Izdržavanje (porodice)

حَدَّثَنَا آدَمُ بْنُ أَبِي إِيَاسٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ يَزِيدَ الأَنْصَارِيَّ، عَنْ أَبِي مَسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ، فَقُلْتُ عَنِ النَّبِيِّ فَقَالَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ إِذَا أَنْفَقَ الْمُسْلِمُ نَفَقَةً عَلَى أَهْلِهِ وَهْوَ يَحْتَسِبُهَا، كَانَتْ لَهُ صَدَقَةً ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Adem b. Ebu-Ijas, njemu Šu‘ba, prenoseći od Adija b. Sabita da je rekao: “Čuo sam Abdullaha b. Jezida Ensarija kako kazuje, prenoseći od Ebu-Mes‘uda Ensarija, pa sam ga upitao: ‘Je li to od Vjerovjesnika?’, a on je rekao: ‘Od Vjerovjesnika je. Rekao je, sallallahu alejhi ve sellem: ‘Kada musliman troši na svoju porodicu očekujući za to nagradu od Allaha, računat će mu se kao sadaka.’”


 

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ قَالَ اللَّهُ أَنْفِقْ يَا ابْنَ آدَمَ أُنْفِقْ عَلَيْكَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Isma‘il, njemu Malik, prenoseći od Ebu-Zinada, on od A‘redža, a ovaj od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao (u hadisi-kudsiju): “Allah je rekao: ‘Udjeljuj, sine Ademov, pa ću i Ja tebi udijeliti.’”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ قَزَعَةَ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ ثَوْرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَبِي الْغَيْثِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ السَّاعِي عَلَى الأَرْمَلَةِ وَالْمِسْكِينِ كَالْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، أَوِ الْقَائِمِ اللَّيْلَ الصَّائِمِ النَّهَارَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja b. Kaze‘a, njemu Malik, prenoseći od Sevra b. Zejda, on od Ebu-Gajsa, a ovaj od Ebu-Hurejre da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Onaj koji pomaže udovici i bijedniku jest kao borac na Allahovom putu ili kao onaj koji noću klanja, a danju posti.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سَعْدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَامِرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ سَعْد ٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَعُودُنِي وَأَنَا مَرِيضٌ بِمَكَّةَ، فَقُلْتُ لِي مَالٌ أُوصِي بِمَالِي كُلِّهِ قَالَ ‏”‏ لاَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ فَالشَّطْرُ قَالَ ‏”‏ لاَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ فَالثُّلُثُ قَالَ ‏”‏ الثُّلُثُ، وَالثُّلُثُ كَثِيرٌ، أَنْ تَدَعَ وَرَثَتَكَ أَغْنِيَاءَ خَيْرٌ مِنْ أَنْ تَدَعَهُمْ عَالَةً، يَتَكَفَّفُونَ النَّاسَ فِي أَيْدِيهِمْ، وَمَهْمَا أَنْفَقْتَ فَهُوَ لَكَ صَدَقَةٌ حَتَّى اللُّقْمَةَ تَرْفَعُهَا فِي فِي امْرَأَتِكَ، وَلَعَلَّ اللَّهَ يَرْفَعُكَ، يَنْتَفِعُ بِكَ نَاسٌ وَيُضَرُّ بِكَ آخَرُونَ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Kesir, njemu Sufjan, prenoseći od Sa‘da b. Ibrahima, on od Amira b. Sa‘da, a ovaj od Sa‘da, radijallahu anhu, da je rekao: “Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, obilazio me je kad sam bio bolestan u Mekki. Rekao sam mu: ‘Imam imetka, da li da uvasijetim cijeli imetak?’ ‘Ne’, reče Poslanik. ‘Onda pola?’, priupitao sam. ‘Ne’, odgovori on. ‘Onda trećinu?’, rekoh mu. ‘Možeš trećinu, a i to je mnogo. Da ostaviš svoje nasljednike bogatim, bolje je nego da ih ostaviš siromašnim, pa da prose iz tuđih ruku. Koliko god potrošiš, brojat će ti se kao sadaka, pa čak i zalogaj koji podigneš do usta svoje supruge. Možda će Allah dati da ozdraviš, pa da budeš od koristi nekim ljudima, a drugima na štetu.’”


 

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، حَدَّثَنَا أَبُو صَالِحٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ أَفْضَلُ الصَّدَقَةِ مَا تَرَكَ غِنًى، وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى، وَابْدَأْ بِمَنْ تَعُولُ ‏”‏‏.‏ تَقُولُ الْمَرْأَةُ إِمَّا أَنْ تُطْعِمَنِي وَإِمَّا أَنْ تُطَلِّقَنِي‏.‏ وَيَقُولُ الْعَبْدُ أَطْعِمْنِي وَاسْتَعْمِلْنِي‏.‏ وَيَقُولُ الاِبْنُ أَطْعِمْنِي، إِلَى مَنْ تَدَعُنِي فَقَالُوا يَا أَبَا هُرَيْرَةَ سَمِعْتَ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم‏.‏ قَالَ لاَ هَذَا مِنْ كِيسِ أَبِي هُرَيْرَةَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Umer b. Hafs, njemu otac, prenoseći od A‘meša, on od Ebu-Saliha, a ovaj od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Najbolja je sadaka ona koja ne opterećuje davaoca (ostavlja ga bogatim). Gornja ruka (ona koja dijeli) bolja je od donje ruke (koja prima). Pođi od onoga koga izdržavaš – supruga kaže: ‘Ili me hrani, ili me pusti!’; sluga kaže: ‘Nahrani me, pa me onda uposli!’; sin kaže: ‘Nahrani me, kome me prepuštaš!’” Upitali su Ebu-Hurejru: “Jesi li ovo čuo od Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem?”, a on im odgovori: “Ne, ovo je iz Ebu-Hurejrine kese.”


 

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ خَالِدِ بْنِ مُسَافِرٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ خَيْرُ الصَّدَقَةِ مَا كَانَ عَنْ ظَهْرِ غِنًى، وَابْدَأْ بِمَنْ تَعُولُ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Seid b. Ufejr, njemu Lejs, prenoseći od Abdur-Rahmana b. Halida b. Musafira, on od Ibn-Šihaba, ovaj od Ibn-Musejjeba, a oni od Ebu-Hurejre da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Najvrednija je ona sadaka koja izvire iz bogatstva, a pođi od onih koje si dužan izdržavati.”


 

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، قَالَ قَالَ لِي مَعْمَرٌ قَالَ لِي الثَّوْرِيُّ هَلْ سَمِعْتَ فِي الرَّجُلِ يَجْمَعُ لأَهْلِهِ قُوتَ سَنَتِهِمْ أَوْ بَعْضِ السَّنَةِ قَالَ مَعْمَرٌ فَلَمْ يَحْضُرْنِي، ثُمَّ ذَكَرْتُ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ ابْنُ شِهَابٍ الزُّهْرِيُّ عَنْ مَالِكِ بْنِ أَوْسٍ عَنْ عُمَرَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَبِيعُ نَخْلَ بَنِي النَّضِيرِ، وَيَحْبِسُ لأَهْلِهِ قُوتَ سَنَتِهِمْ‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Selam da ih je obavijestio Veki‘, prenoseći od Ibn-Ujejne da je njemu prenio Ma‘mer, koga je Sevri pitao: “Jesi li čuo šta o čovjeku koji skuplja hranu svojoj porodici za period od godinu dana, ili neki dio godine?” Ma‘mer kaže: “Nisam se mogao tada ničega prisjetiti, a onda sam se sjetio hadisa koji mi je kazivao Ibn-Šihab Zuhri, prenoseći od Malika b. Evsa, a on od Omera, radijallahu anhu, da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, prodavao hurme (datule) Benu-Nadira i zadržavao dio za svoju porodicu za period od godinu dana.”


 

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي اللَّيْثُ، قَالَ حَدَّثَنِي عُقَيْلٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَوْسِ بْنِ الْحَدَثَانِ، وَكَانَ، مُحَمَّدُ بْنُ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ ذَكَرَ لِي ذِكْرًا مِنْ حَدِيثِهِ، فَانْطَلَقْتُ حَتَّى دَخَلْتُ عَلَى مَالِكِ بْنِ أَوْسٍ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ مَالِكٌ انْطَلَقْتُ حَتَّى أَدْخُلَ عَلَى عُمَرَ، إِذْ أَتَاهُ حَاجِبُهُ يَرْفَا فَقَالَ هَلْ لَكَ فِي عُثْمَانَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ وَالزُّبَيْرِ وَسَعْدٍ يَسْتَأْذِنُونَ قَالَ نَعَمْ‏.‏ فَأَذِنَ لَهُمْ ـ قَالَ ـ فَدَخَلُوا وَسَلَّمُوا فَجَلَسُوا، ثُمَّ لَبِثَ يَرْفَا قَلِيلاً فَقَالَ لِعُمَرَ هَلْ لَكَ فِي عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ قَالَ نَعَمْ‏.‏ فَأَذِنَ لَهُمَا، فَلَمَّا دَخَلاَ سَلَّمَا وَجَلَسَا، فَقَالَ عَبَّاسٌ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنِي وَبَيْنَ هَذَا‏.‏ فَقَالَ الرَّهْطُ عُثْمَانُ وَأَصْحَابُهُ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ اقْضِ بَيْنَهُمَا، وَأَرِحْ أَحَدَهُمَا مِنَ الآخَرِ‏.‏ فَقَالَ عُمَرُ اتَّئِدُوا أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ الَّذِي بِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ، هَلْ تَعْلَمُونَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏”‏ لاَ نُورَثُ مَا تَرَكْنَا صَدَقَةٌ ‏”‏‏.‏ يُرِيدُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَفْسَهُ‏.‏ قَالَ الرَّهْطُ قَدْ قَالَ ذَلِكَ‏.‏ فَأَقْبَلَ عُمَرُ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَانِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ذَلِكَ قَالاَ قَدْ قَالَ ذَلِكَ‏.‏ قَالَ عُمَرُ فَإِنِّي أُحَدِّثُكُمْ عَنْ هَذَا الأَمْرِ، إِنَّ اللَّهَ كَانَ خَصَّ رَسُولَهُ صلى الله عليه وسلم فِي هَذَا الْمَالِ بِشَىْءٍ لَمْ يُعْطِهِ أَحَدًا غَيْرَهُ، قَالَ اللَّهُ ‏{‏مَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏قَدِيرٌ‏}‏‏.‏ فَكَانَتْ هَذِهِ خَالِصَةً لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَاللَّهِ مَا احْتَازَهَا دُونَكُمْ وَلاَ اسْتَأْثَرَ بِهَا عَلَيْكُمْ، لَقَدْ أَعْطَاكُمُوهَا وَبَثَّهَا فِيكُمْ، حَتَّى بَقِيَ مِنْهَا هَذَا الْمَالُ، فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنْفِقُ عَلَى أَهْلِهِ نَفَقَةَ سَنَتِهِمْ مِنْ هَذَا الْمَالِ، ثُمَّ يَأْخُذُ مَا بَقِيَ، فَيَجْعَلُهُ مَجْعَلَ مَالِ اللَّهِ، فَعَمِلَ بِذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَيَاتَهُ، أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ، هَلْ تَعْلَمُونَ ذَلِكَ قَالُوا نَعَمْ‏.‏ قَالَ لِعَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ تَعْلَمَانِ ذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ‏.‏ ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ نَبِيَّهُ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَبَضَهَا أَبُو بَكْرٍ يَعْمَلُ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنْتُمَا حِينَئِذٍ ـ وَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ ـ تَزْعُمَانِ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ كَذَا وَكَذَا، وَاللَّهُ يَعْلَمُ أَنَّهُ فِيهَا صَادِقٌ بَارٌّ رَاشِدٌ تَابِعٌ لِلْحَقِّ، ثُمَّ تَوَفَّى اللَّهُ أَبَا بَكْرٍ فَقُلْتُ أَنَا وَلِيُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ، فَقَبَضْتُهَا سَنَتَيْنِ أَعْمَلُ فِيهَا بِمَا عَمِلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ، ثُمَّ جِئْتُمَانِي وَكَلِمَتُكُمَا وَاحِدَةٌ وَأَمْرُكُمَا جَمِيعٌ، جِئْتَنِي تَسْأَلُنِي نَصِيبَكَ مِنِ ابْنِ أَخِيكَ، وَأَتَى هَذَا يَسْأَلُنِي نَصِيبَ امْرَأَتِهِ مِنْ أَبِيهَا، فَقُلْتُ إِنْ شِئْتُمَا دَفَعْتُهُ إِلَيْكُمَا عَلَى أَنَّ عَلَيْكُمَا عَهْدَ اللَّهِ وَمِيثَاقَهُ لَتَعْمَلاَنِ فِيهَا بِمَا عَمِلَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبِمَا عَمِلَ بِهِ فِيهَا أَبُو بَكْرٍ، وَبِمَا عَمِلْتُ بِهِ فِيهَا، مُنْذُ وُلِّيتُهَا، وَإِلاَّ فَلاَ تُكَلِّمَانِي فِيهَا فَقُلْتُمَا ادْفَعْهَا إِلَيْنَا بِذَلِكَ‏.‏ فَدَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا بِذَلِكَ، أَنْشُدُكُمْ بِاللَّهِ هَلْ دَفَعْتُهَا إِلَيْهِمَا بِذَلِكَ فَقَالَ الرَّهْطُ نَعَمْ‏.‏ قَالَ فَأَقْبَلَ عَلَى عَلِيٍّ وَعَبَّاسٍ فَقَالَ أَنْشُدُكُمَا بِاللَّهِ هَلْ دَفَعْتُهَا إِلَيْكُمَا بِذَلِكَ قَالاَ نَعَمْ‏.‏ قَالَ أَفَتَلْتَمِسَانِ مِنِّي قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ، فَوَالَّذِي بِإِذْنِهِ تَقُومُ السَّمَاءُ وَالأَرْضُ لاَ أَقْضِي فِيهَا قَضَاءً غَيْرَ ذَلِكَ، حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ، فَإِنْ عَجَزْتُمَا عَنْهَا فَادْفَعَاهَا فَأَنَا أَكْفِيكُمَاهَا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Seid b. Ufejr, njemu Lejs, prenoseći od Ukajla, ovaj od Ibn-Šihaba, koji je rekao: “Obavijestio me je Malik b. Evs b. Hadesan, a Muhammed b. Džubejr b. Mut‘im naveo mi je citat iz svoga hadisa, pa sam se uputio do Malika b. Evsa i pitao ga, te mi je on rekao: ‘Krenuo sam da uđem kod Omera kad mu dođe vratar Jerfa i reče mu: ‘Osman, Abdur-Rahman, Zubejr i Sa‘d traže dozvolu za ulazak, hoću li ih pustiti?’, pa im je dozvolio.’ Kaže dalje: ‘Ušli su, nazvali selam i sjeli. Jerfa se zatim malo zadržao, a onda reče: ‘Hoću li pustiti Aliju i Abbasa?’ ‘Da’, reče on i dozvoli im ulazak. Kada su ušli, nazvali su selam i sjeli. Abbas potom reče: ‘Vladaru pravovjernih, presudi između mene i ovog!’ Grupa u kojoj je bio Osman i njegovi drugovi reče: ‘Vladaru pravovjernih, presudi među njima i rastereti ih.’ Omer reče: ‘Polahko, s imenom Allahovim, s čijom dozvolom opstoje nebo i zemlja, pitam vas: znate li da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: ‘Mi se (poslanici) ne nasljeđujemo, ono što ostavimo smatra se sadakom’, misleći na sebe?’ Grupa (Osmanova) reče: ‘Rekao je to.’ Omer se okrenu Aliji i Abbasu i reče: ‘S Allahovim vas imenom pitam: znate li da je to Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao?’ ‘Rekao je to’, odgovoriše njih dvojica. Omer tada reče: ‘Ja ću vam sada reći o tome. Allah je Svome Poslaniku posebno odredio dio imovine koju nije dao nikome drugom. Allah kaže: ‘A vi niste kasom tjerali ni konje ni kamile zbog onoga što je Allah od njih kao plijen darovao Poslaniku Svome; Allah prepušta vlast poslanicima Svojim nad onima nad kojim On hoće; Allah sve može.’ Ovo je bilo samo za Poslanika. Tako mi Allaha, nije to zadržao samo za sebe, mimo vas, niti je od vas šta zakidao; davao vam je od toga i udjeljivao. Ovaj je imetak ostajao; Poslanik bi iz njega trošio tokom godine na svoju porodicu, a ono što preostane trošio bi na Allahovom putu. Tako je Poslanik radio cijelog svog života. S Allahovim vas imenom pitam: znate li to?’ ‘Da’, rekoše. Omer se potom obrati Aliji i Abbasu: ‘S Allahovim vas imenom pitam: znate li to?’ ‘Da’, rekoše njih dvojica. ‘Onda je Allah uzeo Sebi Svoga Poslanika, i Ebu Bekr reče: ‘Ja sam nasljednik (velijj) Allahova Poslanika’, pa je preuzeo tu imovinu i postupio s njom onako kako je radio i Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem. A vas dvojica’, okrenu se prema Aliji i Abbasu, ‘tvrdite da je Ebu-Bekr takav i takav. Allah zna da je on u tome iskren, da čestito i pravilno postupa i da slijedi istinu. Zatim je Allah usmrtio Ebu-Bekra, i ja sam rekao: ‘Ja sam nasljednik (velijj) Allahovog Poslanika i Ebu-Bekra.’ Preuzimao sam ga (imetak) dvije godine i postupao s njim kao što je postupao Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, i Ebu-Bekr. Zatim ste došli kod mene sa zajedničkom riječju i stavom; došao si da tražiš dio svog nasljedstva od bratića, a ovaj je došao da traži od ženinog oca dio koji njoj pripada. Ja sam rekao: ‘Ako hoćete, predat ću vam to, ali pod uvjetom da uzmete pred Allahom obavezu da ćete postupati s njim (imetkom) onako kako je postupao Allahov Poslanik, Ebu-Bekr i kako sam ja radio s njim otkako sam ga preuzeo. U protivnom, nemojte mi o njemu govoriti.’ Rekli ste tada: ‘Predaj nam ga pod tim uvjetom’, i predao sam vam ga (pod tim uvjetom). S Allahovim vas imenom pitam: jesam li im ga predao pod tim uvjetom?’ ‘Da’, reče grupa (Osmanova). ‘Onda se okrenuo Aliji i Abbasu i rekao: ‘S Allahovim vas imenom pitam: jesam li vam to predao pod tim uvjetom?’ ‘Da’, rekoše njih dvojica. ‘Pa zar tražite od mene drugačiju presudu?’, reče im Omer. ‘Tako mi Onog s čijom dozvolom opstoje nebo i zemlja, drugačiju presudu o tome neću donijeti do Kijametskog dana. Ako niste u stanju tako postupiti, predajte mi je (tu imovinu) i ja ću vas u tome zamijeniti.’”


 

حَدَّثَنَا ابْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ جَاءَتْ هِنْدُ بِنْتُ عُتْبَةَ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ مِسِّيكٌ، فَهَلْ عَلَىَّ حَرَجٌ أَنْ أُطْعِمَ مِنَ الَّذِي لَهُ عِيَالَنَا قَالَ ‏ “‏ لاَ إِلاَّ بِالْمَعْرُوفِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ibn-Mukatil, njemu Abdullah, prenoseći od Junusa, on od Ibn-Šihaba, a ovi od Urvea, koji prenosi od Aiše, radijallahu anha, da je rekla: “Došla je Hind bint Utba i rekla: ‘Allahov Poslaniče, Ebu-Sufjan je škrt čovjek; mogu li ja uzeti iz njegovog imetka da nahranim našu porodicu?’ ‘Ne, osim u okviru uobičajenog’, odgovori on.”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ هَمَّامٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ إِذَا أَنْفَقَتِ الْمَرْأَةُ مِنْ كَسْبِ زَوْجِهَا عَنْ غَيْرِ أَمْرِهِ فَلَهُ نِصْفُ أَجْرِهِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja, njemu Abdur-Rezzak, prenoseći od Ma‘mera, a ovaj od Hemmama, koji je čuo od Ebu-Hurejrea da je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Ako žena udijeli i potroši iz zarade svoga muža bez njegove dozvole, on će imati pola nagrade za to.”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي الْحَكَمُ، عَنِ ابْنِ أَبِي لَيْلَى، حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، أَنَّ فَاطِمَةَ ـ عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ ـ أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم تَشْكُو إِلَيْهِ مَا تَلْقَى فِي يَدِهَا مِنَ الرَّحَى، وَبَلَغَهَا أَنَّهُ جَاءَهُ رَقِيقٌ فَلَمْ تُصَادِفْهُ، فَذَكَرَتْ ذَلِكَ لِعَائِشَةَ، فَلَمَّا جَاءَ أَخْبَرَتْهُ عَائِشَةُ ـ قَالَ ـ فَجَاءَنَا وَقَدْ أَخَذْنَا مَضَاجِعَنَا، فَذَهَبْنَا نَقُومُ فَقَالَ ‏”‏ عَلَى مَكَانِكُمَا ‏”‏‏.‏ فَجَاءَ فَقَعَدَ بَيْنِي وَبَيْنَهَا حَتَّى وَجَدْتُ بَرْدَ قَدَمَيْهِ عَلَى بَطْنِي فَقَالَ ‏”‏ أَلاَ أَدُلُّكُمَا عَلَى خَيْرٍ مِمَّا سَأَلْتُمَا، إِذَا أَخَذْتُمَا مَضَاجِعَكُمَا ـ أَوْ أَوَيْتُمَا إِلَى فِرَاشِكُمَا ـ فَسَبِّحَا ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ، وَاحْمَدَا ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ، وَكَبِّرَا أَرْبَعًا وَثَلاَثِينَ، فَهْوَ خَيْرٌ لَكُمَا مِنْ خَادِمٍ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Jahja, prenoseći od Šu‘be, kojemu je kazivao Hakem da mu je Ibn-Ebu-Lejla prenio da mu je Alija kazivao kako je Fatima, radijallahu anha, došla kod Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, žaleći se na bol u rukama od okretanja žrvnja. Čula je da mu je došlo roblje, i nije mu željela otvoreno kazati šta želi. Rekla je to Aiši. Kada je Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, došao, Aiša ga je obavijestila o tome. Kaže (Alija): “Došao je kod nas, a već smo bili legli. Počeli smo ustajati, a on je rekao: ‘Ostanite na svome mjestu!’ Sjeo je između mene i nje, tako da sam osjetio hladnoću njegovih stopala na svome stomaku, i rekao: ‘Hoćete li da vas uputim na nešto što je vrednije i bolje od onoga što ste tražili? Kada legnete, ili kada odete u postelju, recite 33 puta ‘subhanallah’, 33 puta ‘elhamdulillah’ i 34 puta ‘Allahu ekber’ to vam je bolje od sluge.’”


 

حَدَّثَنَا الْحُمَيْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي يَزِيدَ، سَمِعَ مُجَاهِدًا، سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي لَيْلَى، يُحَدِّثُ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، أَنَّ فَاطِمَةَ ـ عَلَيْهَا السَّلاَمُ ـ أَتَتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم تَسْأَلُهُ خَادِمًا فَقَالَ ‏ “‏ أَلاَ أُخْبِرُكِ مَا هُوَ خَيْرٌ لَكِ مِنْهُ، تُسَبِّحِينَ اللَّهَ عِنْدَ مَنَامِكِ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ، وَتَحْمَدِينَ اللَّهَ ثَلاَثًا وَثَلاَثِينَ، وَتُكَبِّرِينَ اللَّهَ أَرْبَعًا وَثَلاَثِينَ ‏”‏‏.‏ ـ ثُمَّ قَالَ سُفْيَانُ إِحْدَاهُنَّ أَرْبَعٌ وَثَلاَثُونَ ـ فَمَا تَرَكْتُهَا بَعْدُ، قِيلَ وَلاَ لَيْلَةَ صِفِّينَ قَالَ وَلاَ لَيْلَةَ صِفِّينَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Humejdi, njemu Sufjan, prenoseći od Ubejdullaha b. Ebu-Jezida da je čuo Mudžahida, a on Abdur-Rahmana b. Ebu-Lejlu da je Alija b. Ebu-Talib, radijallahu anhu, rekao: “Fatima, radijallahu anha, došla je Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, i zatražila slugu, a on joj reče: ‘Hoćeš li da ti kažem šta je bolje za tebe od sluge? Prije spavanja reci 33 puta ‘subhanallah’, 33 puta ‘elhamdulillah’ i 34 puta ‘Allahu ekber’.’” Sufjan veli: “Jedno je od navedenog 34 puta. Nisam to poslije nikada izostavio.” Rečeno mu je: “Čak ni za vrijeme bitke na Siffinu?!” “Pa ni tada”, reče on.


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَرْعَرَةَ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ يَزِيدَ، سَأَلْتُ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ مَا كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَصْنَعُ فِي الْبَيْتِ قَالَتْ كَانَ فِي مِهْنَةِ أَهْلِهِ، فَإِذَا سَمِعَ الأَذَانَ خَرَجَ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Ar‘ara, njemu Šu‘ba, prenoseći od Hakema b. Utejbe, on od Ibrahima, a ovaj od Esveda b. Jezida da je rekao: “Pitao sam Aišu, radijallahu anha, šta je Vjerovjesnik, sallallahu alejhi ve sellem, radio u kući. ‘Pomagao je svojoj porodici, a kada bi čuo ezan, izišao bi’, odgovorila je ona.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ هِشَامٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ هِنْدَ بِنْتَ عُتْبَةَ، قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ، وَلَيْسَ يُعْطِينِي مَا يَكْفِينِي وَوَلَدِي، إِلاَّ مَا أَخَذْتُ مِنْهُ وَهْوَ لاَ يَعْلَمُ فَقَالَ ‏ “‏ خُذِي مَا يَكْفِيكِ وَوَلَدَكِ بِالْمَعْرُوفِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO MI JE Muhammed b. Musenna, njemu Jahja, prenoseći od Hišama, on od svoga oca, a ovaj od Aiše, radijallahu anha, da je Hind bint Utbe rekla Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem: “Doista je Ebu-Sufjan škrt čovjek; ne daje dovoljno meni i mome djetetu, osim ako uzmem bez njegovog znanja.” “Uzmi koliko treba tebi i tvome djetetu po običaju (umjereno)”, reče joj Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem.


 

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا ابْنُ طَاوُسٍ، عَنْ أَبِيهِ، وَأَبُو الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ “‏ خَيْرُ نِسَاءٍ رَكِبْنَ الإِبِلَ نِسَاءُ قُرَيْشٍ ـ وَقَالَ الآخَرُ صَالِحُ نِسَاءِ قُرَيْشٍ ـ أَحْنَاهُ عَلَى وَلَدٍ فِي صِغَرِهِ، وَأَرْعَاهُ عَلَى زَوْجٍ فِي ذَاتِ يَدِهِ ‏”‏‏.‏ وَيُذْكَرُ عَنْ مُعَاوِيَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ali b. Abdullah, njemu Sufjan, prenoseći od Ibn-Tavusa, on od svoga oca, a Ebu-Zinad od A‘redža, a ovaj od Ebu-Hurejre da je Allahov Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao: “Najbolje žene koje su jahale deve jesu one iz plemena Kurejš.” Drugi prenosilac kaže (da je Poslanik rekao): “Dobre i čestite žene iz plemena Kurejš najnježnije su prema svojoj djeci u djetinjstvu i najbolje čuvaju imetak svojih muževa.” Prenosi se i od Mu‘avije te Ibn-Abbasa, radijallahu anhuma, od Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem.


 

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ مَيْسَرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ زَيْدَ بْنَ وَهْبٍ، عَنْ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ آتَى إِلَىَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حُلَّةً سِيَرَاءَ فَلَبِسْتُهَا، فَرَأَيْتُ الْغَضَبَ فِي وَجْهِهِ فَشَقَّقْتُهَا بَيْنَ نِسَائِي‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Hadždžadž b. Minhal, njemu Šu‘ba, prenoseći od Abdul-Melika b. Mejsere, a on od Zejda b. Vehba da je Alija, radijallahu anhu, rekao: “Poslaniku, sallallahu alejhi ve sellem, poklonjen je svileni, zlatom protkani ogrtač; obukao sam ga, ali sam primijetio srdžbu na njegovom licu, pa sam ga razrezao i podijelio među svojim ženama.”


 

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ هَلَكَ أَبِي وَتَرَكَ سَبْعَ بَنَاتٍ أَوْ تِسْعَ بَنَاتٍ فَتَزَوَّجْتُ امْرَأَةً ثَيِّبًا فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏”‏ تَزَوَّجْتَ يَا جَابِرُ ‏”‏‏.‏ فَقُلْتُ نَعَمْ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ بِكْرًا أَمْ ثَيِّبًا ‏”‏‏.‏ قُلْتُ بَلْ ثَيِّبًا‏.‏ قَالَ ‏”‏ فَهَلاَّ جَارِيَةً تُلاَعِبُهَا وَتُلاَعِبُكَ، وَتُضَاحِكُهَا وَتُضَاحِكُكَ ‏”‏‏.‏ قَالَ فَقُلْتُ لَهُ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ هَلَكَ وَتَرَكَ بَنَاتٍ، وَإِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أَجِيئَهُنَّ بِمِثْلِهِنَّ، فَتَزَوَّجْتُ امْرَأَةً تَقُومُ عَلَيْهِنَّ وَتُصْلِحُهُنَّ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ بَارَكَ اللَّهُ لَكَ ‏”‏‏.‏ أَوْ قَالَ خَيْرًا‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musedded, njemu Hammad b. Zejd, prenoseći od Amra, a on od Džabira b. Abdullaha, radijallahu anhuma, da je rekao: “Moj je otac umro i ostavio iza sebe sedam kćeri (ili devet kćeri), pa sam se oženio raspuštenicom (ili udovicom). Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, rekao mi je: ‘Oženio si se, Džabire?’ ‘Da’, odgovorio sam mu. ‘Neudavanom, ili onom koja je već bila u braku?’, upita me. ‘Udavanom’, odgovorio sam mu. ‘Što se nisi oženio neudavanom da se jedno s drugim igrate i smijete?’, reče mi. ‘Abdullah je umro i ostavio iza sebe kćeri; bilo mi je neprijatno da im dovedem sličnu njima, pa sam se oženio ženom koja će ih služiti i odgajati’, odgovorih mu. ‘Neka te Allah blagoslovi (ili dobro)’, reče na to Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem.”


 

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَجُلٌ فَقَالَ هَلَكْتُ‏.‏ قَالَ ‏”‏ وَلِمَ ‏”‏‏.‏ قَالَ وَقَعْتُ عَلَى أَهْلِي فِي رَمَضَانَ‏.‏ قَالَ ‏”‏ فَأَعْتِقْ رَقَبَةً ‏”‏‏.‏ قَالَ لَيْسَ عِنْدِي‏.‏ قَالَ ‏”‏ فَصُمْ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ ‏”‏‏.‏ قَالَ لاَ أَسْتَطِيعُ‏.‏ قَالَ ‏”‏ فَأَطْعِمْ سِتِّينَ مِسْكِينًا ‏”‏‏.‏ قَالَ لاَ أَجِدُ‏.‏ فَأُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِعَرَقٍ فِيهِ تَمْرٌ فَقَالَ ‏”‏ أَيْنَ السَّائِلُ ‏”‏‏.‏ قَالَ هَا أَنَا ذَا‏.‏ قَالَ ‏”‏ تَصَدَّقْ بِهَذَا ‏”‏‏.‏ قَالَ عَلَى أَحْوَجَ مِنَّا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَوَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا بَيْنَ لاَبَتَيْهَا أَهْلُ بَيْتٍ أَحْوَجُ مِنَّا فَضَحِكَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم حَتَّى بَدَتْ أَنْيَابُهُ قَالَ ‏”‏ فَأَنْتُمْ إِذًا ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Ahmed b. Junus, njemu Ibrahim b. Sa‘d, prenoseći od Ibn-Šihaba, on od Humejda b. Abdur-Rahmana, a ovaj od Ebu-Hurejre da je rekao: “Došao je Vjerovjesniku, sallallahu alejhi ve sellem, neki čovjek i rekao: ‘Propao sam.’ ‘A zašto?’, priupita ga on. ‘Imao sam odnos sa suprugom u toku ramazana (dok sam postio)’, reče čovjek. ‘Oslobodi roba’, reče Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem. ‘Nemam’, reče čovjek. ‘Onda posti neprestano dva mjeseca’, reče Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem. ‘Ne mogu’, reče čovjek. ‘Nahrani šezdeset siromaha’, reče Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem. ‘Nemam čime’, reče čovjek. Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, tada je donio posudu s datulama i rekao: ‘Gdje je onaj što je pitao?’ ‘Tu sam’, reče čovjek. ‘Podijeli ovo kao sadaku’, reče mu Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem. ‘Je li potrebnijima od nas, Allahov Poslaniče?’, reče čovjek i dodade: ‘Tako mi Onog koji te je poslao s istinom, nema u Medini kuće koja je u većoj potrebi od naše!’ Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem, nasmijao se tako da su mu se ukazali očnjaci i rekao: ‘Onda vama.’”


 

حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، أَخْبَرَنَا هِشَامٌ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ زَيْنَبَ ابْنَةِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لِي مِنْ أَجْرٍ فِي بَنِي أَبِي سَلَمَةَ أَنْ أُنْفِقَ عَلَيْهِمْ، وَلَسْتُ بِتَارِكَتِهِمْ هَكَذَا وَهَكَذَا، إِنَّمَا هُمْ بَنِيَّ‏.‏ قَالَ ‏ “‏ نَعَمْ لَكِ أَجْرُ مَا أَنْفَقْتِ عَلَيْهِمْ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Musa b. Isma‘il, njemu Vuhejb, prenoseći od Hišama, on od svoga oca, ovaj od Zejnebe bint Ebu-Seleme, a ona od Ummu-Seleme da je rekla: “Kazala sam: ‘Allahov Poslaniče, hoću li imati nagradu ako budem trošila na izdržavanje djece Ebu-Seleme? Ne mogu ih ostaviti tek tako, to su moja djeca!’ ‘Da, imat ćeš nagradu za to što utrošiš na njih’, odgovori Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem.”


 

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ هِنْدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا سُفْيَانَ رَجُلٌ شَحِيحٌ فَهَلْ عَلَىَّ جُنَاحٌ أَنْ آخُذَ مِنْ مَالِهِ مَا يَكْفِينِي وَبَنِيَّ قَالَ ‏ “‏ خُذِي بِالْمَعْرُوفِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Muhammed b. Jusuf, njemu Sufjan, prenoseći od Hišama b. Urve, on od svoga oca, a ovaj od Aiše, radijallahu anha, da je rekla: “Hind je kazala: ‘Allahov Poslaniče, doista je Ebu-Sufjan škrt čovjek; jesam li grešna ako (bez njegovog znanja) uzmem iz njegovog imetka koliko treba meni i mojoj djeci?’ ‘Uzmi koliko je uobičajeno’, reče Poslanik, sallallahu alejhi ve sellem.”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُؤْتَى بِالرَّجُلِ الْمُتَوَفَّى عَلَيْهِ الدَّيْنُ، فَيَسْأَلُ ‏”‏ هَلْ تَرَكَ لِدَيْنِهِ فَضْلاً ‏”‏‏.‏ فَإِنْ حُدِّثَ أَنَّهُ تَرَكَ وَفَاءً صَلَّى، وَإِلاَّ قَالَ لِلْمُسْلِمِينَ ‏”‏ صَلُّوا عَلَى صَاحِبِكُمْ ‏”‏‏.‏ فَلَمَّا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْفُتُوحَ قَالَ ‏”‏ أَنَا أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ، فَمَنْ تُوُفِّيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ فَتَرَكَ دَيْنًا فَعَلَىَّ قَضَاؤُهُ، وَمَنْ تَرَكَ مَالاً فَلِوَرَثَتِهِ ‏”‏‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja b. Bukejr, njemu Lejs, prenoseći od Ukajla, on od Ibn-Šihaba, ovaj od Ebu-Seleme, a on od Ebu-Hurejre, radijallahu anhu: da je pred Poslanika, sallallahu alejhi ve sellem, donesena umrla osoba koja je bila pod dugom, pa je on pitao: “Je li ostavio šta za vraćanje duga?” Ako bi mu bilo rečeno da je ostavio, klanjao bi joj dženazu; u protivnom, rekao bi muslimanima: “Klanjajte (dženazu) svome drugu.” Nakon što mu je Allah omogućio osvajanje mnogih područja (ratnog plijena) rekao je: “Ja sam preči vjernicima nego što su oni sami sebi. Ko od vjernika umre i ostavi iza sebe dug ja ću ga vratiti, a ko ostavi iza sebe imetak, on pripada njegovim nasljednicima.”


 

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَخْبَرَنِي عُرْوَةُ، أَنَّ زَيْنَبَ ابْنَةَ أَبِي سَلَمَةَ، أَخْبَرَتْهُ أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ انْكِحْ أُخْتِي ابْنَةَ أَبِي سُفْيَانَ‏.‏ قَالَ ‏”‏ وَتُحِبِّينَ ذَلِكَ ‏”‏‏.‏ قُلْتُ نَعَمْ لَسْتُ لَكَ بِمُخْلِيَةٍ، وَأَحَبُّ مَنْ شَارَكَنِي فِي الْخَيْرِ أُخْتِي‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ إِنَّ ذَلِكَ لاَ يَحِلُّ لِي ‏”‏‏.‏ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَوَاللَّهِ إِنَّا نَتَحَدَّثُ أَنَّكَ تُرِيدُ أَنْ تَنْكِحَ دُرَّةَ ابْنَةَ أَبِي سَلَمَةَ‏.‏ فَقَالَ ‏”‏ ابْنَةَ أُمِّ سَلَمَةَ ‏”‏‏.‏ فَقُلْتُ نَعَمْ‏.‏ قَالَ ‏”‏فَوَاللَّهِ لَوْ لَمْ تَكُنْ رَبِيبَتِي فِي حَجْرِي مَا حَلَّتْ لِي، إِنَّهَا ابْنَةُ أَخِي مِنَ الرَّضَاعَةِ، أَرْضَعَتْنِي وَأَبَا سَلَمَةَ ثُوَيْبَةُ، فَلاَ تَعْرِضْنَ عَلَىَّ بَنَاتِكُنَّ وَلاَ أَخَوَاتِكُنَّ ‏”‏‏.‏ وَقَالَ شُعَيْبٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ قَالَ عُرْوَةُ ثُوَيْبَةُ أَعْتَقَهَا أَبُو لَهَبٍ‏.‏

 

PRIČAO NAM JE Jahja b. Bukejr, njemu Lejs, prenoseći od Ukajla, on od Ibn-Šihaba, ovaj od Urve da ga je obavijestila Zejneb bint Ebu-Seleme da je Ummu-Habiba, supruga Vjerovjesnikova, sallallahu alejhi ve sellem, rekla: “Kazala sam: ‘Allahov Poslaniče, oženi se mojom sestrom, kćerkom Ebu-Sufjana.’ ‘I voljela bi to?’, reče on. ‘Da’, rekoh, ‘ne želim da me druga zamijeni, ali bih najviše voljela da dobro dijelim sa svojom sestrom.’ ‘To mi nije dozvoljeno’, reče on. ‘Allahov Poslaniče, tako mi Allaha, mi čujemo da se želiš oženiti Durrom bint Ebu-Seleme’, rekoh mu. ‘Kćerkom Ummu-Seleme?’, reče on. ‘Da’, rekoh. ‘Tako mi Allaha, i da nije odgajana u mome okrilju, ne bi mi bila dozvoljena; ona je kćerka moga brata po mlijeku. Mene i Ebu-Selemu dojila je Suvejba, pa mi nemojte nuditi vaše kćeri niti vaše sestre’, reče on.” Šu‘ajb prenosi od Zuhrija da je Urva rekao: “Suvejbu je oslobodio Ebu-Leheb.”