‏.‏ فَسَأَلْتُ الزُّهْرِيَّ كَيْفَ يَنْفِثُ قَالَ كَانَ يَنْفِثُ عَلَى يَدَيْهِ، ثُمَّ يَمْسَحُ بِهِمَا وَجْهَهُ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Ibrahim b. Musa, njemu Hišam, ovome Ma‘mer, prenoseći od Zuhrija, on od Urve, a ovaj od Aiše, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, u bolesti u kojoj je umro, puhao na sebe učeći sure Mu‘avvizat. “Kada mu je to postalo teško”, kaže Aiša, “ja sam to radila i potirala ga njegovom rukom zbog njenog blagoslova.” Pitao sam Zuhrija: Kako je puhao?” – “Puhao je u svoje ruke, pa je onda potirao njima svoje lice”, odgovorio je.


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ نَاسًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَتَوْا عَلَى حَىٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَلَمْ يَقْرُوهُمْ، فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ إِذْ لُدِغَ سَيِّدُ أُولَئِكَ فَقَالُوا هَلْ مَعَكُمْ مِنْ دَوَاءٍ أَوْ رَاقٍ فَقَالُوا إِنَّكُمْ لَمْ تَقْرُونَا، وَلاَ نَفْعَلُ حَتَّى تَجْعَلُوا لَنَا جُعْلاً‏.‏ فَجَعَلُوا لَهُمْ قَطِيعًا مِنَ الشَّاءِ، فَجَعَلَ يَقْرَأُ بِأُمِّ الْقُرْآنِ، وَيَجْمَعُ بُزَاقَهُ، وَيَتْفِلُ، فَبَرَأَ، فَأَتَوْا بِالشَّاءِ، فَقَالُوا لاَ نَأْخُذُهُ حَتَّى نَسْأَلَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلُوهُ فَضَحِكَ وَقَالَ ‏ “‏ وَمَا أَدْرَاكَ أَنَّهَا رُقْيَةٌ، خُذُوهَا، وَاضْرِبُوا لِي بِسَهْمٍ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Beššar, njemu Gunder, ovome Šu‘ba, prenoseći od Ebu-Bisra, on od Ebu-Mutevekkila, a ovaj od Ebu-Seida Hudrija, radijallahu anhu, da su neki ashabi Vjerovjesnikovi, sallallahu alejhi ve sellem, naišli pored nekog arapskog plemena, ali ih ovi nisu primili niti ugostili. I dok su oni bili u neizvjesnosti, vođu tog plemena ujeo je akrep, pa su ih upitali: “Imate li kakva lijeka ili liječnika?” – “Niste nas ugostili, pa vam nećemo pomoći dok nam ne date nagradu”, rekoše oni. Dali su im stado ovaca, pa je neki od njih učio suru Fatihatul-Kur’an, skupljajući pljuvačku i pušući na ujedenoga, i on je ozdravio. Poveli su sa sobom ovce, rekavši: “Nećemo ih uzimati (niti koristiti) dok ne upitamo Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem Pitali su ga, pa se on nasmijao i rekao: “Kako si znao da je ona (Fatiha) rukja?! Uzmite ih (ovce) i meni ostavite dio.”


 

حَدَّثَنِي سِيدَانُ بْنُ مُضَارِبٍ أَبُو مُحَمَّدٍ الْبَاهِلِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو مَعْشَرٍ الْبَصْرِيُّ ـ هُوَ صَدُوقٌ ـ يُوسُفُ بْنُ يَزِيدَ الْبَرَّاءُ قَالَ حَدَّثَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الأَخْنَسِ أَبُو مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ نَفَرًا، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَرُّوا بِمَاءٍ فِيهِمْ لَدِيغٌ ـ أَوْ سَلِيمٌ ـ فَعَرَضَ لَهُمْ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْمَاءِ فَقَالَ هَلْ فِيكُمْ مِنْ رَاقٍ إِنَّ فِي الْمَاءِ رَجُلاً لَدِيغًا أَوْ سَلِيمًا‏.‏ فَانْطَلَقَ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَقَرَأَ بِفَاتِحَةِ الْكِتَابِ عَلَى شَاءٍ، فَبَرَأَ، فَجَاءَ بِالشَّاءِ إِلَى أَصْحَابِهِ فَكَرِهُوا ذَلِكَ وَقَالُوا أَخَذْتَ عَلَى كِتَابِ اللَّهِ أَجْرًا‏.‏ حَتَّى قَدِمُوا الْمَدِينَةَ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخَذَ عَلَى كِتَابِ اللَّهِ أَجْرًا‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ إِنَّ أَحَقَّ مَا أَخَذْتُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا كِتَابُ اللَّهِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Sidan b. Mudarib Ebu-Muhammed Bahili, njemu Ebu-Ma‘šer Basri Jusuf b. Jezid Berra’ – a on je prilično pouzdan – ovome Ubejdullah b. Ahnes Ebu-Malik, prenoseći od Ibn-Ebu-Mulejke, a on od Ibn-Abbasa da je grupa ashaba Vjerovjesnikovih, sallallahu alejhi ve sellem, naišla pored ljudi koji su bili kod vode, a među njima se nalazila osoba koju je ujeo akrep, pa je jedan od tih ljudi izišao pred njih i upitao ih: “Ima li među vama neko ko zna liječiti rukjom? Kod vode se nalazi čovjek kojeg je ujeo akrep.” Krenuo je s njim jedan od ashaba i učio Fatihatul-Kitab, a dobio je za to ovce. Čovjek je ozdravio, a ovaj je dotjerao ovce do svojih drugova. Njima se to nije dopalo, pa mu rekoše: “Uzeo si za Allahovu Knjigu nagradu!” Kada su došli u Medinu, rekli su Vjerovjesniku: “Allahov Poslaniče, on je uzeo nagradu za Allahovu Knjigu!” Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, reče im: “Najpreče je da uzmete nagradu za Allahovu Knjigu.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَعْبَدُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ شَدَّادٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ أَمَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَوْ أَمَرَ أَنْ يُسْتَرْقَى مِنَ الْعَيْنِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Kesir, njemu Sufjan, a ovome Ma‘bed b. Halid, prenoseći od Abdullaha b. Seddada da je Aiša , radijallahu anhu, rekla:“Naredio mi je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, ili naredio je da se uči rukja protiv uroka.”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ وَهْبِ بْنِ عَطِيَّةَ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَلِيدِ الزُّبَيْدِيُّ، أَخْبَرَنَا الزُّهْرِيُّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَأَى فِي بَيْتِهَا جَارِيَةً فِي وَجْهِهَا سَفْعَةٌ فَقَالَ ‏ “‏ اسْتَرْقُوا لَهَا، فَإِنَّ بِهَا النَّظْرَةَ ‏”‏‏.‏ وَقَالَ عُقَيْلٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَالِمٍ عَنِ الزُّبَيْدِيِّ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Halid, njemu Muhammed b. Vehb b. Atijja Dimeški, ovome Muhammed b. Harb, prenoseći od Muhammeda b. Velida Zubejdija, on od Zuhrija, ovaj od Urve b. Zubejra, on od Zejnebe b. Ebu-Seleme, a ona od Umm-Seleme, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, vidio u njenoj sobi djevojku na čijem je licu bilo crnilo (ili crvenilo), pa je rekao: “Učite joj rukju, urečena je pogledom!” Ukajl prenosi od Zuhrija, on od Urve, a ovaj od Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem Slijedi ga (u predanju) Abdullah b. Salim, prenoseći od Zubejdija.


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ نَصْرٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ الْعَيْنُ حَقٌّ ‏”‏‏.‏ وَنَهَى عَنِ الْوَشْمِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ishak b. Nasr, njemu Abdur-Rezzak, ovome Ma‘mer, prenoseći od Hemmama, a on od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Urokljiv pogled je istina.” A zabranio je tetoviranje.


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الشَّيْبَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الأَسْوَدِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ عَنِ الرُّقْيَةِ، مِنَ الْحُمَةِ فَقَالَتْ رَخَّصَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الرُّقْيَةَ مِنْ كُلِّ ذِي حُمَةٍ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Ismail, njemu Abdul-Vahid, ovome Sulejman Šejbani, prenoseći od Abdur-Rahmana b. Esveda, a on od svoga oca da je ovaj pitao Aišu , radijallahu anhu, o rukji protiv ujeda, pa je ona rekla:“Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, dozvolio je rukju protiv svega što ujeda.”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ، قَالَ دَخَلْتُ أَنَا وَثَابِتٌ، عَلَى أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ فَقَالَ ثَابِتٌ يَا أَبَا حَمْزَةَ اشْتَكَيْتُ‏.‏ فَقَالَ أَنَسٌ أَلاَ أَرْقِيكَ بِرُقْيَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ بَلَى‏.‏ قَالَ ‏ “‏ اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ مُذْهِبَ الْبَاسِ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لاَ شَافِيَ إِلاَّ أَنْتَ، شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, a njemu Abdul-Varis da je od Abdul-Aziza čuo da je rekao:“Ušao sam sa Sabitom kod Enesa b. Malika, pa je Sabit rekao: ‘O Ebu-Hamza, bolestan sam!’ Enes ga je upitao: ‘Hoćeš li da ti proučim dovu za ozdravljenje koju je učio Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem?’, pa je odgovorio: ‘Hoću.’ Tada je on proučio: ‘Bože, Gospodaru ljudi, koji otklanjaš nevolju, podari (mu) ozdravljenje poslije kojeg neće ostati nikakve bolesti! Ti si Iscjelitelj, nema iscjelitelja osim Tebe!’”


 

حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُعَوِّذُ بَعْضَ أَهْلِهِ، يَمْسَحُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى وَيَقُولُ ‏ “‏ اللَّهُمَّ رَبَّ النَّاسِ أَذْهِبِ الْبَاسَ، اشْفِهِ وَأَنْتَ الشَّافِي، لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا ‏”‏‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ حَدَّثْتُ بِهِ مَنْصُورًا فَحَدَّثَنِي عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ نَحْوَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Amr b. Ali, njemu Jahja, a ovome Sufjan da je čuo od Sulejmana, on od Muslima, a ovaj od Mesruka da je rekao: “Od Aiše, radijallahu anhu, prenosi se da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, za neke svoje ukućane tražio zaštitu potirući ih svojom desnom rukom i izgovarajući: ‘Bože, Gospodaru ljudi, otkloni nevolju i daj mu ozdravljenje poslije kojeg neće ostati nikakve bolesti! Ti si Iscjelitelj, i nema lijeka mimo Tvoga lijeka.’” Sufjan kaže: “Naveo sam ga (hadis) Mensuru, pa je i on meni naveo sličnu verziju koju je čuo od Ibrahima, on od Mesruka, a ovaj od Aiše.”


 

حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ أَبِي رَجَاءٍ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَرْقِي يَقُولُ ‏ “‏ امْسَحِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ، بِيَدِكَ الشِّفَاءُ، لاَ كَاشِفَ لَهُ إِلاَّ أَنْتَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Ahmed b. Ebu-Redža, a njemu Nadr da je čuo od Hišama b. Urve, a ovaj od svoga oca da je rekao: “Od Aiše se prenosi da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, za ozdravljenje učio: ‘Otkloni nevolju,Gospodaru ljudi! U Tvojoj je ruci ozdravljenje. Nema Iscjelitelja osim Tebe!’”


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ رَبِّهِ بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ لِلْمَرِيضِ ‏ “‏ بِسْمِ اللَّهِ، تُرْبَةُ أَرْضِنَا‏.‏ بِرِيقَةِ بَعْضِنَا، يُشْفَى سَقِيمُنَا بِإِذْنِ رَبِّنَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ali b. Abdullah, a njemu Sufjan da je čuo od Abdu-Rabbihi b. Seida, a ovaj od Amre da je rekao: “Od Aiše, radijallahu anhu, prenosi se da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, bolesniku učio: ‘U ime Allaha, prašina s ove zemlje s pljuvačkom nekih od nas, s dozvolom našeg Gospodara, iscijelit će našeg bolesnika.’”


 

حَدَّثَنِي صَدَقَةُ بْنُ الْفَضْلِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَبْدِ رَبِّهِ بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ فِي الرُّقْيَةِ ‏ “‏ تُرْبَةُ أَرْضِنَا، وَرِيقَةُ بَعْضِنَا، يُشْفَى سَقِيمُنَا، بِإِذْنِ رَبِّنَا ‏”‏‏.‏

 

5746. PRIČAO MI JE Sadeka b. Fadl da je čuo od Ibn-Ujejne, on od Abdu-Rabbihi b. Seida, a ovaj od Amre da je rekao:“Od Aiše se prenosi da je rekla: ‘Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, u dovi je za iscjeljenje učio: ‘Prašina s ove zemlje s pljuvačkom nekih od nas, s dozvolom našeg Gospodara, iscijelit će našeg bolesnika.’’”


 

حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا سَلَمَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا قَتَادَةَ، يَقُولُ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ الرُّؤْيَا مِنَ اللَّهِ، وَالْحُلْمُ مِنَ الشَّيْطَانِ، فَإِذَا رَأَى أَحَدُكُمْ شَيْئًا يَكْرَهُهُ فَلْيَنْفِثْ حِينَ يَسْتَيْقِظُ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَيَتَعَوَّذْ مِنْ شَرِّهَا، فَإِنَّهَا لاَ تَضُرُّهُ ‏”‏‏.‏ وَقَالَ أَبُو سَلَمَةَ وَإِنْ كُنْتُ لأَرَى الرُّؤْيَا أَثْقَلَ عَلَىَّ مِنَ الْجَبَلِ، فَمَا هُوَ إِلاَّ أَنْ سَمِعْتُ هَذَا الْحَدِيثَ فَمَا أُبَالِيهَا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Halid b. Mahled, a njemu Sulejman da je čuo od Jahjaa b. Seida, on od Ebu-Seleme, a ovaj od Ebu-Katade da je rekao: “Čuo sam Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, da je rekao: ‘Istiniti su snovi od Allaha, a zbrkani od šejtana. Zato, kada neko od vas usnije nešto što mu nije drago, neka, kada se probudi, puhne tri puta i zatraži zaštitu od zla, pa mu neće naškoditi.’”Ebu-Selema kaže: “Sanjao sam snove teže nego da me je planina pritisla, ali čim sam čuo ovaj hadis, na njih se više nisam obazirao.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الأُوَيْسِيُّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا أَوَى إِلَى فِرَاشِهِ نَفَثَ فِي كَفَّيْهِ بِقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَبِالْمُعَوِّذَتَيْنِ جَمِيعًا، ثُمَّ يَمْسَحُ بِهِمَا وَجْهَهُ، وَمَا بَلَغَتْ يَدَاهُ مِنْ جَسَدِهِ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ فَلَمَّا اشْتَكَى كَانَ يَأْمُرُنِي أَنْ أَفْعَلَ ذَلِكَ بِهِ‏.‏ قَالَ يُونُسُ كُنْتُ أَرَى ابْنَ شِهَابٍ يَصْنَعُ ذَلِكَ إِذَا أَتَى إِلَى فِرَاشِهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdul-Aziz b. Abdullah Uvejsi, a njemu Sulejman da je čuo od Junusa, on od Ibn-Šihaba, a ovaj od Urve b. Zubejra da je rekao: “Od Aiše, radijallahu anhu, prenosi se da je rekla: ‘Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, kad bi lijegao u postelju, u dlanove bi proučio zajedno: ‘Kul huvallahu ehad…’, ‘Kul euzu birabbil-felek…’ i ‘Kul euzu birabbin-nas…’, puhnuo u njih, a zatim njima potro lice i tijelo dokle bi mu ruke dohvatile.’”Aiša dodaje: “Kada se ne bi osjećao dobro, tražio bi od mene da mu to ja učinim.”Junus kaže: “Gledao sam da je to, kada bi lijegao u postelju, činio i Ibn-Šihab.”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ أَبِي الْمُتَوَكِّلِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، أَنَّ رَهْطًا، مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم انْطَلَقُوا فِي سَفْرَةٍ سَافَرُوهَا، حَتَّى نَزَلُوا بِحَىٍّ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَاسْتَضَافُوهُمْ، فَأَبَوْا أَنْ يُضَيِّفُوهُمْ، فَلُدِغَ سَيِّدُ ذَلِكَ الْحَىِّ، فَسَعَوْا لَهُ بِكُلِّ شَىْءٍ لاَ يَنْفَعُهُ شَىْءٌ، فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَوْ أَتَيْتُمْ هَؤُلاَءِ الرَّهْطَ الَّذِينَ قَدْ نَزَلُوا بِكُمْ، لَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ عِنْدَ بَعْضِهِمْ شَىْءٌ‏.‏ فَأَتَوْهُمْ فَقَالُوا يَا أَيُّهَا الرَّهْطُ إِنَّ سَيِّدَنَا لُدِغَ، فَسَعَيْنَا لَهُ بِكُلِّ شَىْءٍ، لاَ يَنْفَعُهُ شَىْءٌ، فَهَلْ عِنْدَ أَحَدٍ مِنْكُمْ شَىْءٌ فَقَالَ بَعْضُهُمْ نَعَمْ، وَاللَّهِ إِنِّي لَرَاقٍ، وَلَكِنْ وَاللَّهِ لَقَدِ اسْتَضَفْنَاكُمْ فَلَمْ تُضَيِّفُونَا، فَمَا أَنَا بِرَاقٍ لَكُمْ حَتَّى تَجْعَلُوا لَنَا جُعْلاً‏.‏ فَصَالَحُوهُمْ عَلَى قَطِيعٍ مِنَ الْغَنَمِ، فَانْطَلَقَ فَجَعَلَ يَتْفُلُ وَيَقْرَأُ ‏{‏الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ‏}‏ حَتَّى لَكَأَنَّمَا نُشِطَ مِنْ عِقَالٍ، فَانْطَلَقَ يَمْشِي مَا بِهِ قَلَبَةٌ‏.‏ قَالَ فَأَوْفَوْهُمْ جُعْلَهُمُ الَّذِي صَالَحُوهُمْ عَلَيْهِ، فَقَالَ بَعْضُهُمُ اقْسِمُوا‏.‏ فَقَالَ الَّذِي رَقَى لاَ تَفْعَلُوا حَتَّى نَأْتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَنَذْكُرَ لَهُ الَّذِي كَانَ، فَنَنْظُرَ مَا يَأْمُرُنَا‏.‏ فَقَدِمُوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرُوا لَهُ فَقَالَ ‏”‏ وَمَا يُدْرِيكَ أَنَّهَا رُقْيَةٌ أَصَبْتُمُ اقْسِمُوا وَاضْرِبُوا لِي مَعَكُمْ بِسَهْمٍ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Ismail, a njemu Ebu-Avana da je čuo od Ebu-Bišra, a ovaj od Ebu-Mutevekkila da je rekao: “Od Ebu-Seida prenosi se da je jedna grupa ashaba Allahova Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, krenula na put i putovala dok nije došla do jednog naselja nastanjenog beduinima koje su zamolili da im pruže gostoprimstvo, pa su to ovi odbili učiniti. Potom je poglavicu naselja nešto ujelo, pa su mu sve (što su znali i umjeli) provodili, ali mu ništa od toga nije pomagalo. Zatim je neko od njih rekao: ‘Kako bi bilo da odete do one grupe što je došla, možda neko od njih zna kakav lijek?’ Tada su otišli do njih i rekli: ‘O družino, našeg je poglavicu nešto ujelo, pa smo mu (sve što smo znali i umjeli) proveli, ali mu ništa od toga nije pomoglo. Ima li neko od vas da zna kakva lijeka?’ – ‘Ima’, odgovorio je jedan od njih, ‘tako mi Allaha, ja sam vidar, ali smo vas mi, tako nam Allaha, zamolili za gostomprimstvo, pa ste nas vi odbili ugostiti.’ Potom su se nagodili da im daju stado stoke, pa je ovaj počeo huktati (s pomalo pljuvačke) i učiti: ‘El-hamdu lillahi rabbil-alemin!’ (Tebe, Allaha, Gospodara svjetova hvalimo!) – sve dok (bolesnik ), kao da su mu okovi skinuti, nije ustao i bez muke počeo hodati.”On (dalje) dodaje: “Pošto su im dali dogovorenu nagradu, jedan je od njih rekao: ‘Podijelite!’, ali je onaj koji je vidao rekao: ‘Nemojte dok ne dođemo Allahovu Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, ne ispričamo mu kako je bilo i dok ne vidimo šta će nam on narediti.’ Došavši Allahovu Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, ispričali su mu kako je bilo, pa je rekao: ‘Znaš li da je ona zaštita? Pogodili ste, i, pored sebe, odvojite dio i za mene!’”


 

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ مُسْلِمٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُعَوِّذُ بَعْضَهُمْ يَمْسَحُهُ بِيَمِينِهِ ‏ “‏ أَذْهِبِ الْبَاسَ رَبَّ النَّاسِ، وَاشْفِ أَنْتَ الشَّافِي، لاَ شِفَاءَ إِلاَّ شِفَاؤُكَ، شِفَاءً لاَ يُغَادِرُ سَقَمًا ‏”‏‏.‏ فَذَكَرْتُهُ لِمَنْصُورٍ فَحَدَّثَنِي عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ بِنَحْوِهِ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Abdullah b. Ebu-Šejba, a njemu Jahja da je čuo od Sufjana, on od A‘meša, a ovaj od Muslima da je Mesruk rekao: “Od Aiše, radijallahu anhu, prenosi se da je rekla: ‘Vjerovjesnik je, sallallahu alejhi ve sellem, neke (ljude), tražeći za njih zaštitu, desnom rukom potirao po predjelu bola i učio: ‘Otkloni nevolju, Gospodaru ljudi i daj (mu) ozdravljenje poslije kojeg neće ostati nikakve bolesti! Ti si iscjelitelj! Nema lijeka mimo Tvoga lijeka!’’”


 

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَنْفِثُ عَلَى نَفْسِهِ فِي مَرَضِهِ الَّذِي قُبِضَ فِيهِ بِالْمُعَوِّذَاتِ، فَلَمَّا ثَقُلَ كُنْتُ أَنَا أَنْفِثُ عَلَيْهِ بِهِنَّ، فَأَمْسَحُ بِيَدِ نَفْسِهِ لِبَرَكَتِهَا‏.‏ فَسَأَلْتُ ابْنَ شِهَابٍ كَيْفَ كَانَ يَنْفِثُ قَالَ يَنْفِثُ عَلَى يَدَيْهِ، ثُمَّ يَمْسَحُ بِهِمَا وَجْهَهُ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Abdullah b. Muhammed Džu’fi, a njemu Hišam da je čuo od Ma‘mera, on od Zuhrija, a ovaj od Urve da je rekao: “Od Aiše, radijallahu anhu, prenosi se da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, tokom bolesti u kojoj je umro, sam sebi puhao učeći dove za zaštitu. Kada se bolest pogoršala, ja sam mu ih učila, pušući u njega i potirući (predio bola) njegovom blagoslovljenom rukom.”Pitao sam Ibn-Šihaba: “Kako je on puhao?”, pa mi je rekao da bi “puhnuo u ruke, a onda njima potro lice.”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حُصَيْنُ بْنُ نُمَيْرٍ، عَنْ حُصَيْنِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا فَقَالَ ‏”‏ عُرِضَتْ عَلَىَّ الأُمَمُ فَجَعَلَ يَمُرُّ النَّبِيُّ مَعَهُ الرَّجُلُ وَالنَّبِيُّ مَعَهُ الرَّجُلاَنِ، وَالنَّبِيُّ مَعَهُ الرَّهْطُ، وَالنَّبِيُّ لَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ، وَرَأَيْتُ سَوَادًا كَثِيرًا سَدَّ الأُفُقَ فَرَجَوْتُ أَنْ يَكُونَ أُمَّتِي، فَقِيلَ هَذَا مُوسَى وَقَوْمُهُ‏.‏ ثُمَّ قِيلَ لِي انْظُرْ‏.‏ فَرَأَيْتُ سَوَادًا كَثِيرًا سَدَّ الأُفُقَ فَقِيلَ لِي انْظُرْ هَكَذَا وَهَكَذَا‏.‏ فَرَأَيْتُ سَوَادًا كَثِيرًا سَدَّ الأُفُقَ فَقِيلَ هَؤُلاَءِ أُمَّتُكَ، وَمَعَ هَؤُلاَءِ سَبْعُونَ أَلْفًا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ ‏”‏‏.‏ فَتَفَرَّقَ النَّاسُ وَلَمْ يُبَيَّنْ لَهُمْ، فَتَذَاكَرَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا أَمَّا نَحْنُ فَوُلِدْنَا فِي الشِّرْكِ، وَلَكِنَّا آمَنَّا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ، وَلَكِنْ هَؤُلاَءِ هُمْ أَبْنَاؤُنَا، فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏”‏ هُمُ الَّذِينَ لاَ يَتَطَيَّرُونَ، وَلاَ يَسْتَرْقُونَ، وَلاَ يَكْتَوُونَ، وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ‏”‏‏.‏ فَقَامَ عُكَّاشَةُ بْنُ مِحْصَنٍ فَقَالَ أَمِنْهُمْ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏”‏ نَعَمْ ‏”‏‏.‏ فَقَامَ آخَرُ فَقَالَ أَمِنْهُمْ أَنَا فَقَالَ ‏”‏ سَبَقَكَ بِهَا عُكَّاشَةُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, a njemu Husajn b. Numejr da je čuo od Husajna b. Abdur-Rahmana, a ovaj od Seida b. Džubejra, koji je rekao: “Od Ibn-Abbasa, radijallahu anhu, prenosi se da je rekao: ‘Jednoga dana pred nas je izišao Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, i rekao: ‘Pokazani su mi sljedbenici (svih) vjerovjesnika. Neki su vjerovjesnici prolazili s jednim, neki s dva čovjeka, neki s grupom, a neki sami, bez ijednog sljedbenika. Zatim sam ugledao nepreglednu masu koja je zakrčila horizont. Poželio sam da to budu moji sljedbenici, pa mi je rečeno: ‘Ovo je Musa sa svojim narodom.’ Zatim mi je rečeno: ‘Pogledaj!’, pa sam (pogledao i) ugledao nepreglednu masu koja je zakrčila horizont. Potom mi je rečeno: ‘Pogledaj na tu i tu stranu!’, pa sam (pogledao i) ugledao nepreglednu masu koja je (sa svih strana) zakrčila horizont. ‘Ovo su tvoji sljedbenici. S njima je sedamdeset hiljada onih koji će bez polaganja računa ući u Džennet’, rečeno mi je.’ Svijet se razišao prije nego mu je objasnio (ko su oni). Kasnije su Vjerovjesnikovi, sallallahu alejhi ve sellem, drugovi, raspravljajući o tome, rekli: ‘Što se nas tiče, mi smo rođeni u višeboštvu, ali smo ipak povjerovali u Allaha i Njegova Poslanika. No, to će biti naši potomci.’ To je doprlo do Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, pa je rekao: ‘To su oni koji ne zloslute, koji se ne kauteriziraju niti (čaranjem) traže zaštitu, nego se na Gospodara svoga oslanjaju.’ Na to je Ukaša b. Mihsan ustao i upitao: ‘Allahov Poslaniče, hoću li ja biti među njima?’ – ‘Hoćeš’, odgovorio je. Potom je ustao drugi i upitao: ‘Hoću li i ja biti među njima?’ – ‘Prestigao te je Ukaša’, odgovorio mu je (Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem).’”


 

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَالِمٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ لاَ عَدْوَى وَلاَ طِيَرَةَ، وَالشُّؤْمُ فِي ثَلاَثٍ فِي الْمَرْأَةِ، وَالدَّارِ، وَالدَّابَّةِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Abdullah b. Muhammed, a njemu Osman b. Omer da je čuo od Junusa, on od Zuhrija, a ovaj od Salima, koji je rekao: “Od Ibn-Omera, radijallahu anhu, prenosi se da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Nema zaraze (od svake bolesti), niti zloslutnje (s pticama). Nesreća je samo u troma: ženi, kući i životinji.’”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏”‏ لاَ طِيَرَةَ، وَخَيْرُهَا الْفَأْلُ ‏”‏‏.‏ قَالُوا وَمَا الْفَأْلُ قَالَ ‏”‏ الْكَلِمَةُ الصَّالِحَةُ يَسْمَعُهَا أَحَدُكُمْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Jeman, njemu Šuajb, a ovome Zuhri da je čuo od Ubejdullah b. Abdullaha b. Utbe, koji je rekao: “Ebu-Hurejra pričao je da je čuo kako je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Nema zloslutnje, a od slutnji je najbolja ona s dobrim predznakom.’ – ‘A šta je dobar predznak?’, upitali su. ‘Kada neko od vas čuje lijepu riječ’, odgovorio je.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ لاَ طِيَرَةَ، وَخَيْرُهَا الْفَأْلُ ‏”‏‏.‏ قَالَ وَمَا الْفَأْلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏”‏ الْكَلِمَةُ الصَّالِحَةُ يَسْمَعُهَا أَحَدُكُمْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Muhammed, a njemu Hišam da je čuo od Ma‘mera, on od Zuhrija, a ovaj od Ubejdullah b. Abdullaha, koji je rekao:“Od Ebu-Hurejre prenosi se da je rekao: ‘Allahov je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Nema zloslutnje, a od slutnji je najbolja ona s dobrim predznakom.’ – ‘Allahov Poslaniče, a šta je dobar predznak?’, upitali su. ‘Kada neko od vas čuje lijepu riječ’, odgovorio je.’”


 

حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ لاَ عَدْوَى وَلاَ طِيَرَةَ، وَيُعْجِبُنِي الْفَأْلُ الصَّالِحُ، الْكَلِمَةُ الْحَسَنَةُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muslim b. Ibrahim, a njemu Hišam da je čuo Katadu, koji je rekao: “Od Enesa, radijallahu anhu, prenosi se da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Nema zaraze (od svake bolesti), niti zloslutnje (s pticama). Sviđa mi se slutnja na dobro – lijepa riječ.’”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحَكَمِ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ، أَخْبَرَنَا إِسْرَائِيلُ، أَخْبَرَنَا أَبُو حَصِينٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ لاَ عَدْوَى، وَلاَ طِيَرَةَ، وَلاَ هَامَةَ، وَلاَ صَفَرَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Hakem, a njemu Nadr da je čuo od Israila, on od Ebu-Hasina, a ovaj od Ebu-Saliha, koji je rekao: “Od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, prenosi se da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Nema zaraze (od svake bolesti), niti zloslutnje (s pticama), niti sove, niti trbušne zmije.’”


 

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِي امْرَأَتَيْنِ مِنْ هُذَيْلٍ اقْتَتَلَتَا، فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِحَجَرٍ، فَأَصَابَ بَطْنَهَا وَهْىَ حَامِلٌ، فَقَتَلَتْ وَلَدَهَا الَّذِي فِي بَطْنِهَا فَاخْتَصَمُوا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَضَى أَنَّ دِيَةَ مَا فِي بَطْنِهَا غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ أَمَةٌ، فَقَالَ وَلِيُّ الْمَرْأَةِ الَّتِي غَرِمَتْ كَيْفَ أَغْرَمُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ لاَ شَرِبَ، وَلاَ أَكَلَ، وَلاَ نَطَقَ، وَلاَ اسْتَهَلَّ، فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلّ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ إِنَّمَا هَذَا مِنْ إِخْوَانِ الْكُهَّانِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Seid b. ‘Ufejr da mu je pričao Lejs, a ovome Abdur-Rahman b. Halid da je čuo od Ibn-Šihaba, a on od Ebu-Seleme, koji je rekao: “Od Ebu-Hurejre prenosi se da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, presudio dvjema ženama iz (plemena) Huzejl koje su se potukle. Jedna od njih bacila je kamen na drugu koja je bila trudna, pogodila je u stomak i usmrtila joj dijete u stomaku. Spor su iznijeli pred Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, da on presudi, pa je presudio da je krvarina za ono što je bilo u njenom stomaku rob ili robinja najbolje vrste. Tada je staratelj žene obavezane na isplatu krvarine upitao: ‘Kako, Allahov Poslaniče, mogu biti obavezan na isplatu krvarine za ono što nije ni jelo ni pilo, ni progovorilo ni zaplakalo? U takvom se slučaju(prolivena krv) ne osvećuje.’ – ‘Ovaj je, zaista, vračarski drug’, rekao je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ امْرَأَتَيْنِ، رَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِحَجَرٍ فَطَرَحَتْ جَنِينَهَا، فَقَضَى فِيهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ وَلِيدَةٍ‏.‏ وَعَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِي الْجَنِينِ يُقْتَلُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ وَلِيدَةٍ‏.‏ فَقَالَ الَّذِي قُضِيَ عَلَيْهِ كَيْفَ أَغْرَمُ مَنْ لاَ أَكَلَ، وَلاَ شَرِبَ، وَلاَ نَطَقَ، وَلاَ اسْتَهَلَّ، وَمِثْلُ ذَلِكَ بَطَلْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ إِنَّمَا هَذَا مِنْ إِخْوَانِ الْكُهَّانِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejba, a njemu Malik da je čuo od Ibn-Šihaba, a ovaj Ebu-Seleme da je rekao: “Od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, prenosi se da su se dvije žene posvađale, pa je jedna drugu gađala (i pogodila) kamenom, usljed čega je ona pobacila dijete. Tada je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, toj presudio da je za to krvarina rob ili robinja najbolje vrste.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ، قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ ثَمَنِ الْكَلْبِ، وَمَهْرِ الْبَغِيِّ، وَحُلْوَانِ الْكَاهِنِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Muhammed, njemu Ibn-Ujejna, ovome Zuhri, a njemu Ebu-Bekr b. Abdur-Rahman b. Haris, koji je čuo od Ebu-Mesuda da je rekao:“Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio je (da se koristi) vrijednost (uzeta za) psa, mehr za bludnicu i nagradu vračaru.”


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَاسٌ عَنِ الْكُهَّانِ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ لَيْسَ بِشَىْءٍ ‏”‏‏.‏ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُمْ يُحَدِّثُونَا أَحْيَانًا بِشَىْءٍ فَيَكُونُ حَقًّا‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ تِلْكَ الْكَلِمَةُ مِنَ الْحَقِّ، يَخْطَفُهَا مِنَ الْجِنِّيِّ، فَيَقُرُّهَا فِي أُذُنِ وَلِيِّهِ، فَيَخْلِطُونَ مَعَهَا مِائَةَ كَذْبَةٍ ‏”‏‏.‏ قَالَ عَلِيٌّ قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ مُرْسَلٌ، الْكَلِمَةُ مِنَ الْحَقِّ‏.‏ ثُمَّ بَلَغَنِي أَنَّهُ أَسْنَدَهُ بَعْدَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ali b. Abdullah, njemu Hišam b. Jusuf, a ovome Ma‘mer da je čuo od Zuhrija, a ovaj od Jahjaa b. Urve b. Zubejra, koji je rekao: “Od Urve se prenosi da je Aiša, radijallahu anhu, rekla: ‘Allahova Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, ljudi su upitali o vračarima, pa je rekao: ‘Nije to ništa (tačno).’ – ‘Allahov Poslaniče, oni nam ponekad pričaju o nečemu što zaista tako i bude’, rekoše. ‘To je riječ istine koju ugrabi džin i došapne je u uho svoga druga, ubacujući s njom stotinu laži’, reče Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem”Ali mi je pričao da je Abdur-Rezzak govorio kako su riječi “riječ istine” mursel. Kasnije sam čuo da je za njih našao prenosioca.


 

حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ مُوسَى، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ سَحَرَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ مِنْ بَنِي زُرَيْقٍ يُقَالُ لَهُ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ، حَتَّى كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَفْعَلُ الشَّىْءَ وَمَا فَعَلَهُ، حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ أَوْ ذَاتَ لَيْلَةٍ وَهْوَ عِنْدِي لَكِنَّهُ دَعَا وَدَعَا ثُمَّ قَالَ ‏”‏ يَا عَائِشَةُ، أَشَعَرْتِ أَنَّ اللَّهَ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ، أَتَانِي رَجُلاَنِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي، وَالآخَرُ عِنْدَ رِجْلَىَّ، فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ مَا وَجَعُ الرَّجُلِ فَقَالَ مَطْبُوبٌ‏.‏ قَالَ مَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ‏.‏ قَالَ فِي أَىِّ شَىْءٍ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ، وَجُفِّ طَلْعِ نَخْلَةٍ ذَكَرٍ‏.‏ قَالَ وَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي بِئْرِ ذَرْوَانَ ‏”‏‏.‏ فَأَتَاهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي نَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَجَاءَ فَقَالَ ‏”‏ يَا عَائِشَةُ كَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ، أَوْ كَأَنَّ رُءُوسَ نَخْلِهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ أَسْتَخْرِجُهُ قَالَ ‏”‏ قَدْ عَافَانِي اللَّهُ، فَكَرِهْتُ أَنْ أُثَوِّرَ عَلَى النَّاسِ فِيهِ شَرًّا ‏”‏‏.‏ فَأَمَرَ بِهَا فَدُفِنَتْ‏.‏ تَابَعَهُ أَبُو أُسَامَةَ وَأَبُو ضَمْرَةَ وَابْنُ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ هِشَامٍ‏.‏ وَقَالَ اللَّيْثُ وَابْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ فِي مُشْطٍ وَمُشَاقَةٍ‏.‏ يُقَالُ الْمُشَاطَةُ مَا يَخْرُجُ مِنَ الشَّعَرِ إِذَا مُشِطَ، وَالْمُشَاقَةُ مِنْ مُشَاقَةِ الْكَتَّانِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ibrahim b. Musa, njemu Isa b. Junus da je čuo od Hišama, a ovaj od svoga oca, koji je rekao: “Od Aiše, radijallahu anhu, prenosi se da je rekla: ‘Allahova Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, opsihrio je jedan Zurejćanin po imenu Lebid b. A‘sam, tako da se Allahovu Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, pričinjavalo da čini nešto što nije činio, dok jednoga dana, ili jedne noći, dok je bio kod mene, dugo predan dovi, nije upitao: ‘Aiša, znaš li da mi je Allah uslišao dovu za ono za što sam Ga molio? Došla su mi dva meleka, od kojih je jedan sjeo pored moje glave, a drugi pored mojih nogu, pa je jedan od njih upitao drugoga: ‘Šta čovjeka muči?’ – ‘Opsihren je’, odgovorio je. ‘A ko ga je opsihrio?’, upitao je. ‘Lebid b. A‘sam’, odgovorio je. ‘Čime?’, upitao je. ‘Češljem, dlakama i prahom čaške od muškog cvijeta palme’, odgovorio je. ‘A gdje je to?’, upitao je. ‘U bunaru Zervan’, odgovorio je.’ Potom je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, s nekim svojim drugovima otišao tamo, i, vrativši se, rekao: ‘Aiša, voda mu je (crvena) kao da je rastvor od kne, a vršci su njegovih palmi kao glave šejtana.’ Rekla sam: ‘Allahov Poslaniče, zar ih nisi izvadio?’ – ‘Allah me je izliječio’, odgovorio je, ‘pa nisam htio da o tome među svijetom potpirujem zlo.’ Zatim je naredio (da se to zakopa), pa je to zakopano.’” Slijede ga u predanju od Hišama Ebu-Usama, Ebu-Damra i Ebu-Zinad. Lejs i Ibn-Ujejna od Hišama prenose da je rečeno: “… u češlju i dlakama” (fi muštin ve mušatatin). “Mušatatun” su, kažu, češljom iščešljane dlake kose. Isti se izraz koristi i za niti konoplje.


 

حَدَّثَنِي عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي سُلَيْمَانُ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَبِي الْغَيْثِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ اجْتَنِبُوا الْمُوبِقَاتِ الشِّرْكُ بِاللَّهِ، وَالسِّحْرُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Abdul-Aziz b. Abdullah, njemu Sulejman, a ovome Sevr b. Zejd da je čuo od Ebu-Gajsa da je rekao: “Od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, prenosi se da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Klonite se teških (smrtnih) grijeha: višeboštva (pripisivanja Allahu sudruga) i sihra!’”


 

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُيَيْنَةَ، يَقُولُ أَوَّلُ مَنْ حَدَّثَنَا بِهِ ابْنُ جُرَيْجٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي آلُ، عُرْوَةَ عَنْ عُرْوَةَ، فَسَأَلْتُ هِشَامًا عَنْهُ فَحَدَّثَنَا عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سُحِرَ حَتَّى كَانَ يَرَى أَنَّهُ يَأْتِي النِّسَاءَ وَلاَ يَأْتِيهِنَّ‏.‏ قَالَ سُفْيَانُ وَهَذَا أَشَدُّ مَا يَكُونُ مِنَ السِّحْرِ إِذَا كَانَ كَذَا‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ يَا عَائِشَةُ أَعَلِمْتِ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ، أَتَانِي رَجُلاَنِ فَقَعَدَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي، وَالآخَرُ عِنْدَ رِجْلَىَّ، فَقَالَ الَّذِي عِنْدَ رَأْسِي لِلآخَرِ مَا بَالُ الرَّجُلِ قَالَ مَطْبُوبٌ‏.‏ قَالَ وَمَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ أَعْصَمَ، رَجُلٌ مِنْ بَنِي زُرَيْقٍ حَلِيفٌ لِيَهُودَ، كَانَ مُنَافِقًا‏.‏ قَالَ وَفِيمَ قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاقَةٍ‏.‏ قَالَ وَأَيْنَ قَالَ فِي جُفِّ طَلْعَةٍ ذَكَرٍ، تَحْتَ رَعُوفَةٍ، فِي بِئْرِ ذَرْوَانَ ‏”‏‏.‏ قَالَتْ فَأَتَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم الْبِئْرَ حَتَّى اسْتَخْرَجَهُ فَقَالَ ‏”‏ هَذِهِ الْبِئْرُ الَّتِي أُرِيتُهَا، وَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ، وَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ ‏”‏‏.‏ قَالَ فَاسْتُخْرِجَ، قَالَتْ فَقُلْتُ أَفَلاَ أَىْ تَنَشَّرْتَ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ أَمَا وَاللَّهِ فَقَدْ شَفَانِي، وَأَكْرَهُ أَنْ أُثِيرَ عَلَى أَحَدٍ مِنَ النَّاسِ شَرًّا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Abdullah b. Muhammed da je čuo od Ibn-Ujejne da je rekao: “Prvi koji nam je to ispričao bio je Ibn-Džurejdž, koji je rekao: ‘Pričali su mi Urvini ukućani da su (to) čuli od Urve, pa sam upitao Hišama, koji nam je rekao da je čuo od svoga oca, a on od Aiše, radijallahu anhu, da je rekla: ‘Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, bio je opsihren do te mjere da mu se činilo da prilazi (svojim) ženama, a nije im prilazio.’’ Sufjan kaže: “Kada se to događa, to je najteži oblik sihra.” On je (Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem) upitao: “Aiša, znaš li da mi je Allah uslišao dovu za ono što sam ga molio? Došla su mi dva čovjeka, od kojih je jedan sjeo pored moje glave, a drugi pored mojih nogu, pa je onaj (što je bio) kod moje glave upitao ovog drugog: ‘Šta je (ovom) čovjeku?’ – ‘Opsihren je’, odgovorio je. ‘A ko ga je opsihrio?’, upitao je. ‘Lebib b. A‘sam, čovjek iz plemena Benu-Zurejk (Zurejćanin), licemjer (munafik) i saveznik židova’, odgovorio je. ‘Čime?’, upitao je. ‘Češljem i dlakama’, odgovorio je. ‘A gdje (je to)?’, upitao je. ‘U čaški muškog cvijeta palme ispod ploče u bunaru Zervan’, odgovorio je.” Ona (Aiša, r.a) kaže: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, otišao je do bunara da to izvadi, pa je rekao: ‘Ovo je bunar koji mi je pokazan; voda mu je (crvena) kao da je rastvor od kne, a palme kao glave šejtana’, dodavši da je to izvađeno.” Ona (dalje) kaže da je upitala: “Zar to nisi razotkrio?”, pa joj je rekao: “Allah me je izliječio, pa nisam htio ni prema kome od ljudi da potpirujem zlo.”


 

حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ سُحِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى إِنَّهُ لَيُخَيَّلُ إِلَيْهِ أَنَّهُ يَفْعَلُ الشَّىْءَ وَمَا فَعَلَهُ، حَتَّى إِذَا كَانَ ذَاتَ يَوْمٍ وَهْوَ عِنْدِي دَعَا اللَّهَ وَدَعَاهُ، ثُمَّ قَالَ ‏”‏ أَشَعَرْتِ يَا عَائِشَةُ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَفْتَانِي فِيمَا اسْتَفْتَيْتُهُ فِيهِ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ وَمَا ذَاكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ ‏”‏ جَاءَنِي رَجُلاَنِ، فَجَلَسَ أَحَدُهُمَا عِنْدَ رَأْسِي وَالآخَرُ عِنْدَ رِجْلَىَّ، ثُمَّ قَالَ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ مَا وَجَعُ الرَّجُلِ قَالَ مَطْبُوبٌ‏.‏ قَالَ وَمَنْ طَبَّهُ قَالَ لَبِيدُ بْنُ الأَعْصَمِ، الْيَهُودِيُّ مِنْ بَنِي زُرَيْقٍ‏.‏ قَالَ فِيمَا ذَا قَالَ فِي مُشْطٍ وَمُشَاطَةٍ، وَجُفِّ طَلْعَةٍ ذَكَرٍ‏.‏ قَالَ فَأَيْنَ هُوَ قَالَ فِي بِئْرِ ذِي أَرْوَانَ ‏”‏‏.‏ قَالَ فَذَهَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ إِلَى الْبِئْرِ، فَنَظَرَ إِلَيْهَا وَعَلَيْهَا نَخْلٌ، ثُمَّ رَجَعَ إِلَى عَائِشَةَ فَقَالَ ‏”‏ وَاللَّهِ لَكَأَنَّ مَاءَهَا نُقَاعَةُ الْحِنَّاءِ، وَلَكَأَنَّ نَخْلَهَا رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَأَخْرَجْتَهُ قَالَ ‏”‏ لاَ، أَمَّا أَنَا فَقَدْ عَافَانِي اللَّهُ وَشَفَانِي، وَخَشِيتُ أَنْ أُثَوِّرَ عَلَى النَّاسِ مِنْهُ شَرًّا ‏”‏‏.‏ وَأَمَرَ بِهَا فَدُفِنَتْ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ubejd b. Ismail, njemu Ebu-Usama, a ovome Hišam da je čuo od svoga oca da je Aiša rekla:“Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, bio je opsihren do te mjere da mu se pričinjavalo kako čini nešto što nije činio, sve dok me jednoga dana, dok je bio kod mene, nakon dugog obraćanja Allahu dovom, nije upitao: ‘Aiša, znaš li da mi je Allah uslišao dovu za ono za šta sam molio?’ – ‘A šta je to bilo Allahov Poslaniče?’, upitala sam. ‘Došla su mi’, odgovorio je, ‘dva čovjeka, od kojih je jedan sjeo pored moje glave, a drugi pored mojih nogu, pa je jedan od njih upitao drugoga: ‘Šta čovjeka muči?’ – ‘Opsihren je’, odgovorio je. ‘A ko ga je opsihrio?’, upitao je. ‘Lebid b. A‘sam, Židov iz (plemena) Benu-Zurejk.’ – odgovorio je. ‘Čime?’, upitao je. ‘Češljem, dlakama i prahom čaške od muškog cvijeta palme’, odgovorio je. ‘A gdje je to?’, upitao je. ‘U bunaru Zervan’, odgovorio je.’ Potom je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, s jednom grupom svojih drugova otišao do bunara, pogledao ga, i palme iznad njega, a zatim mi je, vrativši se, rekao: ‘Tako mi Allaha, voda mu je (crvena) kao da je rastvor od kne, a palme kao glave šejtana.’ Rekla sam: ‘Allahov Poslaniče, zar ih nisi izvadio?’ – ‘Allah me je izliječio’, odgovorio je, ‘pa nisam htio da o tome među svijetom potpaljujem zlo.’ Zatim je naredio (da se to zakopa), pa je to zakopano.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما أَنَّهُ قَدِمَ رَجُلاَنِ مِنَ الْمَشْرِقِ، فَخَطَبَا، فَعَجِبَ النَّاسُ لِبَيَانِهِمَا، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ إِنَّ مِنَ الْبَيَانِ لَسِحْرًا ـ أَوْ ـ إِنَّ بَعْضَ الْبَيَانِ لَسِحْرٌ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Jusuf, njemu Malik, a ovome Zejd b. Eslem da je čuo od Abdullaha b. Omera, radijallahu anhu, da je rekao: “S istoka su došla dva čovjeka, pa su prisutne, kad su počeli govoriti, oduševili svojom rječitošću. Tada je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “I umijeće govora ima svoju magiju’, ili: ‘I neka je vrsta govora magija.’


 

حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، حَدَّثَنَا مَرْوَانُ، أَخْبَرَنَا هَاشِمٌ، أَخْبَرَنَا عَامِرُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ أَبِيهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ مَنِ اصْطَبَحَ كُلَّ يَوْمٍ تَمَرَاتٍ عَجْوَةً، لَمْ يَضُرُّهُ سَمٌّ وَلاَ سِحْرٌ ذَلِكَ الْيَوْمَ إِلَى اللَّيْلِ ‏”‏‏.‏ وَقَالَ غَيْرُهُ ‏”‏ سَبْعَ تَمَرَاتٍ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ali, njemu Mervan, a ovome Hašim da je čuo od Amira b. Sa‘da, a on od svoga oca, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Ko svako jutro pojede po nekoliko medinskih datula (adžve) – taj mu dan od jutra do noći neće (moći) nauditi ni otrov ni sihr.” Drugi kažu: “… sedam datula.”


 

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ هَاشِمٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَامِرَ بْنَ سَعْدٍ، سَمِعْتُ سَعْدًا ـ رضى الله عنه ـ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ مَنْ تَصَبَّحَ سَبْعَ تَمَرَاتٍ عَجْوَةً، لَمْ يَضُرُّهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ سَمٌّ وَلاَ سِحْرٌ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ishak b. Mensur, njemu Ebu-Usama, a ovome Hašim b. Hašim da je čuo Amira b. Sa‘da da je rekao: “Čuo sam da je Sa‘d, radijallahu anhu, rekao: ‘Čuo sam Allahova Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, kad je rekao: ‘Ko ujutro pojede sedam medinskih datula adžve – taj mu dan neće nauditi ni otrov ni sihr.’’”


 

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ لاَ عَدْوَى، وَلاَ صَفَرَ، وَلاَ هَامَةَ ‏”‏‏.‏ فَقَالَ أَعْرَابِيٌّ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَمَا بَالُ الإِبِلِ تَكُونُ فِي الرَّمْلِ كَأَنَّهَا الظِّبَاءُ، فَيُخَالِطُهَا الْبَعِيرُ الأَجْرَبُ فَيُجْرِبُهَا‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ فَمَنْ أَعْدَى الأَوَّلَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Abdullah b. Muhammed, njemu Hišam b. Jusuf, a ovome Ma‘mer da je čuo od Zuhrija , on od Ebu-Seleme, a ovaj od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, da je rekao: “Allahov je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Nema zaraze (od svake bolesti), niti zloslutnje (s pticama), niti sove’ – pa je jedan beduin upitao: ‘Allahov Poslaniče, a kako to da se deve u pustinji (zdrave) poput gazela, kad se s njima pomiješa šugava deva, zaraze?’ – ‘A ko je zarazio ovu prvu?’, upitao je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem”


 

وَعَنْ أَبِي سَلَمَةَ، سَمِعَ أَبَا هُرَيْرَةَ، بَعْدُ يَقُولُ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لاَ يُورِدَنَّ مُمْرِضٌ عَلَى مُصِحٍّ ‏”‏‏.‏ وَأَنْكَرَ أَبُو هُرَيْرَةَ حَدِيثَ الأَوَّلِ قُلْنَا أَلَمْ تُحَدِّثْ أَنَّهُ لاَ عَدْوَى فَرَطَنَ بِالْحَبَشِيَّةِ‏.‏ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ فَمَا رَأَيْتُهُ نَسِيَ حَدِيثًا غَيْرَهُ‏.‏

 

Od Ebu-Seleme prenosi se da je čuo kako je Ebu-Hurejra kasnije govorio: “Allahov je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Neka onaj koji ima bolesne deve svoje deve nipošto ne miješa sa zdravim devama!’” Ebu-Hurejra porekao je prvi hadis, pa smo mu rekli: “Zar nam ti nisi kazivao da nema zaraze?” Tada je on nešto smrsio na abesinskom. Ebu-Usama kaže: “Nisam vidio da je zaboravio neki drugi hadis do ovaj.”


 

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَحَمْزَةُ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لاَ عَدْوَى، وَلاَ طِيَرَةَ، إِنَّمَا الشُّؤْمُ فِي ثَلاَثٍ فِي الْفَرَسِ، وَالْمَرْأَةِ، وَالدَّارِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Seid b. Ufejr, njemu Ibn-Vehb, a ovome Junus da je čuo od Ibn-Šihaba, on od Salima b. Abdullaha i Hamze da je Abdullah b. Omer, radijallahu anhu, rekao: “Allahov je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Nema zaraze (od svake bolesti), niti zloslutnje (s pticama). Nesreća je u troje: konju, ženi i kući.’”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏”‏ لاَ عَدْوَى ‏”‏‏.‏ قَالَ أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏”‏ لاَ تُورِدُوا الْمُمْرِضَ عَلَى الْمُصِحِّ ‏”‏‏.‏ وَعَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي سِنَانُ بْنُ أَبِي سِنَانٍ الدُّؤَلِيُّ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏”‏ لاَ عَدْوَى ‏”‏‏.‏ فَقَامَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ أَرَأَيْتَ الإِبِلَ تَكُونُ فِي الرِّمَالِ أَمْثَالَ الظِّبَاءِ فَيَأْتِيهِ الْبَعِيرُ الأَجْرَبُ فَتَجْرَبُ‏.‏ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ فَمَنْ أَعْدَى الأَوَّلَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Jeman, njemu Šuajb, a ovome Zuhri da je čuo od Ebu-Seleme b. Abdur-Rahmana da je Ebu-Hurejra rekao: “Allahov je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, govorio: ‘Nema zaraze.’” Ebu-Selema b. Abdur-Rahman kaže: “Čuo sam Ebu-Hurejru kad je rekao da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, govorio: ‘Ne miješajte šugave (bolesne) deve sa zdravima!’” Zuhri kaže da mu je pričao Sinan b.Ebu-Sinan Dueli da je Ebu-Hurejra, radijallahu anhu, rekao: “Allahov je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao da nema zaraze, pa je jedan beduin ustao i upitao: ‘Jesi li vidio kako se deve u pustinji (zdrave) kao gazele, kad im dođe šugava deva, zaraze se?’ Tada je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, upitao: ‘A ko je zarazio ovu prvu?’”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏”‏ لاَ عَدْوَى، وَلاَ طِيَرَةَ، وَيُعْجِبُنِي الْفَأْلُ ‏”‏‏.‏ قَالُوا وَمَا الْفَأْلُ قَالَ ‏”‏ كَلِمَةٌ طَيِّبَةٌ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Beššar, njemu Muhammed b. Džafer, a ovome Šu‘ba da je Katada rekao: “Čuo sam od Enesa b. Malika, radijallahu anhu, a on od Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem, da je rekao: ‘Nema zaraze (od svake bolesti), niti zloslutnje (s pticama); sviđa mi se slutnja na dobro.’ – ‘A šta je slutnja na dobro?’, upitali su. ‘Lijepa riječ’, odgovorio (im) je.”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ لَمَّا فُتِحَتْ خَيْبَرُ أُهْدِيَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَاةٌ فِيهَا سَمٌّ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ اجْمَعُوا لِي مَنْ كَانَ هَا هُنَا مِنَ الْيَهُودِ ‏”‏‏.‏ فَجُمِعُوا لَهُ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ إِنِّي سَائِلُكُمْ عَنْ شَىْءٍ فَهَلْ أَنْتُمْ صَادِقِيَّ عَنْهُ ‏”‏‏.‏ فَقَالُوا نَعَمْ يَا أَبَا الْقَاسِمِ‏.‏ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ مَنْ أَبُوكُمْ ‏”‏‏.‏ قَالُوا أَبُونَا فُلاَنٌ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ كَذَبْتُمْ بَلْ أَبُوكُمْ فُلاَنٌ ‏”‏‏.‏ فَقَالُوا صَدَقْتَ وَبَرِرْتَ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ هَلْ أَنْتُمْ صَادِقِيَّ عَنْ شَىْءٍ إِنْ سَأَلْتُكُمْ عَنْهُ ‏”‏‏.‏ فَقَالُوا نَعَمْ يَا أَبَا الْقَاسِمِ، وَإِنْ كَذَبْنَاكَ عَرَفْتَ كَذِبَنَا كَمَا عَرَفْتَهُ فِي أَبِينَا‏.‏ قَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ مَنْ أَهْلُ النَّارِ ‏”‏‏.‏ فَقَالُوا نَكُونُ فِيهَا يَسِيرًا، ثُمَّ تَخْلُفُونَنَا فِيهَا‏.‏ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ اخْسَئُوا فِيهَا، وَاللَّهِ لاَ نَخْلُفُكُمْ فِيهَا أَبَدًا ‏”‏‏.‏ ثُمَّ قَالَ لَهُمْ ‏”‏ فَهَلْ أَنْتُمْ صَادِقِيَّ عَنْ شَىْءٍ إِنْ سَأَلْتُكُمْ عَنْهُ ‏”‏‏.‏ قَالُوا نَعَمْ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ هَلْ جَعَلْتُمْ فِي هَذِهِ الشَّاةِ سُمًّا ‏”‏‏.‏ فَقَالُوا نَعَمْ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ مَا حَمَلَكُمْ عَلَى ذَلِكَ ‏”‏‏.‏ فَقَالُوا أَرَدْنَا إِنْ كُنْتَ كَذَّابًا نَسْتَرِيحُ مِنْكَ، وَإِنْ كُنْتَ نَبِيًّا لَمْ يَضُرَّكَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejba, njemu Lejs, a ovome Seid b. Ebu-Seid da je čuo kad je Ebu-Hurejra rekao: “Kada je oslobođen Hajber, Allahovom Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, poklonjena je zatrovana ovca, pa je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Sakupite mi Židove koji su ovdje bili!’ Kada su ih sakupili, Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao im je: ‘Upitat ću vas nešto, pa hoćete li mi reći istinu?’ – ‘Hoćemo, Ebu-Kasime’, odgovorili su. Tada ih je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, upitao: ‘Ko je vaš otac?’ – ‘Naš je otac taj i taj’, odgovorili su. Tada im Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, reče: ‘Lažete, vaš je otac taj i taj.’ – ‘Jeste, istinu si rekao’, odgovorili su. Zatim ih je upitao: ‘Hoćete li mi reći istinu ako vas još nešto upitam?’ – ‘Hoćemo, Ebu-Kasime’, odgovorili su, ‘ako ti ne kažemo pravo, znat ćeš da lažemo, kao što si saznao kad smo ti slagali za svoga oca.’ Zatim ih je Allahov Poslanik,sallallahu alejhi ve sellem, upitao: ‘Ko će biti stanovnici Vatre?’ – pa su rekli: ‘Mi ćemo biti u njoj kratko, a onda ćete nas vi u njoj zamijeniti.’ Tada im je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Ostanite u njoj prezreni! Tako mi Allaha, mi vas u njoj nikada nećemo zamijeniti!’ Zatim ih je upitao: ‘Hoćete li mi reći istinu ako vas još nešto upitam?’ – ‘Hoćemo’, odgovorili su, pa ih je upitao: ‘Jeste li u ovu ovcu podmetnuli otrov?’ – ‘Jesmo’, odgovorili su. ‘A šta vas je na to navelo?’, upitao je. ‘Htjeli smo da te se, ako si lagao, riješimo, a (znali smo) ako si vjerovjesnik, da ti neće nauditi’, odgovorili su.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ ذَكْوَانَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ مَنْ تَرَدَّى مِنْ جَبَلٍ فَقَتَلَ نَفْسَهُ، فَهْوَ فِي نَارِ جَهَنَّمَ، يَتَرَدَّى فِيهِ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا، وَمَنْ تَحَسَّى سَمًّا فَقَتَلَ نَفْسَهُ، فَسَمُّهُ فِي يَدِهِ، يَتَحَسَّاهُ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا، وَمَنْ قَتَلَ نَفْسَهُ بِحَدِيدَةٍ، فَحَدِيدَتُهُ فِي يَدِهِ، يَجَأُ بِهَا فِي بَطْنِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ خَالِدًا مُخَلَّدًا فِيهَا أَبَدًا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Abdul-Vehhab, njemu Halid b. Haris, a ovome Šu‘ba da je čuo od Sulejmana, on od Zekvana, a ovaj od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Ko se baci s brda i (tako) izvrši samoubistvo – ući će pravo u džehenemsku vatru, kroz koju će vječno propadati. Ko popije otrov i (tako) izvrši samoubistvo – pravo će u džehenemsku vatru, u kojoj će vječno boraviti, svojom rukom držeći i pijući otrov. Ko nožem (željeznim predmetom) izvrši samoubistvo – pravo će u džehenemsku vatru, u kojoj će vječno ostati, svojom rukom, nožem, sam sebi probadajući stomak.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ بَشِيرٍ أَبُو بَكْرٍ، أَخْبَرَنَا هَاشِمُ بْنُ هَاشِمٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَامِرُ بْنُ سَعْدٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبِي يَقُولُ، سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ “‏ مَنِ اصْطَبَحَ بِسَبْعِ تَمَرَاتٍ عَجْوَةٍ لَمْ يَضُرَّهُ ذَلِكَ الْيَوْمَ سَمٌّ وَلاَ سِحْرٌ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Selam, njemu Ahmed b. Bešir Ebu-Bekr, a ovome Hašim b. Hašim da je čuo od Amira b. Sa‘da, a on od svoga oca, koji je rekao: “Čuo sam Allahova Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, kad je rekao: ‘Ko ujutro pojede sedam medinskih hurmi (adžve) – taj mu dan neće nauditi ni otrov ni sihr.’”


 

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنْ أَبِي ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيِّ، رضى الله عنه قَالَ نَهَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَكْلِ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السَّبُعِ‏.‏ قَالَ الزُّهْرِيُّ وَلَمْ أَسْمَعْهُ حَتَّى أَتَيْتُ الشَّأْمَ‏.‏ وَزَادَ اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ وَسَأَلْتُهُ هَلْ نَتَوَضَّأُ أَوْ نَشْرَبُ أَلْبَانَ الأُتُنِ أَوْ مَرَارَةَ السَّبُعِ أَوْ أَبْوَالَ الإِبِلِ‏.‏ قَالَ قَدْ كَانَ الْمُسْلِمُونَ يَتَدَاوَوْنَ بِهَا، فَلاَ يَرَوْنَ بِذَلِكَ بَأْسًا، فَأَمَّا أَلْبَانُ الأُتُنِ فَقَدْ بَلَغَنَا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ لُحُومِهَا، وَلَمْ يَبْلُغْنَا عَنْ أَلْبَانِهَا أَمْرٌ وَلاَ نَهْىٌ، وَأَمَّا مَرَارَةُ السَّبُعِ قَالَ ابْنُ شِهَابٍ أَخْبَرَنِي أَبُو إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيُّ أَنَّ أَبَا ثَعْلَبَةَ الْخُشَنِيَّ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ أَكْلِ كُلِّ ذِي نَابٍ مِنَ السَّبُعِ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Abdullah b. Muhammed, njemu Sufjan, a ovome Zuhri da je čuo od Ebu-Idrisa Havlanija, a on od Ebu-Sa‘leba Hušenija, radijallahu anhu, da je rekao: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio je da se jedu sve zvijeri s očnjacima.” Zuhri kaže: “Nisam ga (hadis) čuo sve dok nisam došao u Šam.” Lejs dodaje: “Pričao mi je Junus da je pitao Ibn-Šihaba: ‘Možemo li uzimati abdest ili piti magareće mlijeko, žuč od zvijeri i mokraću od deva?’, pa mu je odgovorio: ‘Muslimani su se njima liječili i u tome nisu vidjeli ništa loše. Što se tiče magarećeg mesa, čuli smo da ga je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio, ali nismo čuli niti da je dozvolio niti da je zabranio magareće mlijeko.’ Što se, pak, tiče žuči od zvijeri, Ibn-Šihab je rekao: ‘Ebu-Idris Havlani pričao mi je da mu je Ebu-Sa‘leba Hušeni rekao kako je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, zabranio da se jedu sve zvijeri koje imaju očnjake.’”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ عُتْبَةَ بْنِ مُسْلِمٍ، مَوْلَى بَنِي تَيْمٍ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ حُنَيْنٍ، مَوْلَى بَنِي زُرَيْقٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ إِذَا وَقَعَ الذُّبَابُ فِي إِنَاءِ أَحَدِكُمْ، فَلْيَغْمِسْهُ كُلَّهُ، ثُمَّ لْيَطْرَحْهُ، فَإِنَّ فِي أَحَدِ جَنَاحَيْهِ شِفَاءً وَفِي الآخَرِ دَاءً ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejba, njemu Ismail b. Džafer, a ovome Utba b. Muslim, oslobođeni rob plemena Benu-Temim, da je čuo od Ubejda b. Hunejna, oslobođenog roba plemena Benu-Zurejk, da je rekao: Od Ebu Hurejre, radijallahu anhu, se prenosi da je Allahov Poslanik, s.a.v.s., rekao: “Kada u posudu nekog od vas padne muha, neka je svu zamoči, pa onda izvadi i baci, jer je na jednom njenom krilu bolest, a na drugom lijek.”