Kazneno pravo

حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ لاَ يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهْوَ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يَشْرَبُ الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُ وَهْوَ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يَسْرِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهْوَ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يَنْتَهِبُ نُهْبَةً يَرْفَعُ النَّاسُ إِلَيْهِ فِيهَا أَبْصَارَهُمْ وَهْوَ مُؤْمِنٌ ‏”‏‏.‏ وَعَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ، إِلاَّ النُّهْبَةَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja b. Bukejr, a njemu Lejs, prenoseći od Ukajla, on od Ibn-Šihaba, ovaj od Ebu-Bekra b. Abdur-Rahmana, a on od Ebu-Hurejre da je Allahov Poslanik, a.s., rekao: ”Bludnik, dok čini blud, nije vjernik; onaj koji pije alkohol, dok ga pije, nije vjernik; kradljivac, dok krade, nije vjernik, niti će razbojnik nešto oteti, zbog čega će ljudi prema njemu podići poglede svoje, a da (pritom) bude vjernik.” Ibn-Šihab prenosi od Seida b. Musejjeba, on od Ebu-Seleme, a ovaj od Ebu-Hurejre da je Vjerovjesnik, a.s., kazao isto o otimačini.


 

حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ح حَدَّثَنَا آدَمُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ضَرَبَ فِي الْخَمْرِ بِالْجَرِيدِ وَالنِّعَالِ، وَجَلَدَ أَبُو بَكْرٍ أَرْبَعِينَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Hafs b. Omer, njemu Hišam, prenoseći od Katade, on od Enesa, a ovaj od Vjerovjesnika, a.s…; a PRIČAO NAM JE i Adem, njemu Šu‘ba, a ovom Katada, prenoseći od Enesa b. Malika, radijallahu anhu, (da je kazivao): “Vjerovjesnik, a.s. je, davao udarati (kažnjavajući) za alkohol palminom granom bez lišća i sandalama, dok je Ebu-Bekr davao izbičevati s četrdeset (udaraca).”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، قَالَ جِيءَ بِالنُّعَيْمَانِ أَوْ بِابْنِ النُّعَيْمَانِ شَارِبًا، فَأَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مَنْ كَانَ بِالْبَيْتِ أَنْ يَضْرِبُوهُ‏.‏ قَالَ فَضَرَبُوهُ، فَكُنْتُ أَنَا فِيمَنْ ضَرَبَهُ بِالنِّعَالِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejba, a njemu Abdul-Vehhab, prenoseći od Ejjuba, on od Ibn-Ebu-Mulejke, a ovaj od Ukbe b. Harisa da je rekao: ”Doveden je Nuajman (ili je rekao: Ibn-Nuajman) (zatečen) dok je pio alkohol, pa je Vjerovjesnik, a.s., naredio onima koji su bili u kući da ga udaraju.Oni su ga izudarali, a ja sam bio među onima koji su ga udarali sandalama.”


 

حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا وُهَيْبُ بْنُ خَالِدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ الْحَارِثِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِنُعَيْمَانَ أَوْ بِابْنِ نُعَيْمَانَ وَهْوَ سَكْرَانُ فَشَقَّ عَلَيْهِ، وَأَمَرَ مَنْ فِي الْبَيْتِ أَنْ يَضْرِبُوهُ، فَضَرَبُوهُ بِالْجَرِيدِ وَالنِّعَالِ، وَكُنْتُ فِيمَنْ ضَرَبَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sulejman b. Harb, a njemu Vuhejb b. Halid, prenoseći od Ejjuba, on od Abdullaha b. Ebu-Mulejke, a ovaj od Ukbe b. Harisa (da je kazivao): “Vjerovjesniku, a.s., doveden je Nuajman (ili Ibn-Nuajman) u pijanom stanju. On mu je otkrio gornji dio tijela i naredio onima koji su bili u kući da ga udaraju. Izudarali su ga palminim granama bez lišća i sandalama, a ja sam bio među onima koji su ga udarali.”


 

حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ جَلَدَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي الْخَمْرِ بِالْجَرِيدِ وَالنِّعَالِ، وَجَلَدَ أَبُو بَكْرٍ أَرْبَعِينَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muslim, njemu Hišam, a ovom Katada, prenoseći od Enesa da je rekao:”Vjerovjesnik, a.s., davao je izbičevati (kažnjavajući) za alkohol palminom granom bez lišća i sandalama, dok je Ebu-Bekr davao izbičevati s četrdeset (udaraca).”


 

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو ضَمْرَةَ، أَنَسٌ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِرَجُلٍ قَدْ شَرِبَ قَالَ ‏”‏ اضْرِبُوهُ ‏”‏‏.‏ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَمِنَّا الضَّارِبُ بِيَدِهِ، وَالضَّارِبُ بِنَعْلِهِ، وَالضَّارِبُ بِثَوْبِهِ، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ بَعْضُ الْقَوْمِ أَخْزَاكَ اللَّهُ‏.‏ قَالَ ‏”‏ لاَ تَقُولُوا هَكَذَا لاَ تُعِينُوا عَلَيْهِ الشَّيْطَانَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Kutejba, a njemu Ebu-Damra Enes, prenoseći od Jezida b. Hada, on od Muhammeda b. Ibrahima, ovaj od Ebu-Seleme, a on od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, da je kazivao: ”Doveden je Vjerovjesniku, a.s., čovjek koji je popio (alkohola). ‘Izudarajte ga!‘, reče on. Neki od nas udarali su ga rukama, neki sandalama, neki svojom odjećom. Kada je otišao, neki rekoše (misleći na njega): ‘Neka te Allah ponizi!‘ — ‘Nemojte tako govoriti!‘, opomenu ih (Poslanik, a.s.), dodavši: ‘Nemojte potpomagati šejtana protiv njega!‘“


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا أَبُو حَصِينٍ، سَمِعْتُ عُمَيْرَ بْنَ سَعِيدٍ النَّخَعِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ عَلِيَّ بْنَ أَبِي طَالِبٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ مَا كُنْتُ لأُقِيمَ حَدًّا عَلَى أَحَدٍ فَيَمُوتَ، فَأَجِدَ فِي نَفْسِي، إِلاَّ صَاحِبَ الْخَمْرِ، فَإِنَّهُ لَوْ مَاتَ وَدَيْتُهُ، وَذَلِكَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَسُنَّهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Abdul-Vehhab, njemu Halid b. Haris, ovom Sufjan, a njemu Ebu-Hasin, prenoseći od Umejra b. Seida Nehaija, a on od Alije b. Ebu-Taliba da je rekao: ”Kada bi bilo ko umro zbog kazne koju izvršim nad njim, ne bi mi teško palo na dušu, osim pijanice. Kad bi on umro, platio bih, zaista, za njega krvarinu, i to stoga što Allahov Poslanik, a.s., nije precizno odredio (određeni broj udaraca).”


 

حَدَّثَنَا مَكِّيُّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الْجُعَيْدِ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ خُصَيْفَةَ، عَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ كُنَّا نُؤْتَى بِالشَّارِبِ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَإِمْرَةِ أَبِي بَكْرٍ وَصَدْرًا مِنْ خِلاَفَةِ عُمَرَ، فَنَقُومُ إِلَيْهِ بِأَيْدِينَا وَنِعَالِنَا وَأَرْدِيَتِنَا، حَتَّى كَانَ آخِرُ إِمْرَةِ عُمَرَ، فَجَلَدَ أَرْبَعِينَ، حَتَّى إِذَا عَتَوْا وَفَسَقُوا جَلَدَ ثَمَانِينَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Mekki b. Ibrahim, prenoseći od Džuajda, on od Jezida b. Husajfe, a ovaj od Saiba b. Jezida da je kazivao: ”Dovodili smo pijanicu za života Allahovog Poslanika, a.s., u doba vladavine Ebu-Bekra i u prvo vrijeme Omerovog hilafeta i udarali ga svojim rukama, sandalama i odjećom. Na kraju svoje vladavine Omer je (pijanicu) davao izbičevati s četrdeset (udaraca), a kada su se uobrazili, uzoholili i odali se griješenju, davao (ih) je izbičevati s osamdeset (udaraca).”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ، أَنَّ رَجُلاً، عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم كَانَ اسْمُهُ عَبْدَ اللَّهِ، وَكَانَ يُلَقَّبُ حِمَارًا، وَكَانَ يُضْحِكُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَكَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَدْ جَلَدَهُ فِي الشَّرَابِ، فَأُتِيَ بِهِ يَوْمًا فَأَمَرَ بِهِ فَجُلِدَ، فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ اللَّهُمَّ الْعَنْهُ مَا أَكْثَرَ مَا يُؤْتَى بِهِ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لاَ تَلْعَنُوهُ، فَوَاللَّهِ مَا عَلِمْتُ أَنَّهُ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja b. Bukejr, njemu Lejs, a ovom Halid b. Jezid, prenoseći od Seida b. Ebu-Hilala, on od Zejda b. Eslema, ovaj od svoga oca, a on od Omera b. Hattaba (da je kazivao):“Neki je čovjek u vrijeme Vjerovjesnika, a.s., po imenu Abdullah, a po nadimku Magarac, nasmijavao Allahovog Poslanika, a.s. Poslanik ga je već bio dao izbičevati zbog (konzumiranja) alkohola. Jednog dana (ponovo) mu je doveden, i on je naredio, te je bio izbičevan. Neko od prisutnih tada reče: ‘Allahu, prokuni ga! Kako ga često dovode!‘ — ‘Nemojte ga proklinjati!‘, reče Vjerovjesnik, a.s., dodavši: ‘Tako mi Allaha, ono što ja znam jest da on voli Allaha i Njegova Poslanika.‘”


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْهَادِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِسَكْرَانَ، فَأَمَرَ بِضَرْبِهِ، فَمِنَّا مَنْ يَضْرِبُهُ بِيَدِهِ، وَمِنَّا مَنْ يَضْرِبُهُ بِنَعْلِهِ، وَمِنَّا مَنْ يَضْرِبُهُ بِثَوْبِهِ، فَلَمَّا انْصَرَفَ قَالَ رَجُلٌ مَالَهُ أَخْزَاهُ اللَّهُ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لاَ تَكُونُوا عَوْنَ الشَّيْطَانِ عَلَى أَخِيكُمْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ali b. Abdullah b. Džafer, njemu Enes b. Ijad, a ovom Ibn-Hadi, prenoseći od Muhammeda b. Ibrahima, on od Ebu-Seleme, a ovaj od Ebu-Hurejre da je kazivao: ”Vjerovjesniku, a.s., doveden je pijanica, pa je on naredio da ga izudaraju. Neki od nas udarali su ga svojim rukama, neki svojim sandalama, a neki svojom odjećom. Kada je on otišao, jedan čovjek reče: ‘Šta mu je, neka ga Allah ponizi!‘ — ‘Ne budite potpora šejtanu protiv svoga brata!‘, reče Allahov Poslanik, a.s.”


 

حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دَاوُدَ، حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ غَزْوَانَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ لاَ يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهْوَ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يَسْرِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهْوَ مُؤْمِنٌ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Amr b. Ali, njemu Abdullah b. Davud, a ovom Fudajl b. Gazvan, prenoseći od Ikrime, on od Ibn-Abbasa, radijallahu anhu, a ovaj od Vjerovjesnika, a.s., da je rekao: ”Bludnik, dok čini blud, nije vjernik; onaj koji pije alkohol, dok ga pije, nije vjernik; kradljivac, dok krade, nije vjernik.”


 

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ لَعَنَ اللَّهُ السَّارِقَ، يَسْرِقُ الْبَيْضَةَ فَتُقْطَعُ يَدُهُ، وَيَسْرِقُ الْحَبْلَ فَتُقْطَعُ يَدُهُ ‏”‏‏.‏ قَالَ الأَعْمَشُ كَانُوا يَرَوْنَ أَنَّهُ بَيْضُ الْحَدِيدِ، وَالْحَبْلُ كَانُوا يَرَوْنَ أَنَّهُ مِنْهَا مَا يَسْوَى دَرَاهِمَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Omer b. Hafs b. Gijas, njemu njegov otac, a ovom A‘meš, prenoseći od Ebu-Saliha, a on od Ebu-Hurejre da je Vjerovjesnik, a.s., rekao: ”Neka Allah prokune kradljivca: on ukrade kacigu, pa mu odsijeku ruku, i ukrade uže, pa mu mu odsijeku ruku!” A‘meš kaže: ”Smatrali su da je kaciga gvozdena, a da uže vrijedi nekoliko dirhema.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا ابْنُ عُيَيْنَةَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كُنَّا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي مَجْلِسٍ فَقَالَ ‏”‏ بَايِعُونِي عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا وَلاَ تَسْرِقُوا، وَلاَ تَزْنُوا ‏”‏‏.‏ وَقَرَأَ هَذِهِ الآيَةَ كُلَّهَا ‏”‏ فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعُوقِبَ بِهِ، فَهْوَ كَفَّارَتُهُ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا، فَسَتَرَهُ اللَّهُ عَلَيْهِ، إِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ، وَإِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Jusuf, a njemu Ibn-Ujejna, prenoseći od Zuhrija, on od Ebu-Idrisa Halvanija, a ovaj od Ubade b. Samita, radijallahu anhu, da je kazivao: ”Sjedili smo s Vjerovjesnikom, a.s., kad nam je rekao: ‘Dajte mi prisegu da nećete Allahu ništa ravnim smatrati, da nećete krasti i da nećete blud činiti!‘ Potom je proučio ovaj ajet u cijelosti, dodavši: ‘Onaj koji ispuni obećanje — njega će Allah nagraditi, a ko uradi nešto od toga, pa zbog toga bude kažnjen — to mu je iskup. Ko od toga nešto uradi, pa mu to Allah prikrije — ako htjedne, oprostit će mu, a ako htjedne, kaznit će ga.‘”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ وَاقِدِ بْنِ مُحَمَّدٍ، سَمِعْتُ أَبِي قَالَ عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ ‏”‏ أَلاَ أَىُّ شَهْرٍ تَعْلَمُونَهُ أَعْظَمُ حُرْمَةً ‏”‏‏.‏ قَالُوا أَلاَ شَهْرُنَا هَذَا‏.‏ قَالَ ‏”‏ أَلاَ أَىُّ بَلَدٍ تَعْلَمُونَهُ أَعْظَمُ حُرْمَةً ‏”‏‏.‏ قَالُوا أَلاَ بَلَدُنَا هَذَا‏.‏ قَالَ ‏”‏ أَلاَ أَىُّ يَوْمٍ تَعْلَمُونَهُ أَعْظَمُ حُرْمَةً ‏”‏‏.‏ قَالُوا أَلاَ يَوْمُنَا هَذَا‏.‏ قَالَ ‏”‏ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى قَدْ حَرَّمَ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ وَأَعْرَاضَكُمْ، إِلاَّ بِحَقِّهَا، كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا، فِي بَلَدِكُمْ هَذَا، فِي شَهْرِكُمْ هَذَا، أَلاَ هَلْ بَلَّغْتُ ‏”‏‏.‏ ـ ثَلاَثًا كُلُّ ذَلِكَ يُجِيبُونَهُ أَلاَ نَعَمْ ـ قَالَ ‏”‏ وَيْحَكُمْ ـ أَوْ وَيْلَكُمْ ـ لاَ تَرْجِعُنَّ بَعْدِي كُفَّارًا، يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Abdullah, njemu Asim b. Ali, a ovom Asim b. Muhammed, prenoseći od Vakida b. Muhammeda, on od svoga oca, a ovaj od Abdullaha (da je kazivao): “Allahov je Poslanik, a.s., na Oprosnom hadžu upitao: ‘Koji je vama poznati mjesec najsvetiji?‘ — ‘Ovaj mjesec‘, odgovorili su. ‘Koji je vama poznati grad najsvetiji?‘, upitao je. ‘Ovaj naš grad‘, odgovorili su. ‘Koji je vama poznati dan najsvetiji?‘, upitao je. ‘Ovaj današnji dan‘, odgovorili su. ‘Blagoslovljeni i Uzvišeni Allah‘, reče tada on, ‘zaista je učinio svetom vašu krv, vaše imetke i vašu čast — osim kad to pravda (drukčije) zahtijeva — kao što je učinio svetim ovaj vaš dan, u ovom vašem gradu, u ovom vašem mjesecu. Jesam li vam dostavio?‘ (Ponovio je ovo pitanje tri puta.) ‘Da, jesi!‘, odgovorili su mu, a on na to reče: ‘Teško vama, (ili je rekao: nesreća s vama) nemojte poslije mene postajati nevjernici, pa da jedni druge ubijate!‘”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ مَا خُيِّرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَ أَمْرَيْنِ إِلاَّ اخْتَارَ أَيْسَرَهُمَا، مَا لَمْ يَأْثَمْ، فَإِذَا كَانَ الإِثْمُ كَانَ أَبْعَدَهُمَا مِنْهُ، وَاللَّهِ مَا انْتَقَمَ لِنَفْسِهِ فِي شَىْءٍ يُؤْتَى إِلَيْهِ قَطُّ، حَتَّى تُنْتَهَكَ حُرُمَاتُ اللَّهِ، فَيَنْتَقِمُ لِلَّهِ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja b. Bukejr, a njemu Lejs, prenoseći od Ukajla, on od Ibn-Šihaba, ovaj od Urve, a on od Aiše, radijallahu anhu, da je kazivala: ”Vjerovjesniku, a.s., nije dato da izabere između dvoje, a da on nije odabrao ono što je bilo lakše, ukoliko time ne bi grijeh počinio, a ako bi to bio grijeh, on bi bio najdalje od njega. Tako mi Allaha, on nikada nije radi sebe kažnjavao zbog nečega što mu je predočeno, sve dok Allahove zabrane ne bi bile prekršene. Tada bi kažnjavao u ime Allaha.”


 

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أُسَامَةَ، كَلَّمَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي امْرَأَةٍ فَقَالَ ‏ “‏ إِنَّمَا هَلَكَ مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا يُقِيمُونَ الْحَدَّ عَلَى الْوَضِيعِ، وَيَتْرُكُونَ الشَّرِيفَ، وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَوْ فَاطِمَةُ فَعَلَتْ ذَلِكَ لَقَطَعْتُ يَدَهَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ebu-Velid, a njemu Lejs, prenoseći od Ibn-Šihaba, on od Urve, a ovaj od Aiše (da je kazivala): “Usama je pričao Vjerovjesniku, a.s., o nekoj ženi, pa mu je on rekao: ‘Oni koji su bili prije vas zaista su propali zato što su izvršavali kaznu nad bijednim, a zaobilazili uglednoga. Tako mi Onoga u čijim je rukama moja duša, kada bi to Fatima uradila, odsjekao bih joj ruku!‘”


 

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها أَنَّ قُرَيْشًا، أَهَمَّتْهُمُ الْمَرْأَةُ الْمَخْزُومِيَّةُ الَّتِي سَرَقَتْ فَقَالُوا مَنْ يُكَلِّمُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ يَجْتَرِئُ عَلَيْهِ إِلاَّ أُسَامَةُ حِبُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ فَكَلَّمَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏”‏ أَتَشْفَعُ فِي حَدٍّ مِنْ حُدُودِ اللَّهِ ‏”‏‏.‏ ثُمَّ قَامَ فَخَطَبَ قَالَ ‏”‏ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا ضَلَّ مَنْ قَبْلَكُمْ أَنَّهُمْ كَانُوا إِذَا سَرَقَ الشَّرِيفُ تَرَكُوهُ، وَإِذَا سَرَقَ الضَّعِيفُ فِيهِمْ أَقَامُوا عَلَيْهِ الْحَدَّ، وَايْمُ اللَّهِ لَوْ أَنَّ فَاطِمَةَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ سَرَقَتْ لَقَطَعَ مُحَمَّدٌ يَدَهَا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Sa‘d b. Sulejman, a njemu Lejs, prenoseći od Ibn-Šihaba, on od Urve, a ovaj od Aiše, radijallahu anhu, (da je kazivala): “Kurejševiće je obuzela briga zbog žene Mahzumije, koja je bila počinila krađu, te su rekli: ‘Ko bi se za nju mogao zauzeti kod Allahovog Poslanika, i ko bi za to imao smjelosti ako ne Usama, miljenik Allahovog Poslanika, a.s.!‘ On je (potom) razgovarao s Allahovim Poslanikom, a.s., ali mu Poslanik reče: ‘Zar da se zauzimaš protiv (izvršenja) jedne Allahove kazne?!‘ Nakon toga Poslanik je održao govor rekavši: ‘O ljudi, zaista su zalutali oni koji su bili prije vas zato što su uglednog, kad ukrade, ostavljali, a nad slabićem, kad ukrade, izvršavali kaznu. Tako mi Allaha, kada bi Fatima, kći Muhammedova, ukrala, Muhammed bi joj odsjekao ruku!‘”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ تُقْطَعُ الْيَدُ فِي رُبُعِ دِينَارٍ فَصَاعِدًا ‏”‏‏.‏ تَابَعَهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدٍ وَابْنُ أَخِي الزُّهْرِيِّ وَمَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Meslema, a njemu Ibrahim b. Sa‘d, prenoseći od Ibn-Šihaba, on od Amre, a ona od Aiše da je Vjerovjesnik, a.s., rekao: ”Odsijeca se (ruka kradljivcu) zbog četvrtine dinara pa naviše.”Isto prenose Abdur-Rahman b. Halid, moj bratić Zuhri i Ma‘mer od Zuhrija.


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، وَعَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ تُقْطَعُ يَدُ السَّارِقِ فِي رُبُعِ دِينَارٍ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Ismail b. Ebu-Uvejs, prenoseći od Ibn-Vehba, on od Junusa, ovaj od Ibn-Šihaba, on od Urve b. Zubejra i Amre, oni od Aiše, a ona od Vjerovjesnika, a.s., da je rekao: ”Ruka se odsijeca kradljivcu za (ukradenu) četvrt dinara.”


 

حَدَّثَنَا عِمْرَانُ بْنُ مَيْسَرَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَنْصَارِيِّ، عَنْ عَمْرَةَ بِنْتِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَتْهُ أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ حَدَّثَتْهُمْ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ يُقْطَعُ فِي رُبُعِ دِينَارٍ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Imran b. Mejsera, njemu Abdul-Varis, a ovom Husejn, prenoseći od Jahjaa b. Ebu-Kesira, on od Muhammeda b. Abdur-Rahmana Ensarija, ovaj od Amre b. Abdur-Rahman, a ona od Aiše, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, a.s., rekao: ”Odsijeca se (ruka kradljivcu) za (ukradenih) četvrt dinara.”


 

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَخْبَرَتْنِي عَائِشَةُ، أَنَّ يَدَ السَّارِقِ، لَمْ تُقْطَعْ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلاَّ فِي ثَمَنِ مِجَنٍّ حَجَفَةٍ أَوْ تُرْسٍ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Osman b. Ebu-Šejba, a njemu Abda, prenoseći od Hišama b. Urve, on od svoga oca, a ovaj od Aiše (da je kazivala): “U vrijeme Vjerovjesnika, a.s., nije se odsijecala ruka za manju vrijednost od vrijednosti kožnog štita ili (nekog drugog) štita.”


 

حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، مِثْلَهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Osman, njemu Humejd b. Abdur-Rahman, a ovom Hišam, prenoseći od svoga oca, a on od Aiše isto.


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ لَمْ تَكُنْ تُقْطَعُ يَدُ السَّارِقِ فِي أَدْنَى مِنْ حَجَفَةٍ أَوْ تُرْسٍ، كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا ذُو ثَمَنٍ‏.‏ رَوَاهُ وَكِيعٌ وَابْنُ إِدْرِيسَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ مُرْسَلاً‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Mukatil, a njemu Hišam b. Urva, prenoseći od svoga oca, a on od Aiše da je rekla: ”Ruka kradljivcu nije odsijecana za nešto što je manje (vrijedno) od kožnog štita ili (nekog drugog) štita. Svaki je od njih bio vrijedan.” Ovaj hadis kao mursel prenose Veki‘ i Ibn-Idris od Hišama, a on od svoga oca.


 

حَدَّثَنِي يُوسُفُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، قَالَ هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ أَخْبَرَنَا عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ لَمْ تُقْطَعْ يَدُ سَارِقٍ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي أَدْنَى مِنْ ثَمَنِ الْمِجَنِّ، تُرْسٍ أَوْ حَجَفَةٍ، وَكَانَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا ذَا ثَمَنٍ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Jusuf b. Musa, a njemu Ebu-Usama, prenoseći od Hišama b. Urve, ovaj od svoga oca, a on od Aiše, radijallahu anhu da je rekla: ”Nije odsijecana ruka kradljivcu u vrijeme Vjerovjesnika, a.s., za nešto manje vrijedno od vrijednosti štita ili štita od kože. Svaki je od njih bio vrijedan.”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، حَدَّثَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ نَافِعٍ، مَوْلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَطَعَ فِي مِجَنٍّ ثَمَنُهُ ثَلاَثَةُ دَرَاهِمَ‏.‏ تَابَعَهُ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي نَافِعٌ قِيمَتُهُ

 

PRIČAO NAM JE Ismail, a njemu Malik b. Enes, prenoseći od Nafija, štićenika Abdullaha b. Omera, a ovaj od Abdullaha b. Omera, radijallahu anhu, (da je kazivao): “Allahov je Poslanik, a.s., naredio da (kradljivcu) bude odsječena ruka za štit čija je vrijednost bila tri dirhema.” Isti hadis prenosi Muhammed b. Ishak. Lejs kaže: ”Pričao mi je Nafi: ‘Vrijednost mu je bila…‘”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا جُوَيْرِيَةُ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَطَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي مِجَنٍّ ثَمَنُهُ ثَلاَثَةُ دَرَاهِمَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Ismail, njemu Džuvejrija, prenoseći od Nafija, a on od Ibn-Omera da je rekao: ”Vjerovjesnik, a.s. je, naredio da (kradljivcu) bude odsječena (ruka) za štit čija je cijena bila tri dirhema.”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَطَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي مِجَنٍّ ثَمَنُهُ ثَلاَثَةُ دَرَاهِمَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, a njemu Jahja, prenoseći od Ubejdullaha, ovaj od Nafija, a on od Abdullaha da je rekao: ”Vjerovjesnik, a.s. je, naredio da (kradljivcu) bude odsječena (ruka) za štit čija je cijena bila tri dirhema.”


 

حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، حَدَّثَنَا أَبُو ضَمْرَةَ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ عُقْبَةَ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ قَطَعَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَدَ سَارِقٍ فِي مِجَنٍّ ثَمَنُهُ ثَلاَثَةُ دَرَاهِمَ‏.‏ تَابَعَهُ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي نَافِعٌ ‏ “‏ قِيمَتُهُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ibrahim b. Munzir, njemu Ebu-Damra, a ovom Musa b. Ukba, prenoseći od Nafija, a on od Abdullaha b. Omera, radijallahu anhu, da je rekao: ”Vjerovjesnik, a.s. je, naredio da kradljivcu odsijeku ruku za štit čija je cijena bila tri dirhema.” Hadis istog sadržaja prenosi i Muhammed b. Ishak. Lejs kaže: ”Nafi mi je pričao: ‘Njegova vrijednost…‘”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا صَالِحٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ لَعَنَ اللَّهُ السَّارِقَ، يَسْرِقُ الْبَيْضَةَ فَتُقْطَعُ يَدُهُ، وَيَسْرِقُ الْحَبْلَ فَتُقْطَعُ يَدُهُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Ismail, njemu Abdul-Vahid, a ovom A‘meš, prenoseći od Ebu-Saliha, a ovaj od Ebu-Hurejre, da je Allahov Poslanik, a.s., rekao: ”Neka Allah prokune kradljivca: on ukrade kacigu, pa mu ruku odsijeku, i ukrade uže, pa mu ruku odsijeku!”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَطَعَ يَدَ امْرَأَةٍ‏.‏ قَالَتْ عَائِشَةُ وَكَانَتْ تَأْتِي بَعْدَ ذَلِكَ، فَأَرْفَعُ حَاجَتَهَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَتَابَتْ وَحَسُنَتْ تَوْبَتُهَا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ismail b. Abdullah, a njemu Ibn-Vehb, prenoseći od Junusa, ovaj od Ibn-Šihaba, on od Urve, a ovaj od Aiše (da je kazivala): “Vjerovjesnik, a.s. je, naredio da odsijeku ruku ženi (koja je ukrala). Ona je poslije toga dolazila, i ja sam Vjerovjesnika, a.s., obavijestila o njenom stanju. Bila se pokajala i njeno pokajanje bilo je čvrsto.”


 

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ الْجُعْفِيُّ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي رَهْطٍ، فَقَالَ ‏ “‏ أُبَايِعُكُمْ عَلَى أَنْ لاَ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا، وَلاَ تَسْرِقُوا، وَلاَ تَقْتُلُوا أَوْلاَدَكُمْ، وَلاَ تَأْتُوا بِبُهْتَانٍ تَفْتَرُونَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ وَأَرْجُلِكُمْ، وَلاَ تَعْصُونِي فِي مَعْرُوفٍ، فَمَنْ وَفَى مِنْكُمْ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ، وَمَنْ أَصَابَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَأُخِذَ بِهِ فِي الدُّنْيَا فَهْوَ كَفَّارَةٌ لَهُ وَطَهُورٌ، وَمَنْ سَتَرَهُ اللَّهُ فَذَلِكَ إِلَى اللَّهِ، إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ غَفَرَ لَهُ ‏”‏‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ إِذَا تَابَ السَّارِقُ بَعْدَ مَا قُطِعَ يَدُهُ، قُبِلَتْ شَهَادَتُهُ، وَكُلُّ مَحْدُودٍ كَذَلِكَ إِذَا تَابَ قُبِلَتْ شَهَادَتُهُ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Abdullah b. Muhammed Džafi, njemu Hišam b. Jusuf, a ovom Ma‘mer, prenoseći od Zuhrija, ovaj od Ebu-Idrisa, a on od Ubade b. Samita, radijallahu anhu, da je kazivao: ”Dao sam prisegu Allahovom Poslaniku, a.s., zajedno s grupom muslimana, pa nam je Vjerovjesnik, a.s., rekao: ‘Uzimam vašu prisegu da Allahu ništa ne pridružujete, da ne kradete, da ne ubijate svoju djecu, da ne iznosite potvore i laži kojima se nanosi nepravda drugima i da mi se ne protivite u onome što je pristojno i dobro. Ko to bude ispunio — njegova je nagrada kod Allaha, a ko nešto od toga prekrši, pa bude kažnjen na dunjaluku — to će mu biti iskup i očišćenje. A onaj kome Allah bude htio (nešto) prikriti — pa to je u Allahovoj moći: ako hoće, kaznit će ga, a ako hoće, oprostit će mu.‘“ Ebu-Abdullah kaže: ”Ako se kradljivac pokaje, nakon što mu se ruka odsiječe, njegovo će se svjedočenje prihvatiti. Isto se tako i od onoga koji se, nakon što je bio kažnjen određenom kaznom (haddom), pokaje — prihvata svjedočenje.”