592.

592. PRIČAO NAM JE Mu’az b. Fedale, njemu Hišam prenoseći od Jahjaa, on od Ebu-Seleme, ovaj od Džabira b. Abdullaha da je Omer b. Hattab došao na dan (kopanja) hendeka po zalasku sunca, počeo grditi kurejšijske prvake i rekao: – Allahov Poslaniče, skoro da ne klanjah ikindiju, jer je sunce ubrzo zašlo. – Allaha mi – rekao je Vjerovjesnik – nisam je ni ja klanjao. Potom smo otišli do u (dolinu) Buthan i on je tu uzeo abdest za namaz, a uzeli smo ga i mi, i klanjao je ikindiju pošto je sunce već zašlo. Iza ikindije klanjao je akšam.

Originalni tekst:

حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ، جَاءَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ بَعْدَ مَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ، فَجَعَلَ يَسُبُّ كُفَّارَ قُرَيْشٍ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا كِدْتُ أُصَلِّي الْعَصْرَ حَتَّى كَادَتِ الشَّمْسُ تَغْرُبُ‏.‏ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ “‏ وَاللَّهِ مَا صَلَّيْتُهَا ‏”‏‏.‏ فَقُمْنَا إِلَى بُطْحَانَ، فَتَوَضَّأَ لِلصَّلاَةِ، وَتَوَضَّأْنَا لَهَا فَصَلَّى الْعَصْرَ بَعْدَ مَا غَرَبَتِ الشَّمْسُ، ثُمَّ صَلَّى بَعْدَهَا الْمَغْرِبَ‏.‏