322.

322. PRIČAO NAM JE Muhammed b. Selam i kazao da ga je obavijestio Abdul-Vehhab prenoseći od Ejjuba, a on od Hafse, koja je izjavila: – Zabranjivale smo našim djevojčurcima da izlaze na proslave Bajrama. Potom nam je došla jedna žena, odsjela u dvorcu Benu-Halefa i ispričala nam о svojoj sestri, a suprug njene sestre zajedno s Vjerovjesnikom, sallallahu alejhi ve sellem, učestvovao je u dvanaest, “a moja sestra” – rekla je – “bila je s njim u šest vojni.” Zatim je kazala: “Liječile smo ranjene, i bdjele nad bolesnicima.” I moja sestra pitala je Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem: “Da li je kojoj od nas zabranjen izlazak kada nema ženskog ogrtača?” – Neka je zaogrne njena drugarica svojim ogrtačem i neka tako prisustvuje dobrom djelu i dovi muslimana – odgovorio je. Kada je došla Ummi-Atijje, pitala sam je: “Da li si ti čula Vjerovjesnika, sallallahu alejhi ve sellem?” – Da, dala bih (za njega) svoga oca – rekla je Ummi-‘Atijje, a ona bi redovno govorila “dala bih svoga oca”. Kada bi se spominjalo ime Alcjhisselama, čula sam ga gdje govori: “Neka izlaze djevojčurci i djevojke koje su iza zastora (u svom dijelu kuće ili (je rekao): “Djevojčurci koji su iza zastora (u svom dijelu kuće) i one s menstruacijom i neka prisustvuju korisnom djelu i dovi pravovjernih, samo žene s menstruacijom izbjegavat će musallu.” – Rekla sam – kaže Hafsa: “Je li stvarno i osobe s menstruacijom?” -Ne prisustvuje li takva žena (stajanju) na Arefatu, i tome i tome!? – odgovorila je (Ummi-Atijje).

Originalni tekst:

حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ ـ هُوَ ابْنُ سَلاَمٍ ـ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ حَفْصَةَ، قَالَتْ كُنَّا نَمْنَعُ عَوَاتِقَنَا أَنْ يَخْرُجْنَ فِي الْعِيدَيْنِ، فَقَدِمَتِ امْرَأَةٌ فَنَزَلَتْ قَصْرَ بَنِي خَلَفٍ، فَحَدَّثَتْ عَنْ أُخْتِهَا، وَكَانَ زَوْجُ أُخْتِهَا غَزَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ثِنْتَىْ عَشَرَةَ، وَكَانَتْ أُخْتِي مَعَهُ فِي سِتٍّ‏.‏ قَالَتْ كُنَّا نُدَاوِي الْكَلْمَى، وَنَقُومُ عَلَى الْمَرْضَى، فَسَأَلَتْ أُخْتِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَعَلَى إِحْدَانَا بَأْسٌ إِذَا لَمْ يَكُنْ لَهَا جِلْبَابٌ أَنْ لاَ تَخْرُجَ قَالَ ‏”‏ لِتُلْبِسْهَا صَاحِبَتُهَا مِنْ جِلْبَابِهَا، وَلْتَشْهَدِ الْخَيْرَ وَدَعْوَةَ الْمُسْلِمِينَ ‏”‏‏.‏ فَلَمَّا قَدِمَتْ أُمُّ عَطِيَّةَ سَأَلْتُهَا أَسَمِعْتِ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ بِأَبِي نَعَمْ ـ وَكَانَتْ لاَ تَذْكُرُهُ إِلاَّ قَالَتْ بِأَبِي ـ سَمِعْتُهُ يَقُولُ ‏”‏ يَخْرُجُ الْعَوَاتِقُ وَذَوَاتُ الْخُدُورِ، أَوِ الْعَوَاتِقُ ذَوَاتُ الْخُدُورِ وَالْحُيَّضُ، وَلْيَشْهَدْنَ الْخَيْرَ وَدَعْوَةَ الْمُؤْمِنِينَ، وَيَعْتَزِلُ الْحُيَّضُ الْمُصَلَّى ‏”‏‏.‏ قَالَتْ حَفْصَةُ فَقُلْتُ الْحُيَّضُ فَقَالَتْ أَلَيْسَ تَشْهَدُ عَرَفَةَ وَكَذَا وَكَذَا